വസുദേവന്റെ ഭാര്യമാർ, ദേവകി, രേവതി, രോഹിണി എന്നിവരും നഗരത്തിലെ മറ്റു സ്ത്രീകളും ചടങ്ങുകളുടെ മുന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ കല്യാണചടങ്ങുകൾ നിർവഹിച്ചു; ദേവകി, സ്നേഹപൂർവ്വം, ദേവതാരാധനയും നിർവഹിച്ചു. അപ്പോൾ വൃദ്ധ രാജകുമാരിമാർ, ദേവകിയോടൊപ്പം, നിർദ്ദേശിച്ച ചടങ്ങുകൾ അനുസരിച്ച് വിവാഹ ചടങ്ങുകൾ പൂർത്തിയാക്കി; ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠർ ആഹ്ലാദത്തോടെ ഉത്സവം ആഘോഷിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ഉത്തമമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും നൽകി ആദരിക്കുകയും ഉഗ്രസേനനും മറ്റ് രാജാക്കന്മാരും യഥാവിധി ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു. നന്ദനും മറ്റ് ഗോപന്മാരും, യശോദയും മറ്റ് സ്ത്രീകളും, പൊൻ, രത്നങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ആദരിക്കപ്പെട്ടു. ആ മഹാ കല്യാണോത്സവത്തിൽ പങ്കെടുത്ത എല്ലാവരും ആഹ്ലാദപൂർവ്വം ആദരിക്കപ്പെട്ടു; വധുവും വരനും അഗ്നിയെ പ്രണയത്തോടെ അണിയിച്ചു, വന്ദിച്ചു. വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അനുഗ്രഹം നൽകിയപ്പോൾ, വധുവും വരനും കല്യാണമണ്ഡപത്തിൽ പ്രകാശിച്ചുനിന്നു. ദേവകിയുടെ പുത്രൻ, ഭാര്യയോടൊപ്പം, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും മുതിർന്നവരെയും, തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനെയും വന്ദിച്ചു. എല്ലാ വിവാഹചടങ്ങുകളും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, മധുസൂദനൻ, അവിടെ വന്നിരുന്ന രാജാക്കന്മാരെയും മറ്റ് അതിഥികളെയും വിടവാങ്ങിച്ചു. ഹരിയുടെ ആദരത്തോടെ, ശ്രേഷ്ഠ രാജാക്കന്മാർ പുറപ്പെട്ടു, മഹാത്മാ ബ്രാഹ്മണന്മാർ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ദേവകിയുടെ പുത്രൻ, നശ്വരതയില്ലാത്തവൻ, ദിവ്യമായ ഭവനത്തിലെ മനോഹരമായ മാളികയിൽ, രുക്മിണിയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. അവളോടൊപ്പം, നാരായണൻ ശ്രീയോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ, സപ്തർഷിമാരും ദേവതകളും ആകാശത്തിൽ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, കൃഷ്ണൻ ആനന്ദം അനുഭവിച്ചു. ദിവസം ദിവസവും, സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ, ജനാർദനൻ, സദാ നിത്യവാസിയായവൻ, ദ്വാരവതിയുടെ മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ താമസിച്ചു. ഇങ്ങനെ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജീവിതത്തിലെ "രുക്മിണിയുടെ കല്യാണകഥ" എന്ന അദ്ധ്യായം, ഉമാ-മഹേശ്വര സംവാദത്തിൽ, പദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ, അമ്പത്തയ്യായിരം ശ്ലോകങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രണ്ട് നൂറ് നാല്പത്തിയെട്ടാം അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശ്രീരുദ്രൻ പറഞ്ഞു: സത്രാജിതിന്റെ പ്രസിദ്ധയായ പുത്രി സത്യാ, ഭൂമിയുടെ അംശമായ ജനിച്ചവൾ, കൃഷ്ണന്റെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാവുന്നതാണ്, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാളായി. വൈവസ്വതി, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയായ, കാലിന്ദി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവൾ, ലീലയുടെ അംശമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, കൃഷ്ണന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഭാര്യയായി. ജനാർദനൻ, വിംദയും അനുവിന്ദയും എന്നവരുടെ പുത്രിയായ, സ്വയംവരയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന, ശുദ്ധമായ ചിരിയുള്ള മിത്രവിംദയെ വിവാഹം ചെയ്തു. ഏഴു അഭിമാനമുള്ള കാളകളെ ഒരു കയറിൽ കെട്ടി, വീരതയെ വധു വിലയായി എടുത്തു, കമലദളനയനയായ അവളെ സ്വന്തമാക്കി. സത്രാജിത് രാജാവ്, സ്യമന്തകമെന്ന വലിയ രത്നം സ്വന്തമുണ്ടായിരുന്നു; അതു തന്റെ ഇളയ സഹോദരൻ പ്രസേനയ്ക്ക് നൽകി. ഒരിക്കൽ, മധുസൂദനൻ ആ രത്നം ആവശ്യപ്പെട്ടു; പ്രസേനൻ വാസുദേവനോട് ദൃഢമായി പറഞ്ഞു. പ്രസേനൻ പറഞ്ഞു: "ഈ രത്നം എപ്പോഴും നഷ്ടപ്പെട്ട പൊൻ ഉരുത്തിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് സ്യമന്തകം ആരെയും നൽകാൻ കഴിയില്ല." മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു: കൃഷ്ണൻ, പ്രസേനന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, മൗനമായി. ഒരിക്കൽ, കൃഷ്ണൻ യദുവർ ശ്രേഷ്ഠരോടൊപ്പം വേട്ടയ്ക്ക് പോയി. പ്രസേനനും മറ്റു ശക്തന്മാരും സഹിതം, കൃഷ്ണൻ വലിയ കാടിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ വേട്ടയ്ക്കായി അവരെ പിന്തുടർന്നു. പ്രസേനൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കാട്ടിൽ ദൂരെയായി പോയി; ഒരു സിംഹം അവനെ കണ്ടു, അടുത്ത് ചെന്നു, കൊല്ലുകയും രത്നം എടുത്തു. ജാംബവാൻ, അതി ശക്തൻ, സിംഹത്തെ കൈകളാൽ കൊല്ലുകയും, രത്നം എടുത്ത് ദൈവസ്ത്രീകൾ കാവൽ നിൽക്കുന്ന ഗുഹയിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു. സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ, വാസുദേവനും കൂട്ടരും, നാലാം രാത്രിയിൽ ചന്ദ്രനെ കണ്ടു, തങ്ങളുടെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അപ്പോൾ നഗരവാസികൾ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു: "ഗോവിന്ദൻ വേട്ടയുടെ പേരിൽ കാട്ടിൽ പ്രസേനനെ കൊന്നു." "അവൻ സ്യമന്തക രത്നം സംശയമില്ലാതെ എടുത്തു." ദ്വാരകവാസികളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഹരി— അജ്ഞാനികൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമെന്ന ഭയത്തിൽ, യദുവരോടൊപ്പം കാട്ടിലേക്ക് പോയി, കാട്ടിൽ സിംഹം കൊലപ്പെടുത്തിയ പ്രസേനനെ എല്ലാവർക്കും കാണിച്ചു. സ്വയംശുദ്ധി നേടിയ ശേഷം, വലിയ സേനയെ അവിടെ നിർത്തി, ശാരംഗധനുസും ഗദയും കൈവശം വെച്ച്, ഒറ്റയ്ക്ക് കാട് കടന്നു. വലിയ ഗുഹ കണ്ട കൃഷ്ണൻ, സംശയത്തോടെ അതിൽ പ്രവേശിച്ചു; അവിടെ, വിവിധ ഉത്തമ രത്നങ്ങൾ പ്രകാശിപ്പിച്ച ശുദ്ധമായ ഭവനത്തിൽ— ജാംബവാന്റെ പുത്രിയുടെ ദായ, കുട്ടിയെ തൂക്കിൽ കളിപ്പിച്ച്, രത്നം തൂക്കിന്റെ മുൻവശത്ത് വച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ പാടിക്കൊണ്ട് കളിപ്പിച്ചു. സിംഹം പ്രസേനനെ കൊന്നു, സിംഹത്തെ ജാംബവാൻ കൊന്നു. "ഓ സ്നേഹമുള്ള കുഞ്ഞ്, കരയരുത്; ഇതാണ് നിന്റെ സ്യമന്തക രത്നം." ഇതു കേട്ട വാസുദേവൻ, ധീരനായവൻ, ശംഖം മുഴക്കി; ആ മഹാശബ്ദം കേട്ട് ജാംബവാൻ പുറത്തുവന്നു. ഇരുവർക്കും ഇടയിൽ, പത്തു ദിവസം തുടർച്ചയായി, അതിശക്തമായ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയമുണ്ടാക്കുന്ന, വജ്രംപോലുള്ള കയ്യാൽ, ഉഗ്രമായ യുദ്ധം നടന്നു. കൃഷ്ണന്റെ ശക്തി വർദ്ധിക്കുകയും, ജാംബവാന്റെ ശക്തി കുറയുകയും കാണുമ്പോൾ, ജാംബവാൻ പരമാത്മാവിന്റെ പൂർവവാക്കുകൾ ഓർത്തു. "ഇവൻ രാമൻ തന്നെയാണ്, വീണ്ടും ധർമ്മരക്ഷയ്ക്കായി വന്നത്; എന്റെ പ്രഭു എന്റെ ഹൃദയ ഇച്ഛ പൂർത്തിയാക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു." അങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കി, കരടികളുടെ പ്രഭു, യുദ്ധം പൂർത്തിയാക്കി, കൈകൂപ്പി, ഗോവിന്ദനോട് അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു: "നീ ആരാണ്?" യുദ്ധം നിർത്തി, ശൗരി ഗംഭീര സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഞാൻ വസുദേവന്റെ പുത്രൻ, വാസുദേവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നവൻ." "നീ എന്റെ രത്നം, സ്യമന്തകമെന്നറിയപ്പെടുന്നതു, ഭയമില്ലാതെ എടുത്തു; അതിനാൽ അതു എനിക്ക് ഉടൻ തിരികെ നൽക，否则 നിന്റെ മരണമാണ്.