ഹിമാലയങ്ങൾക്ക് പുറത്തുള്ള വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളെ കുറിച്ച് സൂതൻ മഹർഷിമാരോട് പറഞ്ഞുതരുന്നു. യോംഗമലദാസന്മാർ, മഗധന്മാർ, മലവ അർഘതന്മാർ, ഏറ്റവും ധാർമ്മികരായ പ്രാവൃഷേയന്മാർ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായ ഭാര്ഗവന്മാർ എന്നിവരും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. പുന്ദ്രന്മാർ, ഭാര്ഗന്മാർ, കിരാതന്മാർ, സുദേഷ്ണന്മാർ, ഭാസുരന്മാർ, ശകന്മാർ, നിഷാദന്മാർ, നിഷധന്മാർ, അനർത്തന്മാർ, നായിരിതന്മാർ എന്നിങ്ങനെ അനേകം വർഗ്ഗങ്ങൾ അവിടെ വസിച്ചു. പൂർണലന്മാർ, പുടിമത്സ്യന്മാർ, കുന്തലന്മാർ, കുഷകന്മാർ, തരിഗ്രഹന്മാർ, ശൂരസേനന്മാർ, ഇജികന്മാർ, കല്പകരണന്മാർ എന്നിവരും, തിലഭാഗന്മാർ, മസരന്മാർ, മധുമത്തന്മാർ, കാകുന്ദകന്മാർ, കാശ്മീരന്മാർ, സിന്ദുസൗവീരന്മാർ, ഗന്ധരന്മാർ, ദർശകന്മാർ എന്നിവരും ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചു. അഭിസാരന്മാർ, കുടൃതന്മാർ, സൌരിലന്മാർ, ബാഹ്ലീകന്മാർ, ദർവി, മലവ, ദർവ, വടജമാര തോരഗന്മാർ എന്നിവരും, ബാലരട്ടന്മാർ, സുദാമനന്മാർ, മുമല്ലികന്മാർ, ബന്ദഹ്കരി കഷന്മാർ, കുലിന്ദന്മാർ, ഗന്ധികന്മാർ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർകൂടി ഉൾപ്പെടുന്നു. വനായവന്മാർ, ഒദശന്മാർ, പാർശ്വന്മാർ, റോമാണന്മാർ, കുഷബിന്ദവന്മാർ, കാച്ഛന്മാർ, ഗോപാലകാച്ഛന്മാർ, ജാംഗലന്മാർ, കുറുവര്ണകന്മാർ, കിരാതന്മാർ, ബർബരന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, വൈദേഹന്മാർ, താമ്രളിടികന്മാർ, ഔദ്രന്മാർ, മ്ലേച്ഛന്മാർ, സൈരിന്ദ്രന്മാർ, മഹത്വമുള്ള പാർവതീയന്മാർ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ഉണ്ട്. തക്ഷിണഭാഗത്തുള്ള ദ്രാവിഡന്മാർ, കേരളന്മാർ, പ്രാച്യന്മാർ, മൂഷികന്മാർ, ബാലമൂഷികന്മാർ, കര്ണ്ണാടകന്മാർ, മാഹിഷകന്മാർ, വികന്ദന്മാർ, ജല്ലികന്മാർ, കുന്തലന്മാർ, സൌഹൃദന്മാർ, അലകനനന്മാർ, കൌക്കുടകന്മാർ, ബോളന്മാർ, കോകനന്മാർ, മണിവാലകന്മാർ, സമംഗന്മാർ, കനകന്മാർ, കുങ്കുരാംഗരമാരിഷന്മാർ എന്നിവരും ഉണ്ട്. പതാകകളും ഉത്സവചിഹ്നങ്ങളും ധരിക്കുന്ന ത്രിവർഗ്ഗന്മാർ, മാല്യന്മാർ, സേനയന്മാർ, വ്യൂഢകന്മാർ, കോരകന്മാർ, പ്രോഷ്ഥന്മാർ, സംഗവേഗധരന്മാർ, വിന്ധ്യരുലികന്മാർ, പുലിന്ദന്മാർ, ബൽവലന്മാർ, മലവന്മാർ, മലരന്മാർ, അപരവർത്തകന്മാർ, കുലിന്ദന്മാർ, കാലദാസന്മാർ, ചണ്ടകന്മാർ, കുറടന്മാർ, മുശലന്മാർ, തനവാലന്മാർ, സതീർത്ഥന്മാർ, പൂതിസൃംജയന്മാർ എന്നിങ്ങനെ അനേകം ജനവിഭാഗങ്ങൾ. അനിദായന്മാർ, ശിവാടകന്മാർ, തപാനന്മാർ, സൂതപാസന്മാർ, ഋഷികന്മാർ, വിദർഭന്മാർ, സ്തംഗനന്മാർ, പരതംഗകന്മാർ, ജാവനന്മാർ, കാംബോജന്മാർ, ദാരുണന്മാർ, മറ്റു മ്ലേച്ഛവർഗ്ഗങ്ങൾ, സകൃഘൃഹന്മാർ, കുലട്യന്മാർ, ഹൂണന്മാർ, പാർസികന്മാർ, രമണന്മാർ, ദശമാലികന്മാർ, ക്ഷത്രിയഗ്രാമങ്ങൾ, വൈശ്യ, ശൂദ്രകുടുംബങ്ങൾ, ശൂരന്മാർ, അഭീരന്മാർ, ദരദന്മാർ, കാശ്മീരന്മാർ, അവരുടെയും പശുക്കളും ഈ ദേശങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഖാണ്ഡികന്മാർ, തുഷാരന്മാർ, പത്മഗന്മാർ, പർവതഗുഹകളിൽ താമസിക്കുന്നവർ, ആദ്രേയന്മാർ, സഭിരാദാജന്മാർ, സ്തനപോഷകന്മാർ, ദ്രോഷകന്മാർ, കലിംഗന്മാർ, കിരാതജാതികൾ, തോമരന്മാർ, ഹന്യമാനന്മാർ, കരഭംജകന്മാർ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ ഈ ദേശങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നു. സൂതൻ പറയുന്നു: ഈശാന്യവും ഉത്തരഭാഗവും ഉൾപ്പെടെ ഞാൻ പേരുകൾ മാത്രം പറഞ്ഞുവെച്ച ഈ ജനവിഭാഗങ്ങൾ, അവരുടെ ഗുണവും ശക്തിയും അനുസരിച്ച്, ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നീ പുരുഷാർത്ഥങ്ങളിൽ മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ നേടുന്നു. ഇതുവരെ സൂതൻ ജംബൂദ്വീപത്തിലെ ജനവിഭാഗങ്ങളെ വിവരിച്ചു. പിന്നീട്, മഹർഷിമാർ ചോദിച്ചു: "ഹേ സൂത, ഭാരതഭൂമിയുടെയും ഹിമവാന്റെയും ആയുര്, ബല, മംഗള-അമംഗളസ്വഭാവങ്ങൾ വിശദമായി പറയണം. അതുപോലെ പൂർവ്വം, ഭാവി, വർത്തമാനകാലം, ഹരിവർഷം എന്നിവയും വിശദീകരിക്കണം." സൂതൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഭാരതഭൂമിയിൽ നാലു യുഗങ്ങൾ ഉണ്ട്, മഹർഷികളേ: കൃത, ത്രേത, ദ്വാപര, തിഷ്യ. ആദ്യം കൃതയുഗം, പിന്നെ ത്രേതയുഗം, അതിനുശേഷം ദ്വാപരയുഗം, പിന്നെ തിഷ്യയുഗം ആരംഭിക്കുന്നു. കൃതയുഗത്തിൽ ആയുസ്സ് നാലായിരം വർഷമാണ്; തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ മഹർഷികൾ അങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ത്രേതയുഗത്തിൽ ആയുസ്സ് മൂവായിരം വർഷമാണ്; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ ഇരുവായിരം വർഷമാണ്; തിഷ്യയുഗത്തിൽ ജനനംമുതൽ മരണം വരെ ജീവിക്കുന്നു. തിഷ്യയുഗത്തിൽ, ഗർഭത്തിൽ മരിക്കുന്നവരും ജനിച്ചവരും നാശം പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ജനിക്കുന്നവർ വലിയ ബലവും, ഉജ്ജ്വലമായ ബുദ്ധിയും, ധൈര്യവും ഉള്ളവരായി നൂറുകണക്കിന്, ആയിരക്കണക്കിന് ജനിക്കുന്നു. കൃതയുഗത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർ ശക്തരും മനോഹരരുമായി ജനിക്കുന്നു; തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ഋഷിമാർ ഉദയം ചെയ്യുന്നു. അവർ ഉത്സാഹശാലികളും, ഉന്നതമനസ്സും ധർമ്മനിഷ്ഠയും ഉള്ളവരും, സത്യം സംസാരിക്കുന്നവരും, മനോഹരരൂപവും, ഉജ്ജ്വലശരീരവും, ധൈര്യവും, അമ്പുയുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യവുമുള്ളവരുമാണ്. യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീരന്മാർ ജനിക്കുന്നു; ക്ഷത്രിയർ തങ്ങളുടെ ധൈര്യത്തിന് പ്രശസ്തരാണ്. ത്രേതയുഗത്തിൽ എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും ഏകാധിപതികളാണ്. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളും ജനിക്കുന്നു; അവർ ഉത്സാഹശാലികളും ധൈര്യശാലികളും പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ താത്പര്യമുള്ളവരുമാണ്. ജനങ്ങൾ ഉജ്ജ്വലതയിലും കോപത്തിലും സമ്പന്നരാണ്; അവർ ലോഭവും വഞ്ചനയും നിറഞ്ഞവരായി തിഷ്യയുഗത്തിൽ ജനിക്കുന്നു. അസൂയ, അഹങ്കാരം, കോപം, കപടത, ഇർഷ, കാമം, ലോഭം എന്നിവയും തിഷ്യയുഗത്തിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിയന്ത്രണം വരുന്നു; അതിനുശേഷം ഹിമവാന്റെ ഉത്തമപ്രദേശവും, പിന്നെ ഹരിവർഷവും വരുന്നു. മഹർഷിമാർ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "നീ ജംബൂദ്വീപത്തെ ശരിയായി വിവരിച്ചു. ഇനി വിശ്കംഭയുടെ അളവ് പറയണം. സമുദ്രത്തിന്റെ അളവും, ശകദ്വീപവും, ധാർമ്മികമായ കുശദ്വീപവും വിശദീകരിക്കണം. ശാല്മല, ക്രൗഞ്ചദ്വീപങ്ങൾക്കുറിച്ചും സത്യം പറയണം." സൂതൻ പറഞ്ഞു: "ബ്രാഹ്മണമാരേ, ഈ ലോകം ചുറ്റിപ്പറ്റുന്ന അനേകം ദ്വീപുകൾ ഉണ്ട്. ഏഴു ദ്വീപുകളുടെ കഥ ഞാൻ പറയാം; ശ്രവിക്കൂ. ജംബൂദ്വീപത്തിന്റെ വീതി പതിനെട്ടായിരം ആറുനൂറ് യോജനമാണ്." ഇങ്ങനെ സൂതൻ മഹർഷിമാരോട് ഭാരതഭൂമിയുടെയും അതിലെ ജനവിഭാഗങ്ങളുടെയും, യുഗങ്ങളുടെയും, ദ്വീപങ്ങളുടെയും മഹത്വം വിശദമായി വിവരിച്ചു.