ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ധനലോഭത്തിൽ ആകർഷിതനാകുമ്പോൾ, അവൻ ബ്രാഹ്മണത്വത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെടുന്നു, അത്രയും വേദങ്ങൾ പഠിച്ചാലും, യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്താലും, അവൻ ബ്രാഹ്മണത്വം നിലനിർത്തുന്നില്ല. സമാധാനത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ ഉന്നത അവസ്ഥയിലേക്കും അവൻ എത്തുന്നില്ല. ശൂദ്രന്മാരിൽ നിന്ന് ദാനങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കരുത്, സ്വീകരിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണൻ അവന്റെ ഉപജീവനത്തിനാവശ്യമായതിൽ കൂടുതൽ ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചാൽ, അവൻ താഴ്ന്ന അവസ്ഥയിലേക്കും പോകുന്നു. ഒരിക്കലും സംതൃപ്തിയില്ലാത്തവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിന് അർഹനല്ല. ഇതുപോലെ, ദാനത്തിനായി മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ കള്ളനുപോലെയാണ്. ഗുരുവിനെയും സേവകരെയും ദാനത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ, ദേവതകളും അതിഥികളും സംതൃപ്തമാക്കുന്നുവെങ്കിലും, സ്വയം ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് സംതൃപ്തനാകരുത്. വീട്ടുകാരൻ, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ, ദേവതകളെയും അതിഥികളെയും ആദരിക്കുന്നവൻ, മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച്, ഉന്നത അവസ്ഥയിലേക്കെത്തുന്നു. ഭാര്യയെ പുത്രന്മാർക്ക് ഏൽപ്പിച്ച്, വനത്തിലേക്ക് പോകുന്ന സത്യം അറിയുന്നവൻ, എപ്പോഴും ഏകാന്തനായി, ആസക്തിയില്ലാതെ, ഏകാഗ്രതയോടെ സഞ്ചരിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഗൃഹസ്ഥധർമ്മം വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതറിയുന്നവൻ, ആത്മനിയന്ത്രണം പാലിച്ച്, മറ്റു ദ്വിജന്മാരെ പഠിപ്പിക്കണം. ഗൃഹസ്ഥധർമ്മം അനുസരിച്ച്, ആദി-അന്തമില്ലാത്ത ഭഗവാനെ നിരന്തരമായി പൂജിച്ചാൽ, സകല ജാതികളെയും പ്രകൃതിയെയും അതിക്രമിച്ച്, പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തുന്നു; വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിൽ ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭാഗം കഴിഞ്ഞാൽ, ഭാര്യയെയും അഗ്നിയെയും കൂട്ടി, വനവാസം ആരംഭിക്കണം. ഭാര്യയെ പുത്രന്മാർക്ക് ഏൽപ്പിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ, കുട്ടികളുടെ കുട്ടികളെ കണ്ടു, ശരീരം പ്രായമായതും ക്ഷീണിച്ചതും മനസ്സിലാക്കി, വനത്തിലേക്ക് പോകണം. പ്രകാശപക്ഷത്തിൽ, രാവിലെ, സൂര്യന്റെ ഉത്തരായനത്തിൽ, ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ, ഏകാഗ്രതയോടെ, വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച് വനത്തിലേക്ക് പോകണം. അവൻ എപ്പോഴും ശുദ്ധമായ പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും ഭക്ഷണം ആയി സ്വീകരിക്കണം. ലഭിക്കുന്ന ഭക്ഷണത്താൽ, പിതൃകളെയും ദേവതകളെയും പൂജിക്കണം. അതിഥിയെ പ്രതിദിനം ആദരിക്കുകയും, കുളിച്ച ശേഷം ദേവതകളെ പൂജിക്കുകയും ചെയ്യണം. വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണം, മനസ്സോടെ, എട്ട് കഷ്ണങ്ങൾ മാത്രം കഴിക്കണം. എപ്പോഴും ജടയും വളർത്തണം, നഖവും മുടിയും മുറിക്കരുത്, സ്വാധ്യായം ചെയ്യണം, വാക്ക് നിയന്ത്രിക്കണം. അഗ്നിഹോത്ര യജ്ഞവും, അഞ്ചു യജ്ഞങ്ങളും, വിവിധ ശുദ്ധമായ പച്ചക്കറികളും കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്യണം. എപ്പോഴും വർക്കം വസ്ത്രം ധരിക്കണം, ദിവസം മൂന്ന് പ്രാവശ്യം കുളിക്കണം, ശുദ്ധത പാലിക്കണം, എല്ലാ ജീവികളോടും ദയയോടും കൂടി, ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കരുത്. ദ്വിജന്മാർ പുതിയചന്ദ്രനും പൂർണചന്ദ്രനും, ഋതുവിനും, ചതുര്മാസ്യ യജ്ഞങ്ങൾക്കും, നിർദ്ദേശിച്ച ഹവിസുകൾ ഉപയോഗിച്ച് യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യണം. ഉത്തരായനത്തിലും ദക്ഷിണായനത്തിലും, വസന്തത്തിലും ശരത്കാലത്തിലും, സ്വയം ശേഖരിച്ച ശുദ്ധമായ ഭക്ഷണങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിക്കണം. യജ്ഞക്കായി പിണ്ടവും ഹവിസും വേർവേർ ആയി സമർപ്പിക്കണം; ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ ഭാഗം സമർപ്പിക്കണം. ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം മാത്രം കഴിക്കണം; സ്വയം തയ്യാറാക്കിയ ഉപ്പുമാത്രം ഉപയോഗിക്കണം; മദ്യം, മാംസം, നിലത്ത് വളരുന്ന ഭക്ഷണങ്ങൾ, ചേമ്പ് എന്നിവ ഒഴിവാക്കണം. ഭൂമി, പുല്ല്, പച്ചപ്പു, ശ്ലേഷ്മാതകയുടെ പഴം, വയൽ കൃഷി ചെയ്തതും മറ്റുള്ളവരാൽ ഉപേക്ഷിച്ചതും, ഇവയൊന്നും കഴിക്കരുത്. പ്രയാസത്തിൽ പോലും, ഗ്രാമത്തിൽ വളർന്ന പൂക്കളും പഴങ്ങളും കഴിക്കരുത്. ശ്രാവണ മാസത്തിൽ, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിൽ അഗ്നിയെ സംരക്ഷിക്കണം. ജീവികളെ ഹാനി ചെയ്യരുത്, ദ്വന്ദ്വങ്ങളും ഭയവും ഒഴിവാക്കണം; രാത്രി ഭക്ഷണമില്ലാതെ, ധ്യാനത്തിനായി സമർപ്പിക്കണം. ആത്മനിയന്ത്രണം, ക്രോധരഹിതത്വം, സത്യജ്ഞാനത്തിൽ ചിന്തന, ബ്രഹ്മചാര്യത്വം, ഭാര്യയോടും അകലം പാലിക്കണം. പക്ഷേ, ഭാര്യയോടൊപ്പം വനത്തിൽ പോയി, ആഗ്രഹം കൊണ്ടു സംയോജനം നടത്തിയാൽ, വ്രതം ലംഘിച്ചവനായി, ദ്വിജന്മാർ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം. അവിടെ ജനിച്ച കുട്ടിയെ ദ്വിജന്മാർ സ്പർശിക്കരുത്; വേദപഠനത്തിന് അവൻ അർഹനല്ല, അവന്റെ സന്തതികൾക്കും അർഹതയില്ല. എപ്പോഴും ഭൂമിയിൽ ഉറങ്ങണം, സാവിത്രി ജപത്തിൽ ഭക്തിയോടെ, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അഭയമായി, ശരിയായ വിഭജനത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ നിലനിൽക്കണം. അപവാദം, അസത്യവാക്ക്, അശ്രദ്ധ, അലസത്വം ഒഴിവാക്കണം; ഒരൊറ്റ അഗ്നി മാത്രം, സ്ഥിരമായ വസതിയില്ലാതെ, ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് താമസിക്കണം. കാട്ടുമൃഗങ്ങളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കണം, അവരോടൊപ്പം ഉറങ്ങണം; കല്ലിൽ അല്ലെങ്കിൽ കെട്ടിൽ ജാഗ്രതയോടെ ഉറങ്ങണം. ഉടൻ കഴിക്കുന്നവനോ, മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ ശേഖരിക്കുന്നവനോ, ആറുമാസം, ഒരു വർഷം ശേഖരിക്കുന്നവനോ, ആയിരിക്കും. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ, ദിവസത്തിൽ കഴിവനുസരിച്ച് ശേഖരിക്കാം; നാലാം സമയത്തോ, എട്ടാം സമയത്തോ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം. ചാന്ദ്രായണ വ്രതം അനുസരിച്ച്, ശുക്ല-കൃഷ്ണ പക്ഷത്തിൽ ഉപവാസം ചെയ്യണം; ഓരോ പക്ഷത്തിലും, ഒരിക്കൽ പാകം ചെയ്ത യവം മാത്രം കഴിക്കണം. പൂക്കളും കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും മാത്രം എപ്പോഴും ഭക്ഷണം ആയി സ്വീകരിക്കാം; സ്വയം വീണവ, വൈഖാനസ രീതിയിൽ. ഭൂമിയിൽ ഉരുണ്ടു, അല്ലെങ്കിൽ, ദിവസം മുഴുവൻ വിരൽതുമ്പിൽ നിൽക്കണം; നിൽക്കുകയോ ഇരിക്കുകയോ സഞ്ചരിക്കണം; എപ്പോഴും ക്ഷമ കൈവിടരുത്. ഉഷ്ണകാലത്ത് പഞ്ചാഗ്നി വ്രതം ചെയ്യണം; മഴക്കാലത്ത് ഗുഹയിൽ താമസിക്കണം; ശീതകാലത്ത് ഈർപ്പം ഉള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, വ്രതം ക്രമമായി വർദ്ധിപ്പിക്കണം. ദിവസത്തിൽ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം കുളിക്കണം; പിതൃകൾക്കും ദേവതകൾക്കും ഹവികൾ സമർപ്പിക്കണം; ഒരൊറ്റ കാലിൽ നിൽക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ, എപ്പോഴും സൂര്യപ്രകാശം കുടിക്കണം. പഞ്ചാഗ്നി പുകയിൽ പൊതിഞ്ഞവനോ, ചൂട് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനോ, സോമം കുടിക്കുന്നവനോ ആയിരിക്കും; ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ പാൽ, കൃഷ്ണപക്ഷത്തിൽ പശുവിന്റെ ചാണം കുടിക്കണം. ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ കഴിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ, ദുഷ്കരമായ വ്രതങ്ങളിൽ ജീവിക്കണം; യോഗാഭ്യാസത്തിൽ ഭക്തിയോടെ, രുദ്രസൂക്തം ജപിക്കണം. അഥർവശിരസ് പഠിക്കണം, വേദാന്തധ്യാനം ചെയ്യണം; എപ്പോഴും യമ-നിയമങ്ങൾ പാലിച്ച്, വ്രതങ്ങൾ പരിശ്രമത്തോടെ നടത്തണം. അഗ്നിയെ ഉള്ളിൽ സ്ഥാപിച്ച്, ധ്യാനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ നിലനിൽക്കണം.