ದಕ್ಷಾಧ್ವರೇ ಚ ನಯನೇ ಚ ತಥಾ ಭಗಸ್ಯ ಪೂಷ್ಣಸ್ತಥಾ ದಶನಪಂಕ್ತಿಮಪಾತಯಚ್ಚ। ತಸ್ತಂಭಯಃ ಕುಲಿಶಯುಕ್ತಮಥೇಂದ್ರಹಸ್ತಂ ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ದಕ್ಷಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಗ ಮತ್ತು ಪೂಷಣರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು, ಅವರ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿದವನು, ಇಂದ್ರನ ಕೈಯನ್ನು ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದ ಶಂಕರನನ್ನು, ಆಶ್ರಯದಾತನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಏನಃಕೃತೋಪಿವಿಷಯೇಷ್ವಪಿಸಕ್ತಚಿತ್ತಾಜ್ಞಾನಾನ್ವಯಶ್ರುತಗುಣೈರಪಿನೈವಯುಕ್ತಾಃ। ಯಂ ಸಂಶ್ರಿತಾಃ ಸುಖಭುಜಃ ಪುರುಷಾ ಭವಂತಿ ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಅಂಟಿಕೊಂಡರೂ, ಜ್ಞಾನ, ವಂಶ, ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದವರಾದರೂ, ಅವನನ್ನು ಶರಣಾದರೆ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರಾಗುವ ಶಂಕರನನ್ನು, ಆಶ್ರಯದಾತನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಅತ್ರಿಪ್ರಸೂತಿರವಿಕೋಟಿಸಮಾನತೇಜಾಃ ಸಂತ್ರಾಸನಂ ವಿಬುಧದಾನವಸತ್ತಮಾನಾಮ್। ಯಃ ಕಾಲಕೂಟಮಪಿಬತ್ಪ್ರಸಭಂ ಸುದೀಪ್ತಂ ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಅಸಾಧಾರಣ ಜನನ ಹೊಂದಿ, ಅನೇಕ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಾನವರಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದವನು, ಪ್ರಬಲವಾದ ಕಾಲಕುಟ ವಿಷವನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಕುಡಿದವನು, ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಶಂಕರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರರುದ್ರಮರುತಾಂ ಚ ಸಷಣ್ಮುಖಾನಾಂ ದದ್ಯಾದ್ವರಂ ಸುಬಹುಶೋ ಭಗವಾನ್ಮಹೇಶಃ। ನನ್ದಿಂ ಚ ಮೃತ್ಯುವದನಾತ್ಪುನರುಜ್ಜಹಾರ ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ಮರುತ್ ಮತ್ತು ಷಣ್ಮುಖನಿಗೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ನಂದಿಯನ್ನು ಮರಣದ ಬಾಯಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದವನು, ಆಶ್ರಯದಾತ ಶಂಕರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಆರಾಧಿತಃ ಸುತಪಸಾ ಹಿಮವನ್ನಿಕುಂಜೇ ಧೂಮವ್ರತೇನ ಮನಸಾಪಿ ಪರೈರಗಮ್ಯೇ। ಸಂಜೀವನೀಮಕಥಯದ್ಭೃಗವೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಹಿಮವಂತನ ಕಾನನಗಳಲ್ಲಿ ಧೂಮವ್ರತನು ಗಾಢ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದವನು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಅಲಭ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದವನು, ಭೃಗು ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಸಂಜೀವಿನಿಯ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದವನು, ಆಶ್ರಯದಾತ ಶಂಕರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ನಾನಾವಿಧೈರ್ಗಜಬಿಡಾಲಸಮಾನವಕ್ತ್ರೈರ್ದಕ್ಷಾಧ್ವರಪ್ರಮಥನೈರ್ಬಲಿಭಿರ್ಗಣೈಂದ್ರೈಃ । ಯೋಭ್ಯರ್ಚಿತೋಮರಗಣೈಶ್ಚ ಸಲೋಕಪಾಲೈಸ್ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ದಕ್ಷಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಆನೆ, ಮಂಗ, ಬೆಕ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು, ಭೂತಗಣಗಳು, ಲೋಕಪಾಲಕರು ಆರಾಧಿಸುವವನು, ಆಶ್ರಯದಾತ ಶಂಕರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಶಂಖೇಂದುಕುಂದಧವಲಂ ವೃಷಭಂ ಪ್ರವೀರಮಾರುಹ್ಯ ಯಃ ಕ್ಷಿತಿಧರೇಂದ್ರಸುತಾನುಯಾತಃ। ಯಾತ್ಯಂಬರಂ ಪ್ರಲಯಮೇಘವಿಭೂಷಿತಂ ಚ ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಶಂಖ, ಚಂದ್ರ, ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭವನ್ನು ಏರಿ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಳಯಮೇಘಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ಆಶ್ರಯದಾತ ಶಂಕರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಶಾಂತಂ ಮುನಿಂ ಯಮನಿಯೋಗಪರಾಯಣೈಸ್ತೈರ್ಭೀಮೈರ್ಮಹೋಗ್ರಪುರುಷೈಃ ಪ್ರತಿನೀಯಮಾನಮ್। ಭಕ್ತ್ಯಾನತಂ ಸ್ತುತಿಪರಂ ಪ್ರಸಭಂ ರರಕ್ಷ ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಯಮ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಶಾಂತ ಮುನಿಯನ್ನು ಭಯಾನಕ ಪುರುಷರು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದವನು, ಆಶ್ರಯದಾತ ಶಂಕರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಃ ಸವ್ಯಪಾಣಿ ಕಮಲಾಗ್ರನಖೇನ ದೇವಸ್ತತ್ಪಂಚಮಂ ಪ್ರಸಭಮೇವ ಪುರಸ್ಸುರಾಣಾಮ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ಶಿರಸ್ತರುಣಪದ್ಮನಿಭಂ ಚಕರ್ತ್ತ ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ನಖದಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಹಸಿರಾದ ಐದನೇ ತಲೆಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದವನು, ಆಶ್ರಯದಾತ ಶಂಕರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಯ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚರಣೌ ವರದಸ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ತುತ್ವಾ ಚ ವಾಗ್ಭಿರಮಲಾಭಿರತಂದ್ರಿತಾತ್ಮಾ। ದೀಪ್ತಸ್ತಮಾಂಸಿ ನುದತೇ ಸ್ವಕರೈರ್ವಿವಸ್ವಾಂಸ್ತಂ ಶಂಕರಂ ಶರಣದಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ಯಾರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವವನು, ಆಶ್ರಯದಾತ ಶಂಕರನನ್ನು ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯೇ ತ್ವಾಂ ಸುರೋತ್ತಮಗುರುಂ ಪುರುಷಾ ವಿಮೂಢಾ ಜಾನಂತಿ ನಾಸ್ಯ ಜಗತಃ ಸಚರಾಚರಸ್ಯ। ಐಶ್ವರ್ಯಮಾನನಿಗಮಾನುಶಯೇನ ಪಶ್ಚಾತ್ತೇ ಯಾತನಾಮನುಭವಂತ್ಯವಿಶುದ್ಧಚಿತ್ತಾಃ
ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಗುರು, ಜಗತ್ತಿನ ಚರಾಚರಗಳ ಒಡೆಯನೆಂದು ಗುರುತಿಸದೆ, ಮೂರ್ಖರಾಗಿರುವರೋ, ಅವರ ಹೃದಯ ಶುದ್ಧವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ತಪ್ಪುಮತದ ಬಲದಿಂದ, ನಂತರ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಯೈವಂ ಸ್ತುವತೋಽವೋಚಚ್ಛೂಲಪಾಣಿರ್ವೃಷಧ್ವಜಃ। ಉವಾಚ ವಚನಂ ಹೃಷ್ಟೋ ರಾಘವಂ ತುಷ್ಟಮಾನಸಃ
ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ, ವೃಷಧ್ವಜ ದೇವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ರಾಘವನನ್ನು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ರುದ್ರ ಉವಾಚ। ರಾಮ ಹೃಷ್ಟೋಸ್ಮಿ ಭದ್ರಂ ತೇ ಜಾತಸ್ತ್ವಂ ನಿರ್ಮಲೇ ಕುಲೇ। ತ್ವಂ ಚಾಪಿ ಜಗತಾಂ ವಂದ್ಯೋ ದೇವೋ ಮಾನುಷರೂಪಧೃತ್
ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಮಾ, ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನೀನು ಶುದ್ಧ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯ. ನೀನು ಕೂಡ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನು, ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವತೆ.'
ತ್ವಯಾ ನಾಥೇನ ವೈ ದೇವಾಃ ಸುಖಿನಃ ಶಾಶ್ವತೀಃ ಸಮಾ। ಸೇವಿಷ್ಯಂತೇ ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಗತೇ ವರ್ಷೇ ಚತುರ್ದಶೇ
ನೀನು ರಕ್ಷಕನಾದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಅನೇಕ ಕಾಲ ಸುಖದಿಂದಿರುತ್ತಾರೆ; ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಅಯೋಧ್ಯಾಮಾಗತಂ ತ್ವಾಂ ಯೇ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಂತಿ ಭುವಿ ಮಾನವಾಃ। ಸುಖಂ ತೇಽತ್ರ ಭಜಿಷ್ಯಂತಿ ಸ್ವರ್ಗೇ ವಾಸನ್ತಥಾಕ್ಷಯಮ್
ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಿನ್ನನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ನೋಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದೇವಕಾರ್ಯಂ ಮಹತ್ಕೃತ್ವಾ ಆಗಚ್ಛೇಥಾಃ ಪುನಃ ಪುರೀಮ್। ರಾಘವಸ್ತು ತಥಾ ದೇವಂ ನತ್ವಾ ಶೀಘ್ರಂ ವಿನಿರ್ಗತಃ
ದೇವತೆಗಳ ಮಹತ್ತರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ವಾಪಸು ಬರುವೆ. ರಾಘವನು ದೇವರನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟನು.
ಇಂದ್ರಮಾರ್ಗಾಂ ನದೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಜಟಾಜೂಟಂ ನಿಯಮ್ಯ ಚ। ಅಬ್ರವೀಲ್ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ರಾಮ ಇದಮರ್ಪಯ ಮೇ ಧನುಃ
ಇಂದ್ರಮಾರ್ಗದ ನದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಜಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.'
ರಾಮವಾಕ್ಯಂ ತು ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸೀತಾಂ ವೈ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋಽಬ್ರವೀತ್। ಕಿಮರ್ಥಂ ದೇವಿ ರಾಮೇಣ ತ್ಯಕ್ತೋಹಂ ಕಾರಣಂ ವಿನಾ
ರಾಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಸೀತೆಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವಿ, ರಾಮನು ಯಾವ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ?'
ಅಪರಾಧಂ ನ ಜಾನಾಮಿ ಕುಪಿತೋ ಯನ್ಮಹಾಭುಜಃ। ರಾಮೇಣಾಹಂ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಃ ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಸಂಶಯಮ್
ನಾನು ಯಾವ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಮಹಾಬಾಹು ರಾಮನು ಕೋಪಗೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನಾನು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುವೆನು.'
ನೈವ ಮೇ ಜೀವಿತೇನಾರ್ಥೋ ಧಿಗ್ಧಿಙ್ಮಾಂ ಕುಲಪಾಂಸನಮ್। ಆರ್ಯಸ್ಯ ಯೇನ ವೈ ಮನ್ಯುರ್ಜನಿತಃ ಪಾಪಕಾರಿಣಾ
'ನನಗೆ ಬದುಕುವಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ; ನನ್ನಿಂದ ಆರ್ಯನಿಗೆ ಕೋಪ ಉಂಟಾದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ವಂಶಕ್ಕೆ ಕಳಂಕವಾದವನು, ನಾಚಿಕೆ ನನಗೆ.'
ಕಾಂಸ್ತು ಲೋಕಾನ್ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಅಪಧ್ಯಾತೋ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಉಭೌ ಹಸ್ತೌ ಮುಖೇ ಕೃತ್ವಾ ಸಾಶ್ರುಕಂಠೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್
ಮಹಾತ್ಮರು ನನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಯಾವ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಗಲಸಿನಿಂದ ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ನಾಪರಾಧ್ಯಾಮಿ ರಾಮಸ್ಯ ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ಗಿರಾ। ಸ್ಪೃಷ್ಟೌ ತೇ ಚರಣೌ ದೇವಿ ಮಮ ನಾನ್ಯಾ ಗತಿರ್ಭವೇತ್
ನಾನು ರಾಮನಿಗೆ ಕೈಯಿಂದಲೂ, ಮನಸಿನಿಂದಲೂ, ಮಾತಿನಿಂದಲೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ; ದೇವಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ತಲೆಯು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ—ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ತತಃ ಸೀತಾಽಬ್ರವೀದ್ರಾಮಂ ತ್ಯಕ್ತಃ ಕಿಮನುಜಸ್ತ್ವಯಾ। ವೈಷಮ್ಯಂ ತ್ಯಜ್ಯತಾಂ ಬಾಲೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿವರ್ಧನೇ
ಆಗ ಸೀತೆಯವರು ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ನಿನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟೆ? ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಈ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬಿಡು, ಮಗುವೇ, ಅವನು ಮನೆಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು.
ರಾಘವಸ್ತ್ವಬ್ರವೀತ್ಸೀತಾಂ ನಾಹಂ ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮ್। ನ ಕದಾಚಿದಪಿ ಸ್ವಪ್ನೇ ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ಯ ಮತಂ ಪ್ರಿಯೇ
ರಾಘವನು ಸೀತೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ನಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲ್ಲ; ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಸಹ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯೆಯೆ.
ಶ್ರುತಪೂರ್ವಂ ಚ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್। ಅತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಜನಾಸ್ಸತ್ಯಂ ಸರ್ವೇ ಹಿ ಸ್ವಾರ್ಥತತ್ಪರಾಃ
ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನವಳೆ, ನಾನು ಈ ದೇಶದವರ ವರ್ತನೆ ಬಗ್ಗೆ ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮದೇ ಹಿತವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಪರಸ್ಪರಂ ನ ಪಶ್ಯಂತಿ ಸ್ವಾತ್ಮನಶ್ಚ ಹಿತಂ ವಚಃ। ನ ಶೃಣ್ವಂತಿ ಪಿತುಃ ಪುತ್ರಾಃ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಪಿತರಸ್ತಥಾ
ಇವರು ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಮಕ್ಕಳು ತಂದೆಯ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ತಂದೆಯೂ ಮಕ್ಕಳ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಶಿಷ್ಯಾ ಹಿ ಗುರೋರ್ವಾಕ್ಯಂ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ತಥಾ ಗುರುಃ। ಅರ್ಥಾನುಬಂಧಿನೀಪ್ರೀತಿರ್ನ ಕಶ್ಚಿತ್ಕಸ್ಯಚಿತ್ಪ್ರಿಯಃ
ಶಿಷ್ಯರು ಗುರುಗಳ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಗುರುಗಳು ಕೂಡ ಶಿಷ್ಯರ ಮಾತು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿ ಲಾಭಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದೆ, ಯಾರೂ ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಿಯರಾಗಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯೇವಂ ಕಥಯನ್ನೇವ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ರೇವಾಂ ಮಹಾನದೀಮ್। ಚಕ್ರೇಭಿಷೇಕಂ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥಃ ಸಾನುಜಃ ಸಹ ಸೀತಯಾ
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅವರು ಮಹಾನದಿಯಾದ ರೇವೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು; ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮನೂ ಸೀತೆಯವರೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ತರ್ಪಯಿತ್ವಾ ಚ ಸಲಿಲೈಃ ಸ್ವಾನ್ಪಿತೄನ್ದೈವತಾನ್ಯಪಿ। ಉದೀಕ್ಷ್ಯ ಚ ಮುಹುಃ ಸೂರ್ಯಂ ದೇವತಾಶ್ಚ ಸಮಾಹಿತಃ
ಅವನ ತಂದೆಮುತ್ತಾತಂದಿರಿಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೋಡುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿದನು.
ಕೃತಾಭಿಷೇಕಸ್ತು ರರಾಜ ರಾಮಃ ಸೀತಾ ದ್ವಿತೀಯಃ ಸಹ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ। ಕೃತಾಭಿಷೇಕಃ ಸಹ ಶೈಲಪುತ್ರ್ಯಾ ಗುಹೇನ ಸಾರ್ಧಂ ಭಗವಾನಿವೇಶಃ
ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದ ರಾಮನು ಸೀತೆಯವರ ಜೊತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು; ಪರ್ವತಕುಮಾರಿಯರ ಜೊತೆಗೆ ಗುಹನೂ ಸೇರಿ, ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.