മഹാത്മാവും, മഹാവൈഭവശാലിയുമായ മിത്രനും വരുണനും പുത്ത്രനായ അഗസ്ത്യർഷിയെ ദേവതകൾ സമീപിച്ചു. തപസ്സിന്റെ നിധിയായ അഗസ്ത്യൻ തന്റെ കര്മ്മങ്ങളിൽ ലയിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ദേവതകൾ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു: "പൂർവകാലത്ത്, നഹുഷൻ ലോകങ്ങളെ പീഡിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു ആശ്രയമായിരുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ ഭാവി 위해 ദേവേന്ദ്രപദം പോലും നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു, ലോകദുഃഖങ്ങൾ നീക്കുന്നവനേ." "വിംധ്യപർവ്വതം, നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞ ലംഘിച്ച്, സൂര്യനെ വെല്ലുവിളിച്ചു, ക്രോധത്തിൽ നിറഞ്ഞ് വളരുന്നത് നിർത്തി. ലോകം ഇരുണ്ടതാൽ ആകുന്നു, ജീവികൾ മരണത്തിന്റെ ഭയത്തിൽ പീഡിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, എല്ലാവരും നിങ്ങളുടെ ശരണത്തിൽ എത്തി പരമശാന്തി പ്രാപിച്ചു. ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ഭയത്തോടെ ജീവിക്കുന്നവരാണ്; അതിനാൽ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ശരണമായിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഞങ്ങൾ ഒരു വരം അപേക്ഷിക്കുന്നു, കാരണം നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് വരദായകൻ." ഈ കഥ കേട്ട ഭീഷ്മൻPulastyarോട് ചോദിച്ചു: "എന്തുകൊണ്ടാണ് വിംധ്യ പർവതം അപ്രത്യക്ഷമായ ക്രോധത്തിൽ വളരാൻ തുടങ്ങിയതെന്ന് ദയവായി വിശദമായി പറയൂ, മഹർഷേ." പുളസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: "സൂര്യൻ സ്വർണ്ണപർവ്വതമായ മേരുവിന്റെ ചുറ്റും ഉദയാസ്തമയങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. ഇത് കണ്ട വിംധ്യപർവ്വതം സൂര്യനോടു പറഞ്ഞു: 'നീ എപ്പോഴും മേരുവിനെ ചുറ്റും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നതുപോലെ, എനിക്കുമാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടത്.'" "അപ്പോൾ സൂര്യൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഈ പർവതത്തെ ചുറ്റുന്നില്ല. ഈ പഥം എനിക്കു നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നത് ലോകസൃഷ്ടിക്കായാണ്.