ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനുശേഷം അതിന്റെ പാകം പൂർത്തിയാകാത്ത ഘട്ടത്തിൽ, വായു അതിനെ വിഭജിക്കുന്നു. ആ ഭക്ഷണത്തിൽ പ്രവേശിച്ച്, വായു അതിനെ ശരിയായി പാകം ചെയ്യുകയും, അതിന്റെ ഗുണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ജീർണനാഗ്നിയുടെ മുകളിൽ ജലം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു, ആ ജലത്തിൽ ഭക്ഷണം വിശ്രമിക്കുന്നു; ജലത്തിന്റെ താഴെ, പ്രാണവായു സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നു, ആഗ്നിയെ സാവധാനം കാറ്റുവാൻ. വായു ആഗ്നിയെ കാറ്റുവാൻ, ആഗ്നി ജലത്തെ അത്യന്തം ചൂടാക്കുന്നു; ഈ ചൂടിന്റെ ഏകതയിൽ, ഭക്ഷണം എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും വീണ്ടും പാകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. പാകം ചെയ്ത ആ ഭക്ഷണം രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി മാറുന്നു: മാലിന്യങ്ങൾ വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു, സാരവും വ്യക്തമാകുന്നു; പന്ത്രണ്ടു മാലിന്യങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് പുറത്താക്കപ്പെടുന്നു. ചെവി, കണ്ണ്, മൂക്ക്, നാവു, പല്ല്, അധം, ജനനേന്ദ്രിയം, ഗുദം—ഇവയിൽ മാലിന്യങ്ങൾ പുറപ്പെടുന്നു; ചർമ്മം, മൂത്രം, വിയർപ്പ്—ഇവയാണ് പന്ത്രണ്ടു മാലിന്യങ്ങൾ. ശരീരത്തിലെ എല്ലാ നാഡികളും ഹൃദയപദ്മത്തിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയുടെ അറ്റങ്ങളിൽ പ്രാണവായു സൂക്ഷ്മസാരത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഈ സാരത്തോടൊപ്പം, പ്രാണവായു വീണ്ടും നാഡികൾ നിറയ്ക്കുന്നു; നിറഞ്ഞ നാഡികൾ ശരീരത്തെ മുഴുവൻ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ശേഷം, നാഡികളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സാരം ദേഹചൂടിൽ പാകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; പാകം ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിൽ രണ്ടുവിധം മാറ്റങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുന്നു. അതിൽ നിന്ന് ചർമ്മം, മാംസം, അസ്ഥി, മജ്ജ, മേദ, രക്തം ഉരുത്തിരിയുന്നു; രക്തത്തിൽ നിന്ന് മുടിയും മാംസവും, മാംസത്തിൽ നിന്ന് മുടിയും സന്ധിയും ജനിക്കുന്നു. സന്ധികളിൽ നിന്ന് മജ്ജയും അസ്ഥിയും, മജ്ജയിലും അസ്ഥികളിൽ നിന്ന് മേദം; മജ്ജയുടെ രൂപത്തിൽ കുറവ്, അതോടൊപ്പം സന്താനോത്പാദനത്തിന് കാരണമായ ശുക്ലം ഉരുത്തിരിയുന്നു. ഈയിടെ, ജീർണിച്ച ഭക്ഷണത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടു മാറ്റങ്ങൾ വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ശുക്ലം അതിന്റെ അവസാനമായ മാറ്റമാണ്, ശുക്ലത്തിൽ നിന്ന് ശരീരം ഉരുത്തിരിയുന്നു. യഥാസമയം, ദോഷരഹിതമായ ശുക്ലം ഗർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വായുവുമായി ചേർന്ന്, സ്ത്രീയുടെ രക്തത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ശുക്ലം പുറപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, അതിന്റെ കാരണങ്ങളോടെ ആത്മാവ്, തന്റെ കർമ്മങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. ശുക്ലവും രക്തവും ചേർന്നതിൽ, ആദ്യദിനത്തിൽ ഒരു കട്ട രൂപം ഉണ്ടാകുന്നു; അഞ്ചു രാത്രികളിൽ, ആ കട്ട ഒരു കbubble ആയി മാറുന്നു. ഒരു മാസത്തിൽ, അത് മാംസമായി മാറുന്നു, പിന്നെ അഞ്ചു ഭാഗങ്ങളായി രൂപം പ്രാപിക്കുന്നു: കഴുത്ത്, തല, ഭുജങ്ങൾ, പീഠം, വയറ്. അതുപോലെ, കൈകളും കാലുകളും, പുറങ്ങളും, അരയും, ശരീരവും; രണ്ടാമാസത്തിൽ, സന്ധികൾ ക്രമേണ ഉരുത്തിരിയുന്നു. മൂന്നാമാസത്തിൽ, നൂറുകണക്കിന് സന്ധികൾ രൂപം പ്രാപിക്കുന്നു; നാലാമാസത്തിൽ, വിരലുകളും മറ്റ് അവയവങ്ങളും ക്രമമായി വളരുന്നു. അഞ്ചാമാസത്തിൽ, വായ്, മൂക്ക്, ചെവി ഉരുത്തിരിയുന്നു; പല്ലുകളുടെ നിര, നാവും, കുറേ nailകളും ഉണ്ടാകുന്നു. ആറ് മാസത്തിൽ, ചെവിയുടെ തുറവുകൾ വീണ്ടും ഉരുത്തിരിയുന്നു; ഗുദം, ജനനേന്ദ്രിയം, ലിംഗം എന്നിവയും ഉരുത്തിരിയുന്നു. ഏഴാം മാസത്തിൽ, കൈകാലുകളിൽ സന്ധികൾ ഉരുത്തിരിയുന്നു; ശരീരം മുഴുവൻ ഭാഗങ്ങൾക്കൊപ്പം പൂർത്തിയാവുന്നു, തല മുടിയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. എട്ട് മാസത്തിൽ, ശരീരത്തിന്റെ വ്യത്യസ്തവും വ്യക്തമായ ഭാഗങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു; അഞ്ചു ഘടകങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ, പൂർണ്ണമായ ജീവി നിലകൊള്ളുന്നു. അമ്മയുടെ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ആറു സാരങ്ങൾ ചേർന്ന്, നാഭിനാഡിയിലൂടെ ബന്ധപ്പെട്ട്, ദിവസം ദിവസവും വളരുന്നു. പിന്നെ, ആത്മാവ് പൂർണ്ണമായ ശരീരത്തിൽ സ്മൃതി പ്രാപിക്കുന്നു; സുഖ-ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു, ഉറക്കം, സ്വപ്നം, പൂർവ്വകർമ്മങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. "ഞാൻ മരിച്ചും ജനിച്ചും, വീണ്ടും ജനിച്ചും മരിച്ചും, അനേകമായ ഗർഭങ്ങൾ ഞാൻ പലവിധത്തിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു, സംസ്കാരങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇനി ഞാൻ ഉത്തമമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്, വീണ്ടും ഗർഭത്തിൽ പോകാതിരിക്കാൻ." ഗർഭത്തിൽ വസിക്കുന്ന സമയത്ത്, "ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുമ്പോൾ, ഞാൻ പുനർജനനചക്രം അവസാനിപ്പിക്കുന്ന പരമജ്ഞാനം തേടും" എന്ന ചിന്ത ആത്മാവ് ഉരുത്തിരിയിക്കുന്നു. നിശ്ചയമായും, ഗർഭത്തിലെ വലിയ വേദനയിൽ, ആത്മാവ് കർമ്മത്താൽ നിർബന്ധിതനായി, മോക്ഷമാർഗ്ഗങ്ങൾ ചിന്തിക്കുന്നു. ഒരു പർവ്വതത്തിന് കീഴിൽ കുടുങ്ങിയവൻ അനുഭവിക്കുന്ന വേദനപോലെ, പരികലിതമായ ആ膜യിൽ പൊതിഞ്ഞ്, ദുഃഖവും വേദനയും അനുഭവിക്കുന്നു. സമുദ്രത്തിൽ വീണവൻ അനുഭവിക്കുന്ന വേദനപോലെ, ഗർഭരസത്തിൽ മുക്കിയ ശരീരത്തിൽ, ആത്മാവ് അലമ്പിടുന്നു. ഇരുമ്പ് കിണ്ണത്തിൽ വെച്ച് തീയിൽ പാകം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, ഗർഭകിണ്ണത്തിൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ വയറിലെ തീയിൽ പാകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. തീപോലുള്ള സൂചികൾ ശരീരത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കുത്തുന്ന വേദന, ഗർഭവാസത്തിലെ ദുഃഖത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്. ഗർഭം പോലെ കഠിനമായ വാസസ്ഥലം മറ്റൊന്നില്ല; ജൈവികൾ അനുഭവിക്കുന്ന ദുഃഖം താരതമ്യേന ഇല്ലാത്തതും, അതിശയവും, കഷ്ടതയുമാണ്. ഈ ഗർഭവാസത്തിലെ ദുഃഖം, ചലിക്കുന്നവരും അചലവുമുള്ള എല്ലാ ജീവികൾക്കും, അവരുടെ ഗർഭം അനുസരിച്ച് വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ജനനവേദന, ഗർഭത്തിലെ ബന്ധനത്തിന്റെ വേദനയാൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് ഗുണം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു; ഈ വേദന, ജനന സമയത്ത്, ആത്മാവിന് ഉരുത്തിരിയുന്നു, അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഉരുണ്ടു രൂപത്തിലുള്ള, അസ്ഥികളാൽ ഘടിതമായ, സന്ധികളാൽ ബന്ധിതവും പൊതിഞ്ഞതുമായ ഗർഭത്തിലെ ശരീരം, യന്ത്രത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദത്തിൽ താഴേയ്ക്ക് തള്ളപ്പെടുന്നു. രക്തം, മാംസം, മേദം എന്നിവയിൽ പുരണ്ട, മലവും മൂത്രവും നിറഞ്ഞ ഒരു പാത്രം; മുടി, ശരീരമുടി, nails എന്നിവകൊണ്ട് മൂടിയ, രോഗങ്ങൾക്ക് മുൻതൂക്കം നൽകുന്ന സ്ഥാനം. അതിന് ഒരു വലിയ തുറവാണ് വായ്, എട്ട് ജനാലപോലുള്ള തുറവുകൾ, രണ്ട് അധങ്ങൾ വാതിലുകൾ, പല്ലുകൾ, നാവും, കംഭവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. നാഡികളും വിയർപ്പിന്റെ പ്രവാഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ, കഫം, പിത്തം നിറഞ്ഞ, വൃദ്ധതയും ദുഃഖവും പിടിച്ച, കാലത്തിന്റെ വായിൽ തീയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശരീരമാണിത്.