ചതുര്ദികകളിലും, നാലു ദിക്കുകളിലും, സമൃദ്ധമായ പുഷ്പങ്ങളും ഉണക്കുമരുന്നുകളും അണിനിരത്തി, കിഴക്കോട്ട് മന്ദാരപര്വ്വതത്തെ അനേകം ഫലങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച് പൊന്നിന്റെ കാന്തിയോടെ സ്ഥാപിക്കണം. തെക്കോട്ടു ഗോതമ്പും മുളയും കൊണ്ടു നിര്മ്മിച്ച ഗന്ധമാദനപര്വ്വതം വെക്കണം; അതില് പൊന്നിന്റെ യജ്ഞപാത്രം, നെയ്യ് നിറച്ച പാത്രം, വസ്ത്രം, വെള്ളിയുടെ കാട്ടുകള് എന്നിവയാല് അലങ്കരിക്കണം. പടിഞ്ഞാറ് സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങളാലും പൊന്നിന്റെ അശ്വത്ഥവൃക്ഷങ്ങളാലും പൊന്നിന്റെ ഹംസങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച തിലാചലപര്വ്വതം സ്ഥാപിക്കണം; അതിനു വെള്ളിയുടെ പുഷ്പവനം, വസ്ത്രം, മുമ്പില് തൈര്യും തണുത്ത വെള്ളവും നിറച്ച തടാകം ഉണ്ടാകണം. വടക്കോട്ട് ഉത്തമവശമുള്ള വലിയ പര്വ്വതം പയരും വസ്ത്രവും കൊണ്ട് നിര്മ്മിച്ച്, പുഷ്പങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച്, പൊന്നിന്റെ ആല്തറയും പൊന്നിന്റെ പതാകയും അതിന്റെ മുകളിലുണ്ടാകണം. മധുവിന്റെ കാടും, മംഗളകരമായ വെള്ളവും, വെള്ളിയുടെ കാന്തിയുള്ള കുടയും ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന ഈ പര്വ്വതങ്ങള്ക്കു മുന്നില് വേദപാരംഗതരും പുരാണജ്ഞരും, സുനീതികളും നിര്മലന്മാരുമായ നാലു ബ്രാഹ്മണന്മാര് യജ്ഞം നടത്തണം. കിഴക്കോട്ട്, കൈ ക്രമീകരിച്ച ശേഷം, എള്ള്, യവം, നെയ്യ്, ദര്ഭ, സമിദ് എന്നിവയാല് ഹോമകുണ്ടം ഒരുക്കണം; രാത്രി ജാഗരണമാക്കി ഗാനം, പാരായണം നടത്തണം. അപ്പോള് പര്വ്വതശൃംഖലകളുടെ ആഹ്വാനമന്ത്രം പറയാം: “അമരപര്വ്വതമേ, ദൈവസമൂഹങ്ങളുടെ ആധാരമേ, ഞങ്ങളുടെ വീടുകളില് വിരോധമുള്ളതെല്ലാം വേഗം നശിപ്പിക്കണമേ; സംരക്ഷണമേ, പരമശാന്തി സ്ഥാപിക്കണമേ, പരമഭക്തിയോടെ ഞാന് നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.” “നീ തന്നെയാണ് ഭാഗ്യശാലിയായ പ്രഭു, ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും സൂര്യനും; സനാതനമായ വിത്ത്, പ്രത്യക്ഷവും അപ്രത്യക്ഷവുമായതും—അതിനാല് എന്നെ രക്ഷിക്കണം.” “ലോകപാലകരുടെ വാസസ്ഥലവും വിശ്വരൂപവുമാണ് നീ; രുദ്രന്, ആദിത്യന്, വസുക്കള്—അതിനാല് എന്നെ ശാന്തിപ്പിക്കണം.” “അമരന്മാരും സ്ത്രീകളും നിന്നെ എപ്പോഴും ചുറ്റിപ്പറ്റി നില്ക്കുന്നു; അതിനാല് ദുഃഖസമുദ്രത്തില് നിന്ന് എന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളണം.” ഇങ്ങനെ മേരുപര്വ്വതത്തെ ആരാധിച്ച ശേഷം, മന്ദാരപര്വ്വതത്തെയും ആദരിക്കണം. “മന്ദാരമേ, ചൈത്രരഥനും ഭദ്രാശ്വനും കാരണം നീ പ്രകാശിക്കുന്നു; നീ തേജസ്സോടെ തിളങ്ങുന്നു, ദ്രുതമായി സന്തോഷം നല്കണം. ഗന്ധമാദനമേ, ജംബുദ്വീപത്തിലെ മുകുടമണിയായ് നീ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” “ഗന്ധര്വ്വസമൂഹങ്ങളുടെ കാന്തിയുള്ള നീ, അതിനാല് എന്റെ കീര്ത്തി സ്ഥിരമാകട്ടെ. കെതുമാല, വൈഭ്രജവനത്തിന്റെ പ്രകാശത്തോടെ നീ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” “പൊന്നിന്റെ പാറകളാല് നീ ശോഭിക്കുന്നു, അതിനാല് എന്റെ ഐശ്വര്യം അചഞ്ചലമായിരിക്കട്ടെ. സൂപാര്ശ്വ, നീ എന്നും ഉത്തരകുരുക്കളെയും സാവിത്രവനത്തെയും കൈവശം വയ്ക്കുന്നവനാണ്.” “സൂപാര്ശ്വ, നീ എന്നും പരമാധിപതിയാണ്; അതിനാല് എന്റെ ഭാഗ്യം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കരുത്.” ഇങ്ങനെ അവരെല്ലാം അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, ശുദ്ധമായ പ്രഭാതത്തില് വീണ്ടും, സ്നാനശേഷം, മധ്യപര്വ്വതങ്ങളില് ഉത്തമമായതു ഗുരുവിന് സമര്പ്പിക്കണം; വിഷ്കംഭപര്വ്വതങ്ങള് യഥാക്രമം പുരോഹിതന്മാര്ക്ക് നല്കണം. ഇരുപത്തുനാല് പശുക്കളോ, അല്ലെങ്കില് പത്തോ, കഴിവനുസരിച്ച് ഏഴോ എട്ടോ, അല്ലെങ്കില് സാധിക്കാത്തവര് അഞ്ചോ നല്കണം. ഒരു പശു പോലും, കപിലയോ പാല്കൊടുക്കുന്നവയോ, ഗുരുവിന് നല്കേണ്ടതാണ്—ഇതാണ് എല്ലാ പര്വ്വതങ്ങള്ക്കും നിശ്ചിതമായ നിയമം. എല്ലാ പര്വ്വതങ്ങളിലും സ്വമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം; ഉപവാസം പാലിക്കണം; കഴിയാത്തവര്ക്ക് രാത്രി ഭക്ഷണം അനുവദനീയമാണ്. ഇപ്പോള് എല്ലാപര്വ്വതങ്ങളിലെയും ക്രമവും ഹോമമന്ത്രങ്ങളും ദാനഫലവും കേള്ക്കൂ. അന്നം ബ്രഹ്മമാണ്; അന്നം ജീവന് തന്നെയാണ്. അന്നത്തില് നിന്നാണ് സകലജീവികളും ഉത്ഭവിക്കുന്നത്; അന്നം കൊണ്ടാണ് ലോകം നിലനില്ക്കുന്നത്. ഭാഗ്യം അന്നത്തിലാണ്; ജനാര്ദ്ദനന് തന്നെയാണ് അന്നം. അതിനാല്, അന്നപര്വ്വതരൂപത്തില് എന്നെ സംരക്ഷിക്കണം. ഈ വിധിയില് അന്നപര്വ്വതം നല്കുന്നവന് നൂറ് മന്വന്തരകാലം ദേവലോകത്തില് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്സരസ്സുകളും ഗന്ധര്വ്വന്മാരും ചുറ്റിയുള്ള സ്വര്ഗ്ഗാരോഹണത്തിനായി ദിവ്യവിമാനത്തില് സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു. അവന്റെ കര്മഫലം തീര്ന്നാല് ഭൂമിയില് രാജസാമ്രാജ്യം ലഭിക്കും—ഇതില് സംശയമില്ല. ഇപ്പോള് ഉത്തമമായ ഉപ്പുപര്വ്വതത്തെ കുറിച്ച് പറയാം. ഇത് നല്കുന്നവന് ശിവയുക്തമായ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; ഉത്തമമായ ഉപ്പുപര്വ്വതം പതിനാറ് ദ്രോണയിലാണുണ്ടാക്കേണ്ടത്. മധ്യസ്ഥം അതിന്റെ പകുതിയില്, നാലില് കുറഞ്ഞത് അധമം. ധനം കുറവുള്ളവര് കഴിയുന്നത്ര ദ്രോണയില് ഉണ്ടാക്കണം. വിഷ്കംഭപര്വ്വതങ്ങള് നാലിലൊന്ന് അളവില് വേറെയായി നിര്മ്മിക്കണം. മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ ബ്രഹ്മാദികള്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള ക്രമം പാലിക്കണം. ലോകപാലകര്ക്കായി പൊന്നിന്റെ വാസസ്ഥലവും, തടാകങ്ങളും വനവൃക്ഷങ്ങളും മറ്റും ഒരുക്കണം. ഇവിടെയും ജാഗരണമുണ്ടാകണം. ഇനി ദാനമന്ത്രം കേള്ക്കൂ: “ജലം ഉപ്പും രുചിയും ചേർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ, സ്വഭാവത്താല് തന്നെ എന്നെ സംരക്ഷിക്കണം, പര്വ്വതശ്രേഷ്ഠമേ; ഉപ്പില്ലാതെ മറ്റെല്ലാ രുചികളും ഉത്തമമല്ല.” “നീ ശിവനും പാര്വ്വതിയും എന്നും പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്; അതിനാല് ശാന്തി നല്കണം; വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തില് നിന്നാണ് നീ ഉദിച്ചത്, അതിനാല് ആരോഗ്യവാനാക്കണം.” “അതിനാല് പര്വ്വതരൂപത്തില് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കണം; ഈ വിധിയില് ഉപ്പുപര്വ്വതം നല്കുന്നവന് ഉമയുടെ ലോകത്ത് ഒരു യുഗം വസിച്ച്, അതിനുശേഷം പരമപദം പ്രാപിക്കും.” ഇനി ഉത്തമമായ ശര്ക്കരാപര്വ്വതത്തെ കുറിച്ച് പറയാം. അതു നല്കുന്നവന് ദേവന്മാരാല് ആദരിക്കപ്പെട്ട് സ്വര്ഗം പ്രാപിക്കും; ഉത്തമം പത്തു കൂറ്റിയില്, മധ്യസ്ഥം അഞ്ചില്, കുറഞ്ഞത് മൂന്നില്, അതിന്റെ പകുതിയില് ധനം കുറവുള്ളവര്ക്കു പോരുന്നു. ഇതുപോലെ തന്നെ ആഹ്വാനം, പൂജ, പൊന്നിന്റെ വൃക്ഷങ്ങള്, ദേവതാരാധന, അനുബന്ധപര്വ്വതങ്ങള്, തടാകങ്ങള്, വനദേവതകള്, ഹോമം, ജാഗരണം, ലോകപാലസ്ഥാപനം എന്നിവയും അന്നപര്വ്വതത്തേതുപോലെ തന്നെ നടത്തണം. ഇതിനു മന്ത്രം: “ദേവന്മാരില് ജനാര്ദ്ദനന് പരമാത്മാവാണ്; വേദങ്ങളില് സാമവേദം ശ്രേഷ്ഠം, യോഗികളില് മഹാദേവന്, മന്ത്രങ്ങളില് ഓം, സ്ത്രീകളില് പാര്വ്വതി, രസങ്ങളില് എല്ലാം ഉത്തമം ഇക്കേരസം; അതിനാല് ശര്ക്കരാപര്വ്വതം എന്നെ പരമഭാഗ്യവാനാക്കട്ടെ.” ഇങ്ങനെയാണ് ഈ മഹാനിഷ്ഠയുള്ള പര്വ്വതാരാധനയും ദാനവും, അതിന്റെ ക്രമവും ഫലവും.