പുഷ്കര വനത്തിന്റെ മഹത്വം സംബന്ധിച്ച് പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിൽ നടന്ന ഒരു ഗൗരവമായ സംഭാഷണത്തിൽ, അതിന്റെ അതിമനോഹരമായ ദൃശ്യങ്ങൾ, അതിലെ കളിയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, ജ്ഞാനത്തിൽ വിദഗ്ധരുമായി, ധർമത്തിൽ ഊന്നിയവരും, അതിശയകരമായ മയിലുകൾ ആകർഷിക്കുന്നതും, അതിൽ വാസം ചെയ്യുന്നവർ എത്രത്തോളം പ്രകാശമാനങ്ങളാണെന്ന് വിവരിക്കുന്നു. പുഷ്കരയിൽ മരിക്കുന്ന സ്ഥിരതയുള്ള പുരുഷന്മാർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ വാസം ചെയ്യുന്നു. അവിടെ അവർ ദീർഘകാലം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. പിന്നീട്, ഭൂലോകത്തിലേക്ക് തിരികെ വരുമ്പോൾ, അവർ സമ്പന്നവും സമൃദ്ധിയും നിറഞ്ഞ കുടുംബങ്ങളിൽ ജനിക്കുന്നു, ആഹ്ലാദങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. എന്നാൽ, പുഷ്കര വനത്തിൽ കാരിഷീ ആചാരം പൂർത്തിയാക്കിയവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ബ്രഹ്മലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; അവൻ ഒരു യುಗം മുഴുവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. അവൻ, മനുഷ്യരുടെ കർമ്മഫലത്തിൽ പീഡിതരായ 모습을 കാണുന്നില്ല; അവന്റെ വഴി എവിടെയും തടസ്സമില്ല — അകത്ത്, മുകളിൽ, താഴെ എവിടെയും. എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു; അവന്റെ പ്രശസ്തി വ്യാപിക്കുന്നു; ആത്മനിയന്ത്രണവും, നല്ല ആചാരങ്ങളിൽ ജ്ഞാനവും, എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും ആകർഷണവും അവനിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നൃത്തം, സംഗീതം, ഗാനം എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ, മനോഹരവും കാഴ്ചയ്ക്ക് ആസ്വാദ്യവുമാണ്; അവൻ എപ്പോഴും കുലുങ്ങാത്ത പൂക്കളും ദൈവികാഭరణങ്ങളും ധരിക്കുന്നു. നീലതാമരയുടെ കിരീടം പോലുള്ള കറുത്ത നിറം, കുരുളായ കറുപ്പുള്ള മുടി, അവന്റെ കൂട്ടുകാർ അതിശയകരമായ സൗന്ദര്യമുള്ളവരും, സുന്ദരമായ നടുപ്പത്തവും, എല്ലാ മംഗല്യഗുണങ്ങളുമുള്ളവരാണ്. സമ്പൂർണ സൗഭാഗ്യഗുണങ്ങളുള്ള, യുവത്വത്തിൽ അഭിമാനമുള്ള സ്ത്രീകൾ അവിടെ വാസം ചെയ്യുന്നവരെ സേവിച്ച്, കിടക്കയിൽ ആഹ്ലാദം നൽകുന്നു. വീണയും കുഴലുമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ ഉണരുന്നവൻ, വലിയ ഉത്സവത്തിന്റെ സുഖം അനുഭവിക്കുന്നു — ആത്മനിയന്ത്രണം ഇല്ലാത്തവർക്ക് അതിനൊത്ത ആഹ്ലാദം ലഭിക്കില്ല. ദേവദേവനായ ബ്രഹ്മയുടെ കൃപയാൽ — ഭീഷ്മൻ പറയുന്നു — ആചാരധർമ്മങ്ങൾ, വിശുദ്ധഭൂമിയിലെ കർമ്മങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിതമായവ, ഏറ്റവും ഉന്നതമാണ്. സ്വധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതരായവരും, കോപം ജയിച്ചവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവരും, ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇത് എനിക്ക് അതിശയമല്ല. ത്വൈസ്-ബോൺ (ദ്വിജന്മാർ) പദ്മ വ്രതം പോലുള്ള ആചാരങ്ങൾ ഇല്ലാതെയും മറ്റു ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ, വിദേശികൾ, ശൂദ്രർ, പക്ഷികൾ, പശുക്കൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ, മൗനികൾ, മന്ദബുദ്ധികൾ, അന്ധർ, ബധിരർ — തപസ്സും നിയന്ത്രണവും ഇല്ലാത്തവർ — പുഷ്കരയിൽ വസിക്കുന്നവരുടെ ഗതിയെ ചോദിക്കുന്നു. ഭീഷ്മനേ, പുഷ്കരയിൽ മരിച്ച സ്ത്രീകൾ, വിദേശികൾ, ശൂദ്രർ, പശുക്കൾ, പക്ഷികൾ, കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ — ദൈവിക രൂപമുള്ള ശരീരത്തിൽ, സൂര്യനെപ്പോലും പ്രകാശമാനമായ വ്യോമയാനങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. അവർ ദൈവിക കൂട്ടുകാരോടും, സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള പതാകകളും, സ്വർണ്ണ-വജ്രം ഘടിച്ച പടികൾ, രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞ തൂണുകൾ എന്നിവയോടും ആലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. അവർക്കു എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും അനുഭവം ലഭിക്കുന്നു; ഇച്ഛാപൂർണ്ണ beings-ന്റെ കൂട്ടത്തിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളുടെ വലയത്തിൽ. മഹാത്മാക്കൾ ബ്രഹ്മലോകവും, ആഗ്രഹിച്ച മറ്റു ലോകങ്ങളും പ്രാപിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണാൽ, അവർ ദ്വീപുകളിൽ (ഭൂലോകം) വരുന്നു. വലിയ, സമൃദ്ധമായ കുടുംബത്തിൽ, ദ്വിജൻ സമ്പന്നനായി ജനിക്കുന്നു; പക്ഷേ, മൃഗങ്ങളുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചവർ — പാമ്പുകൾ, കീടങ്ങൾ, ഉറുമ്പുകൾ — ഭൂമിയിൽ, ജലത്തിൽ, ചൂടിൽ, മുട്ടയിൽ, ഗർഭത്തിൽ — ആഗ്രഹത്തോടെ അല്ലാതെ — പുഷ്കരവനത്തിൽ മരിച്ചവർ, സൂര്യനെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ള വ്യോമയാനങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ പോകുന്നു. ഭയാനകമായ കലി യುಗത്തിൽ, പാപം ആളുകളെ ആകർഷിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിൽ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ധർമ്മവും സ്വർഗ്ഗവും ലഭ്യമല്ല; പക്ഷേ, പുഷ്കരയിൽ വസിക്കുന്നവർ, ബ്രഹ്മയെ ആരാധനയിൽ അർപ്പിതരായവർ, കലി യുഗത്തിൽ ലക്ഷ്യം പ്രാപിക്കുന്നു; മറ്റു ആളുകൾ ഫലമില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു. രാത്രിയിൽ, അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ, മനസ്സിലോ വാക്കിലോ കർമ്മത്തിലോ, ആഗ്രഹവും കോപവും കൊണ്ടുള്ള പാപം ചെയ്താൽ, രാവിലെ, പുഷ്കരയിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ശുദ്ധനായി എത്തുമ്പോൾ, ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു. സൂര്യൻ ഉയരുന്നവരെ കാണുമ്പോൾ, ശുദ്ധനായി വന്നവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. മനസ്സിൽ ധ്യാനം ചെയ്ത്, ബ്രഹ്മയുമായി യോജനം നടത്തി, പാപം നീക്കുന്നു; മധ്യാഹ്നത്തിൽ ബ്രഹ്മയെ കണ്ടാൽ, വ്യക്തി പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. മധ്യാഹ്നത്തിൽ നിന്നും സൂര്യാസ്തമനം വരെ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ പാപം ചെയ്താൽ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സന്ധ്യയെ കാണുമ്പോൾ മാത്രം മോചനം ലഭിക്കുന്നു. ആഗ്രഹത്തോടെ, ശബ്ദം മുതലായ എല്ലാ ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവനും, പുഷ്കരയിൽ വസിച്ച്, ബ്രഹ്മാരാധനയിൽ അർപ്പിതനായി, തപസ്സിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവനും, പുഷ്കരവനത്തിൽ വസിച്ച്, രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും, ദിവസത്തിൽ മൂന്നു തവണ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലും, വായു മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവനുമായി സമനാണ്. പുഷ്കരയിൽ വസിക്കുന്ന, നല്ല കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ആളുകൾക്ക്, ഈ പുണ്യഭൂമിയുടെ ശക്തിയിൽ വലിയ ആനന്ദങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. വലിയ സമുദ്രത്തിന് തുല്യമായ മറ്റൊരു ജലാശയം ഇല്ലാത്തതുപോലെ, പുഷ്കരയ്ക്ക് തുല്യമായ മറ്റൊരു പുണ്യഭൂമിയില്ല. പുഷ്കരവനത്തിന് ഗുണത്തിൽ ഉന്നതമായ മറ്റൊരു തീർത്ഥം ഇല്ല; ഇപ്പോൾ, ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരെ ഞാൻ പറയാം. എല്ലാ ദേവതകളും, ഇന്ദ്രനും, വിഷ്ണുവും, ഗണേശനും, കുമാരനും, രേവന്തനും, സൂര്യനും, ശിവദൂതിയും, ക്ഷേമം നൽകുന്ന കന്യയും — ഇവർ എല്ലാം, ഈ പുണ്യവനത്തിൽ നല്ലവരുടെ തപസ്സും, നിയന്ത്രണവും, ആരാധനയും കൊണ്ട് സദാ തൃപ്തരായിരിക്കുന്നു. മറ്റിടങ്ങളിൽ വലിയ വ്രതങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ, യാഗങ്ങൾ ചെയ്താലും, പുഷ്കരവനത്തിൽ യാതൊരു ശ്രമവും ഇല്ലാതെ വസിക്കുന്നവൻ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും പൂർത്തി ലഭിച്ച്, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സമനമായ, പരമമായ, അക്ഷരമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു. കൃതയുഗത്തിൽ പന്ത്രണ്ടു വർഷം, ത്രേതായുഗത്തിൽ ഒരു വർഷം, ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഒരു മാസം, കലിയുഗത്തിൽ ഒരു ദിവസം-രാത്രി മാത്രം, ഭീഷ്മനേ, ഈ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർക്ക്, ബ്രഹ്മദേവൻ എന്ന ദേവദേവൻ മുമ്പ് എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഈ ലോകത്തിൽ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ ഈ പുണ്യഭൂമിയേക്കാൾ ഉന്നതമായ മറ്റൊരു സ്ഥലം ഇല്ല; അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമവും കൊണ്ട്, ഈ പുഷ്കരവനത്തിൽ അഭയം തേടണം.