സ്വഭാര്യയോടു മാത്രമേ ആസക്തി കാണിക്കേണ്ടതുള്ളൂ, ആത്മനിയന്ത്രണം പാലിച്ച്, പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിപുണനായി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവൻ, യജ്ഞ officiants, പുരോഹിതർ, ഗുരുക്കൾ, അമ്മാവൻമാർ, അതിഥികൾ എന്നിവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ ആയിരിക്കണം. മുതിർന്നവർ, കുട്ടികൾ, രോഗികൾ, വൈദ്യർ, ബന്ധുക്കൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ, അമ്മ, അച്ഛൻ, മർദാവൻ, സഹോദരൻ, മകൻ, ഭാര്യ എന്നിവരോടൊപ്പം ജീവിക്കുമ്പോൾ, മകൾക്കും ദാസന്മാർക്കും, ഇവരോടു വഴക്കുകൾ നടത്തരുത്; ഇവരോടു തർക്കം ഒഴിവാക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കുന്നു. ഇവരോടു ജയിച്ചാൽ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ജയിച്ചവനായി മാറുന്നു — ഇതിൽ സംശയമില്ല; ഗുരു ബ്രഹ്മലോകത്തിന്റെ അധിപനാണ്, അച്ഛൻ പ്രജാപതിലോകത്തിന്റെ അധിപനാണ്. അതിഥി എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപൻ, യജ്ഞ officiant വെദലോകത്തിന്റെ അധിപൻ; മർദാവൻ അപ്സരസുകളുടെ ലോകത്തിൽ അധിപൻ, ബന്ധുക്കൾ വൈശ്വദേവലോകത്തിലെ അധിപൻ. ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും ഭൂമിയിലെ ദിക്കുകളുടെ അധിപന്മാർ; അമ്മയും അമ്മാവനും, മുതിർന്നവരും, കുട്ടികളും, രോഗികളും ആകാശത്തിൽ ശക്തിയുള്ളവരാണ്. പുരോഹിതൻ ഋഷിമാരുടെ ലോകത്തിൽ അധിപൻ, അഭയം തേടുന്നവർ സാദ്ധ്യലോകത്തിന്റെ രക്ഷിതാക്കൾ; വൈദ്യൻ കുതിരലോകത്തിന്റെ അധിപൻ, സഹോദരൻ വസുലോകത്തിന്റെ രക്ഷിതാവ്. ഭാര്യ ചന്ദ്രലോകത്തിൽ രാജ്ഞി, മകൾ വീട്ടിലെ അപ്സരസുകളിൽ; മൂത്ത സഹോദരൻ അച്ഛനുമായി തുല്യൻ, ഭാര്യയും മകനും സ്വന്തം ശരീരമാണ്. എഴുത്തുകാരും ദാസന്മാരും മകളും പ്രത്യേകമായി കരുണ കാണിക്കേണ്ടവരാണ്; അതിനാൽ, ഇവരിൽ നിന്ന് അപമാനമുണ്ടായാലും ഒരിക്കലും വിഷമിക്കാതെ സഹിക്കണം. ഗൃഹധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതനായ, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച, ക്ഷീണം ജയിച്ച ജ്ഞാനി, അനേകം കാര്യങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കരുത്; ധാർമ്മികർ കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ ആരംഭിക്കേണ്ടതുള്ളൂ. ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തിന് മൂന്നു രീതികൾ ഉണ്ട്, ഓരോന്നും പരമഗതിയിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്; അതുപോലെ, ജീവിതത്തിന്റെ നാലു ഘട്ടങ്ങൾ ഉത്തമമെന്നു പറയുന്നു. ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ, പാത്രം വഹിക്കുന്നവരും, ശേഖരിക്കുന്നവരും, പാറപോലുള്ളവർ എന്നിങ്ങനെ livelihood മാർഗങ്ങൾ പാലിക്കണം. ഇവ നിലനിൽക്കുന്ന പ്രദേശം സമൃദ്ധിയിലേക്കും, പിതൃകൾക്ക് പത്ത് തലമുറയ്ക്ക് മുൻപും പിന്നോടും ശുദ്ധിയിലേക്കും നയിക്കുന്നു. ദുഃഖരഹിതനായി ഈ ഗൃഹസ്ഥമാർഗം ആചരിക്കുന്നവൻ, ചക്രം വഹിക്കുന്നവരുമായി സമാനമായ ലോകം നേടുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവർക്കാണ് ഈ മാർഗം നിർദേശിക്കുന്നത്; ഗൃഹസ്ഥരുടെ ശുദ്ധമായ മനസ്സിന് സ്വർഗലോകം സ്ഥിരതയുള്ള വാസസ്ഥലമാണ്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർമാണമായ ഈ ഓർഡർ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, രണ്ടാം ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു, അവിടെ സ്വർഗലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ മൂന്നാമത്തെ, വാനപ്രസ്ഥം, വിശദമായി പറയുന്നു: ഭീഷ്മേ, കേൾക്കൂ — ഗൃഹസ്ഥൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ ചുരുട്ടുകളും വെള്ളമുടിയും കാണുമ്പോൾ, കുട്ടികൾക്ക് കുട്ടികൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അപ്പോൾ വാനപ്രസ്ഥം സ്വീകരിക്കണം; വ്രതങ്ങളിൽ ക്ഷീണിച്ച ഗൃഹസ്ഥർക്ക് വാനപ്രസ്ഥം നിർദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭീഷ്മേ, ലോകങ്ങളുടെ അഭയം ആയവരെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ദീക്ഷയെടുത്ത്, വിശുദ്ധ സ്ഥലങ്ങളിൽ വസിച്ച്, ലോക ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ചവർ. ജ്ഞാനവും ശക്തിയും സത്യം, ശുദ്ധി, ക്ഷമ എന്നിവയുള്ള പുരുഷന്മാർ, ജീവിതത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഭാഗം വാനപ്രസ്ഥത്തിൽ കഴിക്കുന്നു. അവർ മുമ്പ് പൂജിച്ച തീകൾ തന്നെ കാത്തു, യജ്ഞത്തിൽ അർപ്പിതരായി, നിയന്ത്രിതരായി, അൽഭക്ഷണം ചെയ്ത്, വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയോടെ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ, തീക്കു വേണ്ടി അർപ്പണങ്ങൾ മാത്രമേ നടത്തേണ്ടതുള്ളൂ; ഉഴുതിട്ടില്ലാത്ത അരി, യവം, കാടിലെ ധാന്യങ്ങൾ, ശേഖരിച്ച ഭക്ഷണം എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉണങ്ങുന്ന കാലത്ത് യജ്ഞഭക്ഷണം അർപ്പിക്കണം, അതുപോലെ അഞ്ചു മാസത്തെ ശീതകാലത്തും; വാനപ്രസ്ഥത്തിൽ ഈ നാല് livelihood മാർഗങ്ങൾ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. ചിലർ ലഭ്യമായ ഭക്ഷണം ഉടൻ കഴിക്കുന്നു, ചിലർ ഒരു മാസം സൂക്ഷിക്കുന്നു, ചിലർ ഒരു വർഷം, മറ്റുള്ളവർ പന്ത്രണ്ടു വർഷം വരെ സൂക്ഷിക്കുന്നു. അവർ അതിഥികൾക്ക് പൂജയ്ക്കും, യജ്ഞത്തിനും വേണ്ടി ഇത് ചെയ്യുന്നു; മഴക്കാലത്ത് തുറസ്സിലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നു, ശീതകാലത്ത് വെള്ളത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നു. ഉണങ്ങുന്ന കാലത്ത് അഞ്ചു തീയുടെ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു; ശരത്കാലത്ത് അമൃതപോലുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു; ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി നടക്കുന്നു, കോടികളിൽ നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ നില്ക്കുന്നത് അല്ലെങ്കിൽ ഇരുന്ന് വിശ്രമിക്കുന്നു; ചിലർ ഉരുളയും ഉരുത്തിരിയും ഉപയോഗിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ കല്ലിൽ തകർക്കുന്നു. ചിലർ വെളിച്ച fortnight-ൽ ഉണക്കിയ യവം കുടിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ ഇരുണ്ട fortnight-ൽ, ചിലർ നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. ചിലർ വേരുകൾ, മറ്റുള്ളവർ പഴങ്ങൾ, ചിലർ വെള്ളം മാത്രം, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവരാണ്; വൈഖാനസ വാനപ്രസ്ഥർ നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്നു. ഇതും, വിവിധ ദീക്ഷകളും, ആഗ്രഹത്തിൽ ഉറച്ചവർക്കാണ്; നാലാമത്തെ, ഉപനിഷദ്ധർമ്മം, എല്ലാവർക്കും പൊതുവാണ്. വാനപ്രസ്ഥനും ഗൃഹസ്ഥനും ഒരേ കാലത്ത്, ബ്രാഹ്മണർക്ക്, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും കാണുന്നവർക്ക്, തുടരുമെന്ന് പറയുന്നു. അഗസ്ത്യനും ഏഴു ഋഷിമാരും, മധുച്ഛന്ദസ്, ഗവേശന, സംകൃതി, സദിവ, ഭണ്ഡിര്യവാപ്ര, അഥർവന — അഹോവീര്യ, കാമ്യ, സ്ഥാനു, മേധാതിഥി, ബുധ, മനോവാക, ശിനിവാക, ശൂന്യപാല, കൃതവ്രണ — ഈ ജ്ഞാനികൾ, തങ്ങളുടെ കര്ത്തവ്യങ്ങൾ ആചരിച്ച്, സ്വർഗം നേടി; ഇവർ നേരിട്ട ധർമ്മം പാലിച്ചവരാണ്, സഞ്ചരിക്കുന്ന സന്യാസികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾപോലും. ദേവതകളുടെ അധിപനെ പൂജിച്ച ബ്രാഹ്മണർ, വനത്തിൽ പോയവർ, ധർമ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മതകൾ കണ്ടവരും, ഉഗ്രതപസ്സുള്ളവരും, മായ ഉപേക്ഷിച്ചവരും, നിര്മമതയിൽ ഉറച്ചവരും, വനത്തിൽ പോയ ബ്രാഹ്മണർ, നക്ഷത്രമില്ലാതെ, ധൈര്യത്തോടെ, പുറപ്പെടുന്ന കൂട്ടങ്ങൾ ആയി കാണപ്പെടുന്നു. വൃദ്ധതയാൽ ക്ഷീണിച്ചവരും, രോഗം ബാധിച്ചവരും, മുമ്പത്തെ ആശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച്, നാലാമത്തെ, വാനപ്രസ്ഥം, സ്വീകരിച്ചു. സദ്യസ്ക യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ, എല്ലാ വേദങ്ങളും യഥാക്രമം ദാനങ്ങൾ നൽകി, ആത്മാവിനെ പൂജിക്കുന്നവൻ, മനസ്സിൽ സൗമ്യനും, ആത്മാവിൽ സന്തോഷവും, ആത്മാവിൽ അഭയവും, നേടിയവനാണ്. തീ അകത്തുകേർത്ത്, എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഉപേക്ഷിച്ച്, സദ്യസ്കൻ ഈ വേദിയിൽ യജ്ഞവും അർപ്പണവും ചെയ്യണം. യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവർക്കു, ആത്മപൂജ യജ്ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്നു; മൂന്ന് തീകൾ ശരിയായി ഉപേക്ഷിച്ച്, അവയെ അതിവേഗം ആത്മാവിൽ ലയിപ്പിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ഗൃഹസ്ഥജീവിതം മുതൽ വാനപ്രസ്ഥം വരെ, സത്യത്തിൽ, ധർമ്മത്തിന്റെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങൾ, ബ്രാഹ്മണർ, ഋഷിമാർ, വ്രതസ്ഥർ, ആത്മപൂജകർ, എല്ലാവരും, ഉത്തമഗതിയിലേക്കുള്ള മാർഗങ്ങൾ faithfully പാലിച്ചിരിക്കുന്നു.