ക്വ ദാരാഃ ക്വ ച സംയോഗഃ ക്വ ച ഭാവവിപര്യയഃ। നന്വിയം ബ്രഹ്മണാ സൃഷ്ടാ മനസാ മാനസീ പ്രജാ
ഭാര്യകള് എവിടെയാണ്, സംഗമം എവിടെയാണ്, മനസ്സിന്റെ ആശയക്കുഴപ്പം എവിടെയാണ്? ഈ മനസ്സില് ജനിച്ച സന്തതിയെ ബ്രഹ്മാവു തന്നെ തന്റെ മനസ്സിലൂടെ സൃഷ്ടിച്ചില്ലേ?
യദ്യസ്തി തപസോ വീര്യം യുഷ്മാകം വിജിതാത്മനാമ്। സൃജധ്വം മാനസാന്പുത്രാന്പ്രാജാപത്യേന കര്മണാ
നിങ്ങള് ആത്മനിയന്ത്രണം നേടിയവരായി തപസ്സിന്റെ ശക്തി ഉള്ളവരാണെങ്കില്, പ്രജാപതിയുടെ മാര്ഗ്ഗത്തില് മനസ്സിലൂടെ പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിക്കുക.
മനസാ നിര്മിതാ യോനിരാധാതവ്യാ തപസ്വിഭിഃ। നോ ദാരയോഗം ബീജം ച വ്രതമുക്തം തപസ്വിനാം
മനസ്സിലൂടെ സൃഷ്ടിച്ച ഗര്ഭം തപസ്വികള് സ്ഥാപിക്കണം; ഭാര്യയുമായി സംഗമത്തിലൂടെയോ വിത്തിലൂടെയോ അല്ല, തപസ്വികള്ക്ക് ഈ വ്രതം നിര്ദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
യദിദം ലുപ്തധര്മാഖ്യം യുഷ്മാഭിരിഹ നിര്ഭയൈഃ। വ്യാഹൃതം സദ്ഭിരത്യര്ഥമസദ്ഭിരിവ സംമതം
നിങ്ങള് ഭയമില്ലാതെ ഇവിടെ പ്രഖ്യാപിച്ച ഈ 'ലുപ്തധര്മം' നല്ലവരാല് വളരെ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാല് അയോഗ്യരാല് അസത്യമായതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
വപുര്ദീപ്താംതരാത്മാനമേഷ കൃത്വാ മനോമയം। ദാരയോഗം വിനാ സ്രക്ഷ്യേ പുത്രമാത്മതനൂരുഹം
മനസ്സില് നിന്നുള്ള പ്രകാശമുള്ള രൂപം സൃഷ്ടിച്ച്, ഭാര്യയുമായി സംഗമം കൂടാതെ എന്റെ ശരീരത്തില് നിന്നു തന്നെ ഒരു പുത്രനെ സൃഷ്ടിക്കും.
ഏവമാത്മാനമാത്മാ മേ ദ്വിതീയം ജനയിഷ്യതി। പ്രാജാപത്യേന വിധിനാ ദിധക്ഷംതമിവ പ്രജാഃ
ഇങ്ങനെ, എന്റെ തന്നെ ആത്മാവ്, പ്രജാപതിയുടെ മാര്ഗ്ഗത്തില്, മറ്റൊരു ആത്മാവിനെ സൃഷ്ടിക്കും; സൃഷ്ടികളെ ദഹിപ്പിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ.
വരുണ ഉവാച। ഉര്വസ്തു തപസാവിഷ്ടോ നിവേശ്യോരും ഹുതാശനേ। മമംഥൈകേന ദര്ഭേണ പുത്രസ്യ പ്രസവാരണിം
വരുണന് പറഞ്ഞു: ഉര്വ്വയെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയോടെ ഹോമകുണ്ഡത്തില് ഇടുപ്പു വച്ചു ഇരുത്തി, ഒരു ദര്ഭാഗ്രാസം കൊണ്ട് പുത്രജനനത്തിനുള്ള സ്ഥലം ഉരുകി.
തസ്യോരും സഹസാ ഭിത്വാ വരോഽസൌ ഹ്യഗ്നിരുത്ഥിതഃ। ജഗതോ ദഹനാകാംക്ഷീ പുത്രോഗ്നിസ്സമപദ്യത
അവളുടെ ഇടുപ്പ് പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിച്ച്, അതി ശ്രേഷ്ഠനായ അഗ്നി അവിടെ ഉദിച്ചു; ലോകത്തെ ദഹിപ്പിക്കാന് ആഗ്രഹിച്ച അഗ്നി പുത്രനായി ജനിച്ചു.
ഉര്വസ്യോരും വിനിര്ഭിദ്യ ഔര്വോ നാമാംതകോഽനലഃ। ദിധക്ഷുരിവ ലോകാംസ്ത്രീന്ജജ്ഞേ പരമകോപനഃ
ഉര്വ്വയുടെ ഇടുപ്പ് പൊട്ടിച്ച്, ഔര്വ്വന് എന്ന അതിക്രൂരനായ അഗ്നി ജനിച്ചു; മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ദഹിപ്പിക്കാന് ആഗ്രഹിച്ച അതികോപം നിറഞ്ഞവന്.
ഉത്പദ്യമാനശ്ചോവാച പിതരം ദീനയാ ഗിരാ। ക്ഷുധാ മേ ബാധതേ താത ജഗദ്ഭക്ഷേത്യജസ്വ മാം
ജനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് അവന് ദു:ഖഭരിതമായ ശബ്ദത്തില് പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'അപ്പാ, വിശപ്പാണ് എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്; ലോകം മുഴുവന് ഞാന് ഭക്ഷിക്കട്ടെ.'
ത്രിദിവാരോഹിഭിര്ജ്വാലൈര്ജൃമ്ഭമാണോ ദിശോ ദശ। നിര്ദഹന്സര്വഭൂതാനി വവൃധേ സോംതകോപമഃ1.41.
സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേക്കു എത്തുന്ന ജ്വാലകളോടെ, പത്ത് ദിശകളിലേക്കും വ്യാപിച്ച്, എല്ലാ ജീവികളെയും ദഹിപ്പിച്ച്, അവന് സംഹാരാഗ്നിപോലെ വളര്ന്നു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ ബ്രഹ്മാ മുനിമുര്വം സമാഗതഃ। ഉവാച വാര്യതാം പുത്രോ ജഗതസ്ത്വം ദയാം കുരു
അത്തരം സമയത്ത് ബ്രഹ്മാവ്, മഹര്ഷി, ഉര്വ്വയെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ലോകത്തിന്റെ ഭാവിക്ക് നിന്റെ പുത്രനെ നിയന്ത്രിക്കൂ; ദയ കാണിക്കൂ.'
അസ്യാപത്പസ്യതേ വിപ്ര കരിഷ്യേ സാഹ്യമുത്തമം। തഥ്യമേതദ്വചഃ പുത്ര ശൃണു ത്വം വദതാം വര
'മഹര്ഷേ, ഈ ശിശുവിന് ഉത്തമമായ സഹായം ഞാന് നല്കാം. ഈ വാക്ക് സത്യമാണ്, പുത്രാ, ശ്രേഷ്ഠനായ വക്താവേ, നീ കേള്ക്കൂ.'
ഔര്വ ഉവാച। ധന്യോസ്മ്യനുഗൃഹീതോസ്മി യന്മേ ത്വം ഭഗവന്ശിശോഃ। മതിമേതാം ദദാസീഹ പരമാത്മന്ഹിതായ വൈ
ഔര്വ്വന് പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാനേ, എന്റെ മകനുവേണ്ടി ഈ ജ്ഞാനം ഇവിടെ നല്കുന്നതിലൂടെ ഞാന് ഭാഗ്യവാനും അനുഗ്രഹീതനും ആകുന്നു, പരമാത്മാവേ.'
പ്രഭാതകാലേ സംപ്രാപ്തേ കാംക്ഷിതവ്യേ സമാഗമേ। ഭഗവംസ്തര്പിതഃ പുത്രഃ കൈര്ഹവ്യൈഃ പ്രാപ്സ്യതേ സുഖമ്
പ്രഭാതകാലത്ത് ആഗ്രഹിച്ച സംഗമം സംഭവിക്കുമ്പോള്, ഭഗവാനേ, എങ്ങനെയുള്ള ഹവിസുകളാല് എന്റെ പുത്രന് തൃപ്തിയും സുഖവും ലഭിക്കും?
കുത്ര ചാസ്യ നിവാസഃ സ്യാദ്ഭോജനം തു കിമാത്മകമ്। വിധാസ്യതീഹ ഭഗവാന്വീര്യതുല്യം മഹൌജസഃ
അവന്റെ വാസസ്ഥലം എവിടെയാകും, അവന് ഭക്ഷിക്കുന്നതെന്തായിരിക്കും? ഭഗവാനേ, അവന്റെ മഹത്തായ ശക്തിക്ക് തുല്യമായ ആഹാരം അവന് നല്കുമല്ലോ.
ബ്രഹ്മോവാച। ബഡവാമുഖേ ച വസതിഃ സമുദ്രേ വൈ ഭവിഷ്യതി। മമയോനിര്ജലം വിപ്ര തച്ചാമേയം വ്രജത്വയം
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: സമുദ്രത്തിലെ ബഡവാമുഖത്തിൽ ഒരു വാസസ്ഥലം ഉണ്ടാകും. മഹർഷേ, എന്റെ ഉത്ഭവം വെള്ളമാണ്; ഈ അളവുകൂടിയ വെള്ളം നിന്നോടൊപ്പം പോകട്ടെ.
തത്രാഽയമാസ്തേ നിയതം പിബന്വാരിമയം ഹവിഃ। തദ്വാരിവിസ്തരം വിപ്ര വിസൃജാമ്യാലയം ച തമ്
അവിടെ അവൻ സ്ഥിരമായി താമസിച്ച് വെള്ളം തന്നെയാണ് ഹവിയായി കുടിക്കുന്നതും. അതിനാൽ, മഹർഷേ, ഈ വിശാലമായ വെള്ളവും അതിന്റെ വാസസ്ഥലവും ഞാൻ വിടുന്നു.
തതോ യുഗാംതേ ഭൂതാനാമേഷ ചാഹം ച പുത്രക। സഹിതോ വിചരിഷ്യാവോ നിഷ്പുരാണകരാവിഹ
അതിനുശേഷം, കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനം, മകനേ, ഞാൻയും ഈ ഭാവിയും ചേർന്ന് ഇവിടെ പഴയതൊന്നുമില്ലാത്ത ലോകം സൃഷ്ടിച്ച് സഞ്ചരിക്കും.
ഏഷോഗ്നിരംതകാലേ തു സലിലാശീ മയാ കൃതഃ। ദഹനഃ സര്വഭൂതാനാം സദേവാസുരരക്ഷസാമ്
ഇവൻ, ലോകവിളയം സമയത്ത്, ഞാൻ വെള്ളം കുടിക്കുന്ന അഗ്നിയായി സൃഷ്ടിച്ചവനാണ്; ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ ജീവികളെയും ദഹിപ്പിക്കും.
ഏവമസ്ത്വിതി തം സോഗ്നിഃ സംവൃതജ്വാലമംഡലഃ। പ്രവിവേശാര്ണവമുഖം നത്വോര്വം പിതരം പ്രഭുമ്
അങ്ങനെ ആ അഗ്നിചക്രം അഗ്നിജ്വാലകൾ മറച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ പിതാവായ പ്രഭുവിന് വന്ദനം അർപ്പിച്ച് സമുദ്രത്തിന്റെ വായിൽ പ്രവേശിച്ചു.
പ്രതിയാതസ്തതോ ബ്രഹ്മാ തേ ച സര്വേ മഹര്ഷയഃ। ഔര്വസ്യാഗ്നേഃ പ്രഭാവജ്ഞാഃ സ്വാംസ്വാം ഗതിമുപാഗതാഃ
അതിനു ശേഷം ബ്രഹ്മാവും മഹർഷിമാരും ഓർവന്റെ അഗ്നിയുടെ ശക്തി അറിയുന്നവർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടേതായ വഴികളിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ഹിരണ്യകശിപുര്ദൃഷ്ട്വാ തദാ തന്മഹദദ്ഭുതമ്। ഉര്വം പ്രണതസര്വാംഗോ വാക്യമേതദുവാച ഹ
ഹിരണ്യകശിപു ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോൾ, മുഴുവൻ ശരീരത്തോടും ഒർവനോട് വന്ദനം ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഭഗവന്നദ്ഭുതമിദം സംവൃത്തം ലോകസാക്ഷികമ്। തപസാ തേ മുനിശ്രേഷ്ഠ പരിതുഷ്ടഃ പിതാമഹഃ
ഭഗവാനേ, ലോകം സാക്ഷിയായി ഈ അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു. മഹർഷിശ്രേഷ്ഠ, നിന്റെ തപസ്സുകൊണ്ട് പിതാമഹൻ സന്തോഷിച്ചു.
അഹം തു തവ പുത്രസ്യ തവ ചൈവ മഹാവ്രത। ഭൃത്യ ഇത്യവഗംതവ്യഃ ശ്ലാഘ്യസ്ത്വമിഹ കര്മണാ
മഹാവ്രതധാരിയായ നിന്റെ മകനുടെയും നിന്റെയും ദാസനായി എന്നെ കരുതണം; നീ ചെയ്ത ഈ കര്മ്മം പ്രശംസനീയമാണ്.
തന്മാം പശ്യ സമാപന്നം തവൈവാരാധനേ രതമ്। യദി സീദേന്മുനിശ്രേഷ്ഠ തവൈ വസ്യാത്പരാജയഃ
അതിനാൽ, ഞാൻ നിന്റെ ആരാധനയിൽ മുഴുകിയവനായി നിന്നോട് സമർപ്പിതനാണെന്ന് കാണുക; ഞാൻ പിഴച്ചാൽ, മഹർഷിശ്രേഷ്ഠ, അതിന്റെ പരാജയം നിന്നെ ബാധിക്കട്ടെ.
ഉര്വ ഉവാച। ധന്യോസ്മ്യനുഗൃഹീതോസ്മി യസ്യ തേഽഹം ഗുരുര്മതഃ। നാസ്തി തേ തപസാനേന ഭയം ചൈവേഹ സുവ്രത
ഓർവൻ പറഞ്ഞു: നീ എന്നെ ഗുരുവെന്നു കരുതുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭാഗ്യവാനും അനുഗ്രഹിതനുമാണ്; ഈ തപസ്സിനാൽ നിന്നെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, സുവ്രത.
താമേവ മായാം ഗൃഹ്ണീഷ്വ മമ പുത്രേണ നിര്മിതാമ്। നിരിംധിനാമഗ്നിമയീം ദുഃസ്പര്ശാം പാവകൈരപി
എന്റെ മകൻ സൃഷ്ടിച്ച ഈ ശക്തിയെ നീ സ്വീകരിക്കൂ; അഗ്നിക്കും സ്പർശിക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം തീയിൽനിന്ന് പിറന്നതും നാശം വിതയ്ക്കുന്നതുമാണ് ഇത്.
ഏഷാ തേ സ്വസ്യ വംശസ്യ വശഗാരി വിനിഗ്രഹേ। രക്ഷിഷ്യത്യാത്മപക്ഷം ച വിപക്ഷം ച പ്രധക്ഷ്യതി
നിന്റെ വംശത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിന് ഇത് വിധേയമായിരിക്കും; നിന്റെ പക്ഷത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും ശത്രുപക്ഷത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
വരുണ ഉവാച। ഏഷാ ദുര്വിഷഹാ മായാ ദേവൈരപി ദുരാസദാ। ഔര്വേണ നിര്മിതാ പൂര്വം പാവകേനോര്വസൂനുനാ
വരുൺ പറഞ്ഞു: ഈ ശക്തി ദേവന്മാർക്കും അതിക്രമിക്കാൻ കഴിയാത്തതും നേരിടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമാണ്; ഇത് മുമ്പ് ഓർവന്റെ മകനായ ഓർവൻ അഗ്നിയോടെ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്.