നീ വിറ്റത് തൈര്, നെയ്യ്, പാല്, പിന്നെ കൂടി മോര് ആയിരുന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ മായയില് ആകൃഷ്ടനായി, കാലം കഠിനമാകുമോ എന്ന ഭയം നിന്നെ പിടിച്ചിരുന്നതാണ്. ഭോജ്യങ്ങള്ക്ക് വില കുത്തിപ്പിടിപ്പിച്ച നീ, ദയയില്ലാതിരുന്നുവെന്നു പറയുന്നു, ദാനമൊന്നും ചെയ്തില്ല. ഉത്സവസമയത്തിലും, ദേവാരാധനയോ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഉപഹാരങ്ങള് നല്കുന്ന കാര്യങ്ങളോ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. പിതൃകര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യേണ്ട സമയത്ത്, വിശ്വാസത്തോടെ അവ ചെയ്യാന് നീ ഒരിക്കലും തയ്യാറായിരുന്നില്ല; നിന്റെ പുണ്യവതിയായ ഭാര്യ തന്നെ ദിവസമെന്നു ഓര്മ്മിപ്പിച്ചിരുന്നതാണ്. പിതാവിന്റെ അഥവാ അമ്മാവന്റെ പിതൃകര്മ്മം ചെയ്യേണ്ട ദിവസം വന്നാല്, ഭാര്യയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു നീ വീട്ടില് നിന്നിറങ്ങി ഓടിപ്പോകുമായിരുന്നു. നീ ധര്മ്മപഥം ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല, അതിനെക്കുറിച്ച് കേട്ടതുമില്ല; അഹങ്കാരവും ലോഭവും നിന്നെ പൂര്ണമായും ആക്രമിച്ചിരുന്നതാണ്. ലോഭം തന്നെയാണ് നിന്റെ മാതാവും പിതാവും സഹോദരനും ബന്ധുക്കളും ആയിരുന്നു. നീ ധര്മം ഉപേക്ഷിച്ച്, ലോഭത്തേ മാത്രം ആസ്വദിച്ചവനാണ്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ നീ ദാരിദ്ര്യത്തില് കഷ്ടപ്പെടുന്നവനായി ജനിച്ചു. ദിവസംപ്രതി, പ്രത്യേകിച്ച് വീട്ടില് ധനം വര്ധിക്കുമ്പോള്, അത്യന്തം വലിയ തൃഷ്ണ നിന്റെ മനസ്സില് വളരുന്നുണ്ട്. അ തൃഷ്ണയുടെ അഗ്നിയില് കത്തുന്നവനായി, രാത്രിയില് ഉറക്കം കിട്ടുമ്പോഴും മനസ്സില് ഉല്ലാസം ഇല്ലാതെയാണ് നീ. പകലെത്തുമ്പോള് നീ വലിയ മായയില് മുഴുകിയിരിക്കുന്നു: "എപ്പോഴാണു എന്നെ ആയിരം, ലക്ഷ്യം, കോടി, പത്ത് കോടി ലഭിക്കുക?" എന്നാണ് നിന്റെ ചിന്തകള്. "എപ്പോഴാണു എന്റെ വീട്ടില് ഖര്വ്വം, നിഖര്വ്വം ലഭിക്കുക?" എന്നിങ്ങനെ ആയിരങ്ങള്, ലക്ഷങ്ങള്, കോടികള്, അര്ബുദങ്ങള് എന്നിങ്ങനെ നീ സ്വപ്നം കാണുന്നു. ഖര്വ്വങ്ങളും നിഖര്വ്വങ്ങളും ലഭിച്ചാലും, നിന്റെ തൃഷ്ണ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല; അതു ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും വളരുന്നുമാണ്. നീ ഒരിക്കലും ദാനമോ ഹോമമോ ആസ്വാദനമോ നടത്തിയിട്ടില്ല; ഭൂമിയില് നിക്ഷേപിച്ചിരുന്ന ധനത്തെ നിന്റെ പുത്രന്മാര് അറിയില്ല. ധനം സമ്പാദിക്കാനായി നീ എല്ലായിടത്തും മറ്റു മാര്ഗങ്ങള് അന്വേഷിച്ചു, ജ്ഞാനിയെന്ന നിലയില് ആളുകളെ ചോദ്യം ചെയ്തു. ഖനനം, രസവിദ്യ, ലോഹശാസ്ത്രം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു; തൃഷ്ണയില് ആകൃഷ്ടനായി നീ അലയുന്നു. ചിന്താമണികള്, കാമധേനു മുതലായവയെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം ധ്യാനം ചെയ്തു, ഗുഹകളില് പ്രവേശിക്കാമോ എന്നു ചോദിച്ചു. തൃഷ്ണയുടെ അഗ്നിയില് കത്തുന്നവനായി നീ ഒരിക്കലും സന്തോഷം അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല; അതില് കത്തിയതുകൊണ്ട്, നീ വിഷമിച്ചു, ബോധം പോലും നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, നീ മായയില് ആകൃഷ്ടനായി, കാലത്തിന്റെ അധീനനായി മാറി, ഭാര്യയും പുത്രന്മാരും നിന്നോട് ആ ധനത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. നീ അവരോട് ഒരിക്കലും സത്യകഥ പറഞ്ഞില്ല; അതിനുശേഷം ജീവന് ഉപേക്ഷിച്ച് യമലോകത്തേക്ക് പോയി. ഇതെല്ലാം തന്നെയാണ് നിന്റെ മുന്ജന്മകഥ. ഈ പ്രവൃത്തികള് കൊണ്ടാണ് നീ ദരിദ്രനും ദുഃഖിതനും ആയത്; ഈ ലോകത്ത്, സദാ ഭക്തിയുള്ള പുത്രന്മാര് ഉള്ളവന് എപ്പോഴും സന്തോഷവാനാണ്. ധര്മ്മപരനും, ജ്ഞാനിയുമായ, സത്യസന്ധനായ, സദാ ധര്മ്മത്തില് നിലകൊള്ളുന്ന പുത്രന്മാര് ഉള്ളവരുടെ വീടുകളില്, വിഷ്ണു പ്രസന്നനായിരിക്കും. വിഷ്ണുവിന്റെ അനുഗ്രഹം ഉള്ളവന് ഈ ലോകത്ത് ധനം, ധാന്യം, ഭാര്യ, പുത്രന്മാര്, മക്കള്, മരുമക്കള്, അനന്ത ഐശ്വര്യം എന്നിവ ലഭിക്കും. വിഷ്ണുവിന്റെ കൃപയില്ലാതെ, ഭാര്യയോ പുത്രന്മാരോ നല്ല ജന്മമോ ഉത്തമകുലമോ ഒന്നും ലഭിക്കില്ല; അതാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമാവസ്ഥ. ഇതെല്ലാം കേട്ട ശേഷം, സോമശര്മ്മന് പറഞ്ഞു: "മഹര്ഷേ, എന്റെ മുന്ജന്മത്തിലെ പാപം നീ പറഞ്ഞുതന്നു. ശൂദ്രനായി ജനിച്ചപ്പോള് ഞാന് അത് ഒഴിവാക്കി ജീവിച്ചിരുന്നു. എങ്കിലും, എനിക്ക് ഈ ബ്രാഹ്മണജന്മം ലഭിച്ചത് എങ്ങനെ? ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഇതിന് മുഴുവന് കാരണം ദയവായി പറയണം." വസിഷ്ഠന് പറഞ്ഞു: "ദ്വിജന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനേ, മുന്പ് നീ ചെയ്ത കര്മഫലങ്ങള് അടിസ്ഥാനമാക്കി സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങള് ഞാന് ഇപ്പോള് പറയാം. ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കില് ശ്രദ്ധിച്ച് കേള്ക്കൂ. ഒരു പുണ്യാത്മാവായ, പാപരഹിതനായ, നല്ല ആചാരമുള്ള, വിഷ്ണു ഭക്തനായ, ധര്മ്മശീലനായ, സദാ വിഷ്ണുവില് ലയിച്ചിരുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ഉണ്ടായിരുന്നു. തീര്ത്ഥാടനം എന്ന വ്യാജത്തില് ആ മഹാത്മാവ് ഒരുപാട് ദിവസങ്ങളോളം തനിച്ചായി പുണ്യസ്ഥലങ്ങളില് സഞ്ചരിച്ചു, ഒടുവില് നിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവന് താമസിക്കാനൊരു സ്ഥലം ചോദിച്ചു; നിന്റെ ഭാര്യയും നീയും പുത്രന്മാരും ചേര്ന്ന് അവന് അതു നല്കി. വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ബ്രാഹ്മണന് പറഞ്ഞു: 'ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ഈ നല്ല വീട്ടില് സന്തോഷത്തോടെ എനിക്ക് താമസിക്കട്ടെ; ഈ വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണന് മഹാപുണ്യവാനാണ്.' 'ഇവിടെ സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കൂ; ഈ വീട് നിങ്ങളുടെതാണ്. ഇന്ന് ഞാൻ ഭാഗ്യവാനായി; ഇന്ന് ഞാൻ പുണ്യവാനായി; ഇന്ന് ഞാൻ പുണ്യസ്ഥലത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു.' 'നിന്റെ പാദങ്ങള് കണ്ട് തീര്ത്ഥാടനഫലം ഇന്ന് ലഭിച്ചു. ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവും പുണ്യവുമുള്ള ഗോസ്ഥലം താമസത്തിനായി നിനക്ക് നല്കിയിരിക്കുന്നു.' അവന്റെ ശരീരം നന്നായി ഭയങ്കരമായി മസാജ് ചെയ്തു, പാദങ്ങള് നന്നായി അമര്ത്തി, പിന്നെ വെള്ളംകൊണ്ട് കഴുകി; അവന് നിന്റെ പാദജലം കൊണ്ട് തന്നെ സ്നാനം ചെയ്തു. ഉടനെ നീ അവനു നെയ്യും തൈരും പാലും ഭക്ഷണവും മോറും നല്കി; അങ്ങനെ ആ മഹാത്മാവായ ബ്രാഹ്മണനെ നീ അത്തിഥിയായ് സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ ആ വൈഷ്ണവ ബ്രാഹ്മണന്, പണ്ഡിതനും പുണ്യവാനുമായവന്, നീയും ഭാര്യയും പുത്രന്മാരും ചേര്ന്ന് സംതൃപ്തനായി. പിന്നെ, പുണ്യവും മംഗളവുമായ ദിവസം, ആശാഢ മാസത്തിലെ ശുദ്ധ ഏകാദശി, പാപനാശിനിയായ ദിവസം വന്നുവന്നു. ആ പാപനാശിനി ദിനത്തില്, ഹൃഷീകേശന് യോഗനിദ്രയില് പ്രവേശിക്കുന്ന സമയത്ത്, ആ ദിവസം എത്തിയിരുന്നു. ആ ദിവസം ലഭിച്ച ഗൃഹസ്ഥര് എല്ലാ ഗൃഹകര്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു, വിഷ്ണുവില് ധ്യാനത്തില് ലയിച്ചു. വലിയ ഉത്സവമായ്, മംഗളഗാനങ്ങളോടും വാദ്യങ്ങളോടും കൂടെ ആഘോഷിച്ചു; എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും വേദമന്ത്രങ്ങളോടും മംഗളശ്ലോകങ്ങളോടും കൂടി സ്തുതിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹോത്സവം വന്നപ്പോള്, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന് ആ ദിവസം അവിടെതന്നെ നിന്നു, ഉപവാസവ്രതം ആചരിച്ചു.