സ്വര്ഗസ്ഥമപി മാം ബ്രഹ്മന്ക്ഷുത്പിപാസേ ദ്വിജോത്തമ। അബാധേതാം ഭൃശം ചാഹമഭവം വ്യഥിതേംദ്രിയഃ
എങ്കിലും, ബ്രാഹ്മണനേ, സ്വര്ഗ്ഗത്തില് പോലും, വിശപ്പും ദാഹവും എന്നെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു, എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള് വേദനയിലായി.
തതസ്ത്രിഭുവനശ്രേഷ്ഠമവോചം വൈ പിതാമഹമ്। ഭഗവന്സ്വര്ഗലോകോഽയം ക്ഷുത്പിപാസാ വിവര്ജിതഃ
അതിനുശേഷം, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനായ പിതാമഹനോടു ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'ഭഗവനെ, ഈ സ്വര്ഗ്ഗലോകം വിശപ്പും ദാഹവും ഇല്ലാത്തതാണല്ലോ.'
കസ്യേയം കര്മണഃ പക്തിഃ ക്ഷുത്പിപാസേ യതോ ഹി മേ। ആഹാരഃ കശ്ച മേ ദേവ ബ്രൂഹി ത്വം ശ്രീപിതാമഹ
'എന്ത് കര്മ്മത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇതു, എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവപ്പെടുന്നത്? ദൈവമേ, എന്റെ ആഹാരം എന്താണെന്ന് ദയവായി പറയൂ.'
തതഃ പിതാമഹഃ സമ്യക്ചിരം ധ്യാത്വാ മഹാമുനേ। മാമുവാച തതോ വാക്യം നാസ്തി ഭോജ്യം സ്വദേഹജമ്
അപ്പോള് പിതാമഹന് ദീര്ഘനേരം ധ്യാനം ചെയ്ത് എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ നിന്റെ ശരീരമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഭക്ഷിക്കാനില്ല.'
ൠതേ തേ സ്വാനി മാംസാനി ഭക്ഷയ ത്വം തു ഹി നിത്യശഃ। സ്വശരീരം ത്വയാ പുഷ്ടം കുര്വതാ തപ ഉത്തമമ്
'നിന്റെ തന്നെ മാംസം ഒഴികെ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും അതു തന്നെ ഭക്ഷിക്കണം; നിന്റെ ശരീരം പോഷിപ്പിച്ച് ഉത്തമമായ തപസ്സു ചെയ്യണം.'
നാദത്തം ജായതേ താത ശ്വേത പശ്യ മഹീതലേ। ആഗ്രഹാദ്ഭിക്ഷമാണായ ഭിക്ഷാപി പ്രാണിനേ പുരാ
'ശ്വേതാ, ഭൂമിയില് നോക്കൂ: നല്കാത്തതില് നിന്ന് ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല; ഒരിക്കല് ഭിക്ഷയാളായവന് പോലും ഭിക്ഷം ആവശ്യം പറഞ്ഞ് മാത്രമേ ലഭിച്ചുള്ളൂ.'
ന ഹി ദത്താ ഗൃഹേ ഭ്രാംത്യാ മോഹാദതിഥയേ തദാ। തേന സ്വര്ഗഗതസ്യാപി ക്ഷുത്പിപാസേ തവാധുനാ
'ഭ്രമയോ മോഹമോ കാരണം, അഥിതിക്ക് വീട്ടില് അന്നം നല്കാതിരുന്നാല്, അതിന്റെ ഫലമായി സ്വര്ഗ്ഗത്തില് പോലും വിശപ്പും ദാഹവും നിന്നെ പീഡിപ്പിക്കും.'
സ ത്വം പ്രപുഷ്ടമാഹാരൈഃ സ്വശരീരമനുത്തമമ്। ഭക്ഷയസ്വ ച രാജേംദ്ര സാ തേ തൃപ്തിര്ഭവിഷ്യതി1.36.
'അതിനാല്, രാജാവേ, നല്ല ഭക്ഷണത്തില് പോഷിപ്പിച്ച നിന്റെ ശരീരം നീ തന്നെ ഭക്ഷിക്കൂ; അങ്ങനെ നിന്നെ തൃപ്തി ലഭിക്കും.'
ഏവമുക്തസ്തതോ ദേവം ബ്രഹ്മാണമഹമുക്തവാന്। ഭക്ഷിതേ ച സ്വകേ ദേഹേ പുനരന്യന്ന മേ വിഭോ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ശരീരം ഭക്ഷിച്ചശേഷം, ഭഗവനെ, എനിക്ക് മറ്റൊന്നും ഭക്ഷിക്കാനില്ല.'
ക്ഷുധാനിവാരണം നൈവ ദേഹസ്യാസ്യ വിനൌദനം। ഖാദാമി ഹ്യക്ഷയം ദേവ പ്രിയം മേ ന ഹി ജായതേ
'ഈ ശരീരത്തിന് അന്നം ഇല്ലാതെ വിശപ്പു മാറില്ല; ദൈവമേ, ഞാൻ എന്റെ അക്ഷയമായ മാംസം തന്നെ ഭക്ഷിക്കുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.'
തതോബ്രവീത്പുനര്ബ്രഹ്മാ തവ ദേഹോഽക്ഷയഃ കൃതഃ। ദിനേദിനേ തേ പുഷ്ടാത്മാ ശവഃ ശ്വേത ഭവിഷ്യതി
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: നിന്റെ ശരീരം ഇനി നശിക്കാത്തതായിരിക്കും. ദിവസേന നിന്റെ ജീവശക്തി വളരും, നിന്റെ ശവം വെളുത്തതായും മാറും.
യാവദ്വര്ഷശതം പൂര്ണം സ്വമാംസം ഖാദ ഭോ നൃപ। യദാഗച്ഛതി ചാഗസ്ത്യഃ ശ്വേതാരണ്യം മഹാതപാഃ
നൂറു വർഷം മുഴുവൻ നീ സ്വന്തം മാംസം കഴിക്കണം രാജാവേ. മഹാതപസ്വിയായ അഗസ്ത്യൻ ശ്വേതാരണ്യത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ—
ഭഗവാനതിദുര്ധര്ഷസ്തദാ കൃച്ഛ്രാദ്വിമോക്ഷ്യസേ। സ ഹി താരയിതും ശക്തഃ സേംദ്രാനപി സുരാസുരാന്
അപ്പോൾ അതി ഭയങ്കരനായ ഭഗവാൻ നിന്നെ ഈ കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും. ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും രക്ഷിക്കാൻ ആൾക്കു കഴിയുന്നവനാണ് അവൻ.
ആഹാരം കുത്സിതം ചേമം രാജര്ഷേ കിം പുനസ്തവ। സുരകാര്യം മഹത്തേന സുകൃതം തു മഹാത്മനാ
രാജർഷേ, ഈ ഭക്ഷണം നിന്ദ്യമായതാണെങ്കിലും, അതിൽ നിന്നെന്ത്? ദേവന്മാർക്കായി മഹത്തായ ഒരു കാര്യം ആ മഹാത്മാവ് ചെയ്തു, അതൊരു ഉത്തമകൃത്യമായിരുന്നു.
ഉദധിം നിര്ജലം കൃത്വാ ദാനവാശ്ച നിപാതിതാഃ। വിംധ്യശ്ചാദിത്യവിദ്വേഷാദ്വര്ധമാനോ നിവാരിതഃ
അവൻ സമുദ്രം ഉണക്കി, അസുരന്മാരെ വീഴ്ത്തി; സൂര്യനോടുള്ള വൈരാഗ്യത്തിൽ വളർന്നിരുന്ന വിന്ധ്യപർവ്വതത്തെ അവൻ തടഞ്ഞു.
ലംബമാനാ മഹീ ചൈഷാ ഗുരുത്വേനാധിവാസിതാ। ദക്ഷിണാ ദിഗ്ദിവം യാതാ ത്രൈലാക്യം വിഷമസ്ഥിതമ്
ഭാരത്തിൽ തൂങ്ങിയിരുന്ന ഭൂമി ദക്ഷിണദിക്കിലേക്ക് ചായുകയും, മൂന്നു ലോകങ്ങളും അസ്ഥിരമായ അവസ്ഥയിലാവുകയും ചെയ്തു.
മയാ ഗത്വാ സുരൈഃ സാര്ദ്ധം പ്രേഷിതോ ദക്ഷിണാം ദിശമ്। സമാം കുരു മഹാഭാഗ ഗുരുത്വേന ജഗത്സമമ്
ഞാൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം പോയി അവനെ ദക്ഷിണദിക്കിലേക്ക് അയച്ചു; ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ലോകം തുല്യഭാരത്തിൽ നിലനിൽക്കട്ടെ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഏവം ച തേന മുനിനാ സ്ഥിത്വാ സര്വാ ധരാ സമാ। കൃതാ രാജേംദ്ര മുനിനാ ഏവമദ്യാപി ദൃശ്യതേ
അങ്ങനെ ആ മുനിയുടെ ശ്രമത്തിൽ ഭൂമി മുഴുവൻ സമമായിത്തീർന്നു; രാജാവേ, ആ മുനി ചെയ്ത അത്ഭുതം ഇന്നും കാണാം.
സോഹം ഭഗവത ശ്രുത്വാ ദേവദേവസ്യ ഭാഷിതമ്। ഭുംജേ ച കുത്സിതാഹാരം സ്വശരീരമനുത്തമമ്
ദേവദേവനായ ഭഗവാന്റെ വാക്കുകൾ ഞാൻ കേട്ടശേഷം, ഞാൻ എന്റെ ശരീരം, അതായത് ഏറ്റവും ഉത്തമമായതായും, നിന്ദ്യമായ ആഹാരമായും കഴിച്ചു.
പൂര്ണം വര്ഷശതം ചാദ്യ ഭോജനം കുത്സിതം ച മേ। ക്ഷയം നാഭ്യേതി തദ്വിപ്ര തൃപ്തിശ്ചാപി മമോത്തമാ
ഇപ്പോൾ നൂറു വർഷം മുഴുവൻ ഈ നിന്ദ്യഭക്ഷണം തന്നെയാണ് എന്റെ ആഹാരം; എങ്കിലും, ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ ശരീരം കുറയുന്നില്ല, അതിലുപരി എനിക്ക് പരമസന്തോഷവും ഉണ്ട്.
തം മുനിം കൃച്ഛ്രസന്തപ്തശ്ചിംതയാമി ദിവാനിശമ്। കദാ വൈ ദര്ശനം മഹ്യം സ മുനിര്ദാസ്യതേ വനേ
കഷ്ടത്തിൽ പെടുന്ന ഞാൻ, ആ മുനിയെ പകൽ രാത്രിയും ഓർക്കുന്നു; എപ്പോഴാണ് ആ മുനി വനത്തിൽ എനിക്ക് ദർശനം നൽകുക എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവം മേ ചിംതയാനസ്യ ഗതം വര്ഷശതന്ത്വിഹ। സോഗസ്ത്യോ ഹി ഗതിര്ബ്രഹ്മന്മുനിര്മേ ഭവിതാ ധ്രുവം
ഇങ്ങനെ ഞാൻ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഇവിടെ നൂറു വർഷം കടന്നു; അഗസ്ത്യൻ തന്നെയാണ് എന്റെ ആശ്രയം, ബ്രഹ്മനേ, ആ മുനി ഉറപ്പായും വരും.
ന ഗതിര്ഭവിതാ മഹ്യം കുംഭയോനിമൃതേ ദ്വിജമ്। ശ്രുത്വേത്ഥം ഭാഷിതം രാമ ദൃഷ്ട്വാഹാരം ച കുത്സിതമ്
കുംഭയോനി ഒഴികെ എനിക്ക് മോചനം ഉണ്ടാകില്ല, ദ്വിജനേ; ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രാമാ, ആ നിന്ദ്യഭക്ഷണം കണ്ടു—
കൃപയാ പരയാ യുക്തസ്തം നൃപം സ്വര്ഗഗാമിനമ്। കരോമ്യഹം സുധാഭോജ്യം നാശയാമി ച കുത്സിതമ്
പരമകാരുണ്യത്തോടെ ഞാൻ ആ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്ന രാജാവിന് അമൃതം ഭക്ഷിപ്പിച്ചു, ആ നിന്ദ്യഭക്ഷണം ഇല്ലാതാക്കി.
ചിന്തയന്നിത്യവോചം തമഗസ്ത്യഃ കിം കരിഷ്യതി। അഹമേതത്കുത്സിതം തേ നാശയാമി മഹാമതേ
എനിക്ക് എപ്പോഴും ചിന്തയായിരുന്നു, അഗസ്ത്യൻ എന്ത് ചെയ്യും എന്ന്. മഹാമതിയേ, ഞാൻ നിന്റെ ഈ നിന്ദ്യഭക്ഷണം ഇല്ലാതാക്കാം എന്നു പറഞ്ഞു.
ഈപ്സിതം പ്രാര്ഥയസ്വാസ്മാന്മനഃ പ്രീതികരം പരമ്। സ സ്വര്ഗീ മാം തതഃ പ്രാഹ കഥം ബ്രഹ്മവചോന്യഥാ
നിന്റെ മനസ്സിന് ഏറ്റവും സന്തോഷം നൽകുന്ന എന്തെങ്കിലും എന്നിൽ നിന്നു ചോദിക്കൂ; പിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ളവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ എങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമാകും?
കര്തും മുനേ മയാ ശക്യം ന ചാന്യസ്താരയിഷ്യതി। ൠതേ വൈ കുംഭയോനിം തം മൈത്രാവരുണസംഭവമ്
മുനിയേ, ഇത് ചെയ്യാൻ എനിക്ക് കഴിയും, മറ്റാരാലും മോചനം ലഭിക്കില്ല; മൈത്രാവരുണനിൽ ജനിച്ച കുംഭയോനി ഒഴികെ.
അപൃഷ്ടോപി മയാ ബ്രഹ്മന്നേവമൂചേ പിതാമഹഃ। ഏവം ബ്രുവാണം തം ശ്വേതമുക്തവാനഹമസ്മി സഃ
ഞാൻ ചോദിച്ചില്ലെങ്കിലും, ബ്രഹ്മനേ, പിതാമഹൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; അങ്ങനെ സംസാരിച്ച ശ്വേതനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാനാണ് അവൻ'.
ആഗതസ്തവ ഭാഗ്യേന ദൃഷ്ടോഹം നാത്ര സംശയഃ। തതഃ സ്വര്ഗീ സ മാം ജ്ഞാത്വാ ദംഡവത്പതിതോ ഭുവി
നിന്റെ ഭാഗ്യത്താൽ ഞാൻ ഇവിടെ എത്തി, നീ എന്നെ കണ്ടു എന്നതിൽ സംശയമില്ല. അതിനാൽ, ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ളവനാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, അവൻ ഭൂമിയിൽ വീണു നമസ്കരിച്ചു.
തമുത്ഥാപ്യ തതോ രാമാബ്രവം കിം തേ കരോമ്യഹമ്। രാജോവാച। ആഹാരാത്കുത്സിതാദ്ബ്രഹ്മംസ്താരയസ്വാദ്യ ദുഷ്കൃതാത്
അവനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് ഞാൻ ചോദിച്ചു: 'രാമാ, ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം?' രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ അശുദ്ധമായ ആഹാരം കഴിച്ചതിന്റെ പാപത്തിൽ നിന്നു ഇന്നെനിക്ക് മോചനം തരിക.'