അഭിഗമ്യ സുവിശ്രാംതാം കന്യാം വചനമബ്രവീത്। കുതസ്ത്വമസി സുശ്രോണി കസ്യ ചാസി സുശോഭനേ
വിശ്രമിച്ചിരുന്ന ആ കന്യയെ സമീപിച്ച് ദണ്ഡൻ ചോദിച്ചു: 'സുന്ദരിയായ കമരം, നീ എവിടുനിന്നാണ്? ആരുടെ മകളാണ് നീ, മനോഹരിയേ?'
പീഡതോഹമനംഗേന പൃച്ഛാമി ത്വാം സുശോഭനേ। ത്വയാ മേഽപഹൃതം ചിത്തം ദര്ശനാദേവ സുംദരി
'കാമദേവന്റെ ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് പീഡിതനായി ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, മനോഹരിയേ; നീയെൻറെ മനസ്സ് കവർന്നെടുത്തു, സുന്ദരിയേ, നിന്നെ കണ്ടതുമാത്രം കൊണ്ട്.'
ഇദം തേ വദനം രമ്യം മുനീനാം ചിത്തഹാരകമ്। യദ്യഹം ന ലഭേ ഭോക്തും മൃതം മാമവധാരയ
'നിന്റെ ഈ മനോഹരമായ മുഖം മുനികൾക്കു പോലും മനസ്സാകർഷകമാണ്; നിന്നെ ഞാൻ നേടാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ മരിച്ചുപോകും എന്ന് കരുതണം.'
ത്വയാ ഹൃതാ മമ പ്രാണാ മാം ജീവയ സുലോചനേ। ദാസോസ്മി തേ വരാരോഹേ ഭക്തം മാം ഭജ ശോഭനേ
'നീ എന്റെ പ്രാണൻ കവർന്നെടുത്തു, മനോഹരനയനേ; ദയവായി എന്നെ ജീവിപ്പിക്കൂ, മനോഹരനിതംബിനിയേ. ഞാൻ നിന്റെ ദാസനാണ്; ഭക്തനായി എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ, ഭാസുരയായവളേ.'
തസ്യൈവം തു ബ്രുവാണസ്യ മദോന്മത്തസ്യ കാമിനഃ। ഭാര്ഗവീ പ്രത്യുവാചേദം വചഃ സവിനയം നൃപമ്
ആ മോഹത്തിലും അഹങ്കാരത്തിലും മദിച്ചുകൊണ്ട് രാജാവ് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഭാർഗവിയുടെ മകൾ വിനയത്തോടെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ഭാര്ഗവസ്യ സുതാം വിദ്ധി ശുക്രസ്യാക്ലിഷ്ടകര്മണഃ। അരജാം നാമ രാജേംദ്ര ജ്യേഷ്ഠാമാശ്രമവാസിനഃ
രാജാവേ, നീ അറിയണം — ഞാൻ ഭാർഗവനായ ശുക്രന്റെ മകളാണ്, പാപരഹിതമായ പ്രവൃത്തിയുള്ളവൻ, അരജാ എന്ന പേരിൽ, ആശ്രമവാസികളിൽ ഏറ്റവും മുതിർന്നവൾ.
ശുക്രഃ പിതാ മേ രാജേംദ്ര ത്വം ച ശിഷ്യോ മഹാത്മനഃ। ധര്മതോ ഭഗിനീ ചാഹം ഭവാമി നൃപനംദന
രാജാവേ, ശുക്രൻ എന്റെ അച്ഛനാണ്, നീ ആ മഹാത്മാവിന്റെ ശിഷ്യനാണ്; അതിനാൽ, നീതിപ്രകാരം ഞാൻ നിന്റെ സഹോദരിയാണ്, രാജകുമാരാ.
ഏവംവിധം വചോ വക്തും ന ത്വമര്ഹസി പാര്ഥിവ। അന്യേഭ്യോപി സുദുഷ്ടേഭ്യോ രക്ഷ്യാ ചാഹം സദാ ത്വയാ
രാജാവേ, ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ പറയാൻ നിനക്ക് യോജിച്ചില്ല; ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഇരിക്കേണ്ടവളാണ്, മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്നുമെങ്കിലും.
ക്രോധനോ മേ പിതാ രൌദ്രോ ഭസ്മത്വം ത്വാം സമാനയേത്। അഥവാ രാജധര്മേണാസംബംധം കുരുഷേ ബലാത്
എന്റെ അച്ഛൻ കോപമുള്ളവനും ഭയങ്കരനുമാണ്; അവൻ നിന്നെ ചാരമാക്കാൻ കഴിയും, അല്ലെങ്കിൽ രാജധർമ്മം മറികടന്ന് നീ ബലാൽക്കാരം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കും.
പിതരം യാചയസ്വ ത്വം ധര്മദൃഷ്ടേന കര്മണാ। വരയസ്വ നൃപശ്രേഷ്ഠ പിതരം മേ മഹാദ്യുതിമ്
നീ നീതിയോടുകൂടിയ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ എന്റെ അച്ഛനോടു അപേക്ഷിക്കണം; മഹത്വമുള്ള എന്റെ അച്ഛനെ, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നീ വേണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കണം.
അന്യഥാ വിപുലം ദുഃഖം തവ ഘോരം ഭവേദ്ധ്രുവമ്। ക്രുദ്ധോ ഹി മേ പിതാ സര്വം ത്രൈലോക്യമഭിനിര്ദഹേത്
അല്ലെങ്കിൽ, വലിയതും ഭയാനകവുമായ ദു:ഖം നിർബന്ധമായും നിന്നെ ബാധിക്കും; കാരണം, എന്റെ അച്ഛൻ കോപിതനാകുകയാണെങ്കിൽ, മൂന്നു ലോകവും ദഹിപ്പാൻ അവനാകും.
തതോഽശുഭം മഹാഘോരം ശ്രുത്വാ ദംഡഃ സുദാരുണമ്। പ്രത്യുവാച മദോന്മത്തഃ ശിരസാഭിനതഃ പുനഃ
അങ്ങനെ അതി ഭയങ്കരമായ ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ, മോഹത്താൽ മയങ്ങിയ രാജാവ് തലകുനിഞ്ഞ് വീണ്ടും മറുപടി പറഞ്ഞു.
പ്രസാദം കുരു സുശ്രോണി കാമോന്മത്തസ്യ കാമിനി। ത്വയാ രുദ്ധാ മമ പ്രാണാ വിശീര്യംതി ശുഭാനനേ
നല്ല അരയുള്ളവളേ, ദയവായി എന്നോട് ദയ കാണിക്കൂ; ഞാൻ മോഹത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; നിന്നാൽ എന്റെ ജീവൻ തടയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, മനോഹരമുഖിയേ, അത് തകർന്നുപോകുന്നു.
ത്വാം പ്രാപ്യ വൈരം മേഽത്രാസ്തു വധോ വാപി മഹത്തരഃ। ഭക്തം ഭജസ്വ മാം ഭീരു ത്വയി ഭക്തിര്ഹി മേ പരാ
നിന്നെ ലഭിച്ചാൽ എനിക്കു ശത്രുതെയായാലും മരണമായാലും സമ്മതം; ഭയക്കുന്നവളേ, എന്നെ ഭക്തനായി സ്വീകരിക്കൂ, കാരണം നിന്നിലേക്കുള്ള എന്റെ ഭക്തി അതിയായി വലിയതാണ്.
ഏവമുക്ത്വാ തു താം കന്യാം ബലാത്സംഗൃഹ്യ ബാഹുനാ। അന്യേന രാജ്ഞാ ഹസ്തേന വിവസ്ത്രാ സാ തഥാ കൃതാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് രാജാവ് ആ പെൺകുട്ടിയെ ബലമായി കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു; മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അവളെ വസ്ത്രരഹിതയാക്കി.
അംഗമംഗേ സമാശ്ലേഷ്യ മുഖേ ചൈവ മുഖം കൃതമ്। വിസ്ഫുരംതീം യഥാകാമം മൈഥുനായോപചക്രമേ
അവളുടെ ശരീരത്തെ തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർത്ത്, അവളുടെ വായിൽ തന്റെ വായ് വെച്ച്, അവൾ എത്രയും ശ്രമിച്ചിട്ടും, രാജാവ് തന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ലൈംഗിക ബന്ധം തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
തമനര്ഥം മഹാഘോരം ദംഡഃ കൃത്വാ സുദാരുണമ്। നഗരം സ്വം ജഗാമാശു മദോന്മത്ത ഇവ ദ്വിപഃ
അങ്ങനെ അതി ഭയങ്കരമായ പാപം ചെയ്ത ശേഷം, മോഹത്തിൽ മയങ്ങിയ കാളയെപ്പോലെ രാജാവ് വേഗത്തിൽ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഭാര്ഗവീ രുദതീ ദീനാ ആശ്രമസ്യാവിദൂരതഃ। പ്രത്യപാലയദുദ്വിഗ്നാ പിതരം ദേവസമ്മിതമ്
ഭാർഗവിയുടെ മകൾ ദു:ഖത്തോടെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, ആശ്രമത്തിന് സമീപം, ദൈവത്തോട് സമമായ തന്റെ അച്ഛനെ ഉത്കണ്ഠയോടെ കാത്തുനിന്നു.
സ മുഹൂര്താദുപസ്പൃശ്യ ദേവര്ഷിരമിതദ്യുതിഃ। സ്വമാശ്രമം ശിഷ്യവൃതം ക്ഷുധാര്തഃ സന്യവര്തത
അൽപസമയം കഴിഞ്ഞ്, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ള ദൈവമുനി, കുളിച്ച്, ശിഷ്യന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, വിശപ്പോടെ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
സോപശ്യദരജാം ദീനാം രജസാ സമഭിപ്ലുതാമ്। ചംദ്രസ്യ ഘനസംയുക്താം ജ്യോത്സ്നാമിവ പരാജിതാമ്
അവൻ ദു:ഖിതയുമായ അരജയെ, പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ടവളായി, മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ തോറ്റു പോയ ചന്ദ്രപ്രഭയെപ്പോലെ കണ്ടു.
തസ്യ രോഷഃ സമഭവത്ക്ഷുധാര്തസ്യ മഹാത്മനഃ। നിര്ദഹന്നിവ ലോകാംസ്ത്രീംസ്താന്ശിഷ്യാന്സമുവാച ഹ
വിശപ്പോടെ ഉള്ള മഹാത്മാവിന് അതിവിശാലമായ കോപം ഉദിച്ചു; ലോകങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
പശ്യധ്വം വിപരീതസ്യ ദംഡസ്യാദീര്ഘദര്ശിനഃ। വിപത്തിം ഘോരസംകാശാം ദീപ്താമഗ്നിശിഖാമിവ
ദീർഘദർശനം ഇല്ലാത്തവന്റെ ശിക്ഷയിൽ നിന്നുള്ള, തീപൊള്ളുന്ന അഗ്നിശിഖയെപ്പോലെയുള്ള, ഈ ഭയാനകമായ ദുരന്തം നിങ്ങൾ കാണൂ.
യന്നാശം ദുര്ഗതിം പ്രാപ്തസ്സാനുഗശ്ച ന സംശയഃ। യസ്തു ദീപ്തഹുതാശസ്യ അര്ചിഃ സംസ്പൃഷ്ടവാനിഹ
നാശം വരുത്തിയവനും അവന്റെ അനുയായികളും സംശയമില്ലാതെ ദുർഗതിയിൽ വീണു, ഇവിടെ കത്തുന്ന തീയുടെ ജ്വാലയെ സ്പർശിച്ചിരിക്കുന്നു.
യസ്മാത്സ കൃതവാന്പാപമീദൃശം ഘോരസംമിതമ്। തസ്മാത്പ്രാപ്സ്യതി ദുര്മേധാഃ പാംസുവര്ഷമനുത്തമമ്
ഇത്രയും ഭയാനകമായ പാപം ചെയ്തതിനാൽ, ഈ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവന് അതുല്യമായ പൊടിക്കൊണ്ടുള്ള മഴ ലഭിക്കും.
കുരാജാ ദേശസംയുക്തഃ സഭൃത്യബലവാഹനഃ। പാപകര്മസമാചാരോ വധം പ്രാപ്സ്യതി ദുര്മതിഃ
രാജ്യവും ഭൃത്യരും സൈന്യവും വാഹനങ്ങളും ഉള്ള ഒരു ദുഷ്ടരാജാവ്, പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവൻ, അവൻ മരണത്തെ നേരിടും.
സമംതാദ്യോജനശതം വിഷയം ചാസ്യ ദുര്മതേഃ। ധുനോതു പാംസുവര്ഷേണ മഹതാ പാകശാസനഃ1.37.
ഈ ദുഷ്ടന്റെ ദേശം ചുറ്റും നൂറ് യോജന വരെ, ധർമ്മരാജാവ് വലിയൊരു പൊടിമഴകൊണ്ട് കുലുക്കട്ടെ.
സര്വസത്വാനി യാനീഹ ജംഗമസ്ഥാവരാണി വൈ। സര്വേഷാം പാംസുവര്ഷേണ ക്ഷയഃ ക്ഷിപ്രം ഭവിഷ്യതി
ഇവിടെ ഉള്ള എല്ലാ ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ ജീവികൾക്കും, ഈ പൊടിമഴ കാരണം വേഗത്തിൽ നാശം സംഭവിക്കും.
ദംഡസ്യ വിഷയോ യാവത്താവത്സവനമാശ്രമമ്। പാംസുവര്ഷമിവാകസ്മാത്സപ്തരാത്രം ഭവിഷ്യതി
ശിക്ഷയുടെ പരിധി യത്രയോ, യാഗശാലയിലും ആശ്രമത്തിലും വരെ, ഏഴു രാത്രികൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി പൊടിമഴ പെയ്യും.
ഇത്യുക്ത്വാ ക്രോധസംതപ്തസ്തമാശ്രമനിവാസിനമ്। ജനം ജനപദസ്യാംതേ സ്ഥീയതാമിത്യുവാച ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കോപത്തിൽ കത്തിയവൻ ആശ്രമവാസിയോട്, 'നീ ജനപദത്തിന്റെ അറ്റത്ത് നില്ക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഉക്തമാത്രേ ഉശനസാ ആശ്രമാവസഥോ ജനഃ। ക്ഷിപ്രം തു വിഷയാത്തസ്മാത്സ്ഥാനം ചക്രേ ച ബാഹ്യതഃ
ഉശനസ് പറഞ്ഞ ഉടനെ, ആശ്രമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നവർ അതിവേഗം ആ പ്രദേശം വിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി.