ಕಾಂಸ್ತು ಲೋಕಾನ್ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಅಪಧ್ಯಾತೋ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಉಭೌ ಹಸ್ತೌ ಮುಖೇ ಕೃತ್ವಾ ಸಾಶ್ರುಕಂಠೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್
ಮಹಾತ್ಮರು ನನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಯಾವ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಗಲಸಿನಿಂದ ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ನಾಪರಾಧ್ಯಾಮಿ ರಾಮಸ್ಯ ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ಗಿರಾ। ಸ್ಪೃಷ್ಟೌ ತೇ ಚರಣೌ ದೇವಿ ಮಮ ನಾನ್ಯಾ ಗತಿರ್ಭವೇತ್
ನಾನು ರಾಮನಿಗೆ ಕೈಯಿಂದಲೂ, ಮನಸಿನಿಂದಲೂ, ಮಾತಿನಿಂದಲೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ; ದೇವಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ತಲೆಯು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ—ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ತತಃ ಸೀತಾಽಬ್ರವೀದ್ರಾಮಂ ತ್ಯಕ್ತಃ ಕಿಮನುಜಸ್ತ್ವಯಾ। ವೈಷಮ್ಯಂ ತ್ಯಜ್ಯತಾಂ ಬಾಲೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿವರ್ಧನೇ
ಆಗ ಸೀತೆಯವರು ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ನಿನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟೆ? ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಈ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬಿಡು, ಮಗುವೇ, ಅವನು ಮನೆಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು.
ರಾಘವಸ್ತ್ವಬ್ರವೀತ್ಸೀತಾಂ ನಾಹಂ ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮ್। ನ ಕದಾಚಿದಪಿ ಸ್ವಪ್ನೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ಯ ಮತಂ ಪ್ರಿಯೇ
ರಾಘವನು ಸೀತೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ನಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಲ; ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಸಹ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯೆಯೆ.
ಶ್ರುತಪೂರ್ವಂ ಚ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್। ಅತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಜನಾಸ್ಸತ್ಯಂ ಸರ್ವೇ ಹಿ ಸ್ವಾರ್ಥತತ್ಪರಾಃ
ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನವಳೆ, ನಾನು ಈ ದೇಶದವರ ವರ್ತನೆ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮದೇ ಹಿತವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಪರಸ್ಪರಂ ನ ಪಶ್ಯಂತಿ ಸ್ವಾತ್ಮನಶ್ಚ ಹಿತಂ ವಚಃ। ನ ಶೃಣ್ವಂತಿ ಪಿತುಃ ಪುತ್ರಾಃ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಪಿತರಸ್ತಥಾ
ಇವರು ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಮಕ್ಕಳು ತಂದೆಯ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ತಂದೆಯೂ ಮಕ್ಕಳ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಶಿಷ್ಯಾ ಹಿ ಗುರೋರ್ವಾಕ್ಯಂ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ತಥಾ ಗುರುಃ। ಅರ್ಥಾನುಬಂಧಿನೀಪ್ರೀತಿರ್ನ ಕಶ್ಚಿತ್ಕಸ್ಯಚಿತ್ಪ್ರಿಯಃ
ಶಿಷ್ಯರು ಗುರುಗಳ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಗುರುಗಳು ಕೂಡ ಶಿಷ್ಯರ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದೆ, ಯಾರೂ ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಿಯರಾಗಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯೇವಂ ಕಥಯನ್ನೇವ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ರೇವಾಂ ಮಹಾನದೀಮ್। ಚಕ್ರೇಭಿಷೇಕಂ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಃ ಸಾನುಜಃ ಸಹ ಸೀತಯಾ
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಮಹಾನದಿಯಾದ ರೇವೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು; ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮನೂ ಸೀತೆಯವರೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ತರ್ಪಯಿತ್ವಾ ಚ ಸಲಿಲೈಃ ಸ್ವಾನ್ಪಿತೄನ್ದೈವತಾನ್ಯಪಿ। ಉದೀಕ್ಷ್ಯ ಚ ಮುಹುಃ ಸೂರ್ಯಂ ದೇವತಾಶ್ಚ ಸಮಾಹಿತಃ
ಅವನ ತಂದೆಮುತ್ತಾತಂದಿರಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದನು.
ಕೃತಾಭಿಷೇಕಸ್ತು ರರಾಜ ರಾಮಃ ಸೀತಾ ದ್ವಿತೀಯಃ ಸಹ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ। ಕೃತಾಭಿಷೇಕಃ ಸಹ ಶೈಲಪುತ್ರ್ಯಾ ಗುಹೇನ ಸಾರ್ಧಂ ಭಗವಾನಿವೇಶಃ
ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ರಾಮನು ಸೀತೆಯವರ ಜೊತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು; ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯರ ಜೊತೆಗೆ ಗುಹನೂ ಸೇರಿ, ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಭೀಷ್ಮ ಉವಾಚ॥ ಕಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ಭಗವತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಲೋಕಕಾರಿಣಾ। ಯಜ್ಞಿಯೈರ್ಯಷ್ಟುಮಾರಬ್ಧಂ ತದ್ಭವಾನ್ವಕ್ತುಮರ್ಹತಿ
ಭೀಷ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಭಗವಂತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು? ಅದನ್ನು ನೀನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕು.
ಕಿಂ ನಾಮಾನ ಋತ್ವಿಜಸ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಯೇ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಾಃ। ಕಾ ಚ ವೈ ದಕ್ಷಿಣಾ ತೇಷಾಂ ದತ್ತಾ ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಬ್ರಹ್ಮನು ನೇಮಿಸಿದ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಿಗಳನ್ನು ಯಾವ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು? ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು?
ಯಥಾಭೂತಂ ಯಥಾವೃತ್ತಂ ತಥಾ ತ್ವಂ ಮೇ ಪ್ರಕೀರ್ತಯ। ಸುಮಹತ್ಕೌತುಕಂ ಜಾತಂ ಯಜ್ಞಂ ಪೈತಾಮಹಂ ಪ್ರತಿ
ನಿಜವಾಗಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಿತೋ, ಹೇಗೆ ನಡೆದಿತೋ, ಅದನ್ನೆ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು; ಪಿತಾಮಹನ ಯಜ್ಞದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ.
ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ॥ ಪೂರ್ವಮೇವ ಮಯಾ ಖ್ಯಾತಂ ಯದಾ ಸ್ವಾಯಂಭುವೋ ಮನುಃ। ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಜಾಪತೀನ್ಸರ್ವಾನುಕ್ತಃ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಕುರುಷ್ವ ವೈ
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ಅವನಿಗೆ 'ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು ಎಂದು ನಾನು ಮೊದಲು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ವಯಂ ತು ಪುಷ್ಕರಂ ಗತ್ವಾ ಯಜ್ಞಸ್ಯಾಹೃತ್ಯ ವಿಸ್ತರಮ್। ಸಸಂಭಾರಾನ್ಸಮಾನಾಯ್ಯ ವಹ್ನ್ಯಗಾರೇ ಸ್ಥಿತೋಭವತ್
ಅವನು ತಾನೇ ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಯಜ್ಞದ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಜಮಾ ಮಾಡಿ ನಿಂತನು.
ಗಾಯಂತಿ ನಿತ್ಯಂ ಗಂಧರ್ವಾ ನೃತ್ಯಂತ್ಯಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಾಃ। ಬ್ರಹ್ಮೋದ್ಗಾತಾ ಹೋತಾಧ್ವರ್ಯುಶ್ಚತ್ವಾರೋ ಯಜ್ಞವಾಹಕಾಃ
ಗಂಧರ್ವರು ಸದಾ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅಪ್ಸರಸರು ಕುಣಿಯುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮ, ಉದ್ಗಾತೃ, ಹೋತೃ ಮತ್ತು ಅಧ್ವರ್ಯು—ಈ ನಾಲ್ವರು ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.
ಏಕೈಕಸ್ಯ ತ್ರಯಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಪರಿವಾರಾಃ ಸ್ವಯಂಕೃತಾಃ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಚ್ಛಂಸೀ ಪೋತಾ ಚಾಗ್ನೀಧ್ರ ಏವ ಚ
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಮೂರು ಸಹಾಯಕರು ಸ್ವತಃ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಹ್ಮಣಾಚ್ಛಂಸಿ, ಪೊತಾ ಮತ್ತು ಅಗ್ನೀಧ್ರ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ಆನ್ವೀಕ್ಷಿಕೀ ಸರ್ವವಿದ್ಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಹ್ಯೇಷಾ ಚತುಷ್ಟಯೀ। ಉದ್ಗಾತಾ ಚ ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಾತಾ ಪ್ರತಿಹರ್ತಾ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಃ
ಆನ್ವೀಕ್ಷಿಕಿ, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಿ—ಈ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಕಾರ; ಉದ್ಗಾತೃ, ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಾತೃ, ಪ್ರತಿಹರ್ತೃ ಮತ್ತು ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯರು ಇದ್ದರು.
ಚತುಷ್ಟಯೀ ದ್ವಿತೀಯೈಷಾ ತೂದ್ಗಾತುಶ್ಚ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾ। ಹೋತಾ ಚ ಮೈತ್ರಾವರುಣಸ್ತಥಾಽಚ್ಛಾವಾಕ ಏವ ಚ
ಇದು ಎರಡನೇ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಗುಂಪು ಎಂದು ಉದ್ಗಾತೃಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹೋತೃ, ಮೈತ್ರಾವರುಣ ಮತ್ತು ಅಚ್ಚಾವಾಕ ಕೂಡ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ಗ್ರಾವಸ್ತುಚ್ಚ ಚತುರ್ಥೋತ್ರ ತೃತೀಯಾ ಚ ಚತುಷ್ಟಯೀ। ಅಧ್ವರ್ಯುಶ್ಚ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾತಾ ನೇಷ್ಟೋನ್ನೇತಾ ತಥೈವ ಚ
ಇಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇಯದು ಗ್ರಾವಸ್ತುತು, ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಗುಂಪು; ಅದ್ವರ್ಯು, ಪ್ರತಿಷ್ಠಾತೃ, ನೇಷ್ಟೃ ಮತ್ತು ಉನ್ನೇತೃ ಕೂಡ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ಚತುಷ್ಟಯೀ ಚತುರ್ಥ್ಯೇಷಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಶಂತನುನಂದನ। ಏತೇ ವೈ ಷೋಡಶ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಋತ್ವಿಜೋ ವೇದಚಿಂತಕೈಃ
ಈ ನಾಲ್ಕನೇ ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಗುಂಪನ್ನು ಶಂತನುವಿನ ಮಗನೇ, ವೇದಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವವರು ಈ ಹದಿನಾರು ಋತ್ವಿಜರನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಶತಾನಿ ತ್ರೀಣಿ ಷಷ್ಟಿಶ್ಚ ಯಜ್ಞಾಃ ಸೃಷ್ಟಾಃ ಸ್ವಯಂಭುವಾ॥ ಏತಾಂಶ್ಚೈತೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಪ್ರವದಂತಿ ಸದಾ ದ್ವಿಜಾನ್
ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ಮೂವತ್ತಾರು ಶತ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು; ಈ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸದಸ್ಯಂ ಕೇಚಿದಿಚ್ಛಂತಿ ತ್ರಿಸಾಮಾಧ್ವರ್ಯುಮೇವ ಚ। ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ನಾರದಂ ಚಕ್ರೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಚ್ಛಂಸಿ ಗೌತಮಮ್
ಕೆಲವರು ಸದಸ್ಯನನ್ನು, ತ್ರಿಸಾಮಾ ಮತ್ತು ಅದ್ವರ್ಯುವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ನಾರದನು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ, ಗೌತಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಚ್ಛಂಸಿಯಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡನು.
ದೇವಗರ್ಭಂ ಚ ಪೋತಾರಮಾಗ್ನೀಧ್ರಂ ಚೈವ ದೇವಲಮ್। ಉದ್ಗಾತಾಂಗಿರಸಃ ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಾತಾ ಚ ಪುಲಹಸ್ತಥಾ
ದೇವಗರ್ಭನು ಪೊತೃ, ಅಗ್ನೀಧ್ರನು ದೇವಲ, ಅಂಗಿರಸನು ಉದ್ಗಾತೃ, ಪುಲಹನು ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಾತೃ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರತಿಹರ್ತಾ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋತ್ರಿರುಚ್ಯತೇ। ತಸ್ಮಿನ್ಯಜ್ಞೇ ಭೃಗುರ್ಹೋತಾ ವಸಿಷ್ಠೋ ಮೈತ್ರ ಏವ ಚ
ನಾರಾಯಣನು ಪ್ರತಿಹರ್ತೃ, ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನು ಉತ್ರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು; ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭೃಗು ಹೋತೃ, ವಸಿಷ್ಠನು ಮೈತ್ರನಾಗಿದ್ದನು.
ಅಚ್ಛಾವಾಕಃ ಕ್ರತುಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಗ್ರಾವಸ್ತುಚ್ಚ್ಯವನಸ್ತಥಾ। ಪುಲಸ್ತ್ಯೋದ್ಧ್ವರ್ಯುರೇವಾಸೀತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಾತಾ ಚ ವೈ ಶಿಬಿಃ
ಅಚ್ಚಾವಾಕನು ಕೃತು ಎಂದು, ಗ್ರಾವಸ್ತುತು ಚ್ಯವನ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಅದ್ವರ್ಯು, ಶಿಬಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾತೃ ಆಗಿದ್ದನು.
ಬೃಹಸ್ಪತಿಸ್ತತ್ರ ನೇಷ್ಟಾ ಉನ್ನೇತಾ ಶಾಂಶಪಾಯನಃ। ಧರ್ಮಃ ಸದಸ್ಯಸ್ತತ್ರಾಸೀತ್ಪುತ್ರಪೌತ್ರಸಹಾಯವಾನ್
ಅಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನೇಷ್ಟೃ, ಶಾಂಶಪಾಯನನು ಉನ್ನೇತೃ; ಧರ್ಮನು ಸದಸ್ಯನಾಗಿ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರ-ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.
ಭರದ್ವಾಜಃ ಶಮೀಕಶ್ಚ ಪುರುಕುತ್ಸೋ ಯುಗಂಧರಃ। ಏನಕಸ್ತೀರ್ಣಕಶ್ಚೈವ ಕೇಶಃ ಕುತಪ ಏವ ಚ
ಭರದ್ವಾಜ, ಶಮೀಕ, ಪುರುಕುತ್ಸ, ಯುಗಂಧರ, ಏನಕ, ತೀರ್ಣಕ, ಕೇಶ, ಕುಟಪ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ಗರ್ಗೋ ವೇದಶಿರಾಶ್ಚೈವ ತ್ರಿಸಾಮಾದ್ಧ್ವರ್ಯವಃ ಕೃತಾಃ। ಕಣ್ವಾದಯಸ್ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ಮಾರ್ಕಂಡೋ ಗಂಡಿರೇವ ಚ
ಗರ್ಗ ಮತ್ತು ವೇದಶಿರಸ್ಸು ತ್ರಿಸಾಮಾ ಮತ್ತು ಅದ್ವರ್ಯುಗಳಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಗೊಂಡರು; ಹಾಗೆಯೇ ಕಣ್ವ ಮತ್ತು ಇತರರು, ಮಾರ್ಕಂಡ ಮತ್ತು ಗಂಡಿ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ಪುತ್ರಪೌತ್ರಸಮೇತಾಶ್ಚ ಸಶಿಷ್ಯಾಃ ಸಹಬಾಂಧವಾಃ। ಕರ್ಮಾಣಿ ತತ್ರ ಕುರ್ವಾಣಾ ದಿವಾನಿಶಮತಂದ್ರಿತಾಃ
ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರು, ಶಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅಲಸದೆ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.