വ്രതം പൂര്ത്തിയായ ശേഷം, എല്ലാ അനുബന്ധങ്ങളോടും കൂടി ഒരുക്കിയ ഒരു വിശാലമായ കിടക്ക, ഉമയും മഹേശ്വരനും സ്വര്ണ്ണത്തില് നിര്മ്മിച്ച പ്രതിമകള്, ഒരു കാള, ഗോവുകള് എന്നിവ ദാനമായി നല്കേണ്ടതാണ്. ഈ കിടക്ക സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസത്തില് മഹാലക്ഷ്മിയും കെശവനും ഒരുവര്ഷം വരെ ചേര്ന്ന്, ഈ കിടക്ക ഒരു ബ്രാഹ്മണന്ക്ക് സമര്പ്പിക്കണം. അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവിനെയും സൗവിത്രിയെയും ചേര്ന്ന് ആരാധിച്ചാല്, ആ പുരുഷന് തന്റെ മനസ്സില് ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാ ഇച്ഛകളും പ്രാപിക്കും. ശക്തിയനുസരിച്ച്, വസ്ത്രാദികള് ഉള്പ്പെടുന്ന മറ്റു ദ്വയങ്ങളെയും ധാന്യങ്ങള്, ആഭരണങ്ങള്, ഗോവുകള്, സമ്പത്തുകളുടെ മറ്റ് സമാഹാരങ്ങള് എന്നിവയും ദാനമായി നല്കണം. കഞ്ചനത്വം ഇല്ലാതെ, അത്ഭുതം കാണിക്കാതെ, ഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്യണം; ആരെങ്കിലും ഈ മംഗല കിടക്ക വ്രതം ഈ രീതിയില് നിര്വഹിച്ചാല്, അവന് എല്ലാ ഇച്ഛകളും നേടുകയോ, ശാശ്വതമായ സ്ഥിതി അനുഭവിക്കുകയോ ചെയ്യും. ഇതു നിര്വഹിച്ചു, ഒരു കര്മഫലത്തെയും ഉപേക്ഷിക്കണം. ഓരോ മാസവും അവന് പ്രശസ്തിയും, ഗുണപ്രദമായ ഭാഗ്യവും, ആരോഗ്യവും, സൗന്ദര്യവും, വസ്ത്രങ്ങളും, ആഭരണങ്ങളും, രത്നങ്ങളും പ്രാപിക്കും. മംഗല കിടക്ക ദാനം ചെയ്യുന്നവന്ക്ക് ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടാകില്ല; മംഗല കിടക്ക വ്രതം പന്ത്രണ്ടു വര്ഷം നിര്വഹിച്ചവന്ക്ക്, ഏഴ് അല്ലെങ്കില് എട്ടു വര്ഷമെങ്കിലും നിര്വഹിച്ചാലും, ബ്രഹ്മലോകത്തില് ആദരപൂര്വ്വം വിശേഷമായി ആദരിക്കപ്പെടും; അവന് അത്തോളം പത്തു ആയിരം യುಗങ്ങള് ആ ലോകത്തില് വാസം ചെയ്യും. വിഷ്ണു ലോകവും, ശിവ ലോകവും പ്രാപിച്ച ശേഷം, സ്ത്രീയോ യുവനയോ ഈ വ്രതം നിര്വഹിച്ചാലും, അവള് देवीയുടെ കൃപയാല് ആ ഫലം പ്രാപിക്കും. ആരെങ്കിലും ഈ കഥ കേട്ടാലും, മനസ്സില് ആലോചിച്ചാലും, അവന് വിദ്യാധരനായി ദീര്ഘകാലം സ്വര്ഗത്തില് വാസം ചെയ്യും. ഈ വ്രതം ആദ്യം മദനനും, ശതധാനുവും, മറ്റു പുരുഷന്മാരും നിര്വഹിച്ചിരുന്നു. പവനനും നന്ദിനും നിര്വഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്, ഇതില് അത്ഭുതം എന്താണ്, മഹാരാജന്? ഭീഷ്മന് ചോദിച്ചു: യജ്ഞഭൂമിയില് എത്തിയ ശേഷം, മഹാവിഷ്ണു അവിടത്ത് തന്റെ പാദങ്ങള് വെച്ചു; ഈ പാദക്രമം എന്തിനാണ് ഉണ്ടായത്? ദേവദേവനായ ഈ കൃത്യം ആര് ചെയ്തുവെന്ന്, ഏത് അസുരന്യെ വിഷ്ണു ഇവിടെ കീഴടക്കിയതാണെന്ന് പറയൂ. ഈ പാദക്രമം ചെയ്തു, മഹാത്മാവായ വിഷ്ണു വൈകുണ്ഠത്തില് വാസം ചെയ്തതും വിശദമായി പറയൂ. മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് അദ്ദേഹം എങ്ങനെ പാദം വെച്ചു? ദേവതകളുടെ ലോകങ്ങളില്, ഇന്ദ്രന്നെ തലയിലാക്കി, ദേവതകള് വലിയ വ്രതങ്ങളാല് വിശ്ണുവില് ഭക്തിയുള്ളവരാണ്; ശ്രീവരാഹന്റെ വാസസ്ഥാനം മഹര്ലോകത്തില് എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. അതുപോലെ, മഹാത്മാവായ നരസിംഹന്റെ വാസം ജനലോകത്തില് എന്നും, ത്രിവിക്രമന്റെ വാസം തപോലോകത്തില് പ്രസിദ്ധമാണ്. ഈ ലോകങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ച്, അദ്ദേഹം എങ്ങനെ ഭൂമിയില് രണ്ട് പാദങ്ങള് വെച്ചു, പുഷ്കരയിലുള്ള യജ്ഞഗിരിയില്? ബ്രാഹ്മണേ, ഇവിടെ അദ്ദേഹം പാദങ്ങള് എങ്ങനെ വെച്ചുവെന്ന് വിശദമായി പറയൂ; ഇത് കേട്ടാല് എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും. പുലസ്ത്യന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: മഹാരാജന്, നീ നല്ലതാണു ചോദിച്ചത്; പുരാതനകാലത്ത് വിഷ്ണു എങ്ങനെ പാദങ്ങള് വെച്ചുവെന്നു ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. കൃതയുഗത്തില്, ദേവതകളുടെ ലക്ഷ്യസിദ്ധിക്ക് വേണ്ടി, വിഷ്ണു യജ്ഞഗിരിയിലേക്ക്, പാറക്കടലിന്റെ താഴ്വാരത്തിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നു. അന്നെ, ദേവതകളുടെ കാല്പനികമായ ആകാശം ശക്തമായ ദാനവന്മാര് പിടിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് വിഷ്ണു ഭൂമിയുടെ വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചത്. അന്നെ, ദാനവന്മാര് ദേവതകളെയും ഇന്ദ്രനെയും കീഴടക്കി, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സ്വന്തമാക്കി; അവിടെ, ശക്തമായ ദാനവന്മാര് യജ്ഞങ്ങളുടെ ഫലങ്ങള് ആസ്വദിച്ചു. ഇതെല്ലാം ബാഷ്കലി എന്ന ശക്തിയുള്ള ദാനവന് നിര്വഹിച്ചു; അന്ന്, ലോകത്തില്, സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചലമായതുമായ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും, ഇന്ദ്രന് അത്യന്തം വിഷാദത്തിലായി, ജീവിക്കാന് പോലും ആഗ്രഹിച്ചില്ല: “ഈ ബാഷ്കലി, ദാനവരുടെ അധിപന്, യുദ്ധത്തില് എനിക്ക് അജേയനാണ്.” ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച എല്ലാ ദേവതകളും ബ്രഹ്മലോകത്തില് എനിക്ക് കഷ്ടതയുണ്ടാക്കുന്നു. ഞാൻ രക്ഷയ്ക്ക് ഭഗവാനെ സമീപിക്കുന്നു; മറ്റൊരു വഴി ഇല്ല. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച്, ദേവതകളുടെ അധിപന്, എല്ലാം അമരന്മാരെയും കൂടെക്കൊണ്ട്, അതിവേഗം ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് പോയി. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാസസ്ഥലത്തില് എത്തി, ആ അമരന്മാരോടൊപ്പം, ലോകത്തിലെ ആ വലിയ കഷ്ടതയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: “ദേവാ, ഞങ്ങളുടെ ഭയത്തിന്റെ കാരണത്തെ അറിയുന്നില്ലേ?” “ദൈവം, ദാനവന്മാര് നിന്നു ലഭിച്ച അനുഗ്രഹം കൊണ്ട്, എല്ലാം കൈവശമാക്കി; ബാഷ്കലിയുടെ ദുഷ്ടതയും ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വൈകാതെ നടപടിയെടുക്കണം, പിതാവേ, ഞങ്ങളുടെ സകലത്തിന്റെ പ്രപിതാവേ; ദേവതകളുടെ അധിപനേ, ലോകത്തിന് സമാധാനം ലഭിക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പരിഗണിക്കണം.” അവരൊക്കെ നോക്കുമ്പോള്, വേദം, സ്മാര്ത്തം തുടങ്ങിയ കര്മ്മങ്ങള് നടത്തപ്പെടുന്നില്ല; അതിനാല് ഞങ്ങളുടെ നഷ്ടം ദിനംപ്രതി വര്ദ്ധിക്കുന്നു. സാധാരണ മനുഷ്യന് തന്റെ താല്പര്യത്തിന് അനുസരിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളും എപ്പോഴും സ്വാര്ത്ഥം ഇല്ലാതെ നിങ്ങളെ അറിയിപ്പിച്ചു. ഏതെങ്കിലും മറ്റൊരാളില് നിന്ന് അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചാല്, അതിന് ആയിരം ഗുണം തിരിച്ചുനല്കാത്തവന്റെ ബുദ്ധി വൃഥാ ആണ്. മറ്റൊരാളുടെ അനുഗ്രഹത്തില് ദുഃഖിതനായി, ലജ്ജയില്ലാതെ, സത്യമില്ലാതെ, വീണ്ടും ദുഷ്ടമായി പ്രവര്ത്തിച്ചാല്, അവന് നരകത്തില് വാസം ചെയ്യേണ്ടി വരും. നല്ലതിനെ പ്രതിഫലനം മാത്രം കൊണ്ട് നേടാനാവില്ല; സ്വാര്ത്ഥം മാത്രം ഉള്ളവരാണെങ്കില്, അങ്ങനെ പ്രവര്ത്തിക്കില്ല. ഈ ലോകത്തില് സുഖം കിട്ടാത്തവന്, ഹൃദയം നൂറ് തവണ പൊട്ടിയാലും, സംതൃപ്തി നേടാനാവില്ല. എവിടെയെങ്കിലും പോകേണ്ടിവന്നാല്, ഞങ്ങളെ ദുഃഖത്തില് നിന്ന് ഉയർത്തി, ബാഷ്കലിയുടെ ശക്തി നീക്കം ചെയ്യാനുള്ള മാര്ഗം പറയണം.