നാരദമുനിയെ കണ്ടപ്പോള് ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രന് തന്റെ മഹാസിംഹാസനത്തില് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു, ആചാരപ്രകാരം വാസവന് അദ്ദേഹത്തെ പാദപ്രക്ഷാലനജലത്തോടെ ആദരപൂര്വ്വം സ്വീകരിച്ചു. ഇന്ദ്രന് അര്പ്പിച്ച ആദരവ് സ്വീകരിച്ച ശേഷം നാരദന് ദേവാദിപതിയായ ഇന്ദ്രന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ഷേമം ചോദിച്ചപ്പോള് ഇന്ദ്രന് പറഞ്ഞു: “മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ക്ഷേമത്തിന്റെ മുള പടര്ന്നിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഫലത്തില് നിന്നും ഉത്ഭവിക്കുന്ന ഐശ്വര്യത്തെക്കുറിച്ച്, മഹാമുനിയേ, നീയല്ലാതെ ആരും അറിയുന്നില്ല; എന്നിരുന്നാലും, ഞാന് നിന്നോട് പറയാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സുഹൃത്തുക്കളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ പരമസന്തോഷം പ്രാപിക്കാം. അതിനാല്, പര്വ്വതപുത്രി പരമേശ്വരനുമായി ഐക്യപ്പെടട്ടെ. നമ്മുടെ പക്ഷത്തുള്ളവര് എല്ലാവരും ഈ കാര്യത്തില് വേഗത്തില് പ്രവര്ത്തിക്കട്ടെ.” ഇങ്ങനെ നാരദന് പൂര്ണമായി കാര്യങ്ങള് അറിഞ്ഞു. ഉടന് തന്നെ, ഭാഗ്യശാലിയായ നാരദന് ഹിമവാന്റെ വാസസ്ഥലമായ പര്വ്വതത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവിടെ, നിറമാര്ന്ന മുളകളുടെ തോട്ടത്തില്, ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അധിപനായ ഹിമവാന് വാതിലില് തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ചു. ഹിമവാന് അദ്ദേഹത്തെ ആദരപൂര്വ്വം അകത്ത് കൊണ്ടു ചെന്നു, ഭൂമിയെ അലങ്കരിക്കുന്ന മഹാമഹല് കാട്ടി. സ്വര്ണമയമായ സിംഹാസനം ഹിമവാന് തന്നെ വിരിച്ചുകൊടുത്തു; അതില് മഹാമുനി ഇരുന്നു. പര്വ്വതരാജാവ് ആചാരപ്രകാരം പാദപ്രക്ഷാലനത്തിനും പാനീയത്തിനും വെള്ളം നല്കി; നാരദന് ആ അര്പ്പണം സ്വീകരിച്ചു. അര്പ്പണം സ്വീകരിച്ച ശേഷം, ഹിമവാന് സന്തോഷഭരിതമായ മുഖത്തോടെ, സ്നേഹപൂര്വ്വം നാരദനോട് ക്ഷേമവും തപസ്സും ചോദിച്ചു. അതേ സമയം, നാരദനും പര്വ്വതാധിപതിയുടെ ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ചു. “മഹാപര്വ്വതമേ, നിന്റെ വാസസ്ഥലം ധര്മ്മാനുസൃതമാണ്. നിന്റെ ഗുഹകള് എത്ര വിശാലമാണോ അതുപോലെ മനസ്സും, നിന്റെ ഗുണഭാരം എല്ലാ അചലങ്ങളെയും മറികടക്കുന്നു. നിന്റെ സുതാര്യത ജലത്തെയും മഹര്ഷികളെയും കടന്നുപോകുന്നു; പര്വ്വതരാജാവേ, അവമാനം എവിടെയും കാണുന്നില്ല. മഹര്ഷികള് നിന്റെ ഗുഹകളില് വസിച്ച് വിജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയും സൂര്യനുംപോലെ തപസ്സിലൂടെ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ദിവ്യഭോഗങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ച്, ദേവന്മാരും ഗന്ധര്വന്മാരും കിന്നരന്മാരും തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ വീട്ടില് തന്നെ താമസിക്കുന്നു. ഹരന് — ലോകങ്ങളുടെ അധിപന്, രാമധ്യാനത്തില് ലീനനായവന് — നിന്റെ ഗുഹയില് വസിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നീ ഭാഗ്യശാലിയാണ്.” നാരദന് ഇങ്ങനെ ആദരപൂര്വ്വം സംസാരിച്ചപ്പോള്, ഹിമവാന്റെ ഭാര്യയായ മേനാ, മഹാമുനിയെ കാണാന് ആഗ്രഹിച്ച്, തന്റെ മകളെയും കുറച്ചു ദാസിമാരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, ലജ്ജയും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ ശരീരത്തോടെ അകത്ത് കടന്നു. അവിടെ, മഹാമുനിയും പര്വ്വതാധിപനും ചേര്ന്ന് ഇരുന്നുനോക്കുമ്പോള്, മഹാമുനിയെ കണ്ട മേനാ, മുഖം ഭാഗികമായി മറച്ച്, കുമ്പളപൂവുപോലുള്ള കയ്യുകള് കൂട്ടി നമസ്കരിച്ചു. മഹാമുനിയെ കണ്ടു, അദ്ദേഹം അമൃതസമമായ വചനങ്ങളാല് അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു, അവളുടെ ക്ഷേമം വര്ദ്ധിപ്പിച്ചു. അപ്പോള്, ഹിമവാന്റെ മകള് അത്ഭുതത്തോടെ നാരദനെ നോക്കി നിന്നു. “വാ, മകളേ,” എന്നു നാരദന് സ്നേഹപൂര്വ്വം വിളിച്ചു. അവള് അച്ഛന്റെ കഴുത്ത് പിടിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മടിയില് ഇരുന്നു. അമ്മ അവളോട് പറഞ്ഞു: “മകളേ, ദേവിയെ നമസ്കരിക്കു.” “നിനക്ക് ഭര്ത്താവായി മഹാതപസ്വിയായ മഹാനായവന് ലഭിക്കും,” എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട്, മുഖം വസ്ത്രം കൊണ്ടു മറച്ച്, തല അല്പം വിറയച്ചുകൊണ്ട് അവള് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വീണ്ടും അമ്മ അവളോട് പറഞ്ഞു: “മകളേ, ദിവ്യമുനിയെ നമസ്കരിക്കു; പിന്നെ, നീ എത്രകാലമായി ആഗ്രഹിച്ച രത്നഭൂഷണം ഞാന് നിനക്കു തരാം.” അമ്മയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട്, അവള് ഉടന് എഴുന്നേറ്റ് കുമ്പളപൂവുപോലുള്ള കയ്യുകള് നാരദന്റെ പാദങ്ങളില് വച്ച് തലതൊട്ടു നമസ്കരിച്ചു. അവള് നമസ്കരിച്ച ശേഷം, അമ്മ ദാസിമാരിലൂടെ അവളെ സാവധാനം അവളുടെ സൗഭാഗ്യലക്ഷണങ്ങള് പ്രകടിപ്പിക്കാന് പ്രേരിപ്പിച്ചു. അമ്മയുടെ മനസ്സില് സ്വാഭാവികമായ മകളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠയുമായി, അവളുടെ ശരീരലക്ഷണങ്ങള് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷയോടും കൂടി, ഹിമവാന് ഈ സുന്ദരമായ സംഭവത്തെ മനസ്സില് ആസ്വദിച്ചു. അമ്മയും ദാസിയും പ്രേരിപ്പിച്ചപ്പോള്, മഹാമുനി നാരദന് സ്നേഹപൂര്വ്വം പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: “ഇവള്ക്ക് ഭര്ത്താവ് ജനിച്ചിട്ടില്ല, സൗമ്യേ, അവളില് യോഗ്യമായ ലക്ഷണങ്ങള് ഇല്ല; കയ്യുകള് എപ്പോഴും മേലോട്ടാണ്, കാല് ലക്ഷണങ്ങളും സ്ഥിരതയില്ല. അവള്ക്ക് ഭംഗിയുള്ള വണ്ണം ലഭിക്കും, അതിലധികം പറയേണ്ടതില്ല.” ഇതു കേട്ട് ഹിമവാന് വിഷാദഭരിതനായി, മനസ്സു തളര്ന്നു. കണ്ണുനീര് നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തില് ഹിമവാന് നാരദനോട് പറഞ്ഞു: “ലോക്യവ്യവഹാരത്തിന്റെ ഗതി വളരെ ദോഷഭരിതവും അതിന്റെ ഫലം മനസ്സിലാക്കാന് പ്രയാസകരവുമാണ്. സൃഷ്ടിയുടെ അനിവാര്യതയാല് ഒരു പരിധി പരമാത്മാവായ ആരോ നിര്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ നിയമം ലോകബന്ധികളായ എല്ലാ ജീവികള്ക്കും ബാധകമാണ്. എന്ത് ജനിച്ചാലും അതിന്റെ കാരണത്തില് നിന്നാണ്, അതിന്റെ കര്ത്താവിന്റെ ഉദ്ദേശം നിറവേറ്റാനാണ്; ഒരിക്കല് ജനിച്ചതു വീണ്ടും ആര്ക്കും സൃഷ്ടിക്കാനാവില്ല. സകല ജീവികളും തങ്ങളുടെ കര്മഫലത്താലാണ് ജനിക്കുന്നത്; മുട്ടില് നിന്നവന് മുട്ടില് നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, മനുഷ്യന് വീണ്ടും മനുഷ്യനായാണ് ജനിക്കുന്നത്. മനുഷ്യന് പാമ്പുകളിടയില് ജനിച്ചാലും മനുഷ്യസ്വഭാവം അവനില് ഉണ്ടാകും; അത്തരത്തിലുള്ള ജന്മങ്ങളില് ധര്മ്മത്തില് ഉന്നതമായവരാണ് ശ്രേഷ്ഠര്. പുത്രരില്ലാത്തവരെ ഒഴികെ, മറ്റു എല്ലാ ജീവികളും തങ്ങളായിരിക്കും; എന്നാല് മനുഷ്യരില് ധര്മ്മപഥം പിന്തുടരുന്നവര് പ്രത്യേകിച്ച് ധര്മ്മത്തോടാണ് ഐക്യപ്പെടുന്നത്.