ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶಂ ಪ್ರಯತಃ ಪ್ರಯತ್ನಾದ್ಯಸ್ತೇಷು ಕುರ್ಯಾತ್ಪ್ರಮದಾ ಪುಮಾನ್ವಾ। ತೀರ್ಥೇಪಿ ಸಂಯೋಜ್ಯ ಮನೋಪಿ ಚೇತ್ಥಂ ಭುಂಕ್ತೇ ಫಲಂ ಬ್ರಹ್ಮಗೃಹೇ ಯಥೇಷ್ಟಮ್
ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಹೆಂಗಸಾಗಿರಲಿ ಗಂಡಸಾಗಿರಲಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಯೋಪಕಂಠೇ ಮ್ರಿಯತೇ ಹಿ ಯೈಸ್ತು ಕರ್ಮಕ್ಷಯಾತ್ಸ್ಥಾವರಜಂಗಮೈಶ್ಚ। ತೇ ಚಾಪಿ ಸರ್ವೇ ಸಕಲಂ ಪ್ರಸಹ್ಯ ಲಭಂತಿ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಫಲಂ ದುರಾಪಮ್
ಆ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮ ಕ್ಷಯದಿಂದ, ಸ್ಥಾವರ ಅಥವಾ ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳಾಗಿ ಸತ್ತರೂ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಯಜ್ಞದ ಅಪರೂಪದ ಫಲವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತತಸ್ತು ಸಾ ಧರ್ಮಫಲಾರಣೀ ಚ ಜನ್ಮಾದಿದುಃಖಾರ್ದಿತಚೇತಸಾಂ ತು। ಸರ್ವಾತ್ಮನಾ ಚಾರುಫಲಾ ಸರಸ್ವತೀ ಸೇವ್ಯಾ ಪ್ರಯತ್ನಾತ್ಪುರುಷೈರ್ಮಹಾನದೀ
ಆದುದರಿಂದ ಜನರು ಸರಸ್ವತಿ ಮಹಾನದಿಯನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಅವಳು ಧರ್ಮಫಲಗಳ ಕಾಡು, ಜನ್ಮಾದಿ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವಳು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಂದರ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳು.
ತತ್ರ ಯೇ ಸಲಿಲಂ ಪೂತಂ ಪಿಬಂತಿ ಸತತಂ ನರಾಃ। ನ ತೇ ಮನುಷ್ಯಾ ದೇವಾಸ್ತೇ ಜಗತ್ಯಾಮಿಹ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪವಿತ್ರವಾದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು ಮಾನವರಲ್ಲ; ಅವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು.
ಯಜ್ಞೈರ್ದಾನೈಸ್ತಪೋಭಿಶ್ಚ ಯತ್ಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ದ್ವಿಜೈಃ। ತದತ್ರ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರೇಣ ಶೂದ್ರೈರಪಿ ಸ್ವಭಾವಜೈಃ
ಯಜ್ಞ, ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದ್ವಿಜರು ಪಡೆಯುವ ಫಲವನ್ನು, ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾತ್ರದಿಂದ ಶೂದ್ರರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ದರ್ಶನಾತ್ಪುಷ್ಕರಸ್ಯಾಪಿ ಮಹಾಪಾತಕಿನೋಪಿ ಯೇ। ತೇಪಿ ತತ್ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾಂತಿ ತನುಕ್ಷಯೇ
ಪುಷ್ಕರದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ದೇಹ ಕ್ಷಯವಾದ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತತ್ರೋಪವಾಸೀ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಪುಂಡರೀಕಸ್ಯ ಯತ್ಫಲಮ್। ತತ್ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ನರಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಲ್ಪಾಯಾಸೇನ ಪುಷ್ಕರೇ
ಅಲ್ಲಿ ಪುಂಡರೀಕ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದವನು ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ, ಕಡಿಮೆ ಶ್ರಮದಿಂದ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಮಾಘಮಾಸೇ ತಿಲಾನ್ಯಸ್ತು ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ ಚ ಸ ದ್ದ್ವಿಜೇ। ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಸ ವಿಷ್ಣುಭವನೇ ವಸೇತ್
ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಎಳ್ಳು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ತತ್ರೋಪವಾಸಂ ಸ್ನಾನಂ ಚ ಪಂಚಗವ್ಯಾಶನಂ ತಥಾ। ಯಃ ಕರೋತಿ ನರಃ ಸೋಪಿ ದೇಹಾಂತೇ ಸ್ವರ್ಗಮಾಪ್ನುಯಾತ್1.32.
ಅಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ, ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ಪಂಚಗವ್ಯ ಸೇವನೆ ಮಾಡಿದವನು, ಅವನು ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ವಸಂತಿ ತತ್ಸಮೀಪಸ್ಥಾ ಯೇಪಿ ತಸ್ಕರಜಾತಯಃ। ತೇಪಿ ತಸ್ಯಾನುಭಾವೇನ ಸ್ವರ್ಯಾಂತಿ ಚ ನ ಸಂಶಯಃ
ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ಕಳ್ಳರ ವಂಶದವರೂ ಕೂಡ ನೋಡಿದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅವರೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಯೇ ಪುನಃ ಶೂದ್ರವೃತ್ತಿಸ್ಥಾಸ್ತ್ರಿರಾತ್ರೋಪೋಷಿತಾ ನರಾಃ। ಪ್ರಯಚ್ಛಂತಿ ದ್ವಿಜೇಷ್ವರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಶಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಾಃ
ಯಾರು ಶೂದ್ರರಂತೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಬ್ರಹ್ಮಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ—
ತೇ ಮೃತಾ ಯಾನಮಾರೂಢಾಃ ಪದ್ಮಾಸನಚತುರ್ಭುಜಾಃ। ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹ ಸಾಯುಜ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ನುವಂತ್ಯಪುನರ್ಭವಮ್
ಅವರು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೊತೆ ಸೇರುವರು, ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಗಂಗೋದ್ಭೇದಂ ಯತ್ರ ಗಂಗಾ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಾ ಸರಿತಾಂ ವರಾಮ್। ಸರಸ್ವತೀಂ ದ್ರಷ್ಟುಕಾಮಾ ಸಾಂತ್ವಾರ್ಥೇ ಪ್ರೋದ್ಗತಾಂಽಬರಾತ್
ಗಂಗೋದ್ಭೇದದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗಂಗೆಯು ತಲುಪಿದಾಗ, ಸರಸ್ವತೀ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲು ಆಕಾಶದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸಂತೈಸಲು ಬರುತ್ತಾಳೆ.
ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ಪಯಃಪೂತಂ ಸುರಸಿದ್ಧನಿಷೇವಿತಮ್। ಸಾರಸ್ವತಂ ಚ ವಿಮಲಂ ವಿದ್ಯಾಧರಗಣಾರ್ಚಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಪೂಜಿಸಿದ, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಆರಾಧಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡು ಅರಿಯಬೇಕು.
ಪೀತಮೇಕಾಂಜಲಿಮಿತಂ ಯೇನಾಪ್ತಂ ತೇನ ತತ್ಪರಂ। ಅವಲೋಕ್ಯ ದಿಶಂ ಪೂರ್ವಾಮಾಹ ಗಂಗೇ ಸಖಿ ತ್ವಯಾ
ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೈಯಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, 'ಗಂಗೆ, ಸ್ನೇಹಿತೆ, ನಿನ್ನಿಂದ—' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಏಕಾಕಿನೀ ವಿಯುಕ್ತಾಸ್ಮಿ ಕ್ವ ಯಾಸ್ಯೇಹಮಬಾಂಧವಾ। ತಾಂ ವಿಜ್ಞಾಯ ತತೋ ಗಂಗಾ ರುದಂತೀಂ ಶೋಕಕರ್ಶಿತಾಮ್
'ನಾನು ಒಬ್ಬಳಾಗಿ, ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಬಂಧುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ?' ಎಂದು ಅವಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಗಂಗೆಯು ಆಕೆಯನ್ನು ಅಳುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಪೂರ್ವದೇಶಾತ್ಸಮಾಯಾತಾ ದ್ರಷ್ಟುಂ ತಾಂ ದೀನಮಾನಸಾಮ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತಾಂ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ತು ಪೀಡಿತಾಮ್
ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಂದು, ಮನಸ್ಸು ದುಃಖಿತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಭಾಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಗಂಗೆಯು, ಆಕೆಯನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು.
ನೇತ್ರೇ ಪ್ರಮೃಜ್ಯ ಚೈತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಾಹ ಗಂಗಾ ವಚಸ್ತದಾ। ಮಾ ರೋದೀಸ್ತ್ವಂ ಮಹಾಭಾಗೇ ದುಃಷ್ಕರಂ ತೇ ಕೃತಂ ಸಖಿ
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಒರೆದು, ಗಂಗೆಯು ಹೇಳಿದಳು: 'ಮಹಾಭಾಗೆ, ನೀನು ಅಳಬೇಡ; ಸ್ನೇಹಿತೆ, ನೀನು ಕಷ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೀಯೆ.'
ದೇವಕಾರ್ಯಂ ಯದನ್ಯೇನ ಕರ್ತುಂ ಶಕ್ಯೇತ ನೈವ ಹಿ। ಏತಸ್ಮಾತ್ತೇ ಮಹಾಭಾಗೇ ದ್ರಷ್ಟುಂ ದೇವಾಃ ಸಮಾಗತಾಃ
ಇಂತಹ ದೇವತೆಗಳ ಕೆಲಸವನ್ನು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮಾಡಲಾಗದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹಾಭಾಗೆ, ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.
ಏಷಾಂ ಚ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಪೂಜಾ ವಾಙ್ಮನಃ ಕಾಯ ಕರ್ಮಣಾ। ಸರಸ್ವತೀ ಸುರೇಂದ್ರಾಣಾಂ ಕೃತ್ತ್ವಾ ಪೂಜಾ ವಿಧಿಕ್ರಮಮ್
ಅವರಿಗೆ ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು, ದೇಹ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಿಂದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಸರಸ್ವತೀ ದೇವೇಂದ್ರರನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಿದಳು.
ಕ್ರಮೇಣ ಬ್ರಹ್ಮಜಾ ಪಶ್ಚಾತ್ಸಂಗತಾ ತು ಸಖೀಜನಮ್। ಜ್ಯೇಷ್ಠಮಧ್ಯಮಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಸಂಗಮೋ ಲೋಕವಿಶ್ರುತಃ
ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಳು; ಹಿರಿಯ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮರ ನಡುವೆ ಅವರ ಸಂಗಮವು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಪಶ್ಚಾನ್ಮುಖೀ ಬ್ರಹ್ಮಸುತಾ ಜಾಹ್ನವೀ ತು ಉದಙ್ಮುಖೀ। ತತಸ್ತೇ ವಿಬುಧಾಃ ಸರ್ವೇ ಪುಷ್ಕರಂ ಯೇ ಸಮಾಗತಾಃ
ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಸುತೆ ಪಶ್ಚಿಮದಿಕ್ಕನ್ನು ನೋಡಿದಳು, ಜಾಹ್ನವಿಯು ಉತ್ತರದಿಕ್ಕನ್ನು ನೋಡಿದಳು; ಆಗ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು—
ವಿದಿತ್ವಾ ದುಷ್ಕರಂ ಕರ್ಮ ತಸ್ಯಾ ಸ್ತುತಿಮಕಾರಯನ್। ತ್ವಂ ಬುದ್ಧಿಸ್ತ್ವಂ ಮತಿರ್ಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತ್ವಂ ವಿದ್ಯಾ ತ್ವಂ ಗತಿಃ ಪರಾ
ಅವಳ ದುರ್ಸಾಧ್ಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು: 'ನೀನು ಜ್ಞಾನ, ನೀನು ಬುದ್ಧಿ, ನೀನು ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ನೀನು ವಿದ್ಯೆ, ನೀನು ಪರಮ ಮಾರ್ಗ.'
ತ್ವಂ ಶ್ರದ್ಧಾ ತ್ತ್ವಂ ಪರಾ ನಿಷ್ಠಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಮೇಧಾ ರತಿಃ ಕ್ಷಮಾ। ತ್ವಂ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತ್ವಂ ಸ್ವಧಾ ಸ್ವಾಹಾ ತ್ವಂ ಪವಿತ್ರಂ ಮತಂ ಮಹತ್
'ನೀನು ಶ್ರದ್ಧೆ, ನೀನು ಪರಮ ಸ್ಥಿರತೆ, ಬುದ್ಧಿ, ಮೆದುಳು, ಸಂತೋಷ, ಕ್ಷಮೆ; ನೀನು ಸಿದ್ಧಿ, ನೀನು ಸ್ವಧಾ, ನೀನು ಸ್ವಾಹಾ, ನೀನು ಮಹಾ ಪವಿತ್ರವಾದ ತತ್ವ.'
ಸಂಧ್ಯಾ ರಾತ್ರಿಃ ಪ್ರಭಾ ಭೂತಿರ್ಮೇಧಾ ಶ್ರದ್ಧಾ ಸರಸ್ವತೀ। ಯಜ್ಞ ವಿದ್ಯಾ ಮಹಾವಿದ್ಯಾ ಗುಹ್ಯವಿದ್ಯಾ ಚ ಶೋಭನಾ
ಸಂಜೆ, ರಾತ್ರಿಯು, ಬೆಳಕು, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ಭಕ್ತಿ, ಸರಸ್ವತಿ, ಯಜ್ಞ, ಜ್ಞಾನ, ಮಹಾಜ್ಞಾನ, ರಹಸ್ಯಜ್ಞಾನ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ.
ಆನ್ವೀಕ್ಷಿಕೀ ತು ಯಾ ವಾರ್ತಾ ದಂಡನೀತಿಶ್ಚ ಕಥ್ಯತೇ। ನಮೋಸ್ತು ತೇ ಪುಣ್ಯಜಲೇ ನಮಃ ಸಾಗರಗಾಮಿನಿ
ಅನುಶೀಲನೆ, ಜೀವನೋಪಾಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪಾಲನೆ ಎಂಬವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪವಿತ್ರ ಜಲಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಾಗರದ ಕಡೆ ಹರಿಯುವವಳಿಗೆ ವಂದನೆ.
ನಮಸ್ತೇ ಪಾಪನಿರ್ಮೋಕೇ ನಮೋ ದೇವಿ ಜಗತ್ಪ್ರಿಯೇ। ಏವಂ ಸ್ತುತಾ ಹಿ ಸಾ ದೇವೀ ದಿವ್ಯಾ ಸ್ವಾರ್ಥಪರಾಯಣೈಃ
ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಲೋಕಪ್ರಿಯ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೀಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ಆ ದಿವ್ಯ ದೇವಿ—
ಏವಂ ಸಾ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೀ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಾ ದೇವೀ ಸರಸ್ವತೀ। ಸರ್ವತೀರ್ಥಮಯೀ ದೇವೀ ಸರ್ವಾಮರಸಮನ್ವಿತಾ
ಹೀಗೆ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಳು. ಆ ದೇವಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳ ರೂಪವಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಅಮರರೊಡನೆ ಇದ್ದಳು.
ಪ್ರಾಚೀ ಸೇತಿ ಬುಧೈರ್ಜ್ಞೇಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಚನಂ ತಥಾ। ತತ್ರ ಶುದ್ಧಾವಟಂನಾಮ ತೀರ್ಥಂ ಪೈತಾಮಹಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಅವಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರಾಚಿ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇದೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತು. ಅಲ್ಲಿದೆ ಶುದ್ಧಾವಟ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥ, ಅದು ಪಿತೃಗಳ ತೀರ್ಥವೆಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದರ್ಶನೇನಾಪಿ ವೈ ತಸ್ಯ ಮಹಾಪಾತಕಿನೋಪಿ ಯೇ। ಭೋಗಿಭೋಗಾನ್ಸಮಶ್ನಂತಿ ವಿಶುದ್ಧಾ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಂತಿಕೇ
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೇವಲ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೂ ಮಹಾಪಾತಕಿಗಳಾದವರೂ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.