ബുദ്ധിമാന്മാർ ചൊവ്വാഴ്ചകളിൽ അലങ്കൃതമായ പാത്രങ്ങളിൽ സാധനങ്ങൾ ശേഖരിച്ച്, രാത്രി ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കി, എട്ട് ചൊവ്വാഴ്ചകൾ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ അർപ്പിക്കണം. ഓരോ തവണയും, സ്വന്തം ശേഷിക്ക് അനുസരിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അന്നദാനം ചെയ്യണം; ഒമ്പതാമത്തെ ചൊവ്വാഴ്ച കഴിയുമ്പോൾ, പ്രത്യേക ബ്രാഹ്മണഭോജനം ഒരുക്കണം. അതിനുശേഷം, ഒരു വസ്ത്രജോടിയും, പാൽ നിറച്ച कांസുപാത്രത്തിൽ വെച്ച സോമവും ബ്രാഹ്മണന് അർപ്പിക്കണം. അതുപോലെ, കുടയും ചെരുപ്പും പൂർണ്ണമായും ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം. സ്വാതി നക്ഷത്രദിനത്തിൽ, അങ്ങു ചൊവ്വയെ ആരാധിച്ച് രാത്രി ഉപവാസം തുടരണം; ഇത് എട്ട് രാത്രികൾ തുടരുക, പിന്നെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അന്നദാനം ചെയ്യുക. ചൊവ്വയുടെ സ്വർണ്ണപ്രതിമ, താമ്രപാത്രത്തിൽ വെച്ച്, ആരോഗ്യമുള്ള ബ്രാഹ്മണന് നൽകണം. നക്ഷത്രക്രമത്തിൽ ഏഴ് രാത്രികൾ ഉപവാസം പാലിക്കണം; എട്ടാം ദിവസം, ഗ്രഹങ്ങളുടെ സ്വർണ്ണപ്രതിമകൾ ശാസ്ത്രീയമായി അർപ്പിക്കണം. അഗ്നിഹോത്രം ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി നടത്തണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, രാജാവേ, അതിന്റെ ഫലം അറിയുക. അശുഭഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ശുഭമാകും; രോഗങ്ങൾ നശിക്കും, ദേവതകൾ സന്തോഷിക്കും. പാമ്പുകൾ ദോഷം ചെയ്യില്ല, പിതൃകൾ തൃപ്തരാകും; ഈ കഥ കേൾക്കുന്നവർക്കും പാടുന്നവർക്കും ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ ഇല്ലാതാകും. ചൊവ്വ, സൂര്യൻ, രാഹു, കേതു എന്നിവ തലയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുമ്പോൾ അവർ ദോഷം വരുത്തും. ഈ വിധത്തിൽ ആചരണം ചെയ്താൽ, ഭാഗ്യം ലഭിക്കും; ഭക്തിയോടെ ചെയ്യുന്നവർക്കെല്ലാം എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും അനുകൂലമാകും, അവർക്ക് ശാന്തിയും സമാധാനവും ലഭിക്കും; ശനി, രാഹു, കേതു എന്നിവ ഇരുമ്പുപാത്രത്തിൽ വയ്ക്കണം. ഇവയെ ഇരുമ്പിൽ നിർമ്മിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകണം; കറുത്ത വസ്ത്രജോടി അവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ നൽകണം. ശാന്തിയും ഐശ്വര്യവും വിജയവും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ സ്വർണ്ണത്തിൽ പശുക്കൾ നൽകണം; വ്രതം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളെയും സ്വർണ്ണത്തിൽ അർപ്പിക്കണം, രാജാവേ. ശാന്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ വ്രതാവസാനത്തിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അന്നദാനം ചെയ്യണം; ഗ്രഹങ്ങൾ തൃപ്തരാകാൻ കഴിയുന്നത്ര ദാനം ചെയ്യണം. കുറഞ്ഞ ശ്രമത്തിൽ, രാജാവേ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടാം; ശങ്കരനിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം, ഭാസ്കരനിൽ നിന്ന് ആരോഗ്യവും, അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ധനവും, ജനാർദ്ദനനിൽ നിന്ന് മോക്ഷവും, ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് സർവ്വഭൂതശാന്തിയും പ്രാപിക്കാം. ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: മഹർഷേ, നിങ്ങൾ വിവരിച്ച യാഗം അതിനെ ആചരിക്കുന്നവർക്ക് മഹത്തായ ഫലം നൽകുന്നു; കുറഞ്ഞ ആയുസുള്ളവർക്ക് ഇത്രയും ഫലം ലഭിക്കില്ല. ഒരു വർഷം ഉപവാസം പാലിച്ചാൽ കുറഞ്ഞ ശ്രമത്തിൽ എത്ര വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കും എന്ന് ദയവായി പറയൂ. പുലസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, മഹതിയായ ഭാരം അനുഭവിച്ചിരുന്ന ശ്വേത എന്ന മഹാരാജാവ്, ഒരു കാലത്ത് ഈ ചോദ്യം വസിഷ്ഠനോട് ചോദിച്ചു. ഇലാവൃതഭൂമിയിൽ ശക്തിയുള്ള ശ്വേത രാജാവ് വസതിയുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ഭൂമിയിലെ ഏഴ് ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും ജയിച്ചു. ബ്രഹ്മപുത്രനായ വസിഷ്ഠൻ അവന്റെ പുരോഹിതനായിരുന്നു; ഒരിക്കൽ, ഈ ധർമ്മപരനായ രാജാവ്, ജയിച്ചശേഷം, ശ്വേതൻ തന്റെ പുരോഹിതനായ വസിഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു: "ആചാര്യനേ, ഞാൻ ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്താൻ കഴിയും. ഞാൻ സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും രത്നങ്ങളും ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയും; എന്നാൽ, ആചാര്യനേ, ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള അന്നം ഞാൻ നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നില്ല. അന്നം നൽകിയാലും, ബ്രാഹ്മണന് യാഗത്തിൽ അർപ്പിച്ചാലും, ഒന്നും സത്യത്തിൽ സ്വന്തമെന്നു കരുതുന്നില്ലെങ്കിൽ അതൊന്നും സത്യമല്ല." ശ്വേതൻ ചുവപ്പു വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി; പക്ഷേ, അന്നം അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം ഒരിക്കലും നൽകിയില്ല; എങ്കിലും, അനേകം അശ്വമേധങ്ങൾ നടത്തി. മൂന്നു നൂറ്റി കോടിയോളം വർഷങ്ങൾ മഹതിയായ തപസ്സു ചെയ്തശേഷം, അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, പുണ്യശാലികളുടെ ലോകത്തും, ബ്രഹ്മലോകത്തും എത്തി. അവിടെ അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, സിദ്ധസ്ത്രികൾ പാടുന്നു; തുംബുരുവും നാരദനും അവിടെ സദാ സാന്നിധ്യവഹിക്കുന്നു. ആ രണ്ടുപേരും പാടുകയും, വേദമന്ത്രങ്ങളാൽ മഹാതപസ്വികൾ ശ്വേതനെ പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും, ആ മഹാരാജാവിന് അത്രയും ഐശ്വര്യം ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ ശരീരം വിശപ്പിലും ദാഹത്തിലും കഷ്ടപ്പെട്ടു. ആ വിശപ്പിൽ വലഞ്ഞ്, ആ രാജാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ദിവ്യരഥത്തിൽ ഋക്ഷപർവതങ്ങളിലേക്ക് പോയി. അവിടെ, ഒരിക്കൽ തന്റെ ശരീരം ദഹിച്ചിരുന്ന കാടിൽ, തന്റെ അസ്ഥികൾ ശേഖരിച്ചു, അവയെ ചുരണ്ടി ചുരണ്ടി നക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നെ വീണ്ടും ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി; എന്നാൽ, ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞ്, ആ ദൃഢവ്രതനായ രാജാവിനെ വസിഷ്ഠൻ തന്റെ അസ്ഥികൾ നക്കുന്നതായി കണ്ടു. വസിഷ്ഠൻ ചോദിച്ചു: "രാജാധിരാജാ, എന്തുകൊണ്ട് നീ സ്വന്തമായ അസ്ഥികൾ കഴിക്കുന്നു?" അങ്ങനെ മഹർഷി വസിഷ്ഠൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശ്വേതൻ പറഞ്ഞു: "ഭഗവനേ, വിശപ്പും ദാഹവും എന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു; ഒരിക്കലും ഞാൻ അന്നം ദാനം ചെയ്തിട്ടില്ല, അതുകൊണ്ടാണ് വിശപ്പ് എന്നെ വലയ്ക്കുന്നത്." അപ്പോൾ വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു: "രാജാധിരാജാ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ആരും ഒന്നും ദാനം ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ അതൊന്നും സഹായിക്കില്ല." രത്നങ്ങളും സ്വർണ്ണവും ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ ഐശ്വര്യവാൻ ആകുന്നു; എന്നാൽ അന്നം ദാനം ചെയ്താൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറും.