യൗവനം നിലനിൽക്കുന്ന കാലത്ത്, മനുഷ്യർ എല്ലാ സുഖങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നു; ആൾക്കാർക്ക് ആഗ്രഹം വന്നാൽ അതിനെ അനുസരിച്ച് സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു. യൗവനം നിലനിൽക്കുന്നവരെ സുഖങ്ങൾ കീഴടക്കുന്നു, പക്ഷേ വയസ്സ് വരുമ്പോൾ, അശോകവതിയേ, യൗവനത്തിന് എന്ത് പ്രയോജനം? വയസ്സ് എത്തുമ്പോൾ, ദേവിയേ, യാതൊരു ശ്രമവും വിജയിക്കാറില്ല; വയസ്സായ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും ചിന്തയിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു, സന്തോഷം കിട്ടുന്നില്ല. വയസ്സ് വന്നപ്പോൾ, സുന്ദരിയേ, പാലം പണിയാൻ പോലും ശ്രമം നടക്കുന്നു; യൗവനം കടന്നുപോയ ശേഷം ശരീരം ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കുന്നു, ശുഭദയേ. അതിനാൽ, സുഖമായി ജീവിക്കണം, മധുരമായ വീഞ്ഞ് കുടിക്കണം; മനോഹര കണ്ണുകളുള്ളവളേ, കാമത്തിന്റെ അമ്പുകൾ ശരീരത്തിൽ കത്തുന്നു. ഇവിടെ ഒരു പുരുഷൻ വന്നിരിക്കുന്നു — സുന്ദരനും ഗുണവാനുമാണ്; ഈ മനുഷ്യൻ പുരുഷസിംഹനാണ്, സകലവിദ്യകളും ഗുണങ്ങളും ധനവും ഉള്ളവൻ. അവൻ എപ്പോഴും നിനക്കായി സമർപ്പിതനാണ്, ഉത്തമവർണ്ണയുള്ള സ്ത്രീയേ, സ്നേഹത്തോടെ. സുകല പറഞ്ഞു: ജീവിയെക്കു ബാല്യവും ഇല്ല, ജീവിതത്തിൽ യൗവനവും ഇല്ല. അവനു വയസ്സ് പോലും ഇല്ല; സ്വയം സിദ്ധൻ, പൂർണ്ണ വിജയങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ, അമരൻ, വയസ്സില്ലാത്തവൻ, സർവവ്യാപിയുമാണ്, പൂർണ്ണസിദ്ധനും ജ്ഞാനികളിൽ ഉത്തമനും. ആഗ്രഹം ഇല്ലെങ്കിലും ലോകത്തിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു, സ്വന്തം രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; വീടിന്റെ ഘടനയിലേറെ ശരീരത്തിന്റെ രൂപം. വീടുകൾ പലതരം തൂണുകളും, മരക്കകങ്ങളും, കട്ടകൾ കൊണ്ടു നിർമ്മിക്കുന്നതുപോലെയാണ്; മണ്ണും വെള്ളവും ചേർത്ത് ചുറ്റും രൂപം ലഭിക്കുന്നു; മരക്കകകൾ പാളി പൂശിയാൽ അലങ്കാരത്തോടെ മനോഹരമാകുന്നു. ആദ്യം രൂപം കാണുന്നു, വീട് തൂണുകൊണ്ട് അളക്കുന്നു; പാളി പൂശി ദിവസേന പോഷണം ചെയ്യുന്നു. കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ വീട് തളരുന്നു, മധ്യകാലത്ത് വീടിന്റെ വയസ്സും പറയപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ ഭംഗി മങ്ങുന്നു, ഉടമ പാളി പൂശുന്നു; തന്റെ ഇഷ്ടാനുസരണം അതിനെ വീണ്ടും ഭംഗിയിലാക്കുന്നു. വീടിന്റെ യൗവനം, ദൂതനേ, പറയപ്പെടുന്നു; മരക്കകകൾ കാലം കൂടുമ്പോൾ തളരുന്നു. അടിത്തറയുടെ ഭാഗങ്ങൾ തളരുന്നു, ചലിക്കുന്നു; പാളിയുടെ ഭാരമേറ്റാൻ കഴിയാതെ, നിലനിൽക്കാറില്ല. അങ്ങനെ, വീടിന്റെ വയസ്സായ അവസ്ഥ പറയപ്പെട്ടു, കേൾക, ദൂതനേ; വീട് തകർന്നുപോകുന്നത് കണ്ട ഉടമ അതിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഉടമ ഉടൻ മറ്റൊരു വീട് തേടുന്നു; അതുപോലെയാണ് ബാല്യം, യൗവനം, വയസ്സായ അവസ്ഥ മനുഷ്യർക്കും വരുന്നത്. ബാല്യത്തിൽ, കുട്ടിയുടെ രൂപം കാണിക്കുന്നു, അറിവില്ല; ശരീരത്തെ വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുന്നു. ഉണക്കുകൾ, ചന്ദനം, പാനം എന്നിവകൊണ്ട് ശരീരം യൗവനത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു, അതിനാൽ അതി മനോഹരമാകുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ അകവും പുറവും വിവിധ രസങ്ങളാൽ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ഈ പോഷണത്തിലൂടെ പൂർണ്ണമായും വികസിക്കുന്നു. മാംസം വർദ്ധിക്കുന്നു, പുതിയ മികച്ച രസങ്ങളും ഉളവാകുന്നു; അവയവങ്ങൾ, രാജാവേ, വ്യാപിച്ചു, പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ അവയവവും അതിന്റെ രസത്തിൽ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു: പല്ലുകൾ, അധങ്ങൾ, മുലകൾ, കൈകൾ, അര, പുറം, തണ്ടുകൾ — രണ്ട് വശവും ഒരുപോലെ. പല്മുകൾ, പാദങ്ങൾ വളർച്ച നേടുന്നു; ഇവയും കാലം കൂടുമ്പോൾ വലുതാകുന്നു. രസവും മാംസവും കൊണ്ട് അവയവങ്ങൾ മനോഹരമാകുന്നു; ഈ രൂപങ്ങളോടെ, മരണവാനായ മനുഷ്യൻ രസത്തിൽ ബന്ധിതനാണ്, ദൂതനേ. ലോകത്തിൽ മനുഷ്യൻ മനോഹരനെന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു — എങ്ങനെ ആകുന്നു? ഈ ശരീരം, ദൂതനേ, മലവും മൂത്രവും നിറയുന്ന ഒരു പാത്രം മാത്രമാണ്. ഈ ശരീരം അശുദ്ധമാണ്, എപ്പോഴും ചോരുന്നു, കരുണയില്ല; അതിൽ എന്ത് ഭംഗി പറയാൻ, സുന്ദരിയേ, അത് വെള്ളത്തിന്റെ ബുബ്ബിള് പോലെയാണ്. അത് അമ്പത് വർഷം സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്നു, പിന്നെ ദിവസേന ക്ഷയം വരുന്നു. പല്ലുകൾ തളരുന്നു, വായിൽ ചോരുന്നു; കണ്ണുകൾ കാണുന്നില്ല, ചെവി കേൾക്കുന്നില്ല. കൈകളും കാലുകളും ചലിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല, ദൂതനേ; ശരീരം അശക്തമാകുന്നു, വയസ്സിന്റെ സമയത്തിൽ. രസം ഉണങ്ങുന്നു, വയസ്സിന്റെ ചൂടിൽ കത്തിയതുകൊണ്ട്; ശരീരം അശക്തമാകുന്നു, ദൂതനേ — എങ്ങനെ ഭംഗി ആഗ്രഹിക്കാം? പഴയ വീട് അനിവാര്യമായി തകരുന്നപോലെ, ശരീരവും വയസ്സിൽ ക്ഷയിക്കുന്നു — സംശയമില്ല. എന്റെ ഭംഗി ദിവസേന മങ്ങുന്നു, നിറം പോലെ; ആരാണ് എന്നെ ഭംഗിയോടെ അലങ്കരിക്കുന്നത്, ആരാണ് ഭംഗി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? പഴയ വീട് തകരുന്നതുപോലെ, ആ മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ ശക്തനാകും? ആരുടെ വേണ്ടി നീ വന്നിരിക്കുന്നു, ദൂതനേ — ആരാണ് അവനെ പ്രശംസിക്കുന്നത്? ഇപ്പോൾ പറയൂ, എന്റെ അവയവങ്ങളിൽ നീ എന്താണ് കണ്ടത്? ദൂതനേ, എന്റെ അവയവങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചിരിക്കുന്നു — ഇനി ഒന്നുമില്ല. നീയോ, അവനോ, ഞാനോ — ഒരുപോലെയാണ്; ആരുടെ ഭംഗി നഷ്ടമാവുന്നില്ല? ഭൂമിയിൽ യാതൊരു മനുഷ്യനും യഥാർത്ഥത്തിൽ മനോഹരനല്ല. ഉയരമുള്ള വൃക്ഷങ്ങളും പർവതങ്ങളും, സുന്ദരിയേ, എല്ലാം കാലത്തിനാൽ വീഴുന്നു; സമയം ബാധിച്ചവ, നശിക്കുന്നു, എല്ലാ ജീവികളും അങ്ങനെ — മറ്റെന്തുമില്ല. ദൈവികമായ ആത്മാവ് രൂപരഹിതമായിട്ടും ഭംഗിയുള്ളവൻ, സർവവ്യാപിയും ശുദ്ധവുമാണ്; അതു എല്ലാ ചലിക്കുന്ന, അചല ജീവികളിലും നിലകൊള്ളുന്നു, ദൂതനേ. ഒരു ശുദ്ധമായ ആത്മാവ് മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നു, കലശത്തിൽ വെള്ളം പോലെ; കലശം തകർന്നാൽ, അത് ഏകതയിൽ ലയിക്കുന്നു, നീ അതു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ശരീരം നശിച്ചാലും, ഈ ആത്മാവ് ഏകരൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; ഞാൻ എപ്പോഴും ലോകത്തിൽ ഒരേ ഒരു രൂപം കാണുന്നു.