രാജാവേ, ശക്തി അതിരുകടന്നാൽ, അതിന്റെ ഉജ്ജ്വലത ശരീരത്തിലെ പ്രധാന അവയവങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നു. അതിൽ നിന്ന് ആസക്തി ജനിക്കുന്നു, അത് ഒരു മുള്ളുപോലെയാണ്, രാജാവേ. ആസക്തിയുടെ തീ, ശക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്; ലൈംഗിക ബന്ധത്തിലൂടെ ശരീരം അവസാനിക്കുന്നു. ആസക്തിയുടെ തീയിൽ പീഡിതനായ ഒരാൾ സ്ത്രീയെ തേടുന്നു; ബന്ധത്തിന്റെ ആഗ്രഹത്തിൽ ആവേശം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ശരീരം ഉജ്ജ്വലത നഷ്ടപ്പെടുന്നു, ശക്തി കുറഞ്ഞു വരുന്നു; ദുർബലനാകുമ്പോൾ, ആന്തരിക തീയിൽ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. ആ തീ ശരീരത്തിലാകമാനം പടർന്ന് രക്തവും ശുക്ലവും ദഹിക്കുന്നു; ശുക്ലവും രക്തവും നശിച്ചപ്പോൾ, ശരീരം ശൂന്യമായിരിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, അതി ഭയാനകമായ ഒരു കാറ്റ് ഉയരുന്നു; ക്ഷീണവും വേദനയും കൊണ്ടു വിറയുന്ന മനസ്സും, അവൻ ക്ഷീണിതനാവുന്നു. എന്തെങ്കിലും സ്ത്രീയെ കാണുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും അവളെ പിന്തുടരുന്നു; ശരീരത്തിൽ സംതൃപ്തി ഉണ്ടാകുന്നില്ല, മനസ്സ് ആഗ്രഹത്തിന്റെ വഴിയിൽ പോകുന്നു. അങ്ങനെ, ആസക്തിയിൽ മുങ്ങിയവന്റെ ശരീരത്തിൽ കാഴ്ച്ചയും അഴകും ഉണ്ടാകുന്നു; ആവേശം കൊണ്ടു ക്ഷീണിതനായവൻ മാംസവും രക്തവും നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആസക്തിയുടെ തീയിൽ ശരീരം ദഹിച്ചപ്പോൾ, വെള്ളമുടി വരുന്നു; അങ്ങനെ, ആസക്തിയുള്ളവൻ ദിവസേന പ്രായം കൂടുന്നു. ബന്ധത്തിനിടെ, പുരുഷൻ സ്ത്രീയെ ചിന്തിക്കുന്നു, ഒരു വൃദ്ധൻപോലെ; അതുപോലെ, അവന്റെ തേജസ് കുറയുന്നു, മനുഷ്യരുടെ അധിപതിയേ. അങ്ങനെ, ശരീരം നശനത്തിന്റെ സ്വഭാവം എടുക്കുന്നു; വീണ്ടും, തീ ഉയരുന്നു, അതു പ്രായം എന്ന രൂപത്തിൽ വരുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ജീവികളിൽ, ക്ഷയത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ഭയാനകമായ ഒരു ജ്വരം ഉയരുന്നു; നിലനിൽക്കുന്നവരും ചലിക്കുന്നവരും, ഈ ജ്വരം കൊണ്ടു പീഡിതരാവുന്നു. ഇവർ എല്ലാവരും, പലതരം വേദനകളാൽ, നശിക്കുന്നു; ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു—ഇനിയും എന്ത് പറയണം? ഇങ്ങനെ, മഹാരാജാവ് മാതലിക്ക് ഇങ്ങനെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "മാതലി, ഈ ശരീരം, ആത്മാവിനൊപ്പം, ധർമ്മത്തിന്റെ സംരക്ഷകൻ ആണ്; എങ്കിലും, ഈ ശരീരം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുന്നില്ല—അതിനുള്ള കാരണം പറയൂ." മാതലി പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങൾ തമ്മിൽ യോജനം ഉണ്ടാവുന്നില്ല; അവ ആത്മാവിനൊപ്പം നിലനിൽക്കുന്നു, പക്ഷെ അഞ്ചായി യോജിച്ചില്ല. ശരീരത്തിൽ അവയുടെ ഒരു കൂട്ടം ഉണ്ടാകുന്നു; പ്രായം കൊണ്ടു പീഡിതരായവൻ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു. പൂമിക, fluids കൊണ്ടു നനയുമ്പോൾ, മൃദുവായിരിക്കുന്നു, രാജാവേ. പുഴുക്കളും എലികളും പൂമികയെ തകർത്തു, കുഴികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു, വലിയ കുടംതലയുള്ള പുഴുക്കളും. അതുപോലെ, ശരീരത്തിൽ വീർപ്പുകളും പുണ്ണുകളും ഉണ്ടാകുന്നു; ഈ ശരീരം, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവേ, പുഴുക്കളാൽ തകർക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ, ഉടനെ വളയും, വേദനയും ഉണ്ടാകുന്നു; അങ്ങനെ, നഹുഷന്റെ പുത്രനേ, ഈ ശരീരം ഈ ദോഷങ്ങൾ കൊണ്ടു പീഡിതമാണ്. എങ്ങനെ, പ്രാണയോജനം കൊണ്ടു, ശരീരം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകും, രാജാവേ? ഈ ശരീരത്തിൽ ഭൂതത്വം പൊതുവായ ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഭൂമിയെപ്പോലെ, ശരീരം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുന്നില്ല. ഈ ഭൂമിശരീരത്തിന്റെ അനേകം ദോഷങ്ങൾ ഞാൻ നിന്നോട് വിശദീകരിച്ചു." ഇതോടെ, മാതാപിതൃതീർത്ഥയുടെ മഹത്വം, വേനയുടെ കഥയിലുള്ള ഭൂമിഖണ്ഡത്തിലെ പദ്മപുരാണത്തിലെ അഞ്ഞൂറ് അദ്ധ്യായം സമാപിച്ചിരിക്കുന്നു. യയാതി വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "മാതലി, പാപത്താലും, ധർമ്മത്താലും, ഈ ശരീരം വീഴുന്നു; കേൾക്കൂ. ഭൂമിയിൽ പോലും, പുണ്യത്തിന് പ്രത്യേകമായ പ്രാധാന്യം ഞാൻ കാണുന്നില്ല. ശരീരം വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു, മുൻപ് വീണതുപോലെ; ശരീരം എങ്ങനെ ഉദിക്കുന്നു? അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ പറയൂ." മാതലി പറഞ്ഞു: "പിന്നെ, നരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നവർക്കു, അധർമ്മം കൊണ്ടു മാത്രം, അഞ്ചു ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്ന് ശരീരം ഒരു നിമിഷത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു. അതുപോലെ, ഒരു പുണ്യപ്രവൃത്തിയാൽ, ദേവന്മാർക്ക് തത്സമയം, തലമുറകളിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായ ശരീരം ഉണ്ടാകുന്നു. മഹാത്മാക്കളുടെ ശരീരം, മിശ്രകർമ്മത്തിൽ നിന്ന്, നാലു വിഭാഗങ്ങളായി മാറുന്നവയാണ്. തളിരിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നവ, നിലനിൽക്കുന്ന ജീവികൾ—പുല്ല്, ചെടികൾ, മുതലായവ; പുഴുക്കളും, കീടങ്ങളും, പാമ്പുകളും, ഈർപ്പം കൊണ്ടു ശരീരം ഇല്ലാതെ ജനിക്കുന്നവ. പക്ഷികൾ, പാമ്പുകൾ, മുങ്ങികൾ, രാജാവേ, മുട്ടിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു; ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നവ മനുഷ്യരും നാലു കാൽ ജീവികളും. അവിടെ, ഭൂമി, വെള്ളം കൊണ്ടു നനയുന്നു, രക്തത്തിന്റെ ചൂടിൽ വേവുന്നു, കാറ്റ് കൊണ്ട് ഉണലുന്നു, വിത്ത് വയലിൽ സ്വീകരിക്കുന്നു. വിത്തുകൾ വിതച്ച്, വീണ്ടും വെള്ളം കൊണ്ടു നനച്ചപ്പോൾ, മൃദുവായവയിൽ, വേരിന്റെ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു. ആ വേരിൽ നിന്ന് തളിരുണ്ടാകുന്നു; തളിരിൽ നിന്ന് ഇലകൾ, ഇലയിൽ നിന്ന് തണ്ട്, തണ്ടിൽ നിന്ന് വീണ്ടും കShoot ഉണ്ടാകുന്നു. Shoot-ൽ നിന്ന് പാൽ, പാൽ മുതൽ അരി, അരി വേവിച്ചാൽ, ഔഷധികൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. യവം മുതലായവ അരി വരെ, പതിനേഴു ശ്രേഷ്ഠമായവയാണ്; ശേഷിക്കുന്ന ഔഷധികൾ, ഫലസാരമുള്ളവ, ചെറുതാണ്. ഇവ, മുറിച്ചും, അടിച്ചും, ആദ്യം സന്യാസികൾ ഉരുട്ടിയും, ഉരുളിയും, പാത്രങ്ങളും, വെള്ളം, തീ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്നു. അവയുടെ സ്വന്തം ആറു വ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രകാരം, അവ മാറുന്നു; അവയുടെ രുചികൾ തമ്മിൽ ചേർത്ത്, അനേകം രുചികൾ നേടുന്നു. രാജാവേ, ആഹാരം ചവയ്ക്കാവുന്നതും, കഴിക്കാവുന്നതും, കുടിക്കാവുന്നതും, ചൊരിയാവുന്നതും, ഉമ്മിയാവുന്നതും, നക്കാവുന്നതും—ആറ് വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്; മധുരം മുതൽ ആറ് ഗുണങ്ങൾ. ആഹാരം, കഷ്ണം, കല്ല്, വായിൽ കൊണ്ടു, ശരീരധാരികൾ കഴിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, ആഹാരത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ ജീവികളും നിലനിൽക്കുന്നു." ഇങ്ങനെ, പദ്മപുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗം, ശരീരത്തിന്റെ സ്വഭാവം, അതിന്റെ ദോഷങ്ങൾ, ജനനവും, ആഹാരത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവും, യയാതിയും മാതലിയും തമ്മിലുള്ള സംവാദത്തിൽ, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നു.