അവന് അത്യന്തം ജ്ഞാനിയായതുകൊണ്ട്, എല്ലാ ചലനസ്ഥിര ജീവികളുടെ ഗുരുവായ ഹരിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "നീ ആരാണ്? ഈ സമയത്ത് ഞാന് നിനക്കു എന്ത് ഉപകാരമുണ്ടാക്കണം?" അപ്പോള് നാരായണന് പറഞ്ഞു: "നീ എന്നെ നാരായണനായി അറിയുക; ഞാന് നിന്റെ خاطر ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു." അതിന്റെ ഉറപ്പിനായി, നാരായണന് തന്റെ യഥാര്ത്ഥ രൂപം അവന് മുന്നില് വെളിപ്പെടുത്തി. നാരായണന് മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; മഴമേഘം പോലുള്ള കറുത്ത നിറം; നാലു കൈകള്; ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, പദ്മം കൈവശം; ദേവതകളുടെ അധിപന്, ആകര്ഷകമായ രൂപം. ഈ ദിവ്യരൂപം കണ്ട ഗരുഡന് ഹരിയെ വണങ്ങി, "പരമപുരുഷന്, ഞാന് നിനക്കു പ്രിയമായ എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്ന് ചോദിച്ചു. ഹരി, ദേവതകളുടെ അധിപനും, മഹാ പ്രഭയുള്ളവനും, ഗരുഡനോടു പറഞ്ഞു: "എന്റെ വാഹനമായും, സുഹൃത്തായും, എല്ലായ്പ്പോഴും എന്റെ കൂടെ ഇരിക്കൂ." പക്ഷികളുടെ മേധാവിയായ ഗരുഡന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "പ്രഭുവേ, ഞാന് ഭാഗ്യവാനാണ്; എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമാണ്; ഇന്ന് ഞാന് നിന്നെ കണ്ടു." "എനിക്ക് എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ സമീപിക്കാം," എന്ന് അപേക്ഷിച്ച്, "നിനക്കു വരാം," എന്നു പറഞ്ഞു. വിഷ്ണു സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: "നീ അജരനും അമരനും ആവുക." "നീ എല്ലാ ജീവികളാലും അപ്രാപ്യനാവും; നിന്റെ ശക്തിയും പ്രവൃത്തിയും എന്റെതിനെ തുല്യമായിരിക്കും; എല്ലായിടത്തും സ്വാതന്ത്ര്യം, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഉറപ്പുള്ള സന്തോഷം ലഭിക്കും." "നിന്റെ മനസ്സില് ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊക്കെയും ഉടനടി സമ്പ്രാപിക്കും; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊക്കെയും effortlessly നേടും; സന്തോഷം അനുഭവിക്കും." "നീ ഉടനെ അമ്മയെ ദുഃഖത്തില് നിന്നും മോചിപ്പിക്കും; മറ്റൊരു മാര്ഗ്ഗമില്ല." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഹരി അവിടെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷനായി. താര്ക്ഷ്യന് (ഗരുഡന്) തന്റെ പിതാവിനോടു പോയി, എല്ലാം വിവരിച്ചു. കേട്ട പിതാവ് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ മകനോടു പറഞ്ഞു: "പക്ഷികളില് ശ്രേഷ്ഠനായ മകനേ, ഞാന് ഭാഗ്യവാനാണ്; നിന്റെ പുണ്യമായ അമ്മയും ഭാഗ്യവതിയാണ്; നീ ജനിച്ച ഈ വയലും വംശവും ഭാഗ്യവാനാണ്." "വിഷ്ണുവില് ഭക്തിയുള്ള മകന് ജനിക്കുന്ന കുടുംബം, കോടികള് ആണെങ്കിലും, അവര് ഉന്നതമായും വിഷ്ണുവുമായി ഏകതയിലും എത്തുന്നു." "ദിനംദിനം വിഷ്ണുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവന്, ഭഗവാനെ ധ്യാനിക്കുന്നവന്, സ്തുതികള് പാടുന്നവന്, വിഷ്ണു മന്ത്രവും സ്തുതിയും ജപിക്കുന്നവന്—" "ഹരിദിനത്തില് ഉപവാസം ചെയ്യുന്നവന്, ഭഗവാന്റെ കൃപയിലൂടെ, എല്ലാപാപങ്ങള് നശിപ്പിച്ച് മോചനം ലഭിക്കും; ഇതില് സംശയമില്ല." "ഗോവിന്ദന് എപ്പോഴും മനസ്സില് വസിക്കുന്നവന് മാത്രം, പുണ്യഫലത്തോടെ, പരമപുരുഷന്റെ സേവനം പ്രാപിക്കും." "കോടികള് ജന്മങ്ങള് പുണ്യങ്ങള് സമ്പാദിച്ച ശേഷം, പാപങ്ങള് നശിച്ച ശേഷം, വിഷ്ണുവിന്റെ ദാസ്യ സ്ഥാനം ലഭിക്കും." "വിഷ്ണുവിനെ സമാനമായ രൂപം പ്രാപിക്കുന്നവന് ഈ ലോകത്തില് ഭാഗ്യവാനാണ്; ശാശ്വതനും, ദേവതകളില് ശ്രേഷ്ഠനും, ലോകങ്ങളുടെ അധിപനും, നശിക്കാത്തവനും, അപ്രാപ്യനുമാണ്." "പരമപുരുഷന് അനേകം തപസ്സും, പുണ്യവും, യാഗങ്ങളും ചെയ്താലും, ദേവതകള്ക്ക് ലഭ്യമല്ല; എന്നാല് ബ്രാഹ്മണനായ നീ, വിഷ്ണുവിനെ പ്രാപിച്ചു. നിന്റെ അമ്മയെ, സഹമാതാവിന്റെ ദുഃഖത്തില് നിന്നും മോചിപ്പിക്ക." "അമ്മയുടെ അഭ്യര്ത്ഥന പൂര്ത്തിയാക്കി, പിതാവിന്റെ അനുമതി വാങ്ങി, വിഷ്ണുവില് നിന്ന് വലിയ വരം ലഭിച്ച ശേഷം, നീ ദേവതകളുടെ അധിപന് ഭാഗത്തേക്ക് പോകും." അതിനുശേഷം, ഗരുഡന് സന്തോഷത്തോടെ അമ്മയെ സമീപിച്ചു, വണങ്ങി, മുന്നില് നിന്നു. വിനതാ പറഞ്ഞു: "ഇന്ന് നീ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, മകനേ; പിതാവിനെയും കണ്ടു." "നീ വൈകിയതെന്ത്? ഞാന് ഉളളാസത്തോടെ നിന്നെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു." അമ്മയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട്, ഗരുഡന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവന് സംഭവങ്ങള് വിശദമായി പറഞ്ഞു; കേട്ടു, അമ്മ അത്ഭുതപ്പെട്ടു: "നീ ഇനിയും ബാലനായിരിക്കുമ്പോള്, എങ്ങനെ ഇത്ര ദുഷ്കരമായ കാര്യങ്ങള് സാധിച്ചു?" "ഞാന് ഭാഗ്യവതിയാണ്; എന്റെ കുടുംബം ഭാഗ്യവാനാണ്; നീ വിഷ്ണുവിന്റെ സുഹൃത്തായതും, മഹാത്മാവില് നിന്ന് വരം ലഭിച്ചതും കൊണ്ട്, എന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷത്തിലായിരിക്കുന്നു." "നിന്റെ വീര്യത്താല്, മകനേ, ഞങ്ങളുടെ രണ്ടു വംശവും ഉന്നതമായിരിക്കുന്നു." സുപര്ണന് (ഗരുഡന്) പറഞ്ഞു: "അമ്മേ, നിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി എന്ത് ചെയ്യണം? പറയൂ." "നിന്റെ ആഗ്രഹം പൂര്ത്തിയാക്കിയ ശേഷം, നാരായണന്റെ അടുക്കളിലേക്കും ഞാന് പോകും." ഇതു കേട്ടു, വിനതാ ഗരുഡനോടു പറഞ്ഞു: "മകനേ, എനിക്ക് വലിയ ദുഃഖമുണ്ട്; അതിന് പരിഹാരം കാണണം. എന്റെ സഹമാതാവ്, എന്റെ സഹോദരി, ഒരിക്കല് എന്നോട് പന്ത് വെച്ചു." "അതിനാല്, ഞാന് അവളുടെ ദാസിയായിത്തീർന്നു. ആരാണ് എന്നെ മോചിപ്പിക്കുക? അവളുടെ മക്കള്, ശക്തിയുള്ള പാമ്പുകള്, വിഷ്ണുവിന്റെ കുതിരയെ വിഷംകൊണ്ട് കറുപ്പാക്കി." "പ്രഭാതത്തില്, അവള് പറഞ്ഞു: 'ഈ കുതിര കറുപ്പാകും.' അപ്പോള് ഞാന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'ഈ കുതിര എപ്പോഴും പ്രകാശവും കറുപ്പും കൂടിയതാണ്.'" "അമ്മേ, നിന്റെ വാക്കുകള് അസത്യം ആയിരുന്നു; അവള് ആ സമയത്ത് വ്രതം സ്വീകരിച്ചു. പിന്നെ, പാമ്പുകളുടെ മാതാവായ കദ്രൂവിനോട് ഞാന് സത്യം പറഞ്ഞു." "ഹരിയുടെ കുതിര കറുപ്പായാല്, ഞാന് നിന്റെ ദാസിയായിരിക്കും—അത് അന്നെ ഞാന് പ്രഖ്യാപിച്ചു." "അവളുടെ മക്കള് കൃത്രിമമായി കുതിരയെ കറുപ്പാക്കി, അവളുടെ ചതിയോടെ, അപ്പോള് ഞാന് അവളുടെ ദാസിയായിത്തീർന്നു." "എന്റെ കുടുംബത്തിന് സന്തോഷം കൊണ്ടുവരുന്ന, അവള്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന നിധി നല്കുന്ന സമയത്ത്, ദാസ്യത്തിൽ നിന്നു മോചിതയാകും." ഗരുഡന് പറഞ്ഞു: "അമ്മേ, ഉടൻ അവളോട് ചോദിക്കൂ; ഞാന് പരിഹാരം കാണും. ആ പാമ്പുകളെ ഞാന് ഭക്ഷിക്കും; എന്റെ വാഗ്ദാനം പൂര്ത്തിയാക്കും." പിന്നെ, ദുഃഖം ബാധിച്ച വിനതാ കദ്രൂവിനോട് പറഞ്ഞു: "നീ എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അത് പറയൂ; ഞാന് ഈ ദുഃഖത്തില് നിന്ന് മോചിതയാകണം." കദ്രൂ, ദുഷ്ടമായ പെരുമാറ്റം ഉള്ളവള്, ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "അമൃതം നല്കണം." ഈ വാക്കുകള് കേട്ടു, വിനതാ വിഷാദത്തിലായി. പിന്നെ, ദുഃഖഭാരമുള്ള അമ്മ, മകനോടു धीरेയായി പറഞ്ഞു: "കദ്രൂ, ദുഷ്ടവതിയാണ്; മകനേ, അവള് അമൃതം ആവശ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നീ എന്ത് ചെയ്യും?" അമ്മയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടു, ഗരുഡന് വലിയ ക്രോധത്തോടെ പറഞ്ഞു: "അമ്മേ, ഞാന് അമൃതം കൊണ്ടുവരും; എന്നോട് സംശയിക്കരുത്." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവന് പിതാവിനോടു പോയി: "അമ്മയ്ക്ക് അമൃതം കൊണ്ടുവരും, പാപരഹിതനായോനെ," എന്ന് പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ, ഗരുഡന് ദിവ്യമായ വരം ലഭിച്ച ശേഷം, അമ്മയുടെ ദുഃഖം പരിഹരിക്കാൻ, അമൃതം നേടാൻ തയ്യാറായി.