അപ്പോള് കൃഷ്ണന് തന്റെ അഗ്നിജ്വാലപോലെയുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് ദൈവികായുധങ്ങളെയും, അസുരസൈന്യത്തിന്റെ ആനകളുടെയും വേഗമേറിയ കുതിരകളുടെയും കഴുത്തുകളെയും വെട്ടിമുറിച്ചു. കൃഷ്ണന്, പുരുഷോത്തമന്, തന്റെ ചക്രം മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് അനേകം ശത്രുക്കളെ ശിരഃച്ഛേദം ചെയ്തു; ചിലരെ ചക്രം കൊണ്ടും മറ്റുള്ളവരെ അമ്പുകള് കൊണ്ടും സംഹരിച്ചു. ചില അസുരന്മാരെ ഗദയാല് ആ യുദ്ധഭൂമിയില് നശിപ്പിച്ചു; ഇങ്ങനെ എല്ലാ ദാനവന്മാരും ഭൂമിയില് വീണു. ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം പര്വ്വതങ്ങളെ വിഭജിക്കുന്നതുപോലെ, കമലനയനനായ കൃഷ്ണന് എല്ലാ ദാനവന്മാരെയും സംഹരിച്ചു. അതിനുശേഷം പരമപുരുഷന് മഹാശബ്ദത്തോടെ പാഞ്ചജന്യശംഖം ഊതി. അപ്പോള് മഹാബലശാലിയായ നരകാസുരന് തന്റെ വില്ല് എടുത്തു. ദിവ്യരഥത്തില് കയറി, കേശവനോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. അവരുടെ യുദ്ധം അതീവ ഭയാനകവും ഉന്മാദജനകവുമായിരുന്നു. രണ്ടുവശത്തുനിന്നും ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകള് മഴപെയ്യുന്ന മേഘങ്ങളെപ്പോലെ വീണു. അപ്പോള് അനന്തനായ വാസുദേവന് അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് നരകന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു. പിന്നീട് കൃഷ്ണന് ഒരു മഹായുധം നരകന്റെ വിശാലമായ വക്ഷസ്സിലേക്കു വിട്ടു. അതു ഹൃദയം തുളച്ച് നരകന് ഭൂമിയിലേക്കു വീണു; ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം കൊണ്ടു അടിക്കപ്പെട്ട ഒരു മഹാപര്വ്വതം പോലെ അവന് ഇടിച്ചു വീണു. അപ്പോള് കൃഷ്ണന് ആ രാക്ഷസനോടു സമീപിച്ചു, ഭൂമി പ്രേരിപ്പിച്ചതനുസരിച്ച് അവനോടു പറഞ്ഞു: "ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു." നരകന് ഗരുഡപ്പറയില് കയറി നിന്നുകൊണ്ട് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ഒരു വരം ആവശ്യമില്ല; എങ്കിലും ലോകക്ഷേമത്തിനായി ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഒരു വരം ചോദിക്കുന്നു." "എന്റെ മരണദിനത്തില് ശുഭസ്നാനമാചരിക്കുന്ന മനുഷ്യര് നരകത്തിലേക്ക് പോകാതിരിക്കട്ടെ, മധുസൂദനാ, ഭയനാശിനിയായോരു വരം അനുവദിക്കണമേ." "തതസ്തു," മഹാദേവന് പറഞ്ഞു; ഗോവിന്ദന് ആ വരം അനുവദിച്ചു. പിന്നെ, ഹരിയുടെ ശരദിന്ദു-കമലപോലെയുള്ള കാല്പാദങ്ങളെ, വജ്രമണിയും വൈഡൂര്യമണിയും ചൂണ്ടിയ അണിയിച്ചിരിക്കുന്നതും ബ്രഹ്മാ, രുദ്രന്, മറ്റു ദേവതകളും മഹർഷികളും ആരാധിക്കുന്നതും ആയ ആ കാല്പാദങ്ങളെ നോക്കി, ഭൂമിപുത്രനായ നരകന് ആത്മാവ് വിട്ടു ഹരിസദൃശത്വം പ്രാപിച്ചു. ദേവഗണങ്ങള് അതീവ സന്തോഷത്തോടെ പുഷ്പവൃഷ്ടി നടത്തി; മഹർഷിമാര് സ്തുതികള് അര്പ്പിച്ചു. കൃഷ്ണന് നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവിടേയ്ക്ക് ദേവതകളുടെ മാണിക്യങ്ങളെയും, ദേവമാതാവിന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളെയും, ഉച്ചൈഃശ്രവസെന്ന ദിവ്യകുതിരയെയും ബലാത് എടുത്തു. എരാവതം എന്ന പ്രധാനആനയും, ജ്വലിക്കുന്ന രത്നപര്വ്വതത്തെയും കൃഷ്ണന് സമ്പാദിച്ചു. ഈ ദൈവിക വസ്തുക്കള് എല്ലാം യദുക്കുലശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണന് ഇന്ദ്രന്, വജ്രധാരിയായവനു, സമര്പ്പിച്ചു. എല്ലാ രാജാക്കളെയും ജയിച്ച ശേഷം, മഹാബലശാലിയായ നരകന് പതിനാറായിരം കന്യകമാരെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. ആ കന്യകമാരെ എല്ലാം നരകന്റെ അന്തഃപുരത്തില് തടവില് വെച്ചിരുന്നു. അപ്പോള് മഹാവീര്യശാലിയായ കൃഷ്ണനെ, ശതകാമദേവന്മാരെപ്പോലും മിനുക്കുന്ന ഭാസ്വരതയോടെ കണ്ടു, ആ കന്യകമാര് എല്ലാവരും ലോകനാഥനായ കൃഷ്ണനെ ഭര്ത്താവായി സ്വീകരിച്ചു. അതു കണ്ടു, ഗോവിന്ദന് അനേകം രൂപങ്ങള് ധരിച്ചു, ഓരോരുത്തരെയും ആചാരപ്രകാരം കൈപിടിച്ചു. അതിനുശേഷം നരകന്റെ പുത്രിമാരെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു. അവര് എല്ലാവരും നരകനെ സംഹരിച്ച കാരുണ്യസാഗരനായ ഗോവിന്ദനില് ശരണം പ്രാപിച്ചു. അവരുടെ വാക്കുകള് മാനിച്ച്, കൃഷ്ണന് അവരെ തന്റെ രാജ്യത്ത് സ്ഥാപിച്ചു. ഇന്ദ്രന്റെ ദിവ്യരഥത്തില് ആ മഹിളകളെ ഇരുത്തി, ദൈവദൂതന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ അവരെ ദ്വാരകയില് എത്തിച്ചു. പിന്നീട് കേശവന് സത്യയോടൊപ്പം ഗരുഡപ്പറയില് കയറി ദേവലോകത്തിലേക്കു ദേവമാതാവിനെ കാണാനായി പോയി. ദേവരാജാവിന്റെ നഗരത്തില് കയറി, ജനാര്ദ്ദനന് സത്യയോടൊപ്പം ഗരുഡയില് നിന്ന് ഇറങ്ങി. അവിടെ, സ്വര്ഗവാസികളില് പരമാദരപാത്രയായ മാതാവിനോട് വിനയപൂര്വ്വം നമസ്കരിച്ചു. ആദിതിയും, മാതാവായുള്ള സ്നേഹത്തോടെ കൃഷ്ണനെ അങ്കത്തിലേറ്റു. അവളെ പ്രധാനസ്ഥലത്ത് ഇരുത്തി, ഭക്തിപൂര്വ്വം ആരാധിച്ചു; ആദിത്യന്മാര്, വസുക്കള്, രുദ്രന്മാര്, ഇന്ദ്രന് എന്നിവരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ കൃഷ്ണന് പരമേശ്വരനെ യഥാവിധി ആരാധിച്ചു. സത്യഭാമ, മഹാതേജസ്സുള്ളവളായ അവള്, ശചിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ദേവിയായ ശചി സത്യഭാമയെ ആദരവോടെ ഇരുത്തി. അപ്പോള് പാരിജാതവൃക്ഷത്തിന്റെ സേവകര് മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങള് കൊണ്ടുവന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ആ പുഷ്പങ്ങള് സ്നേഹത്തോടെ ശചിക്കു നല്കി. ശചി അവയെ സ്വീകരിച്ചു, തന്റെ കറുത്ത മൃദുലമായ മുടിയില് ചൂണ്ടിയിട്ട് അലങ്കരിച്ചു. അവിടെ ശചി, സത്യഭാമയെ അവഗണിച്ചു. "ഈ സ്ത്രീ അയോഗ്യയാണു, മനുഷ്യവളാണ്; ഈ ദൈവികപുഷ്പം ദേവന്മാര്ക്കു മാത്രമേ യോജിക്കൂ," എന്നായിരുന്നു ശചിയുടെ മനസ്സിലെ ധാരണ. അതുകൊണ്ട് അവള് സത്യഭാമയ്ക്ക് പുഷ്പം നല്കിയില്ല. അതിനാല് കോപം നിറഞ്ഞ് സത്യഭാമ ഭര്ത്താവായ കൃഷ്ണനോടു ചെന്നു, കമലനയനമായ കണ്ണുകള് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ശചി, യദുക്കുലശ്രേഷ്ഠാ, പാരിജാതം ലഭിച്ചതില് അഭിമാനിക്കുന്നു; അവള് അത് എനിക്ക് നല്കിയില്ല, ഗോവിന്ദാ, തനിക്കു തന്നെ തലയില് ചൂണ്ടി." മഹാദേവന് പറഞ്ഞു: സത്യഭാമയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു, വാസുദേവന് മഹാബലശാലിയായവന് പാരിജാതവൃക്ഷം വേരോടെ പറിച്ച് ഗരുഡപ്പറയില് വെച്ചു. സത്യഭാമയോടൊപ്പം ഗരുഡപ്പറയില് വേഗത്തില് കയറി, ദേവകിപുത്രന് മനോഹരമായ ദ്വാരകാ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി. അപ്പോള് കോപഭരിതനായ ഇന്ദ്രന്, രുദ്രന്മാര്, വസുക്കള്, ആദിത്യന്മാര്, സിദ്ധന്മാര്, മരുത്ഗണങ്ങള് എന്നിവരോടൊപ്പം എരാവതത്തില് കയറി കേശവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാന് പുറപ്പെട്ടു. ദേവതകള് എല്ലാവരും ജനാര്ദ്ദനനെ ചുറ്റി നില്ക്കയായിരുന്നു. ക്ലൗഡുകള് മഹാപര്വ്വതത്തില് മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ ആയുധങ്ങള് മഴപെയ്തു. കൃഷ്ണന് തന്റെ സുദര്ശനചക്രം കൊണ്ട് ദേവതകളുടെ ആയുധങ്ങള് എല്ലാം വെട്ടിമുറിച്ചു.