അഗസ്ത്യന് മുമ്പ് നിര്മ്മിച്ചിരുന്ന അതി മനോഹരമായ അശ്രമം സിദ്ധന്മാരുടെയും ഗന്ധര്വരുടെയും കൂട്ടായ്മകള് നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. അശ്രമം അത്യന്തം ആകര്ഷകമായതും, അതില് വിചിത്രങ്ങളായ പക്ഷികളും പുഷ്പങ്ങള് നിറഞ്ഞ മഹാവൃക്ഷങ്ങളും കനകശിഖരങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പുറത്തു അപ്പസരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും അശ്രമത്തെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. അവിടെ പുഷ്പിതക എന്ന മനോഹരവും ഭാഗ്യവാനുമായ പര്വ്വതം നിലകൊണ്ടിരുന്നു. ആ പര്വ്വതം സമുദ്രത്തെ തുളച്ച്, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും വിശ്രമിക്കുന്നതായിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ പര്വ്വതം വലിയ ശിഖരങ്ങളാല് ആകാശത്തെ തൊടുന്നപോലെയായിരുന്നു, സമുദ്രജലത്തില് മറഞ്ഞ് ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെ പ്രകാശം പകര്ന്നു. ഒരു നൂറ് യോഗനം വ്യാപിച്ചിരുന്ന ആ മഹാശിഖരത്തില് ഇടിമിന്നലുകള് തിളങ്ങുകയായിരുന്നു. അവിടെ ഋഷഭപര്വ്വതം, കുഞ്ചരപര്വ്വതം എന്നിവയും, അഗസ്ത്യന്റെ ഭാഗ്യസ്വരൂപമായ വാസസ്ഥലവും കാണാം. വിചിത്രമായ, ജയിക്കാനാവാത്ത വിസര്ജ്ജ്യമായ നഗരം വിഹരിച്ചിരുന്നവിടെയായിരുന്നു വിമലാ, മാലതി, ഭോഗവതി എന്നിങ്ങനെ പാമരന്മാരുടെ നഗരങ്ങളും, മഹാസേന, പാരിയാത്ര, ചക്രവാന്, വാരാഹപര്വ്വതം എന്നിവയും നിലകൊണ്ടിരുന്നു. പ്രാച്യജ്യോതിഷ എന്ന സ്വര്ണ്ണനഗരവും, ദുരാത്മാവായ നരകദാനവന് താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലവും അവിടെ കാണാം. ആകാശഗംഭീരമായ ഇടിമുഴക്കത്തോടെ മേഘപര്വ്വതം അവിടെ നിലകൊണ്ടു. അറുപതിനായിരം പര്വ്വതങ്ങള് അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. പ്രഭാമയമായ ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന മേരുപര്വ്വതം അവിടെയായിരുന്നു. അതിന്റെ ഗുഹകളില് യക്ഷന്മാര്, രക്ഷസന്മാര്, ഗന്ധര്വന്മാര് എന്നും സന്നിഹിതരായിരുന്നു. ഹെമഗര്ഭ, മഹാസേന, മേഘസഖ എന്നീ പര്വ്വതങ്ങളും, ദാനവാധിപന് ചലിപ്പിച്ച കൈലാസപര്വ്വതവും അവിടെയുണ്ട്. പൊന്നുണര്ന്ന കമലങ്ങളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട വൈഖാനസസരസ്സും, ഹംസങ്ങളും നെരകകളും നിറഞ്ഞ മാനസസരസ്സും അവിടെയുണ്ട്. ത്രിശൃംഗപര്വ്വതം, കുമാരിനദി, ഹിമത്തട്ടുകള് കിടക്കുന്ന മന്ദരപര്വ്വതം എന്നിവയും ഉണ്ട്. ഉശീരബീജപര്വ്വതം, ഭദ്രപ്രസ്ഥപര്വ്വതം, പ്രജാപതിപര്വ്വതം, പുഷ്കരപര്വ്വതം എന്നിവയും അവിടെയുണ്ട്. ദേവാഭപര്വ്വതം, മണല് പര്വ്വതം, ക്രൗഞ്ചപര്വ്വതം, സപ്തര്ഷികള്ക്കുള്ള പര്വ്വതം, ധൂമവര്ണ്ണപര്വ്വതം എന്നിവയും അവിടെ കാണാം. ഈ പര്വ്വതങ്ങളും ദേശങ്ങളും ജനങ്ങളും, എല്ലാ നദികളും സമുദ്രങ്ങളും ദാനവന് ചലിപ്പിച്ചു. പൃഥ്വീപുത്രനായ കപിലനും, വ്യാഘ്രവാനും, അധോലോകത്തില് താമസിക്കുന്ന ആകാശവാസികളും അപ്രകാരം ചലിച്ചിരുന്നു. മറ്റൊരു ഭയങ്കരമായ മേഘനാമധാരിയായ ദാനവസേനയും ഉഗ്രതയോടെ ഉയര്ന്നു. ഇവയെല്ലാം ആ ദാനവന് ചലിപ്പിച്ചു. അപ്പോള് ഗദയും ത്രിശൂലവും കൈവശം വച്ച, ഭയങ്കരവദനനായ ഹിരണ്യകശിപു, ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെയുള്ള ഗര്ജ്ജനവുമെടുത്ത്, വേഗത്തില് വരണ്ടു. ദിത്യിലജന്മനായ ഈ ദേവദ്വേഷി അഹങ്കാരത്തോടുകൂടി നരസിംഹനിലേക്കു പാഞ്ഞു. എന്നാല് സിംഹനാഥന്റെ തീവ്രമായ നഖങ്ങള് ഉപയോഗിച്ച്, ഓം എന്ന ശബ്ദത്താല് സഹായിക്കപ്പെട്ട്, യുദ്ധത്തില് അവനെ കീറിക്കൊന്നു. അപ്പൊഴാണ് ഭൂമി, കാലം, ചന്ദ്രൻ, ഗ്രഹങ്ങൾ, സൂര്യൻ, ദിശകൾ, നദികൾ, പർവതങ്ങൾ, മഹാസമുദ്രങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ദിത്യപുത്രന്റെ നാശത്തോടെ ശാന്തി പ്രാപിച്ചത്. ദേവന്മാരും തപസ്സുചെയ്യുന്ന മഹർഷികളും അതിനുശേഷം ആദിപുരുഷനായ, ശാശ്വതനായ ദൈവത്തെ ദിവ്യനാമങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്തുതിച്ചു: “ഭഗവനേ, ഈ നരസിംഹരൂപം തന്നെ പരമോന്നത-അധമം അറിയുന്നവർ ആരാധിക്കും. ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: നീ ബ്രഹ്മാവും, രുദ്രനും, മഹേന്ദ്രനും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്. നീ സൃഷ്ടിയും സംഹാരവും, ലോകങ്ങളുടെ അക്ഷയമായ ആദിയും, പരമഗതിയും, പരമസാരവും, പരമരഹസ്യവും, മഹാനായ ഹോമവും, പരമധർമ്മവും, പരമയശസ്സും, ശ്രേഷ്ഠനും, പ്രാചീനനും, പരമസത്യവും, മഹതപസ്സും, പരമശുദ്ധിയും, പരമപഥവും, പരമയാഗവും, മഹാഹവിയും, പരമശരീരവും, മഹാബ്രഹ്മവും, പരമയോഗവും, പരമവാകുമാണ്. പരമരഹസ്യവും, പരമഗതിയും നീയാണെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.” ഇങ്ങനെ ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹന് നാരായണനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, ദൈവം ബ്രഹ്മലോകത്തേക്കു പോയി. അപ്പോള് ദുണ്ടുഭിമുഴക്കം മുഴങ്ങിയും, അപ്പസരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്തും, ഹരി നരസിംഹരൂപത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് ക്ഷീരസമുദ്രത്തിന്റെ വടക്കേ കരയിലേക്ക് പോയി. പുരാതനരൂപം ധരിച്ച്, ഗരുഡധ്വജനായ ഭഗവാൻ, എട്ട് ചക്രങ്ങളുള്ള തേജസ്സുള്ള രഥത്തില് കയറി, തന്റെ സ്വസ്ഥലത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇതെല്ലാം ശ്രവണിച്ചശേഷം, ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: “നരസിംഹന്റെ മഹത്വം നീ വിശദമായി വിവരിച്ചു. ഇനി ഭവയുടെയും, ഭൈരവന്റെയും മഹത്വം പറയുക.” പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: “ദേവദേവനായ ആ ഭഗവാന്റെ പരമകൃത്യങ്ങളും കേൾക്കുക. അന്ധക എന്ന, തിരുമഞ്ഞളെപ്പോലെ കറുത്ത ദാനവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. മഹത്തായ തപസ്സാൽ സമ്പന്നനായ അവന് ദേവന്മാർക്ക് അജയ്യനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ, മഹാദേവനെയും പാർവതിയെയും ഒരുമിച്ചുകാണുമ്പോൾ, പാർവതിയെ കളിയിലാണെന്നു കണ്ടു, അവളെ പിടിച്ചെടുക്കണമെന്ന് അന്ധകൻ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു: 'ഇന്ന് ഞാൻ ഈ ദേവിയെ എടുക്കും; അവളെ വേർപെടുത്തിയാൽ അവൾ മരിക്കും. അതിനാൽ, ഈ സുന്ദരിയായ സ്ത്രീ എന്റെ ഭാര്യയാവണം; ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായവളാണ് അവളുടെ മുഖവും അധരവും. അവളെ ഞാൻ ഭാര്യയാക്കില്ലെങ്കിൽ, ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടതെന്തിനാണ്?' എന്നുറപ്പിച്ച്, മന്ത്രിമാരുമായി ആലോചിച്ചു. തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്തു, പ്രധാനസേനാധിപനോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരെ കീഴടക്കുന്ന എന്റെ വിജയരഥം കൊണ്ടുവാ.