മൃകണ്ടു മഹർഷി തന്റെ പുത്രനുമായി ദീര്ഘകാലം താമസിച്ചിരുന്നപ്പോള് അവന്റെ വിധി അറിയപ്പെട്ടു. അപ്പോള് മൃകണ്ടു തന്റെ പുത്രന്റെ ആയുസ്സിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു: “പുത്രന്റെ ആയുസ് കുറവാണോ, കൂടുതലാണോ, എത്ര വര്ഷമാണോ എന്ന് പറയൂ.” അങ്ങനെ ചോദിച്ച മൃകണ്ടുവിന് ജ്ഞാനിയായ മഹർഷി ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “സർവശക്തനായ സ്രഷ്ടാവ് ഈ കുട്ടിയുടെ ആയുസ് ആറു മാസമെന്നു നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇതിൽ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല, ഞാൻ സത്യമായിട്ടാണ് പറയുന്നത്.” ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട മൃകണ്ടു, ഭീഷ്മാ, തന്റെ പുത്രന്റെ ഉപനയന ചടങ്ങ് നിർവഹിച്ചു. അശാന്തനായ പിതാവ്, “സന്യാസികളെ വന്ദനം ചെയ്യൂ,” എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ, ആ കുട്ടി സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാ സന്യാസികൾക്കും വന്ദനം ചെയ്തു. അവന് ജാതി ഭേദങ്ങൾ അറിയില്ലായിരുന്നു; എല്ലാ ജാതികളെയും വന്ദിച്ചുകൊണ്ട്, അഞ്ച് മാസം ഇരുപത്തിയഞ്ച് ദിവസങ്ങൾ പിന്നിടുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം, ആ വഴിയിലൂടെ സപ്തർഷ്യന്മാർ എത്തിയപ്പോൾ, ആ ബാലൻ അവരെ കണ്ടു, ഓരോരുത്തരെയും വന്ദിച്ചു. അവൻ ദണ്ഡവും മേൽധാരയും ധരിച്ചിരുന്ന ബാലനോട് സപ്തർഷ്യന്മാർ പറഞ്ഞു: “നീ ദീര്ഘായുസ്സുള്ളവനാകട്ടെ.” അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൻ്റെ ആയുസ് തീരാൻ പോകുന്നതായും അവർ കണ്ടു. അവന്റെ ആയുസ് ഇനി അഞ്ച് ദിവസം മാത്രമെന്നു അറിഞ്ഞു, ഭയപ്പെട്ട സപ്തർഷ്യന്മാർ ആ ബാലനെ എടുത്ത് ബ്രഹ്മദേവന്റെ ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവനെ വിട്ട്, രാജാവേ, സപ്തർഷ്യന്മാർ ബ്രഹ്മദേവനോട് വന്ദനം നടത്തി, എല്ലാം വിവരിക്കുകയും ബ്രഹ്മദേവനെ യഥാവിധി ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു. സപ്തർഷ്യന്മാരുടെ സാനിധിയിൽ ബ്രഹ്മദേവൻ ആ ബാലന് ദീര്ഘായുസ് നൽകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ബ്രഹ്മദേവന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, സപ്തർഷ്യന്മാർ സന്തോഷിച്ചു. സപ്തർഷ്യന്മാരെ കണ്ട ബ്രഹ്മദേവൻ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു: “നിങ്ങൾക്ക് എന്തിനാണ് ഇവിടെ വരവ്? ഈ ബാലൻ ആരാണ്? വിശദീകരിക്കുക.” അപ്പോൾ, രാജാവേ, സപ്തർഷ്യന്മാർ എല്ലാം പറഞ്ഞു: “ഇവൻ മൃകണ്ടുവിന്റെ പുത്രനാണ്, കുറായുസ്; ദയവായി ഈ ബാലന് ദീര്ഘായുസ് നൽകുക.” ബാലന് കുറായുസ് ആയിരുന്നെങ്കിലും, മഹർഷി ഉപനയനവും ദണ്ഡവും മേൽധാരയും നൽകി, അവനെ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. “നീ ഭൂമിയിൽ കാണുന്ന എല്ലാവരെയും ആദരപൂർവ്വം വന്ദനം ചെയ്യണം,” എന്ന് പിതാവ് പറഞ്ഞു. ആ ബാലൻ, ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ച് മുതിർന്നവരെ വന്ദനം ചെയ്യുന്നതിൽ പാടുപെട്ടവനായി, തീർത്ഥയാത്രയിലൂടെ ദൈവിക ക്രമത്തിൽ, ബ്രഹ്മദേവൻ്റെ സാനിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തി. അവിടെ, ബാലന് “നീ ദീര്ഘായുസ്സുള്ളവനാകട്ടെ” എന്ന വാക്ക് പറഞ്ഞു. “നമ്മുടെ വാക്കും നിങ്ങളുടെ വാക്കും ഒരുമിച്ച് എങ്ങനെ സത്യമായിരിക്കും?” എന്ന് സപ്തർഷ്യന്മാർ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ ബ്രഹ്മദേവൻ പറഞ്ഞു: “ഭൂമിയിൽ സത്യം സകലവിധത്തിലും സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു.” ബ്രഹ്മദേവൻ പറഞ്ഞു: “മാർകണ്ടേയന്റെ ആയുസ് എന്റെതുപോലെയായിരിക്കും; കല്പയുടെ തുടക്കത്തിലും അന്തത്തിലും, ഞാൻ അങ്ങനെ ആലോചിക്കുന്നു, മഹർഷിമാരെ.” അങ്ങനെ, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ബ്രഹ്മദേവനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ച്, സപ്തർഷ്യന്മാർ അവരുടെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി, ബാലനെ വീണ്ടും ഭൂമിയിലേക്കു അയച്ചു. ബ്രാഹ്മണർ തീർത്ഥയാത്രയിലേർപ്പെട്ടു, മാർകണ്ടേയൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവർ പുറപ്പെട്ട ശേഷം, മൃകണ്ടുവിനോട് പറഞ്ഞു: “ബ്രഹ്മദേവന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് സപ്തർഷ്യന്മാർ എന്നെ കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ ദീര്ഘായുസും, വരങ്ങളും ലഭിച്ചു, പിന്നെ വിടുവിച്ചു.” “ഇത് മാത്രമല്ല, മറ്റു കാര്യങ്ങളും ലഭിച്ചു; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ നീങ്ങി; കല്പയുടെ തുടക്കത്തിലും അന്തത്തിലും ഞാൻ തുടർച്ചയായി നിലനിൽക്കും.” “ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മദേവന്റെ കൃപയാൽ, പിതാവേ, ഞാൻ പുഷ്കരത്തിലേക്ക് പോകും, തപസ്സിൽ ലയിച്ചുകൊണ്ട്.” “അവിടെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും നീക്കി, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കുന്ന ദേവതാദിപതിയായ ബ്രഹ്മദേവനെ ആരാധിക്കും.” “ഇന്ദ്രന് അടങ്ങിയവരുടെ ആശ്രയനായ, സകല ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ ബ്രഹ്മദേവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കും.” മാർകണ്ടേയൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട മൃകണ്ടു മഹർഷി പരമാനന്ദം നിറഞ്ഞു, ഒരുനിമിഷം ആഴത്തിൽ ശ്വാസം എടുത്തു. മനസ്സിനെ ധൈര്യത്തോടെ, സന്തോഷപൂർവ്വം ചിതിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് എന്റെ ജനനം സഫലമായിരിക്കുന്നു, ജീവിതം നല്ലതായിരിക്കുന്നു.” “ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ പിതാവിനെ കണ്ടവനായി, നീ എന്റെ പുത്രനും വംശപരമ്പരയുടെയും പാരമ്പര്യത്തെയും വഹിക്കുന്നവനായി ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു.” “ഇപ്പോൾ നീ ദേവതാദിപതിയായ ബ്രഹ്മദേവനെ, പുഷ്കരയിൽ വസിക്കുന്നതിനെ, കാണാൻ പോകൂ; ആ ലോകാധിപതിയെ കണ്ടാൽ, വൃദ്ധതയും മരണവും ഇല്ല.” “അവിടെ മനുഷ്യർക്കും സന്തോഷവും, ഐശ്വര്യവും, അക്ഷയമായ തപസ്സിന്റെ ഫലവും ലഭിക്കും; മൂന്ന് പ്രകാശമുള്ള കൊടുമുടികളും, മൂന്ന് ഉത്സവങ്ങളുമുണ്ട്.” “അവിടെ മൂന്ന് പുഷ്കരങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഇതിന് കാരണം ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല—ഒന്ന് ഏറ്റവും ചെറുതും, ഒന്ന് നടുവും, ഒന്ന് ഏറ്റവും പ്രായമുള്ളതും.” “കൊടുമുടികൾക്കും ഉത്സവങ്ങൾക്കും പേരിൽ, ബ്രഹ്മ, വിഷ്ണു, രുദ്ര—ഈ മൂന്നു ദൈവങ്ങളും എപ്പോഴും അവിടെ സാനിധ്യത്തിലുണ്ട്.” “ഭൂമിയിലെ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും, മഹാരാജാവേ, പുഷ്കരയേക്കാൾ വിശുദ്ധമായിടം മറ്റൊന്നുമില്ല; അവിടുത്തെ ജലവും പാവനവും, കാളങ്കമില്ലാത്തതും, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തവും ആണ്.” “പുഷ്കരം കാണുന്ന ഭാഗ്യശാലികൾ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്കുള്ള പഥം കാണുന്നു; അവിടെ ഒരുനൂറ് വർഷം യജ്ഞം ചെയ്തവൻ—” “അല്ലെങ്കിൽ, ഒരു കാർത്തിക മാസവും പുഷ്കരത്തിൽ താമസിച്ചവൻ—even so—എന്നാൽ, ഈ സാദ്ധ്യത ഞാൻ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, പ്രവർത്തിയിലൂടെ പൂർത്തീകരിച്ചില്ല.” “അതുകൊണ്ട്, മകനേ, നീ എളുപ്പത്തിൽ തന്നെ മരണത്തെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടെ ദേവതാദിപതിയായ ബ്രഹ്മദേവനെ, ലോകങ്ങളുടെ പിതാവിനെ, കണ്ടു.” “ഭൂമിയിൽ ഒരു മനുഷ്യനും നിനക്ക് സമനില്ല; അഞ്ചു വർഷം മാത്രം ജീവിക്കാൻ ജനിച്ച നീയിലൂടെ ഞാൻ തൃപ്തനാണ്.” “എന്റെ വരം കൊണ്ടു നീ ദീര്ഘായുസ്സുള്ളവരുടെ സ്ഥാനമെത്തും; ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഇതാണ് എന്റെ അനുഗ്രഹം.” “അങ്ങനെ, എല്ലാവരും പറയുന്നു: ‘നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകുക.