അപ്പോള് ആ കുരങ്ങന് ഹനുമാനെ നോക്കി, യുദ്ധത്തിലെ വീരന്മാരെ നശിപ്പിച്ചവനേ, നീ ഒരു നിമിഷം നില്ക്കൂ, ഞാന് നിന്റെ പ്രാണന് വേട്ടയാടും എന്നു ആ ദുഷ്ടന് ഭീഷണി മുഴക്കി. അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന鋭മായ ഒരു ത്രിശൂലം എടുത്ത് ഹനുമാനെ ആക്രമിച്ചു. എന്നാല് മഹാബലശാലിയായ ഹനുമാന് ആ ത്രിശൂലം വായില് പിടിച്ചു, അതു എല്ലാം ലോഹങ്ങളില് നിര്മ്മിതമായിരുന്നെങ്കിലും പൂര്ണ്ണമായും ചവിട്ടി തകര്ത്തു. രാക്ഷസന് വിട്ട ത്രിശൂലത്തെ ഇങ്ങനെ തകര്ത്ത ശേഷം, ശക്തനായ ഹനുമാന് അവനെ പലതവണ കൈയടി കൊടുത്തു. അങ്ങനെയിരിക്കെ, വാനരരാജാവിന്റെ കൈയടിയില് ഇടതും വലതും കത്തിയ രാക്ഷസന് ഭയപ്പെട്ട്, ഭയാനകമായ ഒരു മായാവിദ്യ പ്രയോഗിച്ചു. അപ്രകാരമാണ്, ഒരു കനിഞ്ഞ ഇരുണ്ടിരാവ് അവിടെയുണ്ടായി; ആരെയും കാണാനാവാതെ, കൂട്ടുകാരനെയും ശത്രുവിനെയും തിരിച്ചറിയാനാവാതെ, എല്ലാവരും ആശങ്കയിലായി. മലമുകളുപോലെയുള്ള കല്ലുകള് വീരന്മാരുടെ മേല് വീണു, അവര് എല്ലാം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. ഇടയില് ഇടയില് മിന്നലുകള് പിളര്ന്നു, മേഘങ്ങള് വലിയ ശബ്ദത്തില് ഇടിമുഴക്കത്തോടെ പെയ്തു, അവ പുഴയും രക്തവും കുഴിച്ചൊഴുകി, മലിനജലം ഒഴുക്കി. ആകാശത്ത് നിന്ന് കണ്ഠമില്ലാത്ത ശരീരങ്ങള് വീണു, ചിലതില് കുണ്ഡലങ്ങളും കാണപ്പെട്ടു. വസ്ത്രരഹിതരും, ഭയാനകമായ രൂപവും, ചിതറിച്ചുള്ള രോമവും, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മുഖങ്ങളുമുള്ള രാക്ഷസന്മാര് എല്ലായിടത്തും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അപ്പോള് ജനങ്ങള് പരസ്പരം ഭയപ്പെടുത്തി, വലിയ ദുരന്തം സംഭവിച്ചുവെന്നു കരുതി, ഓടിപ്പോവാന് ശ്രമിച്ചു. അങ്ങനെയിരിക്കെ, മഹാപ്രസിദ്ധനായ ശത്രുഘ്നന് തന്റെ രഥത്തില് അണിഞ്ഞു, ശ്രീരാമനെ ഓര്ത്തുകൊണ്ട് വില്ലില് അമ്പ് ഘടിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, ശത്രുഘ്നന് മായാവിദ്യയെ ദൂരീകരിക്കാന് മായാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു; ആകാശത്തിലേക്ക് അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴിച്ചു. ഉടനെ ദിശകള് തെളിഞ്ഞു; സൂര്യന് പ്രകാശിച്ചു, മേഘങ്ങള് അകന്നു, മിന്നലുകള് ശാന്തമായി മാറി. അപ്പോള് അവരുടെ മുമ്പില് വലിയൊരു ആകാശരഥം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതില് നിറഞ്ഞ രാക്ഷസന്മാര്, "വെട്ടൂ! തുളയ്ക്കൂ!" എന്ന് വിളിച്ചു, വലിയ കലഹവും ആശങ്കയും നിറഞ്ഞു. ആയിരക്കണക്കിന് സ്വര്ണമയമായ അമ്പുകള് ആ ആകാശരഥത്തിലേക്ക് വീണു; ആ രഥം ആകാശത്ത് ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അമ്പുകളുടെ പ്രഹരത്തില് ആ രഥം തകര്ന്നു, അതിന്റെ അവശിഷ്ടം അതിന്റെ നഗരത്തില് ഭൂമിയില് അവയവങ്ങള് തകര്ന്ന ശരീരത്തെപ്പോലെ വീണു. അപ്പോള് ക്രുദ്ധനായ രാക്ഷസന് വില്ലില് അമ്പ് ഘടിപ്പിച്ചു, മഹാശബ്ദത്തോടെ രാമന്റെ സഹോദരനായി അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴിച്ചു. ആ നൂറ്റാണ്ടുകണക്കിന് അമ്പുകള് ശത്രുഘ്നന്റെ ശരീരത്തില് വീണു; രക്തം ഒഴുകി, അമ്പുകള് പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ശത്രുഘ്നന് വായുവിന്റെ ശക്തിയുള്ള പരശുയുദ്ധായുധം എടുത്ത്, രാക്ഷസന്മാരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആയുധം വില്ലില് ഘടിപ്പിച്ചു. ആ ആയുധത്തിന്റെ പ്രഭാവത്തില് രാക്ഷസന്മാര് ആകാശരഥത്തില് നിന്ന് വീണു; അവരുടെ ചിതറിച്ച രോമവും, ഭൂതപ്രേതങ്ങളെയും പിശാചുകളെയുംപ്പോലെയുള്ള അവസ്ഥയും ഉണ്ടായി. ശത്രുഘ്നന് വിടുവിച്ച ആയുധം കണ്ടശേഷം, അവന്റെ ശത്രു പാശുപതാസ്ത്രം വില്ലില് ഘടിപ്പിച്ചു. അപ്പോള് ഭൂതപ്രേതങ്ങള്, നിശാചരന്മാര്, കംഗുണ്ഡലവും കട്ടാരിയും അണിഞ്ഞ്, രക്തം കുടിച്ചുകൊണ്ടു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ ഭയാനക ജീവികള് സന്തോഷത്തോടെ ശത്രുഘ്നന്റെ വീരന്മാരുടെ രക്തം കുടിച്ചു, അവരുടെ കൈകളില് കട്ടാരികള് പ്രകാശിച്ചു. ആ ആയുധം മുഴുവന് വീരന്മാരുടെ ധൈര്യം നശിപ്പിച്ചപ്പോള്, ശത്രുഘ്നന് നാരായണാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു. അതോടെ, നാരായണാസ്ത്രം ആ ഭൂതപ്രേതങ്ങളെ തുരത്തുകയും, എല്ലാ നിശാചരന്മാരും ഉടന് അപ്രത്യക്ഷരാവുകയും ചെയ്തു. അപ്പോള് ക്രുദ്ധനായ നിശാചരനായ വിദ്യുന്മാലി മൂര്ച്ചയുള്ള ഭയാനകമായ ത്രിശൂലം എടുത്തു, ശത്രുഘ്നനെ കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ചു. വിദ്യുന്മാലി ത്രിശൂലം പിടിച്ചു യുദ്ധഭൂമിയില് എത്തുമ്പോള്, ശത്രുഘ്നന് അര്ദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് അവന്റെ കൈ വെട്ടി മാറ്റി. കൈവെട്ടപ്പെട്ടതോടെ, അവന് തലകൊണ്ടു ആക്രമിക്കാന് ശ്രമിച്ചു; "നീ കൊല്ലപ്പെട്ടു, ഇനി പോ, ശത്രുഘ്നാ! നിന്നെ ആര് രക്ഷിക്കും?" എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോള് ശത്രുഘ്നന് അതിവേഗത്തില് മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകള് കൊണ്ട് ആ വീരനായവന്റെ തലവും കുണ്ഡലവും വെട്ടി മാറ്റി. തലവെട്ടപ്പെട്ട അവനെ കണ്ടശേഷം, മറ്റൊരു ഭയാനകദന്തനായ ശക്തനായവന് ശത്രുഘ്നനെ കൈകൊണ്ടു അടിക്കാനൊരുങ്ങി. എന്നാല് ശത്രുഘ്നന് മൂര്ച്ചയുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് യുദ്ധഭൂമിയില് ഓടിയെത്തുന്ന, ആയുധജ്ഞനായ അവന്റെ തല വെട്ടി മാറ്റി. അതിനുശേഷം, ജീവിച്ചിരുന്ന ശേഷിച്ച രാക്ഷസന്മാര് അവരുടെ നായകനില്ലാതെ ശത്രുഘ്നന്റെ അടുത്തു വന്നു, അദ്ദേഹത്തിന് വന്ദനം ചെയ്തു, അശ്വത്തെ കൊണ്ടുവന്നു. എവിടെയും വീണകളുടെയും ശംഖങ്ങളുടെയും ശബ്ദം മുഴങ്ങി, വീരന്മാരുടെ വിജയഘോഷം മനോഹരമായി മുഴങ്ങി. അശ്വം രാക്ഷസന്മാരില് നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കാന് കഴിഞ്ഞതോടെ, ശത്രുഘ്നന് പുത്രനായ പുഷ്കലനോടൊപ്പം അത്യന്തം സന്തോഷവാനായി. രക്തം പാടലായ വീരന്മാരും, ധന്യമായ ധനവും, മഹാരാജാവിനെ പ്രശംസിച്ചു; യുദ്ധത്തിനുള്ള ഉത്സാഹം അദ്ദേഹത്തിന് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജയിക്കാനാകാത്ത വിദ്യുന്മാലി എന്ന മഹാരാക്ഷസന് വധിക്കപ്പെട്ടതോടെ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭയം വിട്ട് വലിയ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. നദികള് ശുദ്ധമായി, സൂര്യന് തെളിഞ്ഞു, സുഗന്ധമുള്ള കാറ്റുകള് വീശി, ഈര്പ്പമുള്ള, കളങ്കരഹിതമായ മന്ദമാരായ കാറ്റുകള് ഒഴുകി. അത്യുത്തമമായ കിരീടവും കാവചവും അണിഞ്ഞു, രഥത്തില് നിന്നിരുന്ന വീരന്മാര് വിജയഭൂഷിതനായ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഭാഗ്യവശാല് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വിദ്യുന്മാലിയെ താങ്കള് വധിച്ചു, ദേവന്മാരെയും സ്വര്ഗ്ഗത്തുനിന്ന് ഭയത്താല് ഓടിച്ചയച്ചവനെ.