ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ। ಅಹಂ ತೇ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವಮೇತದಶೇಷತಃ। ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಮೋಹಂ ಯಾಸ್ಯತೇ ನೃಪಸತ್ತಮ
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೀಗೆಂದನು: ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಯೇನ ಜಾಯೇತ ಪ್ರೇತತ್ವಂ ಯೇನ ಚಾಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ। ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ನರಕಂ ಘೋರಂ ದುಸ್ತರಂ ತ್ರಿದಶೈರಪಿ
ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕು, ಅದರಿಂದ ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಾಟಲಾಗದ ಭಯಾನಕ ನರಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸತಾಂ ಸಂಭಾಷಣೇ ಚೈವ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಾನುಕೀರ್ತ್ತನೇ। ಮಾನವಾಸ್ತು ಪ್ರಮುಚ್ಯಂತ ಆಪನ್ನಾಃ ಪ್ರೇತಯೋನಿಷು
ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು—ಇವುಗಳಿಂದ ಪ್ರೇತಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರೂಯತೇ ಹಿ ಪುರಾ ಭೀಷ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ। ಪೃಥುಸ್ಸರ್ವತ್ರ ವಿಖ್ಯಾತಃ ಸಂತೋಷೇ ಚ ಸದಾ ಸ್ಥಿತಃ
ಭೀಷ್ಮನೇ, ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದನು. ಅವನು ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು, ಸದಾ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದಿರುವವನು.
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಯುಕ್ತೋ ಗೇಹೇಷು ನಿತ್ಯಯೋಗಶ್ಚ ಯೋಗವಿತ್। ಜಪಯಜ್ಞವಿಧಾನೇನ ಯುಕ್ತಂ ಕಾಲಂ ಕ್ಷಿಪೇಚ್ಚ ಸಃ
ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಸದಾ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದ, ಜಪ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಯುಕ್ತಃ ಕ್ಷಮಾದಯಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಕ್ಷಾಂತ್ಯಾಯುಕ್ತಶ್ಚ ತತ್ತ್ವವಿತ್। ಅಹಿಂಸಾಹಿತಚಿತ್ತಶ್ಚ ಮಾರ್ದ್ದವೇ ಚ ತಥಾಸ್ಥಿತಃ
ಅವನು ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಮೃದುಭಾವದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಿತು.
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಸಮಾಯುಕ್ತಸ್ತಪೋಯೋಗಸಮನ್ವಿತಃ। ಯುಕ್ತಃ ಸ ಪಿತೃಕಾರ್ಯೇಷು ಯುಕ್ತೋ ವೈದಿಕಕರ್ಮಸು
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಕೊಟ್ಟು, ವೇದಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿದ್ದನು.
ಪರಲೋಕಭಯೇಯುಕ್ತೋ ಯುಕ್ತಸ್ಸತ್ಯವಚಃ ಪ್ರತಿ। ಯುಕ್ತೋ ಮಧುರವಾಕ್ಯೇಷು ಯುಕ್ತಶ್ಚಾತಿಥಿಪೂಜನೇ
ಪರಲೋಕದ ಭಯದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಸದಾ ಸತ್ಯವಚನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದನು.
ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತಸಮಾಯುಕ್ತೋ ಯುಕ್ತೋ ದ್ವಂದ್ವವಿವರ್ಜನೇ। ಸ್ವಕರ್ಮವಿಧಿಸಂಯುಕ್ತೋ ಯುಕ್ತಃ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಕರ್ಮಸು
ಹೋಮ-ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಜೋಡಣೆ-ವಿರೋಧಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು.
ಏವಂ ಕರ್ಮಾಣಿ ಕುರ್ವಂತಸ್ಸಂಸಾರವಿಜಿಗೀಷಯಾ। ಬಹೂನ್ಯಬ್ದಾನ್ಯತೀತಾನಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಗೃಹೇ ಸತಃ
ಈ ರೀತಿ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಕಳೆದನು.
ತಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿರಿಯಂ ಜಾತಾ ತೀರ್ಥಾಭಿಗಮನಂ ಪ್ರತಿ। ಪುಣ್ಯೈಸ್ತೀರ್ಥಜಲೈರೇತತ್ಕ್ಲಿನ್ನಂ ಕುರ್ಯಾಂ ಕಲೇವರಮ್
ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚನೆ ಬಂತು: 'ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು' ಎಂಬುದು.
ಪ್ರಯತಃ ಪುಷ್ಕರೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಭಾಸ್ಕರಸ್ಯೋದಯಂ ಪ್ರತಿ। ಕೃತಜಪ್ಯನಮಸ್ಕಾರೋಪ್ಯದ್ಧ್ವಾನಂ ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ
ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಭಾಸ್ಕರನು ಉದಯಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಪ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಅವನು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
ಅಗ್ರತಃ ಪಂಚಪುರುಷಾನಪಶ್ಯತ್ಸೋತಿ ಭೀಷಣಾನ್। ವನೇ ಕಂಟಕವೃಕ್ಷಾಢ್ಯೇ ನಿರ್ಜನೇ ಪಕ್ಷಿವರ್ಜಿತೇ
ಮುಂದೆ, ಕಂಟಕವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಹಕ್ಕಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದ, ನಿರ್ಜನವಾದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ಐದು ಭಯಂಕರ ಪುರುಷರನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕೃತಾಕಾರಾನ್ಸುಘೋರಾನ್ಪಾಪದರ್ಶನಾನ್। ಈಷತ್ಸಂತ್ರಸ್ತಹೃದಯೋ ವ್ಯತಿಷ್ಠನ್ನಿಶ್ಚಲಾಕೃತಿಃ
ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ—ವಿಕೃತವಾದ ರೂಪ, ಭಯಂಕರವಾದ ದೃಷ್ಟಿ—ಅವನ ಹೃದಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಾಬರಿಯಾದರೂ, ಅವನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತುಕೊಂಡನು.
ಅವಲಂಬ್ಯ ತತೋ ಧೈರ್ಯ್ಯಂ ಭಯಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದೂರತಃ। ಪಪ್ರಚ್ಛ ಮಧುರಾಭಾಷೀ ಕೇ ಯೂಯಂ ವಿಕೃತಾಃ ಕುತಃ
ಆಮೇಲೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಯವನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟು, ದೂರದಿಂದ ಮೃದುವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು: 'ನೀವು ಯಾರು, ಇಷ್ಟು ವಿಕೃತವಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ?
ಕಿಂ ವಾ ಚೈವ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಯೇ ನಪ್ರಾಪ್ತಾಶ್ಚ ವೈಕೃತಮ್। ಕಥಮೇವಂವಿಧಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಸ್ಥಿತಾಃ ಕುತ್ರ ಚಾಧ್ವನಿ
ನೀವು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ, ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಏಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ? ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ ಯಾಕೆ ಇದ್ದೀರಿ, ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
ಪ್ರೇತಾ ಊಚುಃ। ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾನ್ವಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾದುಃಖಸಮಾವೃತಾಃ। ಹೃತಪ್ರಜ್ಞಾ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ನಷ್ಟಸಞ್ಜ್ಞಾವಿಚೇತಸಃ
ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು: ನಾವು ಸದಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ, ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಮಹಾ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಹೋದಂತಾಗಿದೆ, ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲ.
ನ ಜಾನೀಮೋ ದಿಶಂ ಚಾಪಿ ಪ್ರದಿಶಂ ಚಾಪಿ ಕಾಂ ಚ ನ। ನಾಂತರಿಕ್ಷಂ ಮಹೀಂ ಚಾಪಿ ನ ಜಾನೀಮೋ ದಿವಂ ತಥಾ
ನಾವು ಯಾವ ದಿಕ್ಕನ್ನೂ, ಯಾವ ಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ; ಆಕಾಶವನ್ನೂ, ಭೂಮಿಯನ್ನೂ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಕೂಡ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಯದೇತದ್ದುಃಖಮಾಖ್ಯಾತಮೇತದೇವ ಸುಖಂ ಭವೇತ್। ಪ್ರಭಾತಮಿದಮಾಭಾತಿ ಭಾಸ್ಕರೋದಯದರ್ಶನಾತ್
ನೀವು ದುಃಖವೆಂದು ಹೇಳುವುದೇ ನಮಗೆ ಸುಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಈಗ ಸೂರ್ಯೋದಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.
ಅಹಂ ಪರ್ಯುಷಿತೋ ನಾಮ ಸೂಚೀಮುಖಸ್ತಥಾಽಪರಃ। ಶೀಘ್ರಗೋ ರೋಹಕಶ್ಚೈವ ಪಂಚಮೋ ಲೇಖಕಸ್ತಥಾ
ನಾನು ಪರ್ಯುಷಿತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಸೂಚೀಮುಖ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಶೀಘ್ರಗ, ರೋಹಕ, ಐದನೆಯವನು ಲೇಖಕ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ। ಪ್ರೇತಾನಾಂ ಕರ್ಮಜಾತಾನಾಂ ನಾಮ್ನಾ ವೈ ಸಂಭವಃ ಕುತಃ। ಕಿಂ ತತ್ಕಾರಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಯತೋ ಯೂಯಂ ಸನಾಮಕಾಃ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಿದನು: 'ಪ್ರೇತರು ವಿವಿಧ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಅವರಿಗೆ ಹೆಸರೇನು ಬೇಕು? ನೀವು ಈ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಯಾಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೀರಿ?
ಪ್ರೇತಾ ಊಚುಃ। ಅಹಂ ಸ್ವಾದು ಸದಾ ಭುಂಜೇ ದದ್ಯಾಂ ಪರ್ಯುಷಿತಂ ದ್ವಿಜೇ। ಏತತ್ಕಾರಣಮಾಸಾದ್ಯ ನಾಮ ಪರ್ಯುಷಿತೋ ಮಮ
ಪ್ರೇತರು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ತಾಜಾ ಅನ್ನ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಳಸಿದ ಅನ್ನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೆ ಪರ್ಯುಷಿತ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.
ಸೂಚಿತಾ ಬಹವೋಽನೇನ ವಿಪ್ರಾಶ್ಚಾನ್ನಾದ್ಯಕಾಂಕ್ಷಿಣಃ। ಏತತ್ಕಾರಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಸೂಚೀಮುಖಾಭಿಧೋ ಮತಃ
ಈಯನು ಅನೇಕ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಬಯಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸೂಚಿಯಿಂದ ತೊಡಿದನು; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸೂಚೀಮುಖ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.
ಶೀಘ್ರಂ ಗತೋಽಸ್ಮಿ ವಿಪ್ರೇಣ ಯಾಚಿತಃ ಕ್ಷುಧಿತೇನ ಚ। ಏತತ್ಕಾರಣಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಶೀಘ್ರಗೋ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ
ಒಬ್ಬ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ ನಾನು ಬೇಗನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದನು; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನನಗೆ ಶೀಘ್ರಗ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ, ಓ ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.
ಗೃಹೋಪರಿ ಸದಾ ಸ್ವಾದು ಭುಂಕ್ತೇ ದ್ವಿಜಭಯೇನ ಹಿ। ಉದ್ವಿಗ್ನಮಾನಸಸ್ತತ್ರ ತೇನಾಸೌ ರೋಹಕಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮನೆಮೇಲೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಭಯದಿಂದ, ರುಚಿಕರವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತೆಗೊಳಗಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ರೋಹಕ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಮೌನೇ ಚಾಪಿ ಸ್ಥಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಯಾಚಿತೋ ವಿಲಿಖನ್ಮಹೀಮ್। ಅಸ್ಮಾಕಮಪಿ ಪಾಪಿಷ್ಠೋ ಲೇಖಕೋ ನಾಮ ನಾಮತಃ
ಯಾವಾಗಲೂ ಮೌನವಾಗಿದ್ದವನು, ಬೇಡಿಕೆ ಬಂದಾಗ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊರೆಯುತ್ತಾನೆ; ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಯಾದವನನ್ನು ಲೇಖಕ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಗಿದೆ.
ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಲೇಖಕೋ ಯಾತಿ ರೋಹಕಸ್ತು ಅವಾಕ್ಶಿರಾಃ। ಶೀಘ್ರಗಃ ಪಂಗುತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸೂಚೀ ಸೂಚೀಮುಖೋಽಭವತ್
ಲೇಖಕನು ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ, ರೋಹಕನು ತಲೆ ಕೆಳಗಾಗಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಓಡುವ, ಅಂಗವಿಕಲನಾದ ಸೂಚಿ, ಸೂಚಿಮುಖನಾದನು.
ಪರ್ಯುಷಿತೋ ಲಮ್ಬಗ್ರೀವೋ ಲಂಬೋದರ ಉದಾಹೃತಃ। ಬೃಹದ್ವೃಷಣಲಂಬೋಷ್ಠಃ ಪಾಪಾದಸ್ಮಾದಜಾಯತ
ಹಳೆಯದು, ಕಣ್ಗೀಳಿದ ಕುತ್ತಿಗೆಯುಳ್ಳವನು, ಲಂಬೋದರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ದೊಡ್ಡ ವೃಷಣಗಳು, ದಪ್ಪ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಪಾಪದಿಂದ ಇಂಥವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಮಾತ್ಮವೃತ್ತಂ ಸಹೇತುಕಮ್। ಪೃಚ್ಛಸ್ವ ಯದಿ ತೇ ಶ್ರದ್ಧಾ ಪೃಷ್ಟಾಶ್ಚ ಕಥಯಾಮಹೇ
ನನ್ನ ಜೀವನದ ಕಥೆ, ಅದರ ಕಾರಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದೆನು; ನಿನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ದರೆ ಕೇಳು, ಕೇಳಿದರೆ ನಾವು ಉತ್ತರಿಸೋಣ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ। ಯೇ ಜೀವಾ ಭುವಿ ತಿಷ್ಠಂತಿ ಸರ್ವೇಪ್ಯಾಹಾರಮೂಲಕಾಃ। ಯುಷ್ಮಾಕಮಪಿ ಚಾಹಾರಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತತ್ತ್ವತಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಿವೆ; ನಿಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನೂ ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.