ശ്രീഭഗവാന് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങള്ക്കായി അങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കും; കളിയുഗം വരുമ്പോള് ഇതൊക്കെയും നടക്കും. നിങ്ങള് അങ്ങനെ തന്നെ ആകും, ഇതില് യാതൊരു സംശയവുമില്ല; ഞാന് സത്യമായാണ് പറയുന്നത്." ഇങ്ങനെ, ആ രണ്ടുപേരായ മഹാസുരന്മാര്ക്ക് വരം നല്കിയ ശേഷം, ശാശ്വതനും ലോകത്തിന്റെ അധിഷ്ഠിതാവുമായ ദേവാദിദേവന് അവരെ, കജല് നിറംപോലെയുള്ളവരെയും, രാജസവും തമസവുമായ അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങളെയും, തന്റെ തോളുകളില് വെച്ച് തകര്ത്തു. അതിനുശേഷം, ബ്രഹ്മാവ്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തില് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവന്, ആ താമരയില് നില്ക്കുകയും, കൈകള് ഉയർത്തി, മഹാതപസ്സില് ലയിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ തന്നെ പ്രകാശത്താല് ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, അന്ധകാരത്തെ അകറ്റി, ധര്മ്മാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവ്, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശത്തോടെ പ്രസംഗിച്ചു. അപ്പോള് തന്നെ, മറ്റൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ച്, അക്ഷരനുമായ നാരായണന്, മഹാപ്രഭയോടെ, യോഗശ്രേഷ്ഠനായി അവിടെ എത്തി. ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രന്മാരില് പ്രധാനനായ, സംഖ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ ആചാര്യനും ജ്ഞാനിയുമായ കപിലനും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ഇരുവരും മഹാത്മാക്കളായിരുന്നു; വലുതും ചെറുതുമായ ഭേദങ്ങളെ അറിയുന്നതും, മഹർഷിമാരാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടവരുമായിരുന്നു. അവര് ബ്രഹ്മാവിനോട് സമീപിച്ചു സംസാരിച്ചു. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വന്ദനീയനും, വിശാലനും, സകലഭൂതങ്ങളുടെ അധിപനുമായ ബ്രഹ്മാവിനോടാണ് അവര് അങ്ങനെയാണ് സംസാരിച്ചത്. അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ട്, അവരുടെ പരമോന്നതമായ ഉദ്ദേശ്യം മനസ്സിലാക്കി, ബ്രഹ്മാവ് ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു; ബ്രഹ്മവേദത്തില് പറയുന്നതുപോലെയാണ് ഇത്. അദ്ദേഹം ഒരു പുത്രനെ, തന്റെ തന്നെ ശരീരത്തില്നിന്നും ഭൂമിയില്നിന്നും ജനിപ്പിച്ചു; അതിന് മുമ്പ്, മറ്റൊരുത്തന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സില്നിന്ന് ജനിച്ചു. മനസ്സില്നിന്ന് ജനിച്ച ആ പുത്രന് ഉടനെ ബ്രഹ്മാവിനോട് ചോദിച്ചു: "പ്രഭോ, ഞാന് നിങ്ങളെ എങ്ങനെ സഹായിക്കണം?" ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: "നീ കപിലന് എന്നറിയപ്പെടുന്നവനും, നാരായണനുമാണ്; നീ പറയുന്നതു ചെയ്യുക, മഹാജ്ഞാനിയേ." അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്ക് കേട്ടകപിലന് കൈകൂപ്പി എഴുന്നേറ്റു: "ഞാന് നിങ്ങളെ സേവിക്കാന് സന്നദ്ധനാണ്; എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്നു ചോദിച്ചു. ശ്രീഭഗവാന് പറഞ്ഞു: "അത് സത്യമാണു, അക്ഷരമായ ബ്രഹ്മം, പതിനെട്ടു രൂപങ്ങളുള്ളത്—ആ പരമമായ, സത്യമുള്ള, അമൃതസ്വരൂപമായ അവസ്ഥയെ സ്മരിക്കൂ." ഇതുകേട്ട്, കപിലന് വടക്കന് ദിശയിലേക്ക് പോയി; അവിടെ എത്തി, ബ്രഹ്മാവിന് ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയോടെ തത്ത്വജ്ഞാനം ലഭിച്ചു. പിന്നെ ബ്രഹ്മാവ്, മനസ്സില് ഭാവിച്ചു, വലിയ പ്രതിജ്ഞയോടെ രണ്ടാമത്തെ ലോകമായ ഭുവര്ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു. അവനും ബ്രഹ്മാവിനോട് സമീപിച്ച് ചോദിച്ചു: "പിതാമഹാ, ഞാന് എന്ത് ചെയ്യണം?" ബ്രഹ്മാവിനെ പിതാമഹനോടു തുല്യനായി പരിഗണിച്ചു. ബ്രഹ്മാനന്ദം അനുഭവിച്ച്, അവന് പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചു; പിന്നെ ആ രണ്ടുപേരുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവനും അപ്രകാരം പ്രപഞ്ചത്തില്നിന്ന് മാറിയതോടെ, ബ്രഹ്മാവ് മൂന്നാമത്തെ പുത്രനെ സൃഷ്ടിച്ചു; മോക്ഷസാധനത്തില് നിപുണനും പൊന്നുപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നവനും. അവനും ആzelfde ധര്മം അനുസരിച്ച്, ആ രണ്ടുപേരോടും സമാനമായ അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തി; ഇങ്ങനെ ഈ മൂന്നു പുത്രന്മാര്ക്കും മഹാത്മാവായ ശംഭുവിന്റെ അവസ്ഥയിലേക്കാണ് പ്രവേശനം ലഭിച്ചത്. ആ പുത്രന്മാരെ എടുത്ത്, നാരായണനും, തപസ്സിന്റെ അധിപനായ കപിലനും, പരമാവസ്ഥയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. അവര് ആ അവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തിയ സമയത്ത്, ബ്രഹ്മാവും അതിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; പിന്നെയും കൂടുതല് കഠിനമായ തപസ്സില് ലയിച്ച്, ബ്രഹ്മാവും പരമാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചു. എങ്കിലും, ബ്രഹ്മാവ്, ഏകാധിപനായവന്, തപസ്സിലൂടെ പോലും കഴിയാതെ, തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതിയില് നിന്ന് ഒരു ഭാര്യയെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവള് ശുഭസ്വഭാവം ഉള്ളവളായിരുന്നു. പിതാമഹന് തന്റെ തന്നെ രൂപംപോലെയുള്ള പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവരാണ് സകലഭൂതങ്ങളുടെ അധിപന്മാര്, ആരില്നിന്നാണ് ലോകങ്ങള് ഉദിച്ചുവന്നത്. ആദ്യമായി, മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാവ് ധര്മത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു; സകലത്തിന്റെയും അധിപന്, തപസ്സില് ജനിച്ചവന്, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചുനില്ക്കുന്നവനും ശുദ്ധനും. ബ്രഹ്മാവ് ദക്ഷന്, മരീചി, അത്രി, പുലസ്ത്യ, പുലഹ, ക്രതു, വസിഷ്ഠ, ഗൗതമ, ഭൃഗു, അങ്കിരസ് എന്ന മഹർഷിമാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ മഹർഷിമാര് അത്ഭുതകരമായ സൃഷ്ടികളിലും, തങ്ങളുടെ വംശപരമ്പരയില് പതിമൂന്നു ഗുണങ്ങളോടെയാണ് ഉദയം തുടങ്ങിയത്. ദക്ഷന് ആദിതിയെ, ദിതിയെ, ദനുവിനെ, കാലയെ, അനായുവിനെ, സിംഹികയെ, ഖസയെ, പ്രാചിയെ, ക്രോധയെ, സുരസയെ, വിനതയെ, കദ്രുവിനെയും—ഈ പന്ത്രണ്ടു പുത്രിമാരെയും സൃഷ്ടിച്ചു. രാജാവേ, ഈ പന്ത്രണ്ടു പുത്രിമാരാണ് ദക്ഷന്റെ പുത്രിമാര്. ഇരുപത്തിയേഴു നക്ഷത്രങ്ങളെയും ചന്ദ്രനോടാണ് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്. മരീചിയില് നിന്ന്, തപസ്സിലൂടെ, കശ്യപന് ജനിച്ചു; ദക്ഷന് തന്റെ പന്ത്രണ്ടു പുത്രിമാരെയും കശ്യപന് നല്കി, അവന് അവരെ അംഗീകരിച്ചു. ആ മഹർഷി എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളെയും, രോഹിണിയുതലായ എല്ലാ ശുഭനക്ഷത്രങ്ങളെയും, സോമനോടു നല്കി. ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, സന്ധ്യ, വിശ്വേശ, മഹാപ്രസിദ്ധയായ സരസ്വതി—ഈ അഞ്ചു ദേവതകളെയും ബ്രഹ്മാവാണ് ആദ്യം സൃഷ്ടിച്ചത്. രാജാവേ, ഈ അഞ്ചു മഹാദേവതകളെയും ബ്രഹ്മാവ്, ധര്മത്തിന്, ദേവന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനായി, നന്മയ്ക്കായി നല്കി. ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഭാര്യ, തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ പാതി പങ്കുവെക്കുന്നവളും, ഏതു രൂപവും എടുക്കാന് കഴിയുന്നവളും, അപ്രത്യക്ഷമായി സുരഭിയായി മാറി ബ്രഹ്മാവിനോട് സമീപിച്ചു. ലോകങ്ങള് ബ്രഹ്മാവിനെ ആദരിച്ചപ്പോള്, അവനവളോടു യോജനിച്ചു; ഇത് സൃഷ്ടിക്കലിനും പശുക്കളുടെ നിലനില്ക്കലിനുമായിരുന്നു, രാജാവേ. അവളില് നിന്ന് പതിനൊന്നു പുത്രന്മാര് ജനിച്ചു; വലിയവരും ധര്മം എന്നറിയപ്പെടുന്നവരും, അസ്തമയമേഘം പോലെയുള്ള ചുവപ്പും, മഹാപ്രഭയുമുള്ളവരും. അവര് കരഞ്ഞുകൊണ്ടും ഓടിക്കൊണ്ടും പിതാമഹനോടു സമീപിച്ചു; അവരുടെ കരച്ചിലും ഓട്ടവും കൊണ്ടാണ് അവരെ രുദ്രന്മാര് എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. നിരൃതി, സന്ധ്യ, ഗര്ഭരഹിതമായി ജനിച്ച മൂന്നാമന്, മൃഗവ്യാധ, കപര്ദി, മഹാദേവനായ വിശ്വേശ്വരന്, അഹിർബുധ്ന്യന്, കപാലി, പിംഗല, മഹാപ്രഭയുള്ള സെനാനി—ഇവരാണ് പതിനൊന്നു രുദ്രന്മാര്. അവളായ സുരഭിയില് നിന്നാണ് പശുക്കളും, ദേവന്മാരും, അജയും ഹംസനും ജനിച്ചത്, രാജാവേ.