ഗൃഹസ്ഥൻ, ബ്രഹ്മചാരി, വാനപ്രസ്ഥൻ, സന്യാസി—ഈ നാലു ആശ്രമങ്ങളിൽ ഏതൊന്നിലോ നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ, അത്തരം എല്ലാവരും പരമാവധി നിലയിലേക്ക് എത്തുന്നു. ആശ്രമങ്ങളിൽ ഏതൊന്നിൽ കഴിയുന്നവനും, ആഗ്രഹവും ദ്വേഷവും ഇല്ലാതെ, ധർമ്മം നന്നായി അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ, അടുത്ത ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ജീവിതത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവിൽ, ബ്രഹ്മത്തിലേക്ക് പോകുന്ന ഒരു പടിവാതിലുണ്ട്; അതിൽ ആശ്രയിച്ചാൽ, ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടും. ബ്രഹ്മചാരി, അസൂയ ഇല്ലാതെ, തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ നാലിൽ ഒരു ഭാഗം ഗുരുവിനോടോ, ഗുരുവിന്റെ മകനോടോ, ധർമ്മത്തിലും സമ്പത്തിലും നിപുണനായി ചെലവഴിക്കണം. ജ്ഞാനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, യജ്ഞാദികൾക്കു പുറത്തായി, ഗുരുവിന്റെ കീഴിൽ പഠിക്കണം; വിളിക്കുമ്പോൾ നിർദ്ദേശിച്ച ദക്ഷിണ നൽകി, ഗുരുവിൽ അഭയം തേടണം. ഗുരുവിന്റെ വീട്ടിൽ, ശിഷ്യൻ അവസാനമായി കിടക്കുകയും, ആദ്യം എഴുന്നേല്ക്കുകയും വേണം; ആവശ്യമായ സേവനങ്ങൾ എല്ലാം നിർവഹിക്കണം. സേവനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ശിഷ്യൻ ഗുരുവിന്റെ പക്കൽ നില്ക്കണം, എല്ലാം പൂർത്തിയാക്കിയെന്ന് കരുതി; എല്ലാ സേവനങ്ങൾക്കും സന്നദ്ധനായി, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും നിപുണനായി, ശിഷ്യൻ ഒരുപാട് ബുദ്ധിമുട്ട് കാണിക്കണം. ശുദ്ധനും, കഴിവുള്ളവനും, ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനും, ചോദിച്ചാൽ മാത്രമേ സംസാരിക്കൂ; ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, ഗുരുവിനെ ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കണം. ഗുരു ഭക്ഷിച്ച ശേഷം മാത്രമേ ശിഷ്യൻ ഭക്ഷിക്കൂ; ഗുരു കുടിച്ച ശേഷം മാത്രമേ ശിഷ്യൻ കുടിക്കൂ; ഗുരു നില്ക്കുമ്പോൾ ശിഷ്യൻ ഇരിക്കരുത്; ഗുരു ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോൾ ശിഷ്യൻ കിടക്കരുത്. ഇരുകൈകളും നീട്ടി, ശിഷ്യൻ ഗുരുവിന്റെ കാലുകൾ സാവധാനം സ്പർശിക്കണം; വലതുകാൽ വലതുകൈ കൊണ്ട്, ഇടതുകാൽ ഇടതുകൈ കൊണ്ട്, സാവധാനം അമർത്തണം. ഗുരുവിനെ നമസ്കരിച്ച ശേഷം, ശിഷ്യൻ തന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ അറിയിക്കണം: "ആര്യ, ഞാൻ ഇത് ചെയ്യുന്നു" അല്ലെങ്കിൽ "ഇതും ഞാൻ ചെയ്തു" എന്നിങ്ങനെ. എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അറിയിച്ച ശേഷം, ഗുരുവിന് ലഭിച്ച സമ്പത്ത് സമർപ്പിക്കുകയും, വീണ്ടും എല്ലാ പ്രവർത്തികൾ പൂർത്തിയാക്കിയതായി അറിയിക്കണം. പഠനകാലത്ത് ഒഴിവാക്കിയ ഗന്ധങ്ങളും രുചികളും, പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ശിഷ്യൻ സ്വീകരിക്കാം; ഇതാണ് നിർദ്ദേശിച്ച നിയമം. ശിഷ്യൻക്കുള്ള എല്ലാ നിയമങ്ങളും, ഗുരുവിന്റെ ഭക്തനായ ശിഷ്യൻ അനുഷ്ഠിക്കണം. ഗുരുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ, തന്റെ കഴിവനുസരിച്ച്, ശിഷ്യൻ ഉചിതമായ ആശ്രമങ്ങളിൽ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കണം, അനുചിതമായ സ്ഥലങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം. ദ്വിജൻ, ഗുരുവിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് വേദങ്ങളും, അവയുടെ ഉപവിദ്യകളും, അർത്ഥങ്ങളും പഠിച്ച്, ഭിക്ഷയിലൂടെ ജീവിച്ച്, നിലത്ത് ഉറങ്ങി, ഗുരുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പഠിക്കണം. വേദപഠനം പൂർത്തിയാക്കി, ഗുരുവിന് ദക്ഷിണ നൽകി, വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കണം. ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായി, ഭാര്യയുമായി ചേർത്ത്, അഗ്നി സ്ഥാപിച്ച്, ഗൃഹസ്ഥൻ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗം നിർവഹിക്കണം. ഗൃഹസ്ഥന്റെ നാല് മാർഗങ്ങൾ മഹർഷികൾ നിർവഹിച്ചു: ഒന്നാമത് ധാന്യം കൂമ്പാരത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക, രണ്ടാമത് കലത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക. മൂന്നാമത് "കുതിരയുടെ മുല" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു; നാലാമത് "പറവയുടെ പോലെ" എന്ന പേരിൽ. ഇവയിൽ ഏറ്റവും നല്ലതും, മോശവും, ധർമ്മത്താലും ലോകജയത്തിലുമാണ് നിർണയിക്കപ്പെടുന്നത്. ഒരു ഗൃഹസ്ഥൻ ആറു കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു, മറ്റൊന്നൻ മൂന്ന്, മറ്റൊന്നൻ രണ്ട്; എന്നാൽ നാലാമൻ, ദ്വിജൻ, ബ്രഹ്മത്തിൽ നില്ക്കുന്നു. ഗൃഹസ്ഥവ്രതത്തേക്കാൾ മഹത്തായ തീർത്ഥം ഇല്ല; അവൻ സ്വയം മാത്രം ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യരുത്, അനാവശ്യമായി ജീവിയെ കൊല്ലരുത്. ജീർണ്ണമായതോ, അജീർണ്ണമായതോ, എല്ലാം യജ്ഞത്തിനും കർമ്മത്തിനും അർഹമാണ്; ഉച്ചക്ക്, അർദ്ധരാത്രിക്ക്, പുലർച്ചയ്ക്ക് ഉറങ്ങരുത്. അനുചിത സമയത്ത് ഭക്ഷിക്കരുത്, ഇവിടെ അസത്യം പറയരുത്; ബ്രാഹ്മണൻ, ആദരിക്കപ്പെടാതെ, വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ നില്ക്കരുത്. അതുപോലെ, അതിഥികൾ ആദരിക്കപ്പെടണം; പിതൃകൾക്കും ദേവതകൾക്കും ഹോമങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; വേദപണ്ഡിതരും, വ്രതങ്ങളിൽ ഭക്തരും, വേദജ്ഞാനത്തിൽ നിപുണരും. സ്വന്തം കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ, യജ്ഞങ്ങൾക്കും തപസ്സിനും സ്ഥിരതയുള്ളവർ; ഇവർക്കു ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും ആദരമായി ഹോമങ്ങൾ നടത്തണം. സ്വന്തം കർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചവൻ, അഗ്നി ഉപേക്ഷിച്ചവൻ, ഗുരുവിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിക്കാത്തവൻ—ഇവർക്കു യജ്ഞത്തിൽ അർഹതയില്ല; ഇവിടെ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും പങ്കുവെക്കലാണ് മാത്രം. അതുപോലെ, പാചകരായവർക്കും ഗൃഹസ്ഥൻ നൽകണം; എപ്പോഴും ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ "വിഘസാശി" എന്നറിയപ്പെടുന്നു, അമൃതഭോജനമാണ് അവൻ. യജ്ഞശേഷം ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം അമൃതം എന്നതുപോലെ, ഹോമത്തിൽ അർപ്പിച്ച ഭക്ഷണത്തിന് തുല്യമാണ്; പങ്കുവെച്ച ശേഷം ശേഷിക്കുന്നത് കഴിക്കുന്നവൻ വിഘസാശി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഭാര്യയോടു ഭക്തിയുള്ളവൻ, സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചവൻ, പ്രവർത്തനത്തിൽ നിപുണൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവൻ; പുരോഹിതന്മാർ, ബ്രാഹ്മണർ, ഗുരു, അമ്മാവൻ, അതിഥികൾ എന്നിവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ. മൂത്തവർ, കുട്ടികൾ, രോഗികൾ, വൈദ്യർ, ബന്ധുക്കൾ, സുഹൃത്തുകൾ; അമ്മ, അച്ഛൻ, ഭാവൻ, സഹോദരൻ, മകൻ, ഭാര്യ—ഇവരോടൊപ്പം. മകൾക്കും ദാസന്മാർക്കും, തർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെടരുത്; ഇവരോടു തർക്കം ഒഴിവാക്കുന്നതിലൂടെ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. ഇവരോടു ജയിച്ചാൽ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും ജയിച്ചവനാകും—സംശയമില്ല; ഗുരു ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ സ്വാമി, അച്ഛൻ പ്രജാപതിലോകത്തിൽ സ്വാമി. അതിഥി എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സ്വാമി, പുരോഹിതൻ വേദലോകത്തിൽ; ഭാവൻ അപ്സരസുകളിൽ, ബന്ധുക്കൾ വൈശ്വദേവലോകത്തിൽ. സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും ഭൂമിയിലെ ദിശകളിൽ സ്വാമികൾ; അമ്മയും അമ്മാവനും, മൂത്തവർ, കുട്ടികൾ, രോഗികൾ ആകാശത്തിൽ ശക്തരാണ്. പുരോഹിതൻ മഹർഷികൾക്കിടയിൽ സ്വാമി; അഭയം തേടുന്നവർ സാദ്ധ്യലോകത്തിന്റെ രക്ഷകർ; വൈദ്യൻ കുതിരലോകത്തിൽ, സഹോദരൻ വസുലോകത്തിൽ. ഭാര്യ ചന്ദ്രലോകത്തിൽ റാണി, മകൾ വീട്ടിലെ അപ്സരസുകളിൽ; മൂത്ത സഹോദരൻ അച്ഛനോട് തുല്യൻ, ഭാര്യയും മകനും സ്വന്തം ശരീരമാണ്. എഴുത്തുകാരും ദാസന്മാരും, മകളും പ്രത്യേകമായി കരുണ കാണിക്കേണ്ടവരാണ്; ഇവരിൽ നിന്ന് അപമാനമുണ്ടായാലും, ഒരിക്കലും വിഷമിക്കാതെ സഹിക്കണം. ഗൃഹസ്ഥധർമ്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ള, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ള, ക്ഷീണം ജയിച്ച ജ്ഞാനി, അനേകം പ്രവർത്തികൾ തുടങ്ങരുത്; ധർമനിഷ്ഠനായവൻ കുറെ പ്രവർത്തികൾ മാത്രം ആരംഭിക്കണം.