വൈകുണ്ഠം എന്ന ദിവ്യലോകം, അതിന്റെ അതുല്യമായ രൂപത്തിൽ, വിഭജിക്കപ്പെടാത്ത അംഗങ്ങൾ, ഏക ചക്രം, ഒരു പതാകയുമായി അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ വാതിലിന്റെ മുകളിൽ കുഞ്ചാ കുരുമുളയെ പോലെ മനോഹരമായ ഒരു വരി കാണപ്പെടുന്നു. ശ്രീധരൻ എന്ന ദേവത, കാട്ടിലെ പൂക്കളാൽ നിർമ്മിതമായ മാലയിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കദംബ പൂവിന്റെ രൂപത്തിൽ, അഞ്ചു വരികളാൽ ശോഭയുള്ളവനാണ്. വാമനൻ, വൃത്താകൃതിയും ചെറുതുമായ, അതസി പൂവിനെ പോലെ, ഏക ബിന്ദുവാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, സുദർശനൻ എന്ന ദേവത, ഇരുണ്ട നിറത്തിലും പ്രകാശമുള്ളവനാണ്; ഇടത് വശത്ത് ഗദയും ചക്രവും, വലത് വശത്ത് ഒരു വരിയുമാണ്. ദാമോദരൻ, ദൃഢമായ രൂപത്തിൽ, മധ്യത്തിൽ ചക്രം, ദുർവാ പുലിന്റെ നിറത്തിൽ, വാതിലുകൾ പോലെ ചിഹ്നങ്ങളാൽ, മഞ്ഞ വരിയുമായി കാണപ്പെടുന്നു. അനന്തൻ, പല നിറങ്ങളിൽ, വിവിധ വളയങ്ങളാൽ, അനേകം രൂപങ്ങളാൽ, എല്ലാ ആശിച്ച ഫലങ്ങളും നൽകുന്നവനാണ്. എല്ലാ ദിശകളിലും, ഇടനില ദിശകളിലും, മുഖം ഉയർത്തി കാണുന്നവനാണ് പുരുഷോത്തമൻ; ആനന്ദവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവൻ. ശാലഗ്രാമ ശിലയിൽ ഉയരത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ലിംഗം, യോഗികളുടെ നാഥൻ, ബ്രാഹ്മണഹത്യാ പാപം പോലും നശിപ്പിക്കുന്നു. പദ്മനാഭൻ, ചുവപ്പു നിറത്തിൽ, മുഖത്ത് ലോട്ടസ് പൂവുമായി; അവനെ പ്രതിദിനം പൂജിച്ചാൽ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ കഴിയുന്നവനും പ്രഭുവാകുന്നു. ചക്രം ചിഹ്നമായ, സ്വർണ്ണകായം, കിരണങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്ന, സ്വർണ്ണവരികളാൽ സമൃദ്ധമായ, സ്ഫടികത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ശോഭിക്കുന്നവൻ. വളരെ മൃദുവായ, വിജയം നൽകുന്ന, കറുത്തവൻ പ്രശസ്തി നൽകുന്നു; പാളായവൻ പാപം ദഹിപ്പിക്കുകയും പിതാക്കൾക്ക് പുത്രഫലം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. നീലനിറത്തിലുള്ളവൻ ധനം നൽകുന്നു, ചുവന്നവൻ രോഗം വരുത്തുന്നു; കഠിനമായവൻ ദുഃഖം, വളഞ്ഞവൻ ദാരിദ്ര്യം വരുത്തുന്നു. സുദർശനനെ ഏകമായവനായി, ലക്ഷ്മി-നാരായണനെ രണ്ടാമനായി, അച്യുതനെ മൂന്നാമനായി, ജനാർദനനെ നാലാമനായി അറിയണം. അഞ്ചാമൻ വാസുദേവൻ, ആറാമൻ പ്രദ്യുമ്നൻ, ഏഴാമൻ സങ്കർഷണൻ, എട്ടാമൻ പുരുഷോത്തമൻ. ഒൻപതാമത് ഒൻപതു രൂപങ്ങളാണ്, പത്താമത് സ്വഭാവം; പതിനൊന്നാമത് അനിരുദ്ധൻ, പന്ത്രണ്ടാമത് പന്ത്രണ്ടു രൂപങ്ങൾ. ഇതിന് മുകളിലായി, ചക്രങ്ങൾ അനന്തമായവയായി കാണപ്പെടുന്നു; ശാലഗ്രാമ ശിലയിൽ ചക്രം പൊട്ടിയാലും, വിഭജിക്കപ്പെട്ടാലും, തകരാറായാലും പാപമില്ല. ആരും ആഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപം, അതിനെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കണം; മലയുടെ നാഥനെ വഴിയിൽ ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ— അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ സകലവും, ചലനശീലവും അചലവും, അവന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ വരുന്നു; ശാലഗ്രാമ ശിലയുണ്ടായിടത്ത് ഹരി സാന്നിധ്യവാനാണ്. അവിടെ, ദാനം, ജപം, സ്നാനം, വാരാണസിയിൽ, കുരുക്ഷേത്രയിൽ, പ്രയാഗയിൽ, നൈമിഷത്തിൽ, പുഷ്കരയിൽ ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ നൂറിരട്ടിയോളം ഫലപ്രദമാണ്. അവിടെ, ഒരു കോടി ഗുണം, വാരാണസിയിലെ മഹാഫലത്തെത്തോളം; മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്ന പാപം, ബ്രാഹ്മണഹത്യാ പോലെ ഗുരുതരമായാലും— അത് ശാലഗ്രാമ പൂജയാൽ വേഗത്തിൽ ദഹിക്കുന്നു; ശാലഗ്രാമ ശിലയിൽ ഉത്ഭവിക്കുന്ന ദൈവം എവിടെയുണ്ടോ, അവിടെ ദ്വാരാവതിയുടെ നാഥൻ സാന്നിധ്യവാനാണ്. രണ്ടും ഒരുമിച്ചുള്ളിടത്ത്, സംശയമില്ലാതെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മചാരികൾ, ഗൃഹസ്ഥർ, വാനപ്രസ്ഥർ, സന്ന്യാസികൾ—എല്ലാവരും വിഷ്ണുവിന് സമർപ്പിച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കണം; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ശാലഗ്രാമ പൂജയിൽ മന്ത്രമില്ല, ജപമില്ല, ധ്യാനമില്ല. സ്തുതിയും, ആചാരവും, ശാലഗ്രാമ പൂജയിൽ ഇല്ല; പക്ഷേ, ശാലഗ്രാമ ശിലയുടെ മുന്നിൽ ഭക്തിയോടെ സ്വസ്തികം വരയ്ക്കണം. പ്രത്യേകിച്ച് കാർത്തിക മാസത്തിൽ, അത് ഏഴു തലമുറയെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; കേശവന്റെ മുമ്പിൽ ചെറിയൊരു വൃത്തം പോലും വരയ്ക്കുന്നവൻ—മണ്ണിൽ, ലോഹത്തിൽ, മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തുവിൽ—അവൻ കോടികൾക്കാലം സ്വർഗത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. ഒരു വർഷം മുഴുവൻ അഗ്നിഹോത്രം പൂജിക്കുന്നവൻ— കാർത്തികയിൽ, സ്വസ്തികം വരയ്ക്കുമ്പോൾ—ഇതിൽ സംശയമില്ല; നിരോധിതമായ ബന്ധം, നിരോധിതമായ ഭക്ഷണം—അത് ഹരിയുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വൃത്തം വരയ്ക്കുന്നതിലൂടെ പാപം നശിക്കുന്നു. ഒരു സ്ത്രീ, പ്രതിദിനം കേശവന്റെ മുമ്പിൽ വൃത്തം വരയ്ക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കുWidowhood കിട്ടില്ല. ഇങ്ങനെ, പദ്മ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരഖണ്ഡത്തിൽ, കാർതികത്തിന്റെ മഹത്വം എന്ന ഭാഗത്തിൽ, ശ്രീകൃഷ്ണനും സത്യഭാമയും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ, ശാലഗ്രാമയുടെ മഹത്വം എന്ന 120-ആം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, ഈശ്വരൻ പറയുന്നു: ധാത്രി വൃക്ഷത്തിന്റെ നിഴലിൽ, രഹസ്യമായി പിണ്ടി സമർപ്പിക്കുന്നവൻ—മാധവന്റെ കൃപയാൽ, അവന്റെ പിതാക്കൾ മോക്ഷം നേടുന്നു. മകനേ, ധാത്രി ഫലം തലയിൽ, കൈയിൽ, വായിൽ, ശരീരത്തിൽ അണിയുന്നവൻ, ധാത്രി ഫലത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ—അവൻ ധാത്രി ഫലത്തിൽ നിന്നുള്ള ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, നാരായണനായി തീരുന്നു; ലോകത്തിലെ ഏതൊരു വൈഷ്ണവനും, ധാത്രി ഫലം അണിയുന്നവൻ, ഗുഹാ— അവൻ ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയനാകുന്നു—മനുഷ്യരെ പറയേണ്ടതില്ല—തുളസി മാല, പ്രത്യേകിച്ച് ധാത്രി മാല, ഉപേക്ഷിക്കാത്തവൻ. ധാത്രി മാല കഴുത്തിൽ അണിയുന്നതുവരെ, കേശവൻ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ സാന്നിധ്യവാനാണ്. ധാത്രി ഫലം, തുളസി മണ്ണ്, ദ്വാരകയിൽ ഉത്ഭവിക്കുന്നതും—ഇവയുടെ ത്രയത്തിൽ, ആരുടെയെങ്കിലും വീട്ടിൽ ഇതുണ്ടെങ്കിൽ, അവന്റെ ജീവിതം ഫലപ്രദമാണ്. കലി യುಗത്തിൽ, ധാത്രി മാല അണിയുന്ന ദിവസങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്, ആയിരക്കണക്കിന് യುಗങ്ങൾ അവൻ വൈകുണ്ഠത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. ധാത്രി മാലയും തുളസി മാലയും കഴുത്തിൽ അണിയുന്നവൻ, ദശകോടി कल्पങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, ശാലഗ്രാമ ശിലയെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുന്നവൻ, ഓരോ പൂവിനെയും അശ്വമേധ യാഗം പോലെ സമർപ്പിച്ചാൽ— ദേവന്മാരിൽ വിഷ്ണു പ്രധാനം, പൂക്കളിൽ തുളസി; ഗരുഡധ്വജനായ പ്രഭുവിനെ തുളസി പൂവിൽ പ്രതിദിനം പൂജിക്കുന്നവൻ—അവൻ ജനനം, വൃദ്ധം, രോഗം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു, liberation നേടുന്നു; കാർതിക മാസത്തിൽ, തുളസി മാലയിൽ വിഷ്ണുവിനെ പൂജിക്കുന്നവൻ liberation നേടുന്നു. ഇങ്ങനെ, ശാലഗ്രാമ ശിലയുടെ, ധാത്രി ഫലത്തിന്റെ, തുളസി മാലയുടെ, കാർതിക മാസത്തിലെ പൂജയുടെ മഹത്വം, പദ്മ പുരാണത്തിലെ ഈ അധ്യായത്തിൽ, ഭക്തിയോടും വിശ്വാസത്തോടും കൂടി വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.