ഒരു ദിവസം ധർമ്മത്തിന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കായി ആചാര്യൻ ഉപദേശിച്ചു: ബ്രാഹ്മണനോടു നേരെ അവന്റെ ക്ഷേമത്തെക്കുറിച്ച്, ക്ഷത്രിയനോടു അവന്റെ ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച്, വൈശ്യനോടു സമൃദ്ധിയെക്കുറിച്ച്, ശൂദ്രനോടു സുഖസമാധാനത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കണം. ഗുരുക്കൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നവരുടെ ശ്രേണി വിശദമായി ആചാര്യൻ വിശദീകരിച്ചു: ഉപദേശകൻ, പിതാവ്, മൂത്ത സഹോദരൻ, അപകടത്തിൽ രക്ഷകൻ, അമ്മാവൻ, മരുമകൻ, മാതാമഹൻ, പിതാമഹൻ, ജാതിയിൽ ഉന്നതൻ, പിതൃസഹോദരൻ—ഇവരാണ് പുരുഷന്മാരിൽ ഗുരുക്കൾ. അമ്മ, അമ്മാമ്മ, അമ്മയുടെ സഹോദരിമാർ, അച്ഛന്റെ സഹോദരിമാർ ഇവരും ഗുരുക്കളാണ്. മരുമമ്മ, പിതാമഹി, മൂത്ത ദായിക—ഇവരും ഗുരുക്കളാണ്. അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും വശത്തു നിന്നുള്ള ഈ ഗുരുക്കളെ ദ്വിജന്മാർ അറിയണം. ഈ ഗുരുക്കളെ ചിന്തയിലും വാക്കിലും പ്രവർത്തിയിലും അനുസരിക്കണം. ഗുരുക്കളെ കണ്ടാൽ എഴുന്നേറ്റ് നമസ്കരിച്ച് കയ്യുകൂപ്പി നില്ക്കണം. അവരോടൊപ്പം ഇരിക്കരുത്, തർക്കം ചെയ്യരുത്; ജീവൻ രക്ഷിക്കേണ്ടി വന്നാലും ഗുരുക്കളോട് വൈരാഗ്യത്തോടെ സംസാരിക്കരുത്. മറ്റു ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നാലും ഗുരുക്കളോട് ദ്വേഷമുള്ളവൻ താഴ്ന്നവനാവുന്നു. എല്ലാ ഗുരുക്കളിലും അഞ്ചുപേരെ പ്രത്യേക ബഹുമാനാർഹരായി കണക്കാക്കുന്നു. അവരിൽ ആദ്യത്തെ മൂന്നുപേർ ഏറ്റവും മഹത്തായവരാണ്: പോഷകയായി, പ്രസവിച്ചവളായി, വിജ്ഞാനം നൽകിയവളായി അമ്മയെ ഏറ്റവും മേന്മയുള്ളവളായി ആദരിക്കണം. മൂത്ത സഹോദരനും ഭർത്താവും—ഇവരുമായുള്ള അഞ്ചുപേരെയാണ് ഗുരുക്കൾ എന്നു പറയുന്നത്; ജീവൻകൊടുത്ത് വയ്യെങ്കിലും ഇവരെ ബഹുമാനിക്കണം. സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഈ അഞ്ചുപേരെയും പ്രത്യേകമായി ആദരിക്കണം; അച്ഛനും അമ്മയും ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ മകൻ മറ്റെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് അവരോട് ഭക്തിയോടെ ഇരിക്കണം. അച്ഛനും അമ്മയും സന്തോഷപ്പെടുന്നപോലെ മകൻ ഗുണങ്ങൾ പുലർത്തുകയാണെങ്കിൽ, ആ മകൻ സകലധർമ്മങ്ങളും നേടുന്നു. അമ്മയ്ക്ക് തുല്യമായ ദൈവത്വം ഇല്ല, അച്ഛനു തുല്യമായ ഗുരു ഇല്ല. അവർക്കു പ്രതിഫലം നൽകാൻ കഴിയില്ല; അവരുടെ മനസ്സിന് ഇഷ്ടമായ കാര്യങ്ങൾ പ്രവർത്തിയിലും വാക്കിലും ചിന്തയിലും ചെയ്യണം. അവരുടെ അനുമതിയില്ലാതെ മോക്ഷം നൽകുന്ന കര്മ്മങ്ങൾ, നിത്യനൈമിത്തിക കര്മ്മങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റെന്തും ചെയ്യരുത്. ഇതാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ സാരമാണ്; മരണത്തിനു ശേഷം അനന്തഫലം നൽകുന്നു. ഗുരുവിനെ യഥാവിധി ആദരിച്ചശേഷം, വിദ്യാർത്ഥി ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ വിജ്ഞാനഫലം അനുഭവിക്കണം. വിദ്യാർത്ഥി വിജ്ഞാനഫലം അനുഭവിച്ച് മരണാനന്തരം സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു; എന്നാൽ മൂത്ത സഹോദരനെ അച്ഛനെപ്പോലെ ആദരിക്കാതെ അവമതിക്കുന്നവൻ മരണാനന്തരം ഭയാനകമായ നരകത്തിൽ വീഴുന്നു. പുരുഷന്മാരിൽ ഭർത്താവിനെ എപ്പോഴും ആദരിക്കണം. ഈ ലോകത്തും അമ്മയെ സഹായം കൊണ്ടു ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. അമ്മാവൻ, പിതൃസഹോദരൻ, മരുമകൻ, യാഗികൻ, ഗുരു—ഇവരെ കണ്ടാൽ എഴുന്നേറ്റ് നമസ്കരിച്ച് “ഇവിടെയുണ്ട് ഞാൻ” എന്ന് പറയണം. പ്രായത്തിൽ ചെറുതായാലും ഉപനയനം ചെയ്തവരോട് പേരുപയോഗിച്ച് വിളിക്കരുത്. ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ അവരെ “സ്വാമി”, “ഭവാൻ” എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കണം, നമസ്കരിച്ച് തലകുനിച്ചും ആദരിക്കണം. ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, മറ്റ് വർഗ്ഗങ്ങൾ—സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ എല്ലാവരും ആദരപൂർവ്വം അഭിവാദ്യം ചെയ്യണം; ബ്രാഹ്മണൻ ക്ഷത്രിയരെയും മറ്റുള്ളവരെയും തിരിച്ചഭിവാദ്യം ചെയ്യരുത്. അവർക്കു വിജ്ഞാനം, കര്മ്മം, ഗുണങ്ങൾ, ശാസ്ത്രപഠനം ഉണ്ടായാലും, ബ്രാഹ്മണൻ എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളെയും അനുഗ്രഹിക്കണം എന്നാണ് വേദം പറയുന്നു. ഒരേ വർഗ്ഗത്തിലുള്ളവർ തമ്മിൽ അഭിവാദ്യം വേണം; ദ്വിജന്മാരിൽ അഗ്നിയാണ് ഗുരു, വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണനാണ് ഗുരു. സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവാണ് ഗുരു; അതുപോലെ അതിഥി എപ്പോഴും ഗുരുവാണ്. വിജ്ഞാനം, കര്മ്മം, പ്രായം, ബന്ധം—ഈ നാലും, സമ്പത്ത് അഞ്ചാമത്തെയും, ആദരപാത്രങ്ങളാണ്; ഓരോന്നും മുന്നിലത്തേതിനേക്കാൾ ഉന്നതമാണ്. മൂന്നു വർഗ്ഗങ്ങളിൽ കൂടുതൽ വലിയവനും ശക്തനായവനും ആദരിക്കപ്പെടണം. അവിടെ അവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, ശൂദ്രൻ പത്താം സ്ഥാനത്ത് എത്തിയാലും ആദരിക്കപ്പെടണം. ബ്രാഹ്മണനും സ്ത്രീയും രാജാവും ജ്ഞാനിയുമാണ് വഴികൊടുക്കേണ്ടവർ. പ്രതിദിനം ശ്രമത്തോടെ യോഗ്യരായവരുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷയെടുത്തു, മൂപ്പന്മാർക്കും ക്ഷീണിതർക്കും രോഗികൾക്കും ദുർബ്ബലർക്കും നൽകണം. ഗുരുവിന് അർപ്പിച്ചശേഷം, ഗുരുവിന്റെ അനുമതിയോടെ വാക്കിൽ സംയമനം പാലിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. ദ്വിജന്മാർ യജ്ഞോപവീതം ധരിച്ച് നിങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് ഭിക്ഷയെടുക്കണം. കശത്രിയൻ അടുത്ത്, വൈശ്യൻ അതിന് ശേഷം പോകണം. അമ്മയുടെയും സഹോദരിയുടെയും സ്വന്തം മാതൃസഹോദരിയുടെയും വീട്ടിൽ ആദ്യം ഭിക്ഷയെടുക്കണം; അവരെ അവമതിക്കരുത്. അതുപോലെ തുല്യവർഗ്ഗത്തിലെ വീടുകളിൽ, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളിലും ഭിക്ഷയെടുക്കാം. പതിതസ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് അല്ല, യാഗങ്ങളില്ലാത്തവരിൽ നിന്ന് അല്ല, താന്തോന്നി ധർമ്മത്തിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവരിൽ നിന്ന് മാത്രം ഭിക്ഷയെടുക്കാം. വിദ്യാർത്ഥി ഭിക്ഷയെടുക്കേണ്ടത് ഗുരുവിന്റെ കുടുംബത്തിൽ നിന്നോ, സ്വന്തം ബന്ധുക്കളിൽ നിന്നോ അല്ല. മറ്റു വീടുകളിൽ നിന്ന് ഒന്നും കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ മുൻപേ പോയവരെ ഒഴിവാക്കി, അല്ലെങ്കിൽ അവർക്കൊന്നും ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ മുഴുവൻ ഗ്രാമത്തിലൂടെയും പോകാം. വാക്കിൽ സംയമനം പാലിച്ച്, എല്ലാടവും നോക്കാതെ, ആവശ്യത്തിന് മാത്രം, കപടമില്ലാതെ ഭിക്ഷശേഷം ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. ഭക്തിയോടെ, വാക്കിൽ സംയമനം പാലിച്ച്, മനസ്സിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. എപ്പോഴും ഭിക്ഷയിലായിരിക്കണം; വ്രതസ്ഥൻ ഒരേ വീട്ടിൽ നിന്ന് മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. ഭിക്ഷയിലുള്ള ജീവിതം ഉപവാസത്തിനോട് സമാനമാണ്; ഭക്ഷണത്തെ ആദരിക്കണം, അവഹേളിക്കരുത്. അതിനെ കണ്ടാൽ സന്തോഷത്തോടെ നന്ദി പ്രകടിപ്പിക്കണം. അതിരുകവിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് രോഗവും ആയുസ്സിന്റെ കുറവും സ്വർഗ്ഗലാഭം നഷ്ടപ്പെടലും ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഇത് പാപകരവും അപമാനിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്; അതിനാൽ അതിരുകവിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്. കിഴക്കോട്ട്, അല്ലെങ്കിൽ സൂര്യനോട് നോക്കി ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. വടക്കോട്ട് നോക്കി ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്—ഇത് ശാശ്വതനിയമമാണ്. കൈകാലുകൾ കഴുകി, ഭക്ഷണത്തിനിടയിൽ രണ്ടുതവണ വെള്ളം സ്പർശിക്കണം. ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ഇരുന്ന്, ഭക്ഷണശേഷം രണ്ടുതവണ വെള്ളം സ്പർശിക്കണം. ഇവയെല്ലാം ആചാര്യൻ ശിഷ്യർക്കു മനസ്സിലാകുന്ന വിധത്തിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം വിവരിച്ചു.