പദ്മപുരാണമ്

विहाय मूर्च्छां संचित्य विष्णुं बाणैर्जघान सः । ततः क्रुद्धेन हरिणा स क्षितौ पातितो व्यसुः

അവൻ അക്ഷയമായ ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് വിഷ്ണുവിനെ അമ്പുകളാൽ ആക്രമിച്ചു; പിന്നെ ക്രുദ്ധനായ ഹരി അവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി, ജീവൻ വിട്ടു.

राजन्जघान संचिंत्य राहुं खड्गेन चंद्रमाः । राहुस्तु तं परित्यज्य तदा सूर्यमधावत

രാജാവേ, ചന്ദ്രൻ ആലോചിച്ച് രാഹുവിനെ വാളാൽ ആക്രമിച്ചു; പക്ഷേ, രാഹു അവനെ ഉപേക്ഷിച്ച് സൂര്യനിലേക്കു ഓടി.

सहस्राशुं रणे जित्वा राहुश्चंद्रमधावत । जघान तं च खङ्गेन समरे रजनीपतिः

രാഹു യുദ്ധത്തിൽ ചന്ദ്രനെ ജയിച്ച് വേഗത്തിൽ അവനെ പിന്തുടർന്നു; എന്നാൽ രാത്രിയുടെ രാജാവ് സമരത്തിൽ വാളാൽ രാഹുവിനെ ആക്രമിച്ചു.

सैंहिकेयांगकाठिन्यात्खङ्गं चूर्णमभूत्तदा । जघान मुष्टिना गाढं कठिनेन विधुंतुदः

സിംഹികയുടെ മകന്റെ ശരീരം അത്യന്തം കഠിനമായതിനാൽ വാൾ തകർന്നു; പിന്നെ ചന്ദ്രന്റെ ശത്രു തന്റെ കഠിനമായ മുഷ്ടിയാൽ അവനെ ശക്തിയായി അടിച്ചു.

चंद्रमुत्थाप्य तं कंठे धृत्वा वेगान्महामृधे । गिलित्वा राहुणा चंद्रोप्युद्गीर्णश्च ततः पुनः

രാഹു വേഗത്തിൽ ചന്ദ്രനെ എടുത്ത് കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു, വലിയ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ വിഴുങ്ങി, പിന്നെ വീണ്ടും പുറത്തേക്കു തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

मृगं स्वचिह्नमुरसि निधाय विससर्ज ह । स उच्चैःश्रवसं गृह्य हयरत्नं विधुंतुदः

തന്റെ അടയാളമായ മൃഗത്തെ നെഞ്ചിൽ വെച്ച് ചന്ദ്രൻ അവിടം വിട്ടു; ചന്ദ്രന്റെ ശത്രു ഉച്ചൈശ്രവസെന്ന അശ്വരത്നത്തെ പിടിച്ചു—

जालंधरांतिकं नीत्वा भक्त्या तस्मै न्यवेदयत् । दुर्वारणो रणे क्रुद्धस्तं यमं गदया हनत्

—അവനെ ജാലന്ധരന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോയി ഭക്തിപൂർവ്വം സമർപ്പിച്ചു; എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ അതിരില്ലാത്ത ക്രോധത്തോടെ അവൻ യമനെ ഗദയാൽ അടിച്ചു.

निशितैर्मार्गणैर्भिन्नः शक्रपुत्रेण चाहवे । धृत्वा जयंतं संह्रादः परिघाघातमूर्च्छितम्

യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രന്റെ മകനായ ജയന്തൻ കൂരമായ അമ്പുകളാൽ സംഹ്രാദനെ തുളച്ചു; സംഹ്രാദൻ, ഗദയുടെ പ്രഹാരത്തിൽ മയങ്ങിപ്പോയ ജയന്തനെ പിടിച്ചു.

ऐरावतं समारुह्य ययौ जालंधरं प्रति । हतवांश्चैव गदया निह्रादं धनदो रणे

അവൻ എരാവതത്തിൽ കയറി ജാലന്ധരന്റെ ദിശയിൽ പോയി; സമരത്തിൽ ധനത്തിന്റെ ദൈവം ഗദയാൽ നിഹ്രാദനെ സംഹരിച്ചു.

रुद्रास्त्रिशूलनिर्घातैर्निशुंभं जघ्नुरोजसा । निशुंभो बाणजालैश्च पीडयामास तानति

രുദ്രന്റെ ത്രിശൂലപ്രഹാരങ്ങളിൽ ഉജ്ജ്വലമായ ശക്തിയോടെ നിശുംബൻ വീണു; പക്ഷേ, നിശുംബൻ അമ്പുകളുടെ മഴയാൽ അവരെ പീഡിപ്പിച്ചു.

शुंभासुरो देवगणान्पूरयामास मार्गणैः । मृत्युं मायामय मयो बद्ध्वा पाशैर्निनायतम्

ശുംബൻ, അസുരൻ, ദേവഗണങ്ങളെ അമ്പുകളാൽ തകർത്തു; മായാവി ആയ മയൻ, മരണത്തെ പാശം കെട്ടി കൂട്ടി കൊണ്ടുപോയി.

ददौ जालंधरायासौ पौलोम्ने सोऽपि सिंधवे । अब्धिना च मुखे क्षिप्तो लोको जीवतु निर्भयः

അവൻ മരണത്തെ ജാലന്ധരനു നൽകി; പുലോമയുടെ മകൻ അതിനെ സമുദ്രത്തിനു നൽകി; മരണൻ സമുദ്രത്തിന്റെ വായിൽ പതിച്ചതിനാൽ ലോകം ഭയമില്ലാതെ ജീവിച്ചു.

बद्ध्वा च नमुचिं पाशैर्वासवोऽपि रसातलम् । निन्ये विश्वस्य हंतारं अथ जालंधरो ययौ

ഇന്ദ്രനും നമുചിയെ പാശം കെട്ടി പാതാളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; പിന്നെ ജാലന്ധരൻ, ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മുന്നേറി.

अथेंद्रबलयोर्युद्धमभूद्राजन्सुदारुणम् । बलांगरोचिषो भांति दिशो दश रवेरिव

അപ്പോൾ, രാജാവേ, ഇന്ദ്രനും ബലനും തമ്മിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു; ബലന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പ്രകാശം പത്തു ദിശകളിലും സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.

सर्वाण्यस्त्राणि शक्रस्य शीर्णान्यंगे बलस्य च । बलीयसा बलेनेंद्रो मुद्गरेण हतो हृदि

ഇന്ദ്രന്റെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും തകർന്നു, ബലന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങളും തകർന്നു; കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ ഇന്ദ്രൻ, മുത്തുവാളാൽ ബലന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അടിച്ചു.

ननादेंद्रस्ततो भीमं तच्छ्रुत्वा स बलोहसत् । हसतस्तस्य निश्चेरुर्मुखतो मौक्तिकानि च

അതിനുശേഷം ഇന്ദ്രൻ ഭയങ്കരമായി ഗർജിച്ചു; അത് കേട്ട് ബലൻ ചിരിച്ചു, ചിരിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് മുത്തുകൾ വീണു.

तस्यांगस्याभिलाषेण न युद्धमकरोत्तदा । तुष्टाव वासवोऽत्यर्थं तं बलं बलसागरम्

അവന്റെ ശരീരത്തെ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് ബലൻ അപ്പോൾ യുദ്ധം നടത്തിയില്ല; അതിനാൽ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ഇന്ദ്രൻ ശക്തിയുടെ സമുദ്രമായ ബലനെ സ്തുതിച്ചു.

वरं वृणु सुरश्रेष्ठेत्युक्तः प्राह बलं प्रति । यदि तुष्टोऽसि दैत्येश स्वं वपुर्दातुमर्हसि

ദേവതകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഒരു വരം തേടാമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ബലൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ദൈത്യാധിപതിയായോ, നീ സന്തുഷ്ടനാണെങ്കിൽ, നിന്റെ തന്നെ ശരീരം എനിക്ക് നൽകണം.'

तदिंद्र वचनं श्रुत्वा भित्त्वा शस्त्रैर्गृहाण माम् । इत्युवाच बलं सोऽपि किमदेयं महात्मनाम्

ഇന്ദ്രൻ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് പറഞ്ഞു: 'എന്നെ ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അടിച്ച് പിടിച്ചുകൊൾക.' അതിനുത്തരമായി ബലനും പറഞ്ഞു: 'മഹാത്മാക്കൾക്ക് എന്താണ് കൊടുക്കാനാവാത്തത്?'

सस्मारितो मातलिना वज्रेणांगं जघान तत् । तेन वज्रप्रहारेण बलांगं तद्व्यशीर्यत

മാതലി ഓർമ്മിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രൻ വജ്രായുധം കൊണ്ട് ബലന്റെ ശരീരത്തിൽ അടിച്ചു. ആ വജ്രപ്രഹാരത്തിൽ ബലന്റെ ശരീരം തകർന്നു.

बलांगस्यैकभागस्तु पपात कनकाचले । तुहिनाद्रौ द्वितीयस्तु तृतीयो गोनगेऽपतत्

ബലന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പൊന്നുമലയിൽ വീണു, രണ്ടാമത്തേത് ഹിമപർവ്വതത്തിൽ, മൂന്നാമത്തേത് ഗോണഗപർവ്വതത്തിൽ വീണു.

चतुर्थो देवनद्यां च पंचमो मंदरे तथा । वज्राकरे पपातांशः षष्ठश्च विजयांगजः

നാലാമത്തെ ഭാഗം ദൈവീയനദിയിൽ വീണു, അഞ്ചാമത്തേത് മന്ദരപർവ്വതത്തിൽ, മറ്റൊരു ഭാഗം വജ്രാകരയിൽ വീണു; ആറാമത്തേത് വിജയാംഗജമായി.

तस्य जातिविशुद्धस्य परिशुद्धेन कर्मणा । कायस्यावयवाः सर्वे रत्नबीजत्वमागताः

അവന്റെ ഉത്ഭവം ശുദ്ധമായതും, പ്രവർത്തികൾ വിശുദ്ധമായതുമാകയാൽ, ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും രത്നങ്ങളുടെ വിത്തുകളായി മാറി.

वज्रादस्थिकणाः कीर्णाः षट्कोणा मणयोऽभवन् । अक्षिभ्यामिन्द्रनीला वै माणिक्यं श्रुतिसंभवम्

വജ്രംകൊണ്ടു തകർന്ന അസ്ഥിഭാഗങ്ങൾ ആറു കോണുള്ള രത്നങ്ങളായി; കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രനീലങ്ങൾ, ചെവികളിൽ നിന്ന് മാണിക്യങ്ങൾ ഉദിച്ചു.

क्षतजात्पद्मरागाः स्युः मेदसो मरकतास्तथा । प्रवालानि च जिह्वातो दंता मुक्तास्तथाभवन्

രക്തത്തിൽ നിന്ന് പദ്മരാഗങ്ങൾ, മേദസ്സിൽ നിന്ന് പച്ചക്കല്ലുകൾ; നാവിൽ നിന്ന് പ്രവാളം, പല്ലുകളിൽ നിന്ന് മുത്തുകൾ ഉണ്ടായി.

मज्जोद्भवं मरकतं गारुत्मतमभून्नसा । कांस्यं पुरीषं रजतं वीर्यं ताम्रं च मूत्रजम्

മജ്ജയിൽ നിന്ന് പച്ചക്കല്ല്, മൂക്കിൽ നിന്ന് ഗാരുത്മതം; മലയിൽ നിന്ന് കാംസ്യം, വീര്യത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളി, മൂത്രത്തിൽ നിന്ന് താമ്രം ജനിച്ചു.

अंगस्योद्वर्तनाज्जातं पित्तलं ब्रह्मवीतिकाः । नादाद्वैदूर्यमुत्पन्नं रत्नं चारुतरं तथा

ശരീരം ഉരച്ചതിൽ നിന്ന് പിത്തളം, ബ്രഹ്മവീതികാ രത്നങ്ങൾ; ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് വൈദൂര്യം, മറ്റൊരു മനോഹരമായ രത്നവും ഉദിച്ചു.

नखेभ्यः कनकोत्पत्ती रुधिराच्च रसोद्भवः । मेदसः स्फटिकं जातं प्रवालं मांससंभवम्

നഖങ്ങളിൽ നിന്ന് പൊന്നും, രക്തത്തിൽ നിന്ന് പാരദവും; മേദസ്സിൽ നിന്ന് സ്ഫടികം, മാംസത്തിൽ നിന്ന് പ്രവാളം ജനിച്ചു.

बलदेहोद्भवान्यासन्रत्नानि पृथिवीतले । पुण्योपचयसंपत्त्या भोक्ष्यंते विमलैर्जनैः

ബലന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉല്പന്നമായ രത്നങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ പ്രത്യക്ഷമായി, പുണ്യശേഷിയുള്ള ശുദ്ധജനങ്ങൾ ആനന്ദിക്കാൻ.