ശ്രീഹരി വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അഭയം നേടിയിരുന്ന ആ ഭാഗ്യം, ഭൂമിയിലെത്തിയപ്പോൾ മാത്രമാണ് ദ്രവരൂപം സ്വീകരിച്ചത്. ബ്രഹ്മയുടെ ജ്ഞാനശാലിയായ പുത്രൻ ദക്ഷൻ ആ ഭാഗ്യത്തെ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി, അത് പാനീയമായി കഴിച്ചു. ഇതാണ് ദക്ഷന്റെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും ആകർഷണത്തിന്റെയും കാരണം. ദക്ഷനിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച മഹാശക്തിയും തേജസ്സും ഭൂമിയിൽ വീണപ്പോൾ, അതു ശേഷനായി രൂപംകൊണ്ടു; അതിൽ നിന്ന് എട്ട് വിധത്തിലുള്ള അവതാരങ്ങൾ ഉദിച്ചു. പിന്നീട്, ഏഴ് ശുഭമായ സസ്യങ്ങൾ ജനിച്ചു: ഇച്ചിരുപഞ്ചസാര, മരങ്ങളുടെ രാജാവ്, നിഷ്പവ, ശാലി അരി, ധാന്യങ്ങൾ എന്നിവ. കൂടാതെ, പശുവിന്റെ പാൽ, കുസുംബ, പൂക്കൾ ഇവയുടെ രൂപാന്തരങ്ങൾ എന്നും, എട്ടാമത്തേതായി ഉപ്പും ഉദിച്ചു. ഇവയെ ആറ് ശുഭപദാർത്ഥങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു. ബ്രഹ്മയുടെ പുത്രൻ യോഗജ്ഞാനസമ്പന്നനായി കുടിച്ചിരുന്നതെല്ലാം, ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായി ജനിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് അവളെ സതീ എന്നു വിളിക്കുന്നത്. അവൾ സർവലോകങ്ങളെയും അതിക്രമിച്ച കൃപയും സൗന്ദര്യവും ഉള്ളവളായതിനാൽ, അവളെ ലളിതാ എന്നും വിളിക്കുന്നു. ബാണധാരിയായ ശിവൻ, ത്രിലോക്യത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരിയായ ഈ ദേവിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവൾ മൂലമൂർത്തിയായ ഭാഗ്യവും, ലോകത്രീയിലുമുള്ള സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ പ്രതിരൂപവുമാണ്; ഭക്തിയോടെ അവളെ പൂജിക്കുന്ന പുരുഷനും സ്ത്രീയും ആഗ്രഹിച്ച എല്ലാ ഇഷ്ടഫലങ്ങളും പ്രാപിക്കും. ഭീഷ്മൻ ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, ആ ലളിതയെ എങ്ങനെ പൂജിക്കണം? ലോകത്തിന് ശാന്തി ലഭിക്കാൻ ഏത് മാർഗ്ഗമാണ് അനുയോജ്യം? പുലസ്ത്യൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: വസന്തകാലത്തിൽ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ മൂന്നാം ദിവസം, ജനപ്രിയമായ ആ ദിവസം, പുലർച്ചെ എള്ള് ചേർത്ത് സ്നാനം ചെയ്യണം. ആ ദിവസം, ഉത്തമ വർണമുള്ള സതീദേവി, സർവ്വാത്മാവായ ശിവനുമായി വിവാഹം കഴിച്ചു, വിവാഹമന്ത്രങ്ങളോടെ. മൂന്നാം ദിവസം, വിശ്വനാഥനെയും സതിയെയും ഫലങ്ങൾ, ദീപങ്ങൾ, ധൂപം, വിഭവങ്ങൾ എന്നിവയോടെ പൂജിക്കണം. പശുവിന്റെ പഞ്ചഗവ്യവും സുഗന്ധജലവും ഉപയോഗിച്ച് വിഗ്രഹത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, ചന്ദ്രകലാധാരിണിയായ ഗൗരിയെ അലങ്കരിച്ച് പൂജിക്കണം. പാടല, ദേവിയുടെ പാദങ്ങൾ, ശിവൻ എന്നിവയ്ക്ക് നമസ്കരിച്ച് “ശിവായ” എന്ന മന്ത്രം ജപിക്കണം; ഇരുവശം ജയയ്ക്കും നമസ്കാരം അർപ്പിക്കണം. രുദ്രനായി “ത്ര്യംബകായ”, ഭവാനിക്ക് ഇരുകാൽക്കാലിനും, രുദ്രേശ്വരനായി തലക്കുമാണ് ജപിക്കേണ്ടത്; വിജയയ്ക്കും മുട്ടുകളിൽ നമസ്കാരം. ഹരികേശായ ഉരുക്കളിൽ, “വരദായിനി” എന്നും, ഈശായ കട്ടിയിൽ, രതിക്കും ശങ്കരനും പ്രത്യേകം പൂജ. വയറിന് കൊടവി, ത്രിശൂലധാരിക്ക്, മംഗളയ്ക്കും നമസ്കാരം. സർവാത്മാവിനും, രുദ്രനും, ഈശാനിക്ക് ഇരുകക്ഷികളിലും; ശിവനും രുദ്രാണിക്കും കണ്ഠത്ത് പൂജ. ത്രിപുരാന്തക, വിശ്വനാഥ, അനന്താ എന്നിങ്ങനെ കൈകളിൽ; ഹരായ “ത്രിനയനായ”, കാലാഗ്നിയുടെയും പ്രിയയ്ക്കും ഭുജങ്ങളിൽ. ഭാഗ്യനിവാസത്തിനും അലങ്കാരങ്ങളിൽ; സ്വാഹാ, സ്വധാ എന്നിങ്ങനെ വായിൽ; ത്രിശൂലധാരിക്ക് ഈശ്വരായ. അശോകവനവാസിനിക്ക് നാവിൽ, സമ്പത്ത് നൽകുന്ന ചുണ്ടുകൾ; സ്താനുവിനും ഹരയ്ക്കും മുഖത്തിൽ, ചന്ദ്രാനനപ്രിയയ്ക്കും. സ്ത്രീശ്വരനും ഹരയ്ക്കും മൂക്കിൽ, കൃഷ്ണവർണ്ണനായ ഉഗ്രനുമാണ് നമസ്കാരം; ലോകനാഥനും ലളിതയ്ക്കും കണികകളിൽ. ശർവൻ, നഗരവിനാശകൻ, വാസുദേവി എന്നിവർക്കു മുടിയിൽ; ശ്രീകണ്ഠനാഥനും ശിവജടയ്ക്കും. ഭയങ്കര രൂപത്തേയും ഭയാനക സ്വഭാവത്തേയും തലയിൽ; സർവവ്യാപിയ്ക്കും നമസ്കാരം. ഹരനെ വിധിപ്രകാരം പൂജിച്ചശേഷം, അഷ്ടമംഗളസ്തുതികൾ അർപ്പിക്കണം. ഇളഞ്ഞ നിഷ്പവ, കുസുംബം, ക്ഷീരം, ജീരകം, മരങ്ങൾ, രാജക്ഷവം, ഉപ്പു, കുസ്തുംബുരു, എട്ട് പദാർത്ഥങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. ഇവയെ അഷ്ടമംഗള പദാർത്ഥങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു; ഇവ ശിവനും പാർവതിക്കും സമർപ്പിക്കണം. ചൈത്രമാസത്തിൽ, ശ്രിംഗാടക ഭക്ഷിച്ച് നിലത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങണം; രാവിലെ സ്നാനം ചെയ്ത് ജപിച്ച്, ശുദ്ധരായി. ബ്രാഹ്മണ ദമ്പതികളെ പൂമാല, വസ്ത്രം, ആഭരണം എന്നിവ നൽകി, അഷ്ടമംഗളപദാർത്ഥങ്ങളോടുകൂടി സ്വർണ്ണ വിഗ്രഹങ്ങൾ സമർപ്പിക്കണം. “ലളിതാ ദേവി എന്നിൽ പ്രസന്നളാകട്ടെ” എന്ന് ഭാവത്തോടെ ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കുക; ഈ വിധത്തിൽ, എല്ലാ വർഷവും മൂന്നാം ദിവസം ആചരിക്കണം. ഭക്ഷണത്തിലും ദാനത്തിലും പ്രത്യേക നിയമങ്ങൾ ഉണ്ട്: ചൈത്രത്തിൽ പശുശൃംഗജലം, വൈശാഖത്തിൽ ഗോമയം; ജ്യേഷ്ഠയിൽ മന്ദാരപൂവും ബില്വപത്രവും; ശ്രാവണത്തിൽ തൈരും; ഭാദ്രപദത്തിൽ കുശജലം; ആശ്വിനത്തിൽ പാൽ; കാർത്തികയിൽ തൈരുപുസ്തം; മാർഗശീർഷത്തിൽ ഗോമൂത്രം; പോഷത്തിൽ നെയ്; മാഘത്തിൽ കറുത്ത എള്ള്; ഫാൽഗുനത്തിൽ പഞ്ചഗവ്യവും. ലളിത, വിജയ, ഭദ്ര, ഭവാനി, കുമുദ, ശിവ, വാസുദേവി, ഗൗരി, മംഗള, കമല, സതീ, ഉമ—ദാന സമയത്ത് “അവൾ പ്രസന്നളാകട്ടെ” എന്ന് ജപിക്കണം. പന്ത്രണ്ടാം മാസത്തിൽ, പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം കൃഷ്ണനെ പൂജിക്കണം; അതുപോലെ, ലക്ഷ്മിയെയും ഭർത്താവിനെയും കൂടി. പൗർണമിയിൽ ഭയമില്ലായ്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും സഹധർമിണിയെയും കൂടി പൂജിക്കണം. സമൃദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അഷ്ടമംഗളപദാർത്ഥങ്ങൾ നൽകണം; മല്ലിക, അശോകം, താമര, കടമ്പ, ഉത്പല, ചമ്പകം, കുബ്ജകം, കരവീരം, ബാണം, പുതുതാമര, സിന്ദുവാര—ഈ പുഷ്പങ്ങൾ എല്ലാ മാസങ്ങളിലും അനുയോജ്യമാണ്. ചെമ്പരത്തി, കുസുംബം, മല്ലിക, താമര തുടങ്ങിയ പുഷ്പങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉത്തമം; ഒലേയാണ്ടർ പൂവും ഉത്തമം. ഇങ്ങനെ, മുഴുവൻ ഒരു വർഷം, പുരുഷൻ, സ്ത്രീ, കന്യക എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ, നിർദേശിച്ച വിധം ഉപവാസം പാലിച്ച്, രാത്രിയിൽ ഭക്തിയോടെ ശിവനെ പൂജിക്കണം.