ബ്രാഹ്മേ മുഹൂര്തേ ചോത്ത്ഥായ ബദ്ധപദ്മാസനാസ്തു തേ। ധ്യാത്വാ ഗുരും സഹസ്രാരേ ശ്വേതവസ്ത്രോപവീതകമ്
ബ്രഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, പാദ്മാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, ഗുരുവിനെ ആയിരംദളമുള്ള പദ്മത്തിൽ ധ്യാനിച്ച്, വെള്ള വസ്ത്രവും യജ്ഞോപവീതവും ധരിക്കണം.
ശ്വേതമാല്യാംബരധരം ശ്വേതഗംധാനുലേപനമ്। നിര്ഗമ്യ ച ബഹിര്നദ്യാം കുര്യുര്നിത്യമതന്ദ്രിതാഃ
വെള്ളപൂവും വസ്ത്രവും അണിഞ്ഞ്, വെള്ള ചന്ദനവും പുരട്ടി, പുറത്തേക്ക് നദിയിലേക്കു പോയി, ദിവസേന കൃത്യമായി കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കണം.
ക്ഷീരവൃക്ഷോത്ഥമാചാര്യോ ദാപയേദ്ദന്തധാവനമ്। തേ ച തം ഭക്ഷയേയുര്ഹി നദീം ഗത്വാ സമുദ്രഗാമ്
ക്ഷീരവൃക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള ദന്തകഷ്ടം ഗുരു നൽകണം; അതു ചവച്ചശേഷം സമുദ്രത്തിലേക്കു ഒഴുകുന്ന നദിയിലേക്കു പോകണം.
ഇതരദ്വാ തടാകം വാ ഗൃഹേ വാപി വിധാനതഃ। തദ്ഭക്ഷയേയുര്മംത്രേണ മംത്രിതം പരമേഷ്ഠിനഃ
അല്ലെങ്കിൽ, നിയമപ്രകാരം മറ്റൊരു നദിയിലോ, കുളത്തിലോ, വീട്ടിലോ ആകാം; പരമേശ്വരന്റെ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് അത് ചവയ്ക്കണം.
ആപോഹിഷ്ഠേതി മംത്രേണ സപ്തകൃത്വോഭിമംത്രിതം। ദേവസ്യ ത്വേതി വൈ ജപ്ത്വാ യുംജാനേതി കരേ ന്യസേത്
'ആപോഹിഷ്ഠ' എന്ന മന്ത്രം ഏഴു പ്രാവശ്യം ഉച്ചരിച്ച് അതിനെ അഭിമന്ത്രണം ചെയ്ത്, 'ദേവസ്യ തു' എന്നും 'യുഞ്ചാനേതി' എന്നും പറഞ്ഞ് കൈയിൽ വയ്ക്കണം.
ഇരാവത്യേതി പ്രക്ഷാല്യ ബ്രഹ്മോദനേതി വൈ മുഖേ। ഭക്ഷയിത്വാ ക്ഷിപേദ്ദൂരം പതിതം ച നിരീക്ഷയേത്
'ഇരാവതീ' എന്നു പറഞ്ഞ് കഴുകി, 'ബ്രഹ്മോദന' എന്നു വായിൽ ഉച്ചരിച്ച്, ചവച്ചശേഷം ദന്തകഷ്ടം ദൂരത്ത് എറിഞ്ഞ് അത് എവിടെ വീഴുന്നു എന്ന് നോക്കണം.
സമ്മുഖം പ്രാങ്മുഖം വാപി വിദിശം ചാപി വാ ഗതമ്। സംമുഖേ ദേവതാലബ്ധിര്മംത്രസിദ്ധിശ്ച ജായതേ
അത് നേരെ മുന്നിലോ, കിഴക്കോട്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ശുഭദിശയിലോ വീണാൽ, ദേവതാനുഗ്രഹവും മന്ത്രസിദ്ധിയും ലഭിക്കും.
പരാങ്മുഖേ ദംതകാഷ്ഠേ സര്വേ ദേവാഃ പരാങ്മുഖാഃ। ഉത്തരേണ ഗതേ തസ്മിന്സിദ്ധിര്ഭവതി വാ ന വാ
ദന്തകഷ്ടം പിൻവശത്തേക്ക് വീണാൽ, എല്ലാ ദേവതകളും പിൻവശത്താകും; അതു വടക്കോട്ടു പോയാൽ, വിജയമുണ്ടാകാമോ ഇല്ലയോ എന്നത് അനിശ്ചിതമാണ്.
ദക്ഷിണേന ഭവേന്മൃത്യുര്ഗുരോസ്തസ്യ ന സംശയഃ। പ്രേക്ഷ്യാശുഭം സ്വപേദ്ഭൂമൌ ദേവദേവസ്യ സന്നിധൌ
തക്ഷിണത്തേക്ക് പോയാൽ ഗുരുവിന് മരണമുണ്ടാകും, സംശയമില്ല; അശുഭം കണ്ടാൽ, ദേവദേവന്റെ സന്നിധിയിൽ നിലത്തിരുത്ത് ഉറങ്ങണം.
സ്വപ്നാന്ദൃഷ്ട്വാ ഗുരോരഗ്രേ ശ്രാവയേയുര്വിചക്ഷണാഃ। തതഃ ശുഭാശുഭം തത്ര ലക്ഷയേത്പരമോ ഗുരുഃ
സ്വപ്നങ്ങൾ ഗുരുവിന്റെ മുമ്പിൽ കണ്ടാൽ, പണ്ഡിതന്മാർ അവയെ പറയണം; പിന്നെ പരമഗുരു അതിൽ ശുഭവും അശുഭവും തിരിച്ചറിയണം.
പൌര്ണമാസ്യാമഥ സ്നാത്വാ തതോ ദേവാലയം വ്രജേത്। ഗുരുശ്ച മംഡലം ഭൂമൌ കല്പിതായാം തു വര്തയേത്
പൗർണമി ദിവസം സ്നാനം കഴിച്ച് ശേഷം, ദേവാലയത്തിലേക്ക് പോകണം; ഗുരു ഭൂമിയിൽ തയ്യാറാക്കിയ സ്ഥലത്ത് മണ്ഡലം ഒരുക്കണം.
ലക്ഷണൈര്വിവിധൈര്ഭൂമിം ലക്ഷയിത്വാ വിധാനതഃ। ഷോഡശാരം ലിഖേത്പദ്മം നവധാരമഥാപി വാ
വിധിപ്രകാരം ഭൂമിയിൽ വിവിധ ശുഭചിഹ്നങ്ങൾ വരച്ച്, അറുപത്തിയാറു ദളങ്ങളുള്ള ഒരു താമരയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒമ്പത് വഴികളുള്ളതോ വരയ്ക്കണം.
അഷ്ടപത്രമഥോ വാപി ലിഖിത്ത്വാ ദര്ശയേദ്ബുധഃ। നേത്രബംധം തു കുര്വീത സിതവസ്ത്രേണ യത്നതഃ
അല്ലെങ്കിൽ, എട്ടു ദളങ്ങളുള്ള ഒരു താമര വരച്ച്, അതു ജ്ഞാനികൾക്ക് കാണിക്കണം; ശേഷം, വെള്ള വസ്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് കണ്ണുകൾ സൂക്ഷ്മമായി മൂടണം.
വര്ണാനുക്രമതഃ ശിഷ്യാന്പുഷ്പഹസ്താന്പ്രവേശയേത്। നവനാഭം യദാ കുര്യാന്മംഡലം വര്ണകൈര്ബുധഃ
അക്ഷരങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ പൂക്കൾ കൈയിൽ പിടിച്ച ശിഷ്യന്മാരെ അകത്തു പ്രവേശിപ്പിക്കണം; ജ്ഞാനി ഒമ്പത് കേന്ദ്രങ്ങളുള്ള മണ്ഡലം വരയ്ക്കുമ്പോൾ നിറപ്പൊടി ഉപയോഗിക്കണം.
ഇംദ്രാണീപൂര്വകം ദേവമിംദ്രമൈംദ്ര്യാം തു പൂജയേത്। ലോകപാലൈഃ സമം തദ്വദഗ്നിം സംപൂജയേന്നൃപ
ആദ്യം ഇന്ദ്രനെ, പിന്നെ ഇന്ദ്രാണിയെ, അതിനുശേഷം മറ്റുള്ള ദേവതകളെയും ക്രമത്തിൽ പൂജിക്കണം; ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരോടൊപ്പം അഗ്നിയെയും അതുപോലെ പൂജിക്കണം.
ദിശി വഹ്നേര്യമം യാമ്യാം നൈഋത്യാം ചൈവ നിര്ഋതിമ്। വരുണം വാരുണാശായാം വായും വായവ്യഗോചരേ
അഗ്നിദിശയിൽ യമനെ, തെക്കുഭാഗത്ത് നിരൃതിയെ, പടിഞ്ഞാറ് വരുണനെ, വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് വായുവിനെ സ്ഥാപിക്കണം.
ധനദം ചോത്തരേ ന്യസ്യ രുദ്രമീശാനഗോചരേ। കമംഡലും പൂര്വതോ ഹി സ്രുചം വൈ ദക്ഷിണേ തഥാ
വടക്കുഭാഗത്ത് ധനദനെ, ഈശാനദിശയിൽ രുദ്രനെ സ്ഥാപിക്കണം; കിഴക്കോട്ട് കമണ്ഡലും, തെക്കോട്ട് ഒരു ചമചും വെക്കണം.
ഹംസം വൈ പശ്ചിമായാം തു ഉത്തരായാം സ്രുവം തഥാ। ആഗ്നേയ്യാം ച ബ്രസീം ദദ്യാന്നൈര്ഋത്യാം പാദുകേ തഥാ
പടിഞ്ഞാറ് ഹംസത്തെ, വടക്കോട്ട് ഒരു ചെറിയ ചമചും; അഗ്നികോണിൽ അഗ്നികുണ്ടും, നിരൃതികോണിൽ പാദരക്ഷകളും വെക്കണം.
വായവ്യാം യോഗപട്ടം ച ഐശാന്യാം ച ഗലംതികാമ്। വിഷ്ണുസ്തു പൂര്വതഃ പൂജ്യോ ദക്ഷിണേ ചാപി ശംകരഃ
വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് യോഗപട്ടയും, ഈശാനദിശയിൽ ഒരു മാലയും വെക്കണം; കിഴക്കോട്ട് വിഷ്ണുവിനെയും, തെക്കോട്ട് ശങ്കരനെയും പൂജിക്കണം.
പശ്ചിമേ തു രവിര്ദേവ ഋഷയശ്ചോത്തരേ തഥാ। മധ്യേ സ്വയം പദ്മജന്മാ സാവിത്രീ ദക്ഷിണേ തഥാ
പടിഞ്ഞാറ് രവിയെ, വടക്കോട്ട് ഋഷിമാരെയും; മദ്ധ്യത്തിൽ താമരയിൽ ജനിച്ചവനെയും, തെക്കോട്ട് സാവിത്രിയെയും പൂജിക്കണം.
ഉത്തരേ ചൈവ ഗായത്രീ ദേവീ പദ്മദലേക്ഷണാ। ഋഗ്വേദം പൂര്വതോ ന്യസ്യ യജുര്വേദം ച ദക്ഷിണേ
വടക്കോട്ട് താമരപുഷ്പംപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള ഗായത്രി ദേവിയെ; കിഴക്കോട്ട് ഋഗ്വേദവും, തെക്കോട്ട് യജുർവേദവും സ്ഥാപിക്കണം.
പശ്ചിമേ സാമവേദം ച അഥര്വം ചോത്തരേ തഥാ। ഇതിഹാസപുരാണാനിച്ഛംദോജ്യൌതിഷമേവച
പടിഞ്ഞാറ് സാമവേദവും, വടക്കോട്ട് അതർവ്വവേദവും; ഇതിഹാസങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ, ഛന്ദസ്സും ജ്യോതിഷവും കൂടെ സ്ഥാപിക്കണം.
ധര്മശാസ്ത്രാണി ചാന്യാനി ഇംദ്രാദി ദിക്ഷു വിന്യസേത്। പൂര്വപത്രേ ബലം പൂജ്യ പ്രദ്യുമ്നം ദക്ഷിണേ ദലേ
മറ്റുള്ള ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങൾ ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ദിശകളിൽ വെക്കണം; കിഴക്കൻ ദളത്തിൽ ബലനെയും, തെക്കൻ ദളത്തിൽ പ്രദ്യുമ്നനെയും പൂജിക്കണം.
പശ്ചിമേ ചാനിരുദ്ധം ച വാസുദേവമഥോത്തരേ। പൂര്വതോ വാമദേവം ച സദ്യോജാതം തു ദക്ഷിണേ
പടിഞ്ഞാറ് അനിരുദ്ധനെയും, വടക്കോട്ട് വാസുദേവനെയും; കിഴക്കോട്ട് വാമദേവനെയും, തെക്കോട്ട് സദ്യോജാതനെയും സ്ഥാപിക്കണം.
ഈശാനം പശ്ചിമേ സ്ഥാപ്യ തത്പുരുഷം ചോത്തരേ തഥാ। അഘോരസ്സര്വതഃ പൂജ്യ ഏഷാ പൂജാ തു മംഡലേ
പടിഞ്ഞാറ് ഈശാനനെയും, വടക്കോട്ട് തത്പുരുഷനെയും സ്ഥാപിക്കണം; അഘോരനെ എല്ലായിടത്തും പൂജിക്കണം—ഇതാണ് മണ്ഡലത്തിലെ പൂജാവിധി.
പൂര്വതോ ഭാസ്കരം പൂജ്യ ദക്ഷിണേന ദിവാകരം। പ്രഭാകരം പശ്ചിമേ തു ഗ്രഹരാജമഥോത്തരേ
കിഴക്കോട്ട് ഭാസ്കരനെയും, തെക്കോട്ട് ദിവാകരനെയും; പടിഞ്ഞാറ് പ്രഭാകരനെയും, വടക്കോട്ട് ഗ്രഹരാജനെയും പൂജിക്കണം.
ഏവം പൂജ്യ വിധാനേന ബ്രഹ്മാണം പരമേശ്വരമ്। ദിങ്മംഡലേ തു വിന്യസ്യ അഷ്ടൌ കുംഭാന്വിധാനതഃ
ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിനെ പൂജിച്ച്, മണ്ഡലത്തിലെ ദിശകളിൽ എട്ട് കലശങ്ങൾ ക്രമപ്രകാരം സ്ഥാപിക്കണം.
ബ്രാഹ്മം തു കലശം മധ്യേ നവമം തത്ര കല്പയേത്। സ്നാപയേന്മുക്തികാമം തു ബ്രഹ്മണോ വൈ ഘടേന തു
മദ്ധ്യത്തിൽ ബ്രാഹ്മ കലശം ഒമ്പതാമത്തേതായി വെക്കണം; മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കലശം കൊണ്ട് സ്നാനമിടണം.
ശ്രീകാമം വൈഷ്ണവേനേഹ കലശേന തു പാര്ഥിവ। രാജ്യാര്ഥിനം സ്നാപയേച്ച ഐംദ്രേണ കലശേന തു
സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു ഇവിടെ വൈഷ്ണവ കലശംകൊണ്ടു അഭിഷേകം നടത്തണം, രാജ്യം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു ഐന്ദ്ര കലശംകൊണ്ടു അഭിഷേകം ചെയ്യണം.
ദ്രവ്യപ്രതാപകാമം തു ആഗ്നേയ ഘടവാരിണാ। മൃത്യുംജയവിധാനായ യാമ്യേന സ്നാപയേന്നരമ്
സമ്പത്തിന്റെ ശക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു അഗ്നേയ കലശത്തിലെ വെള്ളംകൊണ്ടു അഭിഷേകം ചെയ്യണം; മരണത്തെ ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു യാമ്യ കലശംകൊണ്ടു അഭിഷേകം വേണം.