ഭക്തിയോടെ ഈ കര്മ്മം ചെയ്യുന്ന പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതരായി, ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു. പാപത്തിന്റെ ബാധയാല് ഉണ്ടാകുന്ന കണ്ണിന്റെ രോഗങ്ങള് നശിക്കുന്നു; എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും രോഗങ്ങളും അതിവേഗം ഇല്ലാതാകുന്നു. ദാരിദ്ര്യം, ദുഃഖം, ഭ്രാന്ത്, സംശയം ഒന്നുമില്ല; ലക്ഷ്മി വീട് വീട് ജന്മം ജന്മം വസിക്കുന്നു, വടവാ. മഹാദേവന് പറയുന്നു: ശതക്രതു (ഇന്ദ്രന്) ദാനങ്ങളും ദക്ഷിണകളും പൂര്ത്തിയാക്കി, മനസ്സില് ഉദ്ദേശം ഉണ്ടാക്കി, ബ്രഹസ്പതിയെ ചോദിച്ചു: “മഹാമുനിയേ, എവിടെയും അനന്തവും അതിമൂല്യവുമായ സുഖം ലഭിക്കുന്ന ദാനം ഏതാണ്? അത് പറയൂ.” ഇന്ദ്രന് ചോദിച്ചപ്പോള്, ദേവതകളുടെ ഗുരുവും പുരോഹിതനും ആയ ബ്രഹസ്പതി, ബുദ്ധിമാനായി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: “വാസവാ, പൊന്നിന്റെ ദാനം, പശുവിന്റെ ദാനം, ഭൂമിയുടെ ദാനം—ഇവ നല്കുന്നവര് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചിതരാവുന്നു. പൊന്, വെള്ളി, വസ്ത്രം, രത്നങ്ങള്, മാണിക്യങ്ങള്—ഇവ ഭൂമി നല്കുമ്പോള് നല്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ഉഴുതും, വിത്തും വിളവുമുള്ള ഭൂമി നല്കിയാല്, സൂര്യന് പ്രകാശം നല്കുന്ന കാലം മുഴുവന് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് ബഹുമാനമുണ്ട്. ജീവിതം കൊണ്ടു ക്ഷീണിച്ചും പാപം ചെയ്തവരും, ഒരു പശുവിന്റെ ചർമ്മം തുല്യമായ ഭൂമി നല്കിയാലും ശുദ്ധരാവുന്നു. ഇവിടം, ഒരു ദണ്ഡം പത്ത് കൈയൊളമാണ്; മുപ്പതു ദണ്ഡം ഒരു അളവാണ്; പത്ത് അളവ് പശു ചർമ്മം തുല്യമാണ്, ബ്രഹ്മ പശു ചർമ്മത്തിന്റെ അടയാളം. ആയിരം പശുക്കളും കാളകളും സ്വതന്ത്രമായി നില്ക്കുന്ന, അവയ്ക്ക് കன்றുകുട്ടികള് ജനിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് പശു ചർമ്മം എന്ന് ആചാര്യന്മാര് പറയുന്നു. ഗുണങ്ങളുള്ള, തപസ്സുള്ള, ഇന്ദ്രിയജയനായ ബ്രാഹ്മണന് ഭൂമി നല്കണം; സമുദ്രം ചുറ്റിയ ഭൂമി നിലനില്ക്കുന്ന കാലം മുഴുവന് ദാനിയുടെ ഫലത്തിന് അന്തം ഇല്ല. ജലത്തില് എണ്ണത്തുള്ളി വീണാല് എങ്ങനെ വ്യാപിക്കുന്നു, അതുപോലെ ഭൂമി ദാനം വിളവില് വിളവായി വ്യാപിക്കുന്നു. വിത്ത് മണ്ണില് വിതച്ചാല് എങ്ങനെ മുളയ്ക്കുന്നു, അതുപോലെ ഭൂമി ദാനത്തോടൊപ്പം ഇച്ഛകള് വളരുന്നു. അന്നം നല്കുന്നവന് എപ്പോഴും സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു; വസ്ത്രം നല്ക്കുന്നവന് ഭംഗിയുള്ളവനാവുന്നു; ഭൂമി നല്ക്കുന്നവന് സകല ദാനികളില് ശ്രേഷ്ഠനാവുന്നു. പശു കന്യകയെ പാലുകൊണ്ട് കന്യകയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമി ദാനിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു, ആയിരം കണ്ണുള്ളവാ. ശംഖ്, പുണ്യാസനം, കുട, ഉത്തമ കുതിരകള്, മഹാ ആനകള്—ഭൂമി ദാനത്തിന്റെ ഫലമായി സ്വര്ഗ്ഗം ലഭിക്കുന്നു, പുരന്ദരാ. സൂര്യന്, വരുണന്, അഗ്നി, ബ്രഹ്മ, സോമന്, യാഗാഗ്നി, ത്രിശൂലധാരി—ഇവര് ഭൂമി ദാനിയെ സന്തോഷത്തോടെ അനുകൂലിക്കുന്നു. പിതാക്കന്മാര് കൈകൊട്ടി പ്രശംസിക്കുന്നു; കുടുംബത്തില് ജനിച്ചവന് ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാവും. മൂന്നു ദാനങ്ങള് ശ്രേഷ്ഠമാണെന്ന് പറയുന്നു: പശു, ഭൂമി, സരസ്വതി; ഇവ പാരായണം, വിത്ത്, പാലെടുത്ത് മനുഷ്യരെ നരകത്തില് നിന്ന് ഉയർത്തുന്നു. ഇവ ദുര്ഭാഗ്യത്തില് നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നു; പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണര് പറയുന്നു: വസ്ത്രം നല്ക്കുന്നവര് വസ്ത്രധാരികളാവുന്നു; നല്കാത്തവര് നഗ്നരാവുന്നു. അന്നം നല്ക്കുന്നവര് തൃപ്തരായി പോകുന്നു; നല്കാത്തവര് വിശന്നവരായി പോകുന്നു; പിതാക്കന്മാര് നരകത്തില് നിന്ന് ഭയപ്പെടുന്നു, ഈ ദാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഗയയിലേക്കു പോകുന്ന മകനാണ് രക്ഷകൻ; ഒരുമകന് ഗയയിലേക്കു പോയാലും, അനേകം മക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അശ്വമേധ യാഗം ചെയ്യുകയോ, നീല കാളയെ വിട്ടയക്കുകയോ ചെയ്യാം; കാളയുടെ നിറം ചുവപ്പായിരിക്കാം, വാലിന്റെ അറ്റം പാളായിരിക്കാം. കാളയുടെ കയര് തൂവല്, കൊമ്പ് വെളുത്തതായിരിക്കും; പാള വാലുള്ള നീല കാളയാണ് വെള്ളം ഉയര്ത്തുന്നത്. അവനാല് പിതാക്കന്മാര് അറുപതിനായിരം വര്ഷത്തോളം തൃപ്തരാവുന്നു; കൊമ്പില് മണ്ണ് എത്രയോ ഉണ്ടെങ്കിലും, കുടുംബം ഉയര്ന്നതായിരിക്കും. അവന്റെ പിതാക്കന്മാര് സോമയുടെ പ്രകാശമുള്ള ലോകത്തില് വസിക്കുന്നു; രാജാക്കന്മാരായ ദിലീപ, നൃഗ, നഹുഷന് എന്നിവരുടെ കുടുംബം അങ്ങനെ ആയിരുന്നു. മറ്റു രാജാക്കന്മാര്ക്ക് ഇത് ലഭിച്ചില്ല; സഗരനും മറ്റ് രാജാക്കന്മാരും ഭൂമി നല്കിയിട്ടുണ്ട്. ഭൂമി ആരുടെയായാലും, ആ സമയത്ത് ഫലം അവന് സ്വന്തമാണ്, ബ്രഹ്മഹത്യക്കാരന്, സ്ത്രീ, ബാലന്, പാതിതന് ആയാലും. ഒരു ലക്ഷം പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിന് തുല്യമായ പാപം ഭൂമി കയ്യടക്കുന്നവന് ചെയ്യുന്നു, സ്വന്തം ദാനം ആയാലും മറ്റുള്ളവരുടെ ദാനം ആയാലും. അവന് മലത്തില് കീടമായി ജനിച്ച്, പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം പാചകത്തില് പെടുന്നു; പക്ഷേ, ഭൂമി നല്ക്കുന്നവന് അറുപതിനായിരം വര്ഷത്തോളം സ്വര്ഗ്ഗത്തില് വസിക്കുന്നു. മര്ദ്ദിക്കുന്നവനും സമ്മതിക്കുന്നവനും അത്രയും കാലം നരകത്തില് പോകുന്നു; ഭൂമി നല്ക്കുന്നവനും സ്വീകരിക്കുന്നവനും മാത്രമാണ് പുണ്യവും പാപവും അനുഭവിക്കുന്നത്; മറ്റുള്ളവര് ഒന്നും അനുഭവിക്കുന്നില്ല. സൃഷ്ടിയുടെ ലയത്തോളം അവര് മുകളിലും താഴെയും നിലനില്ക്കും. പൊന്നാണ് അഗ്നിയുടെ ആദ്യ സന്തതി; ഭൂമിയാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ; പശുക്കള് സൂര്യന്റെ പുത്രിമാര്; പൊന്, പശു, ഭൂമി നല്ക്കുന്നവര് അനന്തമായ ഫലങ്ങള് നേടുന്നു. ഭൂമി നല്ക്കുന്നവനും സ്വീകരിക്കുന്നവനും, ഇരുവരും പുണ്യവാന്മാരാണ്, സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേക്കു പോകുന്നു. അന്യായമായി ഭൂമി എടുത്തു കൊണ്ടുപോകുന്നവര്, അവര് നല്കുന്നവരും കൊണ്ടുപോകാന് കാരണമാകുന്നവരും ഏഴാം തലമുറ വരെ കുടുംബം നശിപ്പിക്കുന്നു. മന്ദബുദ്ധിയും അഗ്നാനവും ഉള്ളവന് ഭൂമി കയ്യടക്കുമ്പോള് വരുണന്റെ കയറില് ബന്ധപ്പെടുന്നു, മൃഗങ്ങളില് ജനിക്കുന്നു. അവന്റെ ദാനങ്ങള് കണ്ണീര് വീണു ചിതറുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്റെ കൃഷി ഭൂപ്രദേശം കയ്യടക്കുമ്പോള് മൂന്ന് തലമുറകള് നശിക്കുന്നു. ആയിരം കിണറുകളും പാറകളും, നൂറ് അശ്വമേധ യാഗങ്ങളും, ഒരു കോടി പശു ദാനങ്ങളും—even ഇതൊന്നും ഭൂമി കയ്യടക്കുന്നവനെ ശുദ്ധിയാക്കില്ല. — ഇതാണ് മഹാദേവന് ബ്രഹസ്പതിയിലൂടെ ഇന്ദ്രന് പറഞ്ഞ ദാനങ്ങളുടെ മഹത്വം, ഭൂമിദാനത്തിന്റെ ശ്രേഷ്ഠത, പാപവും പുണ്യവും, ആ ദാനത്തിന്റെ ഫലവും, കുടുംബത്തിന്റെ ഉന്നതിയും, ദാനത്തിന്റെ അനന്തമായ ഫലങ്ങളും.