മോക്ഷം എന്നുള്ള പരമലക്ഷ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, ഹരി ഭഗവാനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം. യോഗം, മോക്ഷം, ജ്ഞാനം, ഐശ്വര്യം എന്നിവ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും ഹരിയെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കണം. അതുപോലെ, മഹാനുഭവങ്ങളും ജ്ഞാനവും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ദേവതകളുടെ നാഥനായ വിരൂപാക്ഷനെ, മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കണം. ഭൂതേശനും കേശവനും ആസ്വാദകരായ ദേവന്മാരെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവർക്കും ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കും. ജലം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, മഴവൃഷ്ടി നൽകുന്ന മേഘം പോലെ, സംതൃപ്തി നേടുന്നു. എണ്ണ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ആഗ്രഹിച്ച സന്താനത്തെ പ്രാപിക്കും; ദീപം ദാനം ചെയ്യുന്നവനു ഉത്തമമായ ദൃഷ്ടി ലഭിക്കും; ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാം നേടും; സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സു നേടും. വീട് ദാനം ചെയ്തവൻ ഉത്തമവാസസ്ഥലം പ്രാപിക്കും; വെള്ളി ദാനം ചെയ്തവന് ഉത്തമ സൗന്ദര്യം ലഭിക്കും; വസ്ത്രം ദാനം ചെയ്തവൻ ചന്ദ്രലോകം നേടും; കുതിരകൾ ദാനം ചെയ്തവൻ ഉത്തമവാഹനങ്ങൾ നേടും. അന്നം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ആഗ്രഹിച്ച ഐശ്വര്യത്തെ നേടും; പശു ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണ ലോകം പ്രാപിക്കും; വാഹനങ്ങളും കിടക്കകളും ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഭാര്യയും രാജ്യം ഭോഗിക്കാനുമാകുന്നു; ഭയരഹിതത്വം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഭയരഹിതനാവുന്നു. ധാന്യങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ദീർഘസുഖം നേടുന്നു; ബ്രഹ്മജ്ഞാനം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ശാശ്വത ബ്രഹ്മം പ്രാപിക്കുന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ധാന്യം അവനവന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ദാനം ചെയ്യണം. വേദപഠനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർക്കു ദാനം ചെയ്താൽ മരണാനന്തരത്തിൽ സ്വർഗം ലഭിക്കും; പശുവുകളും അന്നവും ദാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കും. ഇന്ധനം ദാനം ചെയ്താൽ ദഹിക്കുന്ന അഗ്നി ലഭിക്കും; ഫലങ്ങൾ, പാനീയങ്ങൾ, വിവിധ തരത്തിലുള്ള പച്ചക്കറികൾ എന്നിവയും ദാനം ചെയ്യണം. ഈ ദാനങ്ങൾ എല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സന്തോഷത്തോടെ നൽകണം. രോഗികൾക്ക് ഔഷധം, എണ്ണ, ഭക്ഷണം എന്നിവ രോഗമുക്തിക്കായി നൽകണം. ഇങ്ങനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ രോഗരഹിതനായി, സന്തോഷത്തോടെയും ദീർഘായുസ്സോടെയും ജീവിക്കും; വാളുപോലുള്ള കത്തിയിലയുള്ള കാട്ടിലൂടെ സുരക്ഷിതമായി കടന്നുപോകും. കുടയും ചെരിപ്പും ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അതിമാനുഷികമായ ചൂട് തരണം ചെയ്യും. ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും വീട്ടിൽ ആവശ്യമായതുമായ വസ്തുക്കൾ അർഹന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്താൽ ക്ഷയമില്ലാത്ത പുണ്യം നേടാം. സംക്രമണകാലങ്ങളിലും അയനങ്ങളിൽ, ചന്ദ്രസൂര്യഗ്രഹണങ്ങളിൽ, പുണ്യനദീതടങ്ങളിലും, പ്രയാഗ പോലെയുള്ള തീർഥസ്ഥലങ്ങളിലും ദാനങ്ങൾ ക്ഷയിക്കാതെ നിലനിൽക്കും. ദാനധർമ്മം എന്നത് ജന്തുക്കളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമാണ്. അതുകൊണ്ട്, സ്വർഗത്തിനും ഐശ്വര്യത്തിനും പാപനാശത്തിനും വേണ്ടി, ദ്വിജന്മാർ വേദപണ്ഡിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യണം. മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, പ്രതിദിനവും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യണം. പക്ഷേ, പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അഗ്നിക്കും ദേവന്മാർക്കും ദാനം ചെയ്യുന്നത് തടയുന്നവൻ, അത്തരമൊരു അധർമ്മി, മനുഷ്യജന്മം നഷ്ടപ്പെടും. സമ്പത്തു ലഭിച്ചിട്ടും ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ആദരിക്കാത്തവന്റെ സമ്പത്ത് രാജാവ് പിടിച്ചെടുക്കണം; അവനെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കണം. ക്ഷാമകാലത്ത് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അന്നം നൽകാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ, മറ്റുള്ളവർ അവനിൽ നിന്ന് ഒന്നും സ്വീകരിക്കരുത്, കൂടെ താമസിക്കരുത്. രാജാവ് ഇതറിഞ്ഞ് അവനെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കണം. എന്നാൽ, പിന്നീട് ധർമ്മാർത്ഥം അർഹന്മാർക്ക് സ്വത്തുവെച്ച് ദാനം ചെയ്താൽ, അതുപോലും മുൻപേ കൃത്യത്തേക്കാൾ വലിയ പാപം ആകുന്നു; അവൻ നരകത്തിൽ പാകപ്പെടുന്നു. സ്വാധ്യായപരായണരായ, ജ്ഞാനികളായ, സ്വയംനിയന്ത്രണമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യണം. സത്യവും ദമവും ഉള്ളവർക്കു ദാനം ചെയ്യണം. ജ്ഞാനവും ധർമ്മവും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണൻ, അത്തരം ഒരാൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകേണ്ടതുണ്ട്—even if he has already eaten. എന്നാൽ, മൂഢനും ദുഷ്പ്രവർത്തകനും പത്തുദിവസം ഉപവാസം ചെയ്തവനും അർഹനല്ല. അർഹനായ പണ്ഡിതനെ ഉപേക്ഷിച്ച് അർഹനല്ലാത്തവർക്കു ദാനം ചെയ്താൽ, അതിന്റെ പാപം ഏഴു തലമുറ വരെ കുടുംബത്തെ ദഹിപ്പിക്കും. നല്ല സ്വഭാവവും ജ്ഞാനവും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണനുണ്ടെങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവരെ ഒഴിവാക്കി അവനു തന്നെ ദാനം ചെയ്യണം. ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കുന്നവനു ആദരപൂർവം തന്നെ ദാനവും നൽകണം. ഇങ്ങനെ ഇരുവരും സ്വർഗം പ്രാപിക്കും; എതിരായാൽ നരകത്തിൽ പോകും. നാസ്തികർക്കും വേദത്തെ നിന്ദിക്കുന്നവർക്കും വെള്ളം പോലും നൽകരുത്. വേദവും ധർമ്മവും അറിയാത്തവർക്കും, പാകണ്ഡന്മാർക്കും, വെള്ളി, സ്വർണം, പശു, കുതിര, ഭൂമി, എള്ള് എന്നിവയും നൽകരുത്. അജ്ഞാനിയായവൻ ദാനം സ്വീകരിച്ചാൽ, ചാരമായ മരത്തണലുപോലെയാകും അവൻ. ബ്രാഹ്മണൻ അർഹമായ ദ്വിജന്മാരിൽ നിന്നു മാത്രം സമ്പത്ത് നേടണം; ക്ഷത്രിയരിൽ നിന്നോ വൈശ്യരിൽ നിന്നോ സമ്പത്ത് സ്വീകരിക്കാം, ശൂദ്രനിൽ നിന്നൊന്നും സ്വീകരിക്കരുത്. ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണൻ, ആവശ്യമായത്ര മാത്രം മാത്രം സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കണം; സമ്പത്ത് കൂട്ടാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണ്യത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിപ്പോകും. എല്ലാ വേദങ്ങളും പഠിച്ചു, യാഗങ്ങൾ നടത്തി എന്നാലും, സംതൃപ്തി ഇല്ലെങ്കിൽ അവൻ ആ നിലയിലേക്ക് ഉയരുകയില്ല. ശൂദ്രനിൽ നിന്ന് ദാനം ആഗ്രഹിക്കരുത്, സ്വീകരിക്കരുത്. ആവശ്യമുള്ളതിലധികം സമ്പത്ത് സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ താഴ്ന്ന നിലയിലാകും; ഒരിക്കലും സംതൃപ്തനാകാത്തവൻ സ്വർഗയോഗ്യനല്ല. അത്തരം വ്യക്തി മറ്റുള്ളവരെ അലട്ടുന്നു, കള്ളനുപോലെയാണ്. ഗുരുവിനെയോ സേവകരെയോ വഞ്ചിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരെയും അതിഥികളെയും സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു എന്നാലും, എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്ന് സമ്പത്ത് സ്വീകരിച്ചാലും, അതിൽ സംതൃപ്തനാകരുത്. അങ്ങനെ, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള, ദേവതകളെയും അതിഥികളെയും ആദരിക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ, മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച്, പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കും. ഭാര്യയെ പുത്രന്മാർക്ക് ഏൽപ്പിച്ച്, സത്യജ്ഞാനിയായവൻ കാടിലേക്ക് പോകണം. അവൻ എപ്പോഴും ഏകാന്തനായി, നിരാശയോടെ, ഏകാഗ്രതയോടെ സഞ്ചരിക്കണം. ഇതാണ് ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തിന്റെ ധർമ്മം എന്ന് ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു. ഇത് അറിഞ്ഞ്, ആത്മനിയന്ത്രണമോടെ ഇരിക്കണം, മറ്റ് ദ്വിജന്മാരെയും ഇങ്ങനെ ഉപദേശിക്കണം. ഇങ്ങനെ, ആദിBHagavanെ ഗൃഹസ്ഥധർമ്മങ്ങളിലൂടെ നിരന്തരം ആരാധിക്കണം; എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും പ്രകൃതിയെയും അതിജീവിച്ച്, പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ച്, പുനർജന്മം ഉണ്ടാകില്ല. വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ജീവിതത്തിന്റെ രണ്ടാംപകുതി ഗൃഹസ്ഥഭാവത്തിൽ കഴിഞ്ഞ ശേഷം, ഭാര്യയെയും അഗ്നിയും കൂട്ടി കാടിലേക്ക് വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിലേക്ക് കടക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ, ഭാര്യയെ പുത്രന്മാർക്ക് ഏൽപ്പിച്ച്, മക്കളുടെ മക്കളെ കണ്ടു, ശരീരം ക്ഷയിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, കാടിലേക്ക് പോകണം.