അനമിത്രനിൽ നിന്ന് വിറ്ഷ്ണി വംശത്തിലെ വീരനായ യുദ്ധാജിതനും, ധൈര്യശാലികളായ രണ്ടുപുത്രന്മാരായ വൃഷഭനും ചിത്രനും ജനിച്ചു. വൃഷഭൻ കാശിരാജാവിന്റെ നിർമലയായ പുത്രിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. ജയന്തൻ ജയന്തി എന്ന ശുഭലക്ഷണയുള്ള ദേവിയെ ഭാര്യയായി നേടി. ജയന്തനും ജയന്തിയുടെയും ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ യാഗങ്ങളിൽ നിരന്തരം ലീനനായി, അത്യന്തം സ്ഥിരപ്രജ്ഞനായി, വിദ്യാസമ്പന്നനായി, അതിഥിസത്സംഗത്തിൽ മുന്നിലായിരുന്നു. അവനിൽ നിന്ന് അക്രൂരൻ, സുദക്ഷൻ, ഭൂരിദക്ഷിണൻ എന്നിവർ ജനിച്ചു. അക്രൂരൻ രത്നകന്യയും ശൈബ്യയും ഭാര്യകളായി സ്വീകരിച്ചു. അക്രൂരനു പതിനൊന്നു വീരപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ഉപലഭ്മ, സദാലംബ, ഉത്കല, ആര്യശൈശവ, സുധീര, സദായക്ഷ, ശത്രുഘ്ന, വാർമേജയ, ധർമദൃഷ്ടി, ധർമ, സൃഷ്ടിമൗലി. ഇവർ എല്ലാവരും ധനസംരക്ഷകർ ആയി പ്രശസ്തരായി. അക്രൂരനിൽ നിന്ന് ശൂരസേനവംശത്തിൽ പ്രശസ്തരായ രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ദേവവാനും ഉപദേവനും. അശ്വിനിയിൽ നിന്ന് മൂന്ന് പേരോ നാലുപേരോ ജനിച്ചു: പൃതു, വിപൃതു, അശ്വഗ്രീവ, ശ്വബാഹു, സുപാർശ്വക, ഗവേഷണ, ഋഷ്ടനേമി, സുവർച, സുധർമ, മൃദു. അതുപോലെ, അഭൂമി, ബഹുഭൂമി എന്നീ രണ്ടുപുത്രന്മാരും, ശ്രവിഷ്ഠാ, ശ്രവണാ എന്നി രണ്ട് പുത്രിമാരും ജനിച്ചു. കൃഷ്ണന്റെ ഈ കപടശാപം ആരറിയുന്നു എന്നതിൽ ജ്ഞാനികൾക്ക് മാത്രമേ അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയാവൂ; ആരെയും ആ ശാപം ബാധിക്കില്ല. ഇക്ഷ്വാകുവിൽ നിന്ന് മിഢുഷ എന്ന വീരനും അത്ഭുതശാലിയുമായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. മിഢുഷയിൽ നിന്ന് ഭോജവംശത്തിൽ പത്ത് വീരന്മാർ ജനിച്ചു. അവരിൽ പ്രധാനി ആയിരുന്നു ബലഭദ്രനായ വസുദേവൻ, അങ്കദുണ്ടുഭി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ദേവഭാഗൻ, ദേവശ്രവ, അനാവൃഷ്ടി, കുനി, നന്ദി, സകൃദ്യശ, ശ്യാമ, ശമിക, സപ്താഖ്യൻ എന്നിവരും ജനിച്ചു. അഞ്ചുപ്രശസ്ത സ്ത്രീകളും: ശ്രുതകീർത്തി, പൃഥ, ശ്രുതദേവി, ശ്രുതശ്രവ, രാജാധിദേവി. ഇവർ വീരന്മാരുടെ മാതാക്കളായി. വൃദ്ധന്റെ ഭാര്യയായ ശ്രുതദേവിയിൽ നിന്ന് കാരൂഷ രാജാവും, കൈകേയിയിൽ നിന്ന് ശ്രുതകീർത്തിയിൽ നിന്ന് സന്തർദന രാജാവും, ശ്രുതശ്രവയിൽ നിന്ന് ചേദിരാജാവിന് സുനീതനും ജനിച്ചു. രാജാധിദേവിയിൽ നിന്ന് ധർമ്മാദ്ഭയമില്ലാത്ത പുത്രൻ ജനിച്ചു. ശൂരൻ തന്റെ സഹോദരിയായ പൃഥയെ (കുന്തി) കുന്തിഭോജന് നൽകിയാൽ, കുന്തിഭോജൻ അവളെ പാണ്ഡുവിന് നിർമലയായ ഭാര്യയായി നൽകി. പാണ്ഡുവിൽ നിന്ന് പുത്രന്മാർ ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ കുന്തി ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ദിവ്യരായ മഹാരഥന്മാരെ പ്രസവിച്ചു: ധർമ്മനിൽ നിന്ന് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, വായുവിൽ നിന്ന് വൃക്കോദരൻ (ഭീമൻ), ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ധനഞ്ജയൻ (അർജുനൻ). ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ വീര്യം ഇന്ദ്രനോടു തുല്യമായിരുന്നു; ത്രിപുരുഷനിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മഹാരഥൻ ആയിരുന്നു. ദേവപ്രവർത്തികൾ നിർവഹിക്കുകയും എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തു; ഇന്ദ്രനും അജേയരായവരെ അവൻ സംഹരിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ അവനെ സ്വർഗത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു, മഹത്വം ലഭിച്ചു. മദ്രവതിയിൽ നിന്ന് അശ്വിനീദേവന്മാർ ജനിച്ചു: സൌന്ദര്യവും ശക്തിയും ധർമ്മവും ഉള്ള നകുലനും സഹദേവനും. രോഹിണി, പൗരവി എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നവൾ, അനകദുണ്ടുഭിയുടെ ഭാര്യയായി. അവളിൽ നിന്ന് ചേഷ്ട, രാമ, യുദ്ധസുഖിയായ സാരണ, ദുര്ധര, ദമന, പിണ്ഡാരക, മഹാഹനു എന്നിങ്ങനെ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അതിനുശേഷം, അമാവാസ്യയിൽ ദേവകിയായി ജനിക്കുന്ന മായയിൽ, പുരാതനകാലത്ത് പ്രജാപതിയായിരുന്ന ബലഭദ്രൻ ശക്തശാലിയായി ജനിച്ചു. അവന്റെ ഇളയസഹോദരിയായി കൃഷ്ണ (സുഭദ്ര) ജനിച്ചു; അവൾ ശുഭവാക്ക് സംസാരിച്ചവളാണ്. വിജയ, രോചമാന, വർദ്ധമാന, ദേവല എന്നിവരും ജനിച്ചു. ഇവർ എല്ലാവരും ഉപദേവിയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച മഹാത്മാക്കളാണ്. ബൃഹദ്ദേവിയിൽ നിന്ന് മഹാത്മാവായ അഗാവഹയും, ബൃഹദ്ദേവിയിൽ തന്നെ നിന്ന് മണ്ഡകനും ജനിച്ചു. ദേവകിയിൽ ഏഴാമത്തെ പുത്രനായി രേമന്തൻ ജനിച്ചു. ഗവേഷണൻ, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയും ജയപരാജയമില്ലാത്തവനും, ശ്രുതദേവിയുമായി വനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു. ഒരു വൈശ്യസ്ത്രിയിൽ നിന്ന് ശൗരി കൌശിക എന്ന മൂത്ത പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു; ശ്രുതംധരാ എന്ന രാജ്ഞി സൗരഗന്ധനെ സ്വീകരിച്ചു. വസുദേവനിൽ നിന്ന് ശക്തനായ കപിലൻ ജനിച്ചു; ധനുര്ധരൻ എന്ന മഹാനായ പുത്രൻ ആദ്യം ജനിച്ചു. സൌഭദ്രനും അഭവനും, ഇരുവരും ശക്തശാലികളായി ജനിച്ചു. ദേവഭാഗന്റെ പുത്രനായി പ്രസ്താവ (ബുധ) ജനിച്ചു. ആദ്യം പണ്ഡിതൻ, പിന്നെ ബാഹു, ഉത്തമനായ ദേവശ്രവസ്; ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിൽ, മനസ്വിനി എന്ന ഭാര്യ പ്രശസ്തയായിരുന്നു. നിരവൃത്തശത്രു എന്ന ശത്രുഘ്നൻ ശ്രദ്ധയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; ഗണ്ടൂഷയ്ക്ക് കൃഷ്ണൻ സന്തുഷ്ടനായി നൂറു പുത്രന്മാരെ നൽകി. അവൻ ചന്ദ്രനെ, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയെയും ശക്തനെയും, രന്തിപാലനും രന്തിയും, ഇരുവരും നന്ദനന്റെ പുത്രന്മാരായി നൽകി. ശമികയുടെ നാല് വീരപുത്രന്മാർ: വിരാജ, ധനു, വ്യോമ, സൃഞ്ജയ. വ്യോമന് പുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; സൃഞ്ജയയുടെ പുത്രൻ ധനഞ്ജയൻ ജനിച്ചു. അവൻ ഭോജരാജ്യത്തെ ഭരിക്കുകയും രാജർഷിയായി പ്രശസ്തനാവുകയും ചെയ്തു. കൃഷ്ണന്റെ മഹിമയായ ജനനകഥയെ ആരെങ്കിലും നിരന്തരം ശ്രവിക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും. പിന്നെ മഹാദേവൻ, മുമ്പ് കൃഷ്ണനായി പ്രജാപതിയായി, വിനോദാർത്ഥം മനുഷ്യരിൽ ജനിച്ചു. ദേവകിയിൽ വസുദേവന്റെ തപസ്സിലൂടെ, കമലനയനനായ, നാലു കൈകളോടു കൂടിയ, ദിവ്യസ്വരൂപനായ, ജനങ്ങളുടെ ആശ്രയനായ കൃഷ്ണൻ ജനിച്ചു.