ತಿಷ್ಠತಿಷ್ಠೇತಿ ಜಲ್ಪಂತೋ ದೈತ್ಯಾಸ್ತೇ ಸಮುಪಾಗತಾಃ। ತತಃ ಪ್ರವವೃತೇ ಯುದ್ಧಂ ತಾಸಾಂ ತೇಷಾಂ ಮಹಾಭಯಮ್
'ನಿಲ್ಲಿ, ನಿಲ್ಲಿ' ಎಂದು ಕೂಗಿ ದೈತ್ಯರು ಬಂದರು; ಆಗ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
ನಾರಾಚೈರ್ಭಿನ್ನದೇಹಾನಾಂ ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಭುವಿ ಸರ್ಪತಾಂ। ರೋಷಾದ್ದಂಡಪ್ರಭಗ್ನಾನಾಂ ಸರ್ಪಾಣಾಮಿವ ಸರ್ಪತಾಮ್
ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇಹಗಳು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಉಲಿದುಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿದ್ದರು, ಹಿಗ್ಗಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹಾವುಗಳಂತೆ ನಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶಕ್ತಿನಿರ್ಭಿನ್ನಹೃದಯಾ ಗದಾಸಂಚೂರ್ಣಿತೋರಸಃ। ಕುಠಾರೈರ್ಭಿನ್ನಶಿರಸೋ ಮುಸಲೈರ್ಭಿನ್ನಮಸ್ತಕಾಃ
ಕೆಲವರ ಹೃದಯಗಳು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಚೂರುಮೂರುಗೊಂಡಿದ್ದವು, ಕೆಲವರ ಎದೆಗಳು ಗದೆಯಿಂದ ಒಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಕೆಲವರ ತಲೆಗಳು ಕುಠಾರದಿಂದ ಚೀಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರ ತಲೆಗಳು ಮುಸಲಿನಿಂದ ಪುಡಿ ಆಗಿದ್ದವು.
ವಿದ್ಧೋದರಾಸ್ತ್ರಿಶೂಲಾಗ್ರೈಶ್ಛಿನ್ನಗ್ರೀವಾ ವರಾಸಿಭಿಃ। ಕ್ಷತಾಶ್ವರಥಮಾತಂಗಪಾದಾತಾಃ ಪೇತುರಾಹವೇ
ಕೆಲವರ ಹೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಚುಚ್ಚಲಾಗಿತ್ತು, ಕೆಲವರ ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಗಾಯಗೊಂಡ ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳುಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವು.
ರಣಭೂಮಿಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ದೈತ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇ ರುರುಂ ವಿನಾ। ತತೋ ಬಲಂ ಹತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುರುರ್ಮಾಯಾಂ ತದಾದದೇ
ರೂರುನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋದರು. ರೂರು ತನ್ನ ಸೇನೆ ನಾಶವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತಕ್ಷಣ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಬಳಸಿದನು.
ತಯಾ ಸಂಮೋಹಿತಾ ದೇವ್ಯೋ ದೇವಾಶ್ಚಾಪಿ ರಣಾಜಿರೇ। ತಾಮಸ್ಯಾ ಮಾಯಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಸರ್ವಮನ್ಧಂತಮೋಭವತ್
ಆ ಮಾಯೆಯಿಂದ ದೇವಿಯರೂ ಮತ್ತು ದೇವರುಗಳೂ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾದರು. ಆ ದೇವಿಯ ತಮಸ್ಸು ತುಂಬಿದ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ತತೋ ದೇವೀ ಮಹಾಶಕ್ಯಾ ತಂ ದೈತ್ಯಂ ಸಮತಾಡಯತ್। ತಯಾ ತು ತಾಡಿತಸ್ಯಾಜೌ ದೈತ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಗತಂ ತಮಃ
ಆಮೇಲೆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ದೇವಿ ಆ ದೈತ್ಯನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದಳು. ಅವಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದಾಗ, ಆ ದೈತ್ಯನಲ್ಲಿದ್ದ ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಯಿತು.
ಮಾಯಾಯಾಮಥ ನಷ್ಟಾಯಾಂ ತಾಮಸ್ಯಾಂ ದಾನವೋ ರುರುಃ। ಪಾತಾಲಮಾವಿಶತ್ತೂರ್ಣಂ ತತ್ರಾಪಿ ಪರಮೇಶ್ವರೀ
ಆ ತಮಸ್ಸು ತುಂಬಿದ ಮಾಯೆ ನಾಶವಾದ ಬಳಿಕ, ದಾನವ ರೂರು ತಕ್ಷಣ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಇದ್ದಳು.
ದೇವೀಭಿಃ ಸಹಿತಾ ಕ್ರುದ್ಧಾ ಪುರತೋಭಿಮುಖೀ ಸ್ಥಿತಾ। ರುರೋಸ್ತು ದಾನವೇಂದ್ರಸ್ಯ ಭೀತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಗತಸ್ಯ ಚ
ದೇವಿಯರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಕೋಪದಿಂದ, ಆ ದಾನವರಾಜ ರೂರು ಅವಳ ಮುಂದೆ ಭಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳೇ ಅವನ ಎದುರು ನಿಂತಳು.
ನಖಾಗ್ರೇಣ ಶಿರಶ್ಛಿತ್ವಾ ಚರ್ಮ ಚಾದಾಯ ವೇಗಿತಾ। ನಿಷ್ಪಪಾತಾಥ ಪಾತಾಲಾತ್ಪುಷ್ಕರಂ ಚ ಪುನರ್ಗಿರಿಮ್
ಅವಳು ತನ್ನ ನಖದ ತುದಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಚರ್ಮವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ನಂತರ ಪಾತಾಳದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪುಷ್ಕರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
ಕನ್ಯಾ ಸೈನ್ಯೇನ ಮಹತಾ ಬಹುರೂಪೇಣ ಭಾಸ್ವತಾ। ದೇವೈಸ್ತುವಿಸ್ಮಿತೈರ್ದೃಷ್ಟಾ ಚರ್ಮಮುಂಡಧರಾ ರುರೋಃ
ಬಹು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು, ರೂರುನ ತಲೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು, ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದ ದೇವರುಗಳು ನೋಡಿದರು.
ಸ್ವಕೀಯೇ ತಪಸಃ ಸ್ಥಾನೇ ನಿವಿಷ್ಟಾ ಪರಮೇಶ್ವರೀ। ತತೋ ದೇವ್ಯೋ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಪರಿವಾರ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ
ಪರಮೇಶ್ವರಿ ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು. ನಂತರ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ದೇವಿಯರು ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತರು.
ಯಾಚಯಾಮಾಸುರವ್ಯಗ್ರಾಸ್ತಾಂ ತು ದೇವೀಂ ಬುಭುಕ್ಷಿತಾಃ। ಬುಭುಕ್ಷಿತಾ ವಯಂ ದೇವಿ ದೇಹಿ ನೋ ಭೋಜನಂ ವರಮ್
ಆ ದೇವಿಯರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು: 'ದೇವಿ, ನಮಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ, ದಯಮಾಡಿ ನಮಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ದೇವೀ ದಧ್ಯೌ ತಾಸಾಂ ತು ಭೋಜನಮ್। ನಾಧ್ಯಗಚ್ಛತ್ತದಾ ತಾಸಾಂ ಭೋಜನಂ ಚಿನ್ತಿತಮ್ಮಹತ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ದೇವಿ ಅವಳಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಳು. ಆದರೆ ಎಷ್ಟೇ ಯೋಚಿಸಿದರೂ, ಅವಳಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತಹ ಆಹಾರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ತದಾ ದಧ್ಯೌ ಮಹಾದೇವಂ ರುದ್ರಂ ಪಶುಪತಿಂ ವಿಭುಮ್। ಸೋಪಿ ಧ್ಯಾನಾತ್ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಪರಮಾತ್ಮಾ ತ್ರಿಲೋಚನಃ1.31.
ಆಗ ಅವಳು ಮಹಾದೇವನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು, ಪಶುಪತಿಯನ್ನು, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಳು. ಆ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ತ್ರಿನೇತ್ರಿಯಾದ ಪರಮಾತ್ಮನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಉವಾಚ ರುದ್ರಸ್ತಾಂ ದೇವೀಂ ಕಿಂ ತೇ ಕಾರ್ಯಂ ವಿವಕ್ಷಿತಮ್। ಬ್ರೂಹಿ ದೇವಿ ಮಹಾಮಾಯೇ ಯತ್ತೇ ಮನಸಿ ವರ್ತತೇ
ರುದ್ರನು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯೆ? ದೇವಿ, ಮಹಾಮಾಯೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಹೇಳು.'
ಶಿವದೂತ್ಯುವಾಚ। ಛಾಗಮಧ್ಯೇ ತು ವೈ ದೇವ ಛಾಗರೂಪೇಣ ವರ್ತಸೇ। ಏತಾಸ್ತ್ವಾಂ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಭಕ್ಷ್ಯಮೀಪ್ಸಿತಮಾದರಾತ್
ಶಿವದೂತಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಪ್ರಭು, ನೀನು ಹಸುವಿನ群ದೊಳಗೆ, ಹಸುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವೆ. ಈ ದೇವಿಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ತಾವು ಬಯಸಿದ ಆಹಾರವಾಗಿ ಭಕ್ಷಿಸುವರು.'
ಭಕ್ಷಾರ್ಥಮಾಸಾಂ ದೇವೇಶ ಕಿಂಚಿದ್ದಾತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ। ಶೂಲೀಕುರ್ವಂತಿ ಮಾಮೇತಾ ಭಕ್ಷಾರ್ಥಿನ್ಯೋ ಮಹಾಬಲಾಃ
'ದೇವದೇವ, ಇವರಿಗೆ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಕೊಡಬೇಕು. ಈ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯರು ಹಸಿವಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಶೂಲಗಳಿಂದ ಬೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.'
ಅನ್ಯಥಾ ಮಾಮಪಿ ಬಲಾದ್ಭಕ್ಷಯೇಯುರ್ಬುಭುಕ್ಷಿತಾಃ। ಏವಂ ಮಾಂ ತು ಸಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ಭಕ್ಷ್ಯಂ ಕಲ್ಪಯ ಸತ್ವರಮ್
'ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಈ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೂ ತಿಂದುಬಿಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬೇಗನೇ ತಕ್ಕ ಆಹಾರವನ್ನು ಒದಗಿಸು.'
ರುದ್ರ ಉವಾಚ। ಶಿವದೂತಿ ಬ್ರವೀಮ್ಯೇಕಂ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ಯದ್ಯುಗಾಂತರೇ। ಗಂಗಾದ್ವಾರೇ ದಕ್ಷಯಜ್ಞೋ ಗಣೈರ್ವಿಧ್ವಂಸಿತೋ ಮಮ
ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಶಿವದೂತಿ, ಹಿಂದೆ ಯುಗಾಂತರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಘಟನೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಗಂಗಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗಣಗಳು ದಕ್ಷಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರು.'
ತತ್ರ ಯಜ್ಞೋ ಮೃಗೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರದುದ್ರಾವ ಸುವೇಗವಾನ್। ಮಯಾ ಬಾಣೇನ ನಿರ್ವಿದ್ಧೋ ರುಧಿರೇಣ ಪ್ರಸೇಚಿತಃ
'ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದ ಪ್ರಾಣಿಯು ಮೃಗವಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿತು. ನಾನು ಬಾಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದು, ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದೆ.'
ಅಜಗಂಧಸ್ತದಾ ಭೂತೋ ನಾಮ ದೇವೈಸ್ತು ಮೇ ಕೃತಮ್। ಅಜಗಂಧಸ್ತ್ವಮೇವೇತಿ ದಾಸ್ಯೇ ಚಾನ್ಯತ್ತು ಭೋಜನಮ್
'ಆಗ ನನಗೆ ಆಡುಗಂಧ ಬಂದಿತು. ದೇವರುಗಳು ನನಗೆ ಆಡುಗಂಧ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು. ನೀನು ಆಡುಗಂಧವಾಗು, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'
ಏತಾಸಾಂ ಶೃಣು ಮೇ ದೇವಿ ಭಕ್ಷ್ಯಮೇಕಂ ಮಯೋಚಿತಮ್। ಕಥ್ಯಮಾನಂ ವರಾರೋಹೇ ಕಾಲರಾತ್ರಿ ಮಹಾಪ್ರಭೇ
ದೇವಿಯೆ, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು. ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಒಂದು ಆಹಾರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ಮಹಾಪ್ರಭೆ, ಸುಂದರಿಯೆ.
ಯಾ ಸ್ತ್ರೀ ಸಗರ್ಭಾ ದೇವೇಶಿ ಅನ್ಯಸ್ತ್ರೀಪರಿಧಾನಕಮ್। ಪರಿಧತ್ತೇ ಸ್ಪೃಶೇದ್ವಾಪಿ ಪುರುಷಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಃ
ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿಯೆ, ಯಾವ ಮಹಿಳೆ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಮಹಿಳೆಯ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪುರುಷನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ್ದಾಳೆ—
ಸಭಾಗೋಸ್ತು ವರಾರೋಹೇ ಕಾಸಾಂಚಿತ್ಪೃಥಿವೀತಲೇ। ಅಪ್ಯೇಕವರ್ಷಂ ಬಾಲಂ ತು ಗೃಹೀತ್ವಾ ತತ್ರ ವೈ ಬಲಾತ್
ಸುಂದರಿಯೆ, ಯಾರಾದರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗುವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ ಸಹ—
ಭುಕ್ತ್ವಾ ತಿಷ್ಠಂತು ಸುಪ್ರೀತಾ ಅಪಿ ವರ್ಷಶತಾನ್ಬಹೂನ್। ಅನ್ಯಾಃ ಸೂತಿಗೃಹೇ ಚ್ಛಿದ್ರಂ ಗೃಹ್ಣೀಯುಸ್ತು ಹ್ಯಪೂಜಿತಾಃ
ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅನೇಕ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಲಿ; ಉಳಿದವರು, ಗೌರವವಿಲ್ಲದೆ, ಹೆರಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ದೋಷವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ನಿವಸಿಷ್ಯಂತಿ ದೇವೇಶಿ ತಥಾ ವೈ ಜಾತಹಾರಿಕಾಃ। ಗೃಹೇ ಕ್ಷೇತ್ರೇ ತಟಾಕೇ ಚ ವಾಪ್ಯುದ್ಯಾನೇಷು ಚೈವ ಹಿ
ದೇವತೆಗಳ ರಾಣಿಯೆ, ಹಸುವನ್ನು ಕಳವುಮಾಡುವವರು ಮನೆ, ಹೊಲ, ಕೆರೆ, ಸರೋವರ ಮತ್ತು ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅತ್ಯೇಷು ಚ ರುದಂತ್ಯೋ ಯಾ ಸ್ತ್ರಿಯಸ್ತಿಷ್ಠಂತಿ ನಿತ್ಯಶಃ। ತಾಸಾಂ ಶರೀರಗಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಃ ಕಾಶ್ಚಿತ್ತೃಪ್ತಿಮವಾಪ್ನುಯುಃ
ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮಹಿಳೆಯರು ಸದಾ ಅಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಇತರರು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಶಿವದೂತ್ಯ ಉವಾಚ। ಕುತ್ಸಿತಂ ಭವತಾ ದತ್ತಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪರಿಪೀಡನಮ್। ನ ಚ ತ್ವಂ ಬುಧ್ಯಸೇ ದಾತುಂ ಶಂಕರರಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಃ
ಶಿವದೂತಿ ಹೇಳಿದಳು: ನೀನು ನೀಡಿದದು ಹೀನವಾಗಿದೆ, ಜನರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ; ನೀನು ಶಂಕರನ ಸತ್ವವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಇದ್ದೀಯೆ.
ತ್ರಪಾಕರಂ ಯದ್ಭವತಿ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪರಿಪೀಡಕಮ್। ನ ತು ತದ್ಯುಜ್ಯತೇ ದಾತುಂ ತಾಸಾಂ ಭಕ್ಷ್ಯಂ ತು ಶಂಕರ
ಜನರಿಗೆ ಲಜ್ಜೆ ಉಂಟುಮಾಡುವದು, ದುಃಖ ನೀಡುವದು ಅವರ ಆಹಾರವಾಗಬಾರದು, ಶಂಕರನೆ.