അവശ്യം തു മയാ ജ്ഞേയാ സരസോസ്യ വിനിഷ്ക്രിയാ। യാവദേവം സ്ഥിതശ്ചാഹം ചിംതയാനോ രഘൂത്തമ
എന്തായാലും, ഈ തടാകത്തിന്റെ രഹസ്യം ഞാൻ അറിയേണ്ടതുണ്ട്. അങ്ങനെ ഞാൻ നില്ക്കുമ്പോൾ, ഈ ചിന്തകളിൽ മുഴുകിയിരിക്കെ, രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ—
അഥാപശ്യം മൂഹൂര്താത്തു ദിവ്യമദ്ഭുതദര്ശനമ്। വിമാനം പരമോദാരം ഹംസയുക്തം മനോജവമ്
അപ്പോൾ കുറേ നേരത്തിന് ശേഷം, അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യമായ ഒരു ദൃശ്യമാണ് ഞാൻ കണ്ടത്: മനസ്സുപോലെ വേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന, ഹംസകളാൽ കെട്ടിയ ഒരു മനോഹരമായ വിചിത്രവിമാനം.
പുരസ്തത്ര സഹസ്രം തു വിമാനേപ്സരസാം നൃപ। ഗംധര്വാശ്ചൈവ തത്സംഖ്യാ രമയംതി വരം നരമ്
അതിന്റെ മുന്നിൽ, രാജാവേ, ആയിരം അപ്സരസ്സുകൾ ആ വിചിത്രവിമാനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; അത്രയും ഗന്ധർവന്മാരും ആ മഹാനായ പുരുഷനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
ഗായംതി ദിവ്യഗേയാനി വാദയംതി തഥാ പരേ। അഥാപശ്യം നരം തസ്മാദ്വിമാനാദവരോഹിതമ്
അവർ ദിവ്യഗാനങ്ങൾ പാടുകയും, മറ്റുള്ളവർ വാദ്യങ്ങൾ വായിക്കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോൾ ആ വിമാനം വിട്ട് ഒരു മനുഷ്യൻ ഇറങ്ങുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു.
ശവമാംസം ഭക്ഷയന്തം ച സ്നാത്വാ രഘുകുലോദ്വഹ। തതോ ഭുക്ത്വാ യഥാകാമം സ മാംസം ബഹുപീവരമ്
അവൻ ആ ശവത്തിന്റെ മാംസം ഭക്ഷിച്ചു, പിന്നെ കുളിച്ച്, രഘുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, തന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ആ ധാരാളം കൊഴുപ്പുള്ള മാംസം തൃപ്തിയായി കഴിച്ചു.
അവതീര്യ സരഃ ശീഘ്രമാരുരോഹ ദിവം പുനഃ। തമഹം ദേവസംകാശം ശ്രിയാ പരമയാന്വിതമ്
അവൻ വേഗത്തിൽ തടാകത്തിൽ ഇറങ്ങി, പിന്നെ വീണ്ടും ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു. ദൈവസദൃശനും അത്യുത്തമമായ തേജസ്സോടെ അവനെ ഞാൻ കണ്ടു.
ഭോ ഭോ സ്വര്ഗിന്മഹാഭാഗ പൃച്ഛാമി ത്വാം കഥം ത്വിദമ്। ജുഗുപ്സിതസ്തവാഹാരോ ഗതിശ്ചേയം തവോത്തമാ
'ദൈവലോകത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹാഭാഗവനേ, ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു: നിന്റെ ഭക്ഷണം ഇങ്ങനെയൊരു വെറുപ്പുള്ളതാണെങ്കിലും, നിന്റെ ഗതിയിങ്ങനെയൊരു ഉന്നതമായതെങ്ങനെ?'
യദി ഗുഹ്യം ന ചൈതത്തേ കഥയ ത്വദ്യ മേ ഭവാന്। കാമതഃ ശ്രോതുമിച്ഛാമി കിമേതത്പരമം വചഃ
'ഇത് രഹസ്യമല്ലെങ്കിൽ, ദയവായി ഇന്നേയ്ക്ക് എന്നോട് പറയണം. ഞാൻ മനസ്സിൽ നിന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ഈ പരമമായ കാര്യം എന്താണെന്ന്.'
കോ ഭവാന്വദ സംദേഹമാഹാരശ്ച വിഗര്ഹിതഃ। ത്വയേദം ഭുജ്യതേ സൌമ്യ കിമര്ഥം ക്വ ച വര്തസേ
'നീ ആരാണ്? എന്റെ സംശയം നീക്കിക്കൊടുക്കണം. സ്നേഹമുള്ളവനേ, ഇങ്ങനെയൊരു നിന്ദ്യമായ ആഹാരം നീ എന്തിനാണ് കഴിക്കുന്നത്? എന്തുകൊണ്ടാണ്, നീ എവിടെയാണ് വസിക്കുന്നത്?'
കസ്യായമൈശ്വരോഭാവഃ ശവത്വേന വിനിര്മിതഃ। ആഹാരം ച കഥം നിംദ്യം ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ
'ഈ ദൈവികാവസ്ഥ ആരുടേതാണ്, ശവരൂപത്തിൽ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്? നിന്റെ ആഹാരം ഇങ്ങനെയൊരു അപമാനകരമായതാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ഇതിന്റെ സത്യം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
ശ്രുത്വാ ച ഭാഷിതം തത്ര മമ രാമ സതാം വര। പ്രാംജലിഃ പ്രത്യുവാചേദം സ സ്വര്ഗീ രഘുനംദന
എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ അവിടെ കേട്ടപ്പോൾ, രാമാ, സത്പുരുഷന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ആ സ്വർഗ്ഗവാസി, കൈകൂപ്പി, രഘുനന്ദനനോട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ശൃണുഷ്വാദ്യ യഥാവൃത്തം മമേദം സുഖദുഃഖജമ്। കാമോ ഹി ദുരിതക്രമ്യഃ ശൃണു യത്പൃച്ഛസേ ദ്വിജ
'ഇപ്പോൾ നീ കേൾക്കണം, എന്റെ സുഖദുഃഖങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ കഥ. മോഹം തെറ്റായ വഴി പിന്തുടർന്നാൽ ദുർഗതിയിലാകും—നീ ചോദിക്കുന്നതെന്തെന്ന് കേൾക്കൂ, ദ്വിജനേ.'
പുരാ വൈദര്ഭകോ രാജാ പിതാ മേ ഹി മഹായശാഃ। വാസുദേവ ഇതി ഖ്യാതസ്ത്രിഷു ലോകേഷു ധാര്മികഃ
പണ്ടു, എന്റെ അച്ഛന് വിദര്ഭ ദേശത്തിലെ പ്രശസ്തനായ രാജാവായിരുന്നു. വാസുദേവന് എന്ന പേരില് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ധര്മനിഷ്ഠനായവനായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
തസ്യ പുത്രദ്വയം ബ്രഹ്മന്ദ്വാഭ്യാം സ്ത്രീഭ്യാമജായത। അഹം ശ്വേത ഇതി ഖ്യാതോ യവീയാന്സുരഥോഽഭവത്
അവന് രണ്ടു സ്ത്രീകളില് നിന്ന് രണ്ടു മക്കളെ ലഭിച്ചു. ഞാന് ശ്വേതന് എന്ന പേരില് അറിയപ്പെടുന്നു, എന്റെ ഇളയ സഹോദരന് സുരഥന് ആയിരുന്നു.
പിതര്യുപരതേ തസ്മിന്പൌരാ മാമഭ്യഷേചയന്। തത്രാഹംകാരയന്രാജ്യം ധര്മേ ചാസം സമാഹിതഃ
അച്ഛന് മരിച്ച ശേഷം നഗരവാസികള് എന്നെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. പക്ഷേ, ആ ഭരണത്തില് ഞാന് അഹങ്കാരിയായിത്തീർന്നു, ധര്മത്തില് സ്ഥിരതയില്ലാതായി.
ഏവം വര്ഷസഹസ്രാണി ബഹൂനി സമുപാവ്രജന്। മമ രാജ്യം കാരയതഃ പരിപാലയതഃ പ്രജാഃ
ഇങ്ങനെ, ഞാൻ രാജ്യം ഭരിച്ച് ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ച് അനേകം ആയിരക്കണക്കിന് വര്ഷങ്ങള് കടന്നു പോയി.
സോഹം നിമിത്തേ കസ്മിംശ്ചിദ്വൈരാഗ്യേണ ദ്വിജോത്തമ। മരണം ഹൃദയേ കൃത്വാ തപോവനമുപാഗമമ്
എന്നാല്, ഒരു സമയത്ത്, വൈരാഗ്യത്തോടെ, മരണത്തെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പാക്കി, മഹാനായ ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ തപോവനത്തിലേക്ക് പോയി.
സോഹം വനമിദം രമ്യം ഭൃശം പക്ഷിവിവര്ജിതമ്। പ്രവിഷ്ടസ്തപ ആസ്ഥാതുമസ്യൈവ സരസോംതികേ
പക്ഷികളും ഇല്ലാത്ത ഈ മനോഹരമായ വനത്തിലേക്ക് ഞാൻ കടന്നു വന്ന്, ഈ തടാകത്തിനരികിൽ തപസ്സിന് ഇരുന്നു.
രാജ്യേഽഭിഷിച്യ സുരഥം ഭ്രാതരം തം നരാധിപമ്। ഇദം സരഃ സമാസാദ്യ തപസ്തപ്തം സുദാരുണമ്
എന്റെ സഹോദരന് സുരഥനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ഈ തടാകം സമീപിച്ച്, ഞാൻ അതിയായ കഠിനതപസ് ചെയ്തു.
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തപസ്തപ്ത്വാ മഹാവനേ। ശുഭം തു ഭവനം പ്രാപ്തോ ബ്രഹ്മലോകമനാമയമ്
പത്ത് ആയിരം വര്ഷങ്ങള് ആ വലിയ വനത്തില് തപസ്സു ചെയ്ത ശേഷം, ഞാൻ ശുഭമായ ഭവനമായ, ദോഷം ഇല്ലാത്ത ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ചു.
സ്വര്ഗസ്ഥമപി മാം ബ്രഹ്മന്ക്ഷുത്പിപാസേ ദ്വിജോത്തമ। അബാധേതാം ഭൃശം ചാഹമഭവം വ്യഥിതേംദ്രിയഃ
എങ്കിലും, ബ്രാഹ്മണനേ, സ്വര്ഗ്ഗത്തില് പോലും, വിശപ്പും ദാഹവും എന്നെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു, എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള് വേദനയിലായി.
തതസ്ത്രിഭുവനശ്രേഷ്ഠമവോചം വൈ പിതാമഹമ്। ഭഗവന്സ്വര്ഗലോകോഽയം ക്ഷുത്പിപാസാ വിവര്ജിതഃ
അതിനുശേഷം, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനായ പിതാമഹനോടു ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'ഭഗവനെ, ഈ സ്വര്ഗ്ഗലോകം വിശപ്പും ദാഹവും ഇല്ലാത്തതാണല്ലോ.'
കസ്യേയം കര്മണഃ പക്തിഃ ക്ഷുത്പിപാസേ യതോ ഹി മേ। ആഹാരഃ കശ്ച മേ ദേവ ബ്രൂഹി ത്വം ശ്രീപിതാമഹ
'എന്ത് കര്മ്മത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഇതു, എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവപ്പെടുന്നത്? ദൈവമേ, എന്റെ ആഹാരം എന്താണെന്ന് ദയവായി പറയൂ.'
തതഃ പിതാമഹഃ സമ്യക്ചിരം ധ്യാത്വാ മഹാമുനേ। മാമുവാച തതോ വാക്യം നാസ്തി ഭോജ്യം സ്വദേഹജമ്
അപ്പോള് പിതാമഹന് ദീര്ഘനേരം ധ്യാനം ചെയ്ത് എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ നിന്റെ ശരീരമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഭക്ഷിക്കാനില്ല.'
ൠതേ തേ സ്വാനി മാംസാനി ഭക്ഷയ ത്വം തു ഹി നിത്യശഃ। സ്വശരീരം ത്വയാ പുഷ്ടം കുര്വതാ തപ ഉത്തമമ്
'നിന്റെ തന്നെ മാംസം ഒഴികെ നീ എല്ലായ്പ്പോഴും അതു തന്നെ ഭക്ഷിക്കണം; നിന്റെ ശരീരം പോഷിപ്പിച്ച് ഉത്തമമായ തപസ്സു ചെയ്യണം.'
നാദത്തം ജായതേ താത ശ്വേത പശ്യ മഹീതലേ। ആഗ്രഹാദ്ഭിക്ഷമാണായ ഭിക്ഷാപി പ്രാണിനേ പുരാ
'ശ്വേതാ, ഭൂമിയില് നോക്കൂ: നല്കാത്തതില് നിന്ന് ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല; ഒരിക്കല് ഭിക്ഷയാളായവന് പോലും ഭിക്ഷം ആവശ്യം പറഞ്ഞ് മാത്രമേ ലഭിച്ചുള്ളൂ.'
ന ഹി ദത്താ ഗൃഹേ ഭ്രാംത്യാ മോഹാദതിഥയേ തദാ। തേന സ്വര്ഗഗതസ്യാപി ക്ഷുത്പിപാസേ തവാധുനാ
'ഭ്രമയോ മോഹമോ കാരണം, അഥിതിക്ക് വീട്ടില് അന്നം നല്കാതിരുന്നാല്, അതിന്റെ ഫലമായി സ്വര്ഗ്ഗത്തില് പോലും വിശപ്പും ദാഹവും നിന്നെ പീഡിപ്പിക്കും.'
സ ത്വം പ്രപുഷ്ടമാഹാരൈഃ സ്വശരീരമനുത്തമമ്। ഭക്ഷയസ്വ ച രാജേംദ്ര സാ തേ തൃപ്തിര്ഭവിഷ്യതി1.36.
'അതിനാല്, രാജാവേ, നല്ല ഭക്ഷണത്തില് പോഷിപ്പിച്ച നിന്റെ ശരീരം നീ തന്നെ ഭക്ഷിക്കൂ; അങ്ങനെ നിന്നെ തൃപ്തി ലഭിക്കും.'
ഏവമുക്തസ്തതോ ദേവം ബ്രഹ്മാണമഹമുക്തവാന്। ഭക്ഷിതേ ച സ്വകേ ദേഹേ പുനരന്യന്ന മേ വിഭോ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ഞാൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ശരീരം ഭക്ഷിച്ചശേഷം, ഭഗവനെ, എനിക്ക് മറ്റൊന്നും ഭക്ഷിക്കാനില്ല.'
ക്ഷുധാനിവാരണം നൈവ ദേഹസ്യാസ്യ വിനൌദനം। ഖാദാമി ഹ്യക്ഷയം ദേവ പ്രിയം മേ ന ഹി ജായതേ
'ഈ ശരീരത്തിന് അന്നം ഇല്ലാതെ വിശപ്പു മാറില്ല; ദൈവമേ, ഞാൻ എന്റെ അക്ഷയമായ മാംസം തന്നെ ഭക്ഷിക്കുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.'