അവിടെയാണു പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ദേവി പ്രഭാ എപ്പോഴും വാസം ചെയ്യുന്നതെന്ന് മഹാനുഭവനായ വാനപ്രസ്ഥനേ, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനേ, അങ്ങിനെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ശിഖരത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത്, സമുദ്രത്തിന്റെ അതിരിൽ, എപ്പോഴും ദിവ്യമായ ഒരു പ്രദേശമുണ്ട്. ആ ശിഖരത്തെ അതിക്രമിച്ചാൽ എയരാവതം എന്ന പ്രദേശം കാണാം. അവിടെ സൂര്യന്റെ ചലനം മൂലം ക്ഷയം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; അവിടെയുള്ളവർക്ക് വൃദ്ധ likewise ഉണ്ട്. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ ചന്ദ്രനും അവനോടൊപ്പം ഉള്ള നക്ഷത്രങ്ങളും പോലെ ദീപ്തിയോടെ കത്തുന്നു; അവരുടെ പ്രകാശം താമരപ്പൂവിനോട് സമാനമാണ്, നിറവും താമരപോലെയാണ്, കണ്ണുകൾ താമരയിലകളെപ്പോലെയാണ്. അവിടെയുള്ളവർ താമരപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധത്തോടെ ജനിക്കുന്നു. ആ സുഗന്ധം ലഭിക്കാത്തവർക്ക് ആ ഗുണം നഷ്ടപ്പെടുന്നു, അവർ ഭക്ഷണരഹിതരും ഇന്ദ്രിയജയരായവരുമാണ്. അവരെല്ലാവരും ദേവലോകത്തിൽ നിന്ന് വീണവരും അതുപോലെ ശുദ്ധബ്രാഹ്മണന്മാരുമാണ്. അവിടെയുള്ളവരുടെ ആയുര്ദൈർഘ്യം പതിമൂന്നായിരം വർഷം വരെയാണ്, ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണനേ. ധാർമ്മികർ ആ ആയുര്ദൈർഘ്യപ്രകാരം ജീവിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ, പാലുദയ സമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തും. ഹരി വൈകുണ്ഠത്തിൽ സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. ആ രഥം എട്ടു ചക്രങ്ങളുള്ളതും ജീവികളാൽ നിറഞ്ഞതും മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതുമാണ്. ദേഹത്തിൽ അഗ്നിവർണ്ണവും മഹാപ്രഭയുമുള്ള ഹരിയെ പൊൻഭൂഷണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. സകലഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനാണ് ആ മഹാപ്രഭ. സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും അവൻ സൃഷ്ടാവും കാരണവുമാണ്; ഭൂമി, ജലം, ആകാശം, വായു, പ്രകാശം—ഇവയൊക്കെയും അവനാണ്. അവൻ സകലഭൂതങ്ങൾക്കുമുള്ള യജ്ഞവും അവന്റെ വായാണ് ഹവിസ്സിന്റെ അഗ്നിയും. അപ്പോൾ മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചു: ഭാരതപ്രദേശം പുണ്യവും ധർമ്മപ്രദവുമാണ്. അതിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ മുഴുവനും പറയണം, കാരണം ഞങ്ങൾ നിന്നെ ജ്ഞാനിയെന്ന് കരുതുന്നു. സൂതൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: ദൈവബന്ധുവായ, വിവസ്വതിന്റെ പുത്രനായ മനുവിന് പ്രിയമായ ഭാരതപ്രദേശത്തിന്റെ മഹത്വം ഞാൻ നിങ്ങളോട് വിശദമായി പറയുന്നു. പ്രിതു മഹാവിദ്വാൻ, മഹാത്മാവായ ഇക്ഷ്വാകു, യയാതി, അംബരീഷ, മന്ധാതൃ, നഹുഷ—ഇവരുടേതും, അതുപോലെ തന്നെ മുചുകുന്ദൻ, കുബേരൻ,shini, ഋഷഭൻ, ഇള, രാജാവ് നൃഗ—ഇവരുടേതും, രാജർഷിയായ കുശിക, മഹാത്മാവായ ഗാധി, രാജർഷിയായ സോമ, ദിലീപൻ—ഇവരുടേതും, മറ്റു ഭാഗ്യശാലികളും ശക്തരായക്ഷത്രിയന്മാരുടേതും ഭാരതം പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ഇനി ഞാൻ ആ പ്രദേശത്തെ വിശദീകരിക്കും, മഹാനുഭവനായ ദ്വിജന്മാരേ, മഹേന്ദ്ര, മലയം, സഹ്യ, ശുക്തിമത്, ഋക്ഷ, വിന്ധ്യ, പരിയാത്ര—ഈ ഏഴ് പർവതങ്ങളാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടവ. അവയുടെ സമീപത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് മറ്റു പർവതങ്ങളും ഉണ്ട്. ചിലത് അപരിചിതങ്ങളാണ്, സമൃദ്ധമായ സ്വഭാവവും, വിശാലതയും, വിവിധ ശിഖരങ്ങളുമുണ്ട്; മറ്റു ചിലത് പരിചിതങ്ങളും ചെറുതും ചെറുതെക്കായുള്ള ആധാരവുമാണ്. അവിടെയുണ്ട്, ദ്വിജന്മാരേ, ആര്യരുടെയും മ്ലേഛരുടെയും സംയുക്തമായ ജനങ്ങൾ; അവർ ഗംഗ, സിന്ധു, സർസ്വതി എന്നീ വിശുദ്ധജലങ്ങൾ കുടിക്കുന്നു. കൂടാതെ ഗോദാവരി, നർമദ, ബഹുദാ മഹാനദി, ശതദ്രു, ചന്ദ്രഭാഗ, യമുന—ഈ മഹാനദികളും അവിടെയുണ്ട്. ദൃശ്യദ്വതി, വിതസ്ത, പാപരഹിതമായ സുതുല്യമായ മണലുള്ള നദി, വേത്രവതി, കൃഷ്ണ, വേണി—ഈ ഒഴുകുന്ന നദികളും. ഇരാവതി, വിതസ്ത, പയോഷ്ണി, ദേവിക, വേദസ്മൃതി, വേദശിര, ത്രിദിവ, സിന്ധുല, ക്രിമി—ഇവയും. കരിഷിണി, ചിത്രവാഹ, ത്രിസേന എന്ന ഒഴുകുന്ന നദി, ഗോമതി, ധൂതപാപ, ചന്ദന മഹാനദി. കൗശികി, ത്രിദിവ മനോഹരമായത്, നചിത, രോഹിതാരണി, രഹസ്യ, ശതകുംഭ, സരയു—ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ. ചർമവതി, വേത്രവതി, ഹസ്തിസോമ, ദിശ, ശരാവതി, പയോഷ്ണി, ഭീമ, ഭീമരഥി. കാവേരി, ചുലുക, താപി, ശതമല, നിവാര മഹാനദി, സുപ്രയോഗ എന്ന നദി. പവിത്ര, കൃഷ്ണല, സിന്ധു, വജിനി, പുരമാലിനി, പൂർവാഭിരാമ, വീര, ഭീമ, മലവതി. പലാശിനി പാപഹാരിണി, മഹേന്ദ്ര, പാതാലവതി, കരിഷിണി, അസിക്നി, കുശചിരി മഹാനദി. മേന, മരുതുകളിൽ പ്രധാനി, ഹേമ, ഘൃതവതി, അനവതി, അനുഷ്ണ, സേവയുള്ള കപി. എപ്പോഴും ജയിക്കാനാകാത്ത വീര, കുശചിറ മഹാനദി, രഥചിത്ര, ജ്യോതിരഥ, വിശ്വാമിത്ര, കപിഞ്ചല. ചന്ദ്രാവഹ, ഫലദ്യ, കുചിറ എന്ന ജലധാര, വൈനദി, പിംഗല, വേണ, തുങ്ഗവേഗ മഹാനദി. വിദിശ, കൃഷ്ണവേണ, താമ്ര, കപില, ധേനു, സകാമ, വേദസ്വാ, ഹവിഷ്രാവ, മഹാപഥ. ശിപ്ര, പിച്ചല, ഭാരദ്വാജി ഒഴുകുന്ന നദി, കൗർണികി, ഒഴുകുന്ന ശോണ, ബാഹുദാ, ചന്ദ്രമാ. ദുര്ഗാമന്തശില, ബ്രഹ്മമേധ്യ, ദൃശദ്വതി, പരോക്ഷ, രോഹി, ജംബുനദി. സുനാസ, തമസ, ദാസി, സാമാന്യ, വരണാമസി, നീല, ധൃതികരി, പർണാശ മഹാനദി. മാനവി, വൃഷഭ, ഭാസാ, ബ്രഹ്മമേധ്യ, ദൃശദ്വതി; ഇതുപോലെ അനേകം മഹാനദികൾ, ഉത്തമ ദ്വിജന്മാരേ. എപ്പോഴും വിശുദ്ധമായ കൃഷ്ണ, മന്ദഗ, മന്ദവാഹിനി, ബ്രാഹ്മണി, മഹാഗൗരി, ദുര്ഗാ. ചിത്രോത്പല, ചിത്രരഥ, അതുല, രോഹിണി, മന്ദാകിനി, വൈതരണി, കൊകാ മഹാനദി. ശുക്തിമതി, മനംഗ, വൃഷസാഹ്വയ, ലോഹിത്യ, കരതോയ, വൃഷകാത്വയ—ഇവയൊക്കെയും ഭാരതഭൂമിയിലെ മഹാനദികൾ. ഇങ്ങനെയാണ് ഭാരതഭൂമിയുടെ മഹത്വം, ദിവ്യപർവതങ്ങളും, അനേകം വിശുദ്ധനദികളും, മഹാപുരുഷന്മാരുടെ പുണ്യഭൂമിയും.