ഒരു കാലത്ത്, ഒരാള് ഏകാന്തമായി, ബന്ധങ്ങളില്ലാതെ, സമാധാനപരമായി, ആശകളും അസൂയയും ഒഴിഞ്ഞ്, ഗീതയുടെ അഞ്ചാം അധ്യായം എപ്പോഴും ജപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ ജപത്തിന്റെ ഫലമായി, അവന്റെ ആത്മാവ് ശുദ്ധമായതോടെ, ശാശ്വത ബ്രഹ്മത്തെ ഗ്രഹിച്ചു. അത്രയും പാപിയായ ഒരാള് പോലും അവന്റെ ജപം കേട്ടപ്പോള്, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഈ ജപം കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ച കപാലത്തിലെ ജലമെത്തി, ഗീതയുടെ മഹിമയാല് ശരീരവും മനസും ശുദ്ധമായതോടെ, നിങ്ങളിരുവരും പവിത്രരായി. അതിനാല്, ഗീതയുടെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിന്റെ മഹിമയാല് ശുദ്ധരായി, നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വഴിയിലുള്ള ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകൂ. അവന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ ദൈവീയ വാഹനത്തില് കയറി, വിഷ്ണുവിന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ, ഗീതയുടെ മഹിമയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്തരഖണ്ഡത്തിലെ പത്മപുരാണത്തിലെ 179-ാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. ഈശ്വരന് ഭവാനിയോട് പറഞ്ഞു: "ഇനി, ഭവാനി, ഞാൻ സാംസാരിക മോചനത്തിന് ഗീതയുടെ പതിനാലാം അധ്യായത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുന്നു; നീ, പുഞ്ചിരിയോടെ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക." ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ സ്ഥലം കാശ്മീരാണ്, അതിന്റെ തലസ്ഥാനമായ സരസ്വതിയും അത്ര മനോഹരമാണ്. അവിടെ, വാണിയുടെ ദേവി സവിത്രി-സ്തുതികളാൽ ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ പോലും, ഹംസംമേൽ ഇരുന്ന് ബ്രഹ്മലോകം നൽകുന്നു. സരസ്വതിയുടെ കമലപാദസേവനത്തിൽ, കുമ്പളപ്പൊടി ഉയരുന്നിടത്ത്, ദിശകളും ഹംസങ്ങളുടെ ചിറകളിൽ നിന്നുള്ള പൊടിയാൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൃപയാൽ, സംസ്കൃതം സംസാരിക്കുന്നവരുടെ ഭാഷം ഉടനടി, ഉത്സവദിനത്തിലെ പോലെ, മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു. വീടുകളുടെ നടപ്പുറങ്ങളിൽ കുങ്കുമപ്പൊടി ഉയരുന്ന കാലത്ത്, ചന്ദ്രന്റെ ഡിസ്ക് എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും ചുവപ്പ് നിറം കൊണ്ടു തെളിഞ്ഞു. അന്നു, ശൗര്യവർമ്മ എന്ന രാജാവാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്; അവൻ ശത്രുക്കളുടെ സംഘങ്ങളെ പ്രകാശമുള്ള അമ്പുകളാൽ തകർത്തു. സിംഹള ദ്വീപിൽ, സിംഹപരാക്രമ എന്ന രാജാവും (വിക്രമവേതാല എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടു), കലകളുടെ ധനസമ്പത്തായിരുന്നവനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്രമേണ, ഇരുവരും തമ്മിൽ അപൂർവവും ഉന്നതവുമായ സമ്മാനങ്ങൾ കൈമാറി, സൗഹൃദം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഒരു ദിവസം, സ്നേഹത്തോടൊപ്പം ശൗര്യവർമ്മ വലിയൊരു സമ്മാനം അയച്ചു; രാജാവ് വിക്രമവേതാല അത് കണ്ടു—രണ്ടു വേട്ടനായകൾ. അതിനുപകരം, വിക്രമവേതാല ശൗര്യവർമ്മയ്ക്ക് മദത്തിലുള്ള ആനകളും കുതിരകളും, രത്നങ്ങളും ചങ്കുകളും അലങ്കരിച്ചവയും അയച്ചു. ഒരു ദിവസം, പൊന്നൊടിയുള്ള കെട്ടിയുള്ള പല്ലക്കിൽ കയറി, മനോഹര ചങ്കുകൾ കൊണ്ട് തണൽവെച്ചു, മേളവും മദ്ദളവും മുഴക്കിയപ്പോൾ, രാജാവ്, വേട്ടയാട്ടത്തിന് ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്, രാജകുമാരന്മാരോടൊപ്പം, രണ്ടു നായകളുമായി പുറംതോട്ടത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ, നിയമപ്രകാരം പന്തം വെച്ച്, ഒരു മുയൽ ഇറക്കിവിട്ടു; രാജകുമാരന്മാരിൽ വലിയ ഉല്ലാസം ഉണ്ടായി. രാജാവും, തുല്യപ്രായമുള്ള ഒരു രാജകുമാരനും, വിനോദത്തിനായി വലിയൊരു പന്തം വെച്ചു. വിജയമാലയുടെ അഭിമാനത്തോടെ, പല്ലക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, മുയലിന്റെ പിന്നാലെ നായയെ ഉച്ചത്തിൽ വിട്ടു. ശക്തിയുള്ള, എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ട രാജകുമാരനും തന്റെ നായയെ ഉച്ചത്തിൽ വിജയമാല പ്രഖ്യാപിച്ച് വിട്ടു. എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും നോക്കുമ്പോൾ, നായകൾ അത്യന്തം വേഗത്തിൽ ഓടിത്തുടങ്ങി. മുയൽ ക്ഷീണിച്ച് വലിയൊരു കുഴിയിൽ വീണു; പക്ഷേ, വീണതോടെ നായ മുയലിനെ പിടിച്ചില്ല. പിന്നെ, മുയൽ പതിയെ ഉയർന്ന് ഓടി, രാജാവിന്റെ നായ, കോപത്തിൽ, മുയലിനെ പിടിച്ചു. മുയൽ ചാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രാജകുമാരന്റെ നായ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു. "നമുക്ക് വിജയിച്ചു!" എന്ന് വിളിച്ചുള്ള ഉല്ലാസത്തിൽ, നായ ഭയപ്പെട്ട് മുയലിനെ വിട്ടു. മുയൽ, പല്ല് കൊണ്ടുള്ള പരുക്കുകളും രക്തം ഒഴുകിയും, എവിടെയോ ഭൂമിയിലെ ഒരു ഭാഗത്ത് ഒളിച്ചു. രാജകുമാരൻ, ധനത്തിനായി കോപത്തിൽ നിലം മുട്ടി, മുയലിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭയപ്പെട്ട്, അത് കൈ നീളം അകലെ നീങ്ങി. കാമ്പ്, വാഴ, കാട്ടുപന്നി, കടുവയുടെ പാദചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ളിടത്ത്, കാറ്റ് അലങ്കരിച്ച മടികൾക്കും ചീവികൾക്കും വഴി കഴുകുന്നു. കേതകി പൂക്കളുടെ പൊടിയാൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിട്ടുള്ളവർക്ക് തണൽ സ്വതന്ത്രമായി ലഭിക്കുന്നു.那里, തേങ്ങാ കായകൾ സ്വയം വീഴുന്നു; കായകളിൽ താമസിക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾ പോലും പക്വമായ മാമ്ബഴകളിൽ തൃപ്തരാകുന്നു. അവിടെ, സിംഹങ്ങളും ആനകളും ഒരുമിച്ച് കളിക്കുന്നു; പാമ്പുകൾ മയിൽ കൂടുകളിൽ ഭയമില്ലാതെ പ്രവേശിക്കുന്നു. ആ ശാന്തമായ ആശ്രമത്തിൽ, വത്സ എന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, സ്വയം നിയന്ത്രിതനും സമാധാനപരവുമായവനും, പതിനാലാം അധ്യായം നിരന്തരം ജപിക്കുന്നു. അവിടെ, ആ ശിഷ്യന്റെ പാദജലത്തിൽ കഴുകിയ ശേഷം, മുയൽ, ജീവൻ അൽപം മാത്രം ബാക്കിയുള്ളത്, മണ്ണിൽ വീണു. മണ്ണുമായി സ്പർശിച്ചമാത്രത്തിൽ, അതിന്റെ ജന്മമരണചക്രം അവസാനിച്ചു; ദൈവീയ രഥത്തിൽ കയറി, മുയൽ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. പിന്നീട്, നായയും, മണ്ണിന്റെ തുള്ളികൾ ശരീരത്തിൽ പുരട്ടി, വിശപ്പും ദാഹവും വിട്ട്, നായയുടെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ചു. ദൈവീയ രഥത്തിൽ കയറി, ഗന്ധർവരുകളും ദിവ്യസ്ത്രീകളും അലങ്കരിച്ച, നായയും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി. അവസാനമായി, സവ-കന്ധര എന്ന ജ്ഞാനിയായ ശിഷ്യൻ, മുൻജന്മത്തിലെ വൈരത്തിന്റെ കാരണത്തെ വിചാരിച്ച്, അത്ഭുതത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.