അങ്ങ്, അതി കഠിനമായ ദുഃഖങ്ങൾ സഹിച്ച ശേഷം, ജീവൻ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു; ഈ ജന്തു ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും, മരിക്കുകയും ജനിക്കുകയും തുടരുന്നു. ഗോവിന്ദന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കാതെ ജീവിക്കുന്നവർക്കു ഈ അവസ്ഥ വരുന്നു: effortless death, എന്നാൽ ജീവിതം മുഴുവൻ കഠിനമായ പരിശ്രമം നിറഞ്ഞത്. ഗോവിന്ദന്റെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കാത്തവർക്കു ധനം ഉത്പന്നമാവില്ല; വീട്ടിൽ ധനം ഉണ്ടെങ്കിലും അതിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ല. യമന്റെ ദൂതന്മാർ പിടിച്ചുപറ്റുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ധനം എന്തിന്? അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരെ ആദരിക്കുന്നതിൽ ധനം ചെലവിടുന്നത് എല്ലാ സന്തോഷവും നൽകുന്നു. ദാനം സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള പടിയാണു; ദാനം പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു; ഗോവിന്ദന്റെ ഭക്തിയും ആരാധനയും മഹത്തായ പുണ്യങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു മർത്യൻക്ക് ശക്തി ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ വെറുതെ കളയരുത്; അവൻ ഉത്സാഹത്തോടെ ഹരിയുടെ മുമ്പിൽ നൃത്തം ചെയ്യുകയും പാടുകയും വേണം. ഒരു വ്യക്തിക്ക് എന്തും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ കൃഷ്ണന് സമർപ്പിക്കണം; കൃഷ്ണന് സമർപ്പിച്ചതു ക്ഷേമം നൽകും, മറ്റൊരിടത്ത് സമർപ്പിച്ചതു സന്തോഷം നൽകില്ല. കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ശ്രീഹരിയുടെ രൂപം ധ്യാനിക്കണം; ചെവികൾ കൊണ്ട് കൃഷ്ണന്റെ ഗുണങ്ങളും നാമവും നിരന്തരം കേൾക്കണം. നാവുകൊണ്ട് ജ്ഞാനികൾ ഹരിയുടെ പാദജലത്തെ രുചിക്കണം; മൂക്കുകൊണ്ട് ഗോവിന്ദന്റെ പാദത്തിൽ നിന്നുള്ള തുളസി ഇലയുടെ ഗന്ധം ശ്വസിക്കണം. ഹരിയുടെ ഭക്തനെ ത്വക്ക് കൊണ്ട് സ്പർശിക്കുകയും, മനസ്സിൽ അവന്റെ പാദങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ജന്തു പൂർണ്ണത പ്രാപിക്കുന്നു; കൂടുതൽ അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ല. ജ്ഞാനികൾ അവരുടെ മനസ്സിനെ അവനിൽ ലയിപ്പിക്കുകയും, ഉദ്ദേശം അവനിൽ നിശ്ചയപ്പെടുത്തുകയും വേണം; ഒടുവിൽ, ആ വ്യക്തി അവനെ പ്രാപിക്കും—കൂടുതൽ അന്വേഷിക്കേണ്ടതില്ല. ആദിഅന്തമില്ലാത്ത, മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നവർക്കു സ്വന്തം വാസസ്ഥാനം നൽകുന്ന നാരായണനെ ആരാണ് സേവിക്കാത്തത്? വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തി, സ്ഥിരമായ മനസ്സോടെ, അവന്റെ സന്തോഷത്തിനായി അർപ്പിക്കണം; ആഴത്തിലുള്ള ഭക്തിയോടെ അവന്റെ രണ്ട് പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കണം—അങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തി മനുഷ്യരിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഇതാണ് ലോകത്തിലെ മഹത്വം, ജീവന്മാർക്ക് മോക്ഷത്തിന് കാരണമാകുന്ന, വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന പരമവിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വം. ഒരു പ്രാചീന രൂപം ഉണ്ട്—പരമവും മഹത്തുമായ പദ്മം; തല ബ്രഹ്മാവിന്റെതും, ഹരിയുടെതും, ഹൃദയം പദ്മം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വലത് കൈ വൈഷ്ണവം, ഇടത് കൈ ശൈവം, മഹേശ്വരന്റെതും; തണ്ടുകൾ ഭഗവതം, നാഭി നാരദീയം. വലത് കാലിൽ മാർകണ്ഡേയൻ, വാമം അഗ്നേയൻ; ഭവിഷ്യ പുരാണം മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ വലത് മുട്ട. ഇടത് മുട്ട ബ്രഹ്മവൈവർത്തം, വലത് കാൽമുട്ട ലിംഗം, ഇടത് കാൽമുട്ട വരാഹം. ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ സ്കന്ദപുരാണം, ത്വക്ക് വാമനം; പിൻഭാഗം കൂർമ്മം, കൊഴുപ്പ് മത്സ്യപുരാണം. മജ്ജ ഗരുഡം, അസ്ഥി ബ്രഹ്മാണ്ഡം; അങ്ങനെ, വിഷ്ണു പുരാണശരീരമായ ഹരി ആയി. ഹൃദയം പദ്മം; അതു കേൾക്കുമ്പോൾ അമരത്വം ലഭിക്കുന്നു. ഈ പദ്മപുരാണം തന്നെ ഹരി ദൈവമായിത്തീർന്നു. ഒരു അധ്യായം പോലും പഠിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നേടുന്നു; ഇതാണ് ആദി സ്വർഗം, പദ്മത്തിന്റെ എല്ലാ ഫലങ്ങളും നൽകുന്നു. വലിയ പാപികളായവരും, സ്വർഗഖണ്ഡം കേൾക്കുമ്പോൾ, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടുന്നു; പാമ്പുകൾ പഴയ ത്വക്ക് കളയുന്നതുപോലെ. മികവില്ലാത്ത പെരുമയുള്ളവരും, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടവരും, ഈ ആദി സ്വർഗം കേൾക്കുമ്പോൾ അതിന്റെ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ ആദി സ്വർഗം കേൾക്കുമ്പോൾ, മാഘ മാസത്തിൽ പ്രയാഗയിൽ ദിവസേന സ്നാനമാവും. പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നതുപോലെ, കേൾക്കുന്നതിലൂടെ അങ്ങനെയാണ്; അതുപോലെ സ്വർണ്ണ തുലാം, മുഴുവൻ ഭൂമിയും ദാനം ചെയ്തതുപോലെയാണ്. ദരിദ്രർക്കു കടവ് ദാനം ചെയ്തതും, ബാധ്യത തീർത്തതും, ഹരിയുടെ നാമം ആയിരങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചതും. ഈ എല്ലാ ദാനങ്ങളും പഠനങ്ങളും, അങ്ങനെയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളും, livelihood നൽകി അനേകം ഗുരുക്കന്മാരെ സ്ഥാപിച്ചതും, ഭയമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ ഭയരഹിതം നൽകിയതും, ദ്വിജന്മാർക്കും, സദാചാരികളും, ജ്ഞാനികളും, ധർമ്മനിഷ്ഠരും ആദരിക്കപ്പെട്ടതും. മേഷം മുതൽ കർക്കിടകം വരെ തണുത്ത വെള്ളം ദാനം ചെയ്തതും, ബ്രാഹ്മണർക്കും പശുക്കൾക്കും ജീവൻ തന്നെ സമർപ്പിച്ചതും. മറ്റുള്ള നല്ല കാര്യങ്ങളും, ആ ജ്ഞാനി, ആദി ഖണ്ഡം സഭയിൽ കേൾക്കുകയും പ്രസംഗിക്കുകയും ചെയ്തതും. സ്വർഗഖണ്ഡം പഠിച്ചവൻ വിവിധ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു; രാജമഹലിലെ സ്ത്രീകളുടെ ഇടയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഉറങ്ങുന്നവനുപോലെ ഉണരുന്നു. അണികൾക്കു ശബ്ദവും, മധുരമായ വാക്കുകളും, ഇന്ദ്രന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ പകുതി സ്ഥാനം, ഇന്ദ്രലോകത്തിൽ ദീർഘകാലം വസിക്കുന്നു. പിന്നെ സൂര്യന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു, അതിനുശേഷം ചന്ദ്രലോകത്തിലേക്ക്; സപ്തർഷികളുടെ ഭവനത്തിൽ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, ധ്രുവലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു. ബ്രഹ്മലോകം പ്രാപിച്ച്, പ്രകാശമുള്ള ശരീരത്തിൽ, അവിടെ തന്നെ ജ്ഞാനം നേടുകയും പരമോന്നത മോക്ഷം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ജ്ഞാനികൾ സദാചാരികളോടൊപ്പം വസിക്കണം, തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്യണം, സദാചാര സംവാദത്തിൽ ഏർപ്പെടണം, സത്ശാസ്ത്രം കേൾക്കണം. അവിടെ, എല്ലാ സമ്പ്രദായങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്ന മഹാശാസ്ത്രം, പദ്മം, അതിൽ സ്വർഗഖണ്ഡം, പരമപുണ്യങ്ങൾ നൽകുന്നവയുണ്ട്. ഗോവിന്ദനെ ആരാധിക്കൂ, ഹരിയെ നമസ്കരിക്കൂ, ദേവതകളിൽ പരമമായ ഒരാളെ; നിങ്ങൾ പരമശുദ്ധമായ സുഖലോകങ്ങളിൽ പോകും. ജനങ്ങൾ കേൾക്കൂ, ഹരിയുടെ അതുല്യമായ നാമം ഉച്ചരിക്കൂ; നരകദുഃഖം കടന്ന്, ആഗ്രഹിച്ച അനുഗ്രഹങ്ങൾ നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ. ഇങ്ങനെ മഹാപദ്മപുരാണത്തിലെ സ്വർഗഖണ്ഡത്തിലെ അമ്പതിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ശൗനകനു സംശയം: "ഏത് പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ, സൂതേ, പാപനാശം സംഭവിക്കും? ശ്രീഹരിയുടെ കൃപ വലിയതാകട്ടെ—ദയയോടെ ഇതു പറയുമോ?