ഇവിടെ, ഒരു ദണ്ഡം പത്ത് കൈയോളം നീളം ഉള്ളതാണ്; അത്തരം മുപ്പത് ദണ്ഡങ്ങൾ ചേർന്നാൽ ഒരു അളവ് വരും. അത്തരം പത്ത് അളവുകൾ ചേർന്നാൽ ഒരു പശുവിന്റെ ചർമ്മം എന്നത് ലഭിക്കും, അതാണ് ബ്രഹ്മ പശുവിന്റെ ചർമ്മത്തിന്റെ അടയാളം. പാരമ്പര്യപ്രകാരം, ആയിരം പശുക്കളും കാളകളും ഒരുമിച്ച് സ്വതന്ത്രമായി നില്ക്കുന്ന സ്ഥലവും അവയ്ക്ക് കன்றുകുട്ടികൾ ജനിക്കുന്നതും, അതാണ് പശുവിന്റെ ചർമ്മം എന്നത്. സദഗുണങ്ങളുള്ള, തപസ്സും ഇന്ദ്രിയജയവും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണനു ഈ ദാനം നൽകണം; സമുദ്രം ഭൂമിയെ ചുറ്റിയിരിക്കുന്നതുവരെ, ദാനത്തിന്റെ ഫലവും അനന്തമായിരിക്കും. ഒരു എണ്ണത്തുള്ളി വെള്ളത്തിൽ വീഴുമ്പോൾ അതിന്റെ വ്യാപനം പോലെ, ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ അതിന്റെ ഫലവും വിളവിൽ നിന്ന് വിളവിലേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു. പകുത്ത വിത്തുകൾ മണ്ണിൽ വളരുന്നത് പോലെ, ഭൂമി ദാനത്തോടൊപ്പം ഉള്ളവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും വളരുന്നു. ഭക്ഷണം നൽകുന്നവർ എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടരായിരിക്കും; വസ്ത്രം നൽകുന്നവർ സുന്ദരരാകും; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സർവദാനി എന്നപോലെ ആകുന്നു. പശു കന്നുകുട്ടിയ്ക്ക് പാലു വിടുന്നതുപോലെ, ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവരെ, ഭൂമി പോഷിക്കുന്നു, ആയിരം കണ്ണുള്ളവാ. ഭൂമി ദാനത്തിന്റെ ഫലമായി, ശംഖ്, പുണ്യാസനം, കുട, ഉത്തമ കുതിരകൾ, മഹാനായ ആനകൾ എന്നിവ ലഭിക്കുന്നു; ഈ ദാനത്തിന്റെ ഫലമാണ് സ്വർഗം, പുരന്ദരാ. സൂര്യൻ, വരുണൻ, അഗ്നി, ബ്രഹ്മ, സോമൻ, യാഗാഗ്നി, ത്രിശൂലധാരി—all these deities rejoice in the giver of land. പുരാതന്മാർ കൈയടിച്ച് പ്രശംസിക്കുകയും, പിതാക്കന്മാർ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നവൻ നമ്മുടെ രക്ഷകനാകും. മൂന്ന് ദാനങ്ങൾ ഉന്നതമാണ്: പശു, ഭൂമി, സരസ്വതി; ഇവ പാരായണം, വിതയ്ക്കൽ, പാലിടൽ വഴി മനുഷ്യരെ നരകത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തുന്നു. ഇവ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു, പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറയുന്നു; വസ്ത്രം നൽകുന്നവർ വസ്ത്രധാരികളാകും, നൽകാത്തവർ നഗ്നരാകും. ഭക്ഷണം നൽകുന്നവർ തൃപ്തരായി പോകുന്നു, നൽകാത്തവർ വിശന്നവരായി പോകുന്നു; എല്ലാ പിതാക്കന്മാർക്കും, നരകത്തെ ഭയപ്പെടുന്നവർക്കും, ഈ ദാനം ആഗ്രഹമാണ്. ഗയയിലേക്ക് പോയ മകൻ നമ്മുടെ രക്ഷകനാകും; ഒരുമകൻ പോലും ഗയയിലേക്ക് പോകുന്നുവെങ്കിൽ, അനേകം മക്കൾ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു. അശ്വമേധ യാഗം ചെയ്യാം, അല്ലെങ്കിൽ നീല കാളയെ വിടാം; കാള ചുവപ്പായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ വാലിന്റെ തൂവൽ ഭാഗം വെളുത്തതായിരിക്കാം. കാള വെളുത്തതും, കാൽ-കൊമ്പുകളും ഉള്ളതും, നീല കാളയെന്നു വിളിക്കുന്നു; വാലിന്റെ തൂവൽ ഭാഗം വെളുത്ത നീല കാളയാണ് വെള്ളം ഉയർത്തുന്നത്. അവൻ മൂലം, പിതാക്കന്മാർ അറുപതിനായിരം വർഷം തൃപ്തരാകും; കാളയുടെ കൊമ്പിൽ എത്ര മണ്ണുണ്ടോ, അത്രയും കുടുംബം ഉയർന്നു നില്ക്കും. അവന്റെ പിതാക്കന്മാർ സോമലോകത്തിൽ ഉജ്വലമായ ലോകത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു; ദിലീപ, നൃഗ, നഹുഷ എന്നീ രാജാക്കന്മാർക്കും ഇതാണ് സംഭവിച്ചത്. മറ്റു രാജാക്കന്മാർക്ക്, ആരും ഇതിൽ പങ്കാളിയാകില്ല; പല രാജാക്കന്മാർ, സഗരനും മറ്റ് രാജാക്കന്മാരും, ഭൂമി ദാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം ആരുടെയായാലും, അപ്പോൾ അവനാണ് ഫലവും; ബ്രഹ്മഹത്യക്കാരൻ, സ്ത്രീ, ബാലൻ, पतിതൻ എന്നിങ്ങനെ ആരായാലും. ലക്ഷം പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നവന്റെ പാപം, ഭൂമി കൈവശം വയ്ക്കുന്നവന്റെ പാപം, സ്വയം നൽകിയതോ മറ്റൊരാൾ നൽകിയതോ ആയാലും, സമമാണ്. അവൻ മലത്തിൽ കീറ്റായി മാറുകയും, പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം പാചകത്തിലായി പോകുകയും ചെയ്യും; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അറുപതിനായിരം വർഷം സ്വർഗത്തിൽ വസിക്കും. ആരും, അവൻ പ്രഹരിച്ചാലും, സമ്മതിച്ചാലും, അത്രയും കാലം നരകത്തിൽ പോകും; ഭൂമി ദാനി, ഭൂമി സ്വീകരിക്കുന്നവർ ഒഴികെ, മറ്റാർക്കും പുണ്യവും പാപവും ഉണ്ടാകില്ല. അവർ സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ മുകളിലും താഴെയും നില്ക്കും. പൊന്നു അഗ്നിയുടെ ആദ്യപുത്രനാണ്, ഭൂമി വിഷ്ണുവിന്റെതാണ്, പശുക്കൾ സൂര്യന്റെ പുത്രികളാണ്; പൊന്നു, പശു, ഭൂമി നൽകുന്നവർക്ക് അനന്തഫലം ലഭിക്കും. ഭൂമി നൽകുന്നവനും സ്വീകരിക്കുന്നവനും, ഇരുവരും പുണ്യപ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർ, സ്വർഗത്തിൽ പോകാൻ അർഹരാണ്. ഭൂമി അന്യായമായി എടുത്താൽ, എടുത്തവരും, എടുത്തതിന് കാരണമാകുന്നവരും, കുടുംബത്തിന്റെ ഏഴാം തലമുറയെ നശിപ്പിക്കുന്നു. അവിവേകവും, അന്ധകാരത്തിൽ മറഞ്ഞവനും, ഭൂമി പിടിച്ചു വയ്ക്കുന്നവൻ, വരുണന്റെ കെട്ടുകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുകയും, മൃഗങ്ങളിൽ ജനിക്കുകയും ചെയ്യും. അവരുടെ കണ്ണുനീർ വീഴുമ്പോൾ, അവരുടെ ദാനങ്ങൾ ചിതറുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്റെ കൃഷിയിടം എടുത്താൽ, കുടുംബത്തിന്റെ മൂന്ന് തലമുറകൾ നശിക്കുന്നു. ആയിരം കിണറുകൾ, ശോഭനമായ കുളങ്ങൾ, നൂറ് അശ്വമേധ യാഗങ്ങൾ, പത്തു ലക്ഷം പശു ദാനങ്ങൾ—even then, ഭൂമി എടുത്തവൻ ശുദ്ധിയാകില്ല. എന്ത് ചെയ്താലും, ദാനം നൽകിയാലും, തപസ്സു ചെയ്താലും, ധർമ്മം പഠിച്ചാലും—even half a finger breadth boundary seized, all merit destroyed. പശുവിന്റെ കടവു, ഗ്രാമപാത, ശ്മശാനഭൂമി, ഗ്രാമം എന്നിവയെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ, സൃഷ്ടിയുടെ അവസാനം വരെ നരകത്തിൽ പോകുന്നു. അഞ്ച് സ്ത്രീകളുടെ കാര്യത്തിൽ അസത്യമൊന്നും പറഞ്ഞാൽ, പത്ത് ജീവനുകൾ നശിക്കുന്നു; പശുക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ, നൂറ്; കുതിരകളുടെ കാര്യത്തിൽ, ആയിരം; മനുഷ്യന്റെ കാര്യത്തിൽ, ആയിരം. പൊന്നിന്റെ കാര്യത്തിൽ അസത്യമൊന്നും പറഞ്ഞാൽ, ജനിച്ചവരും ജനിക്കാത്തവരും നശിക്കുന്നു; ഭൂമിയുടെ കാര്യത്തിൽ അസത്യമൊന്നും പറഞ്ഞാൽ, എല്ലാം നശിക്കുന്നു—ഭൂമിയുടെ കാര്യത്തിൽ അസത്യം പറയരുത്. ബ്രാഹ്മണന്റെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കരുത്, ജീവൻ കണ throat-ൽ വന്നാലും; തീയിൽ കത്തിയതും വീണ്ടും വളരുന്നു, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ നശിച്ചത് വീണ്ടും വളരില്ല. തീയിൽ കത്തിയതും, സൂര്യൻ ചൂടിച്ചതും, വീണ്ടും വളരുന്നു; രാജശിക്ഷയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരും വീണ്ടും ജീവിക്കുന്നു; പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്തിൽ നശിച്ചവൻ പൂർണമായും നശിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണ സമ്പത്താൽ പോഷിപ്പിച്ച അവയവങ്ങൾ, സമയമായപ്പോൾ വീണ്ടും decay ചെയ്യുന്നു, ചൂടിൽ മണൽ ചിതറുന്നതുപോലെ. ബ്രാഹ്മണ സമ്പത്ത് എടുത്തവൻ രൗരവ നരകത്തിൽ പോകുന്നു; വിഷം വിഷം തന്നെയാണ്, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണ സമ്പത്ത് യഥാർത്ഥ വിഷം എന്നാണ് പറയുന്നത്. വിഷം ഒരാളെ മാത്രം കൊല്ലുന്നു, പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണ സമ്പത്ത് പുത്രന്മാരെയും പൗത്രന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്നു; ഇരുമ്പ്, കല്ല് എന്നിവയുടെ പൊടി മനुष्यൻ നശിപ്പിക്കാം, പക്ഷേ ഈ വിഷം ഇല്ല. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, ആരാണ് ബ്രാഹ്മണ സമ്പത്ത് നശിപ്പിക്കാനാവുക?