ನಶ್ಯಂತಿ ತೂರಗೈರ್ದಷ್ಟಾ ಮನುಷ್ಯಾಃ ಪಶವಸ್ತಥಾ। ಯಸ್ಮಾನ್ಮತ್ಪ್ರಭವಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಕ್ಷಯಂ ನಯಥ ಮಾನುಷಾನ್
'ನೀವು ಕಡಿದರೆ ಮನಿಷ್ಯರು ಮತ್ತು ಜಾನುವಾರುಗಳು ತಕ್ಷಣ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ; ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀವು ಸದಾ ಮಾನವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.'
ಅತೋನ್ಯಸ್ಮಿನ್ಭವೇ ಭೂಯಾನ್ಮಮಕೋಪಾತ್ಸುದಾರುಣಾತ್। ಭವತಾಂ ಹಿ ಕ್ಷಯೋ ಘೋರೋ ಭಾವಿ ವೈವಸ್ವತೇಂತರೇ
'ಆದುದರಿಂದ, ಈ ಯುಗದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಭಯಾನಕ ಕೋಪದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ವಂಶಕ್ಕೆ ಭೀಕರ ನಾಶ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ, ವೈವಸ್ವತ ಯುಗದಲ್ಲಿ.'
ತಥಾನ್ಯಃ ಸೋಮವಂಶೀಯೋ ರಾಜಾ ವೈ ಜನಮೇಜಯಃ। ಧಕ್ಷ್ಯತೇ ಸರ್ಪಸತ್ರೇಣ ಪ್ರದೀಪ್ತೇ ಹವ್ಯವಾಹನೇ
'ಹಾಗೆಯೇ, ಸೋಮವಂಶದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ರಾಜನಾದ ಜನಮೇಜಯನು, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಸರ್ಪಯಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುಡುವನು.'
ಮಾತೃಷ್ವಸುಶ್ಚ ತನಯಾಂಸ್ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯೋ ವೋ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯತಿ। ಏವಂ ವೋ ಭವಿತಾ ನಾಶಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ದುಷ್ಟಚೇತಸಾಮ್
'ಮತ್ತು ಗರುಡನು ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ, ತಾಯಿಯ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ತಿಂದುಬಿಡುವನು; ಹೀಗಾಗಿ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ನಾಶವಾಗುವುದು.'
ಶಪ್ತ್ವಾ ಕುಲಸಹಸ್ರಂ ತು ಯಾವದೇಕಂ ಕುಲಂ ಸ್ಥಿತಮ್। ಏವಮುಕ್ತೇ ತು ವೇಪಂತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಭುಜಗೋತ್ತಮಾಃ
ಸಾವಿರ ಸರ್ಪಕುಲಗಳನ್ನು ಶಪಿಸಿ, ಒಂದು ಕುಲ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸರ್ಪಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು.
ನಿಪತ್ಯ ಪಾದಯೋಸ್ತಸ್ಯ ಇದಮೂಚುರ್ವಚಸ್ತದಾ। ಭಗವನ್ಕುಟಿಲಾ ಜಾತಿರಸ್ಮಾಕಂ ಭೂತಭಾವನ
ಅವರು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಭಗವಂತ, ಪ್ರಪಂಚದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವೇ ವಕ್ರವಾಗಿದೆ.'
ವಿಷೋಲ್ಬಣತ್ವಂ ಕ್ರೂರತ್ವಂ ದಂದಶೂಕತ್ವಮೇವ ಚ। ಸಂಪಾದಿತಂ ತ್ವಯಾ ದೇವ ಇದಾನೀಂ ಶಪಸೇ ಕಥಂ
'ದೇವಾ, ನೀನೇ ನಮಗೆ ವಿಷ, ಕ್ರೂರತೆ ಮತ್ತು ಕಡಿವ ದವಳಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯಲ್ಲ; ಈಗ ಯಾಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತೀಯ?'
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ। ಯದಿ ನಾಮ ಮಯಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಭವಂತಃ ಕುಟಿಲಾಶಯಾಃ। ತತಃ ಕಿಂ ಬಹುನಾ ನಿತ್ಯಂ ಭಕ್ಷಯಧ್ವಂ ಗತವ್ಯಥಾಃ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಕ್ರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಏನು? ಯಾವ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಹೀಗೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಇರಿ.'
ನಾಗಾ ಊಚುಃ। ಮರ್ಯಾದಾಂ ಕುರು ದೇವೇಶ ಸ್ಥಾನಂ ಚೈವ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್। ಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ತಥಾಸ್ಮಾಕಂ ಸಮಯಂ ದೇವ ಕಾರಯ
ಸರ್ಪಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಮಾನವರಿಗೂ ನಮಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಮಿತಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸು; ಒಪ್ಪಂದವನ್ನೂ ಮಾಡು ದೇವಾ.'
ಶಾಪೋ ಯೋ ಭವತಾ ದತ್ತೋ ಮನುಷ್ಯೋ ಜನಮೇಜಯಃ। ನಾಶಂ ನಃ ಸರ್ಪಸತ್ರೇಣ ಉಲ್ಬಣಂ ಚ ಕರಿಷ್ಯತಿ
'ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಶಾಪದಿಂದ ಜನಮೇಜಯ ಎಂಬ ಮಾನವನು ಸರ್ಪಯಾಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶಮಾಡುವನು.'
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ। ಜರತ್ಕಾರುರಿತಿ ಖ್ಯಾತೋ ಭವಿತಾ ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತಮಃ। ಜರತ್ಕನ್ಯಾ ತಸ್ಯ ದೇಯಾ ತಸ್ಯಾಮುತ್ಪತ್ಸ್ಯತೇ ಸುತಃ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆಂದನು: ಜರತ್ಕಾರು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ, ವೇದಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಒಬ್ಬನು ಜನಿಸುವನು. ಜರತ್ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಕೊಡಬೇಕು. ಅವಳಿಂದ ಒಬ್ಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟುವನು.
ರಕ್ಷಾಂ ಕರ್ತಾ ಸ ವೋ ವಿಪ್ರೋ ಭವತಾಂ ಕುಲಪಾವನಃ। ತಥಾ ಕರೋಮಿ ನಾಗಾನಾಂ ಸಮಯಂ ಮನುಜೈಃ ಸಹ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವನು. ಹೀಗೆ ನಾನು ನಾಗರು ಮತ್ತು ಮಾನವರ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತದೇಕಮನಸಃ ಸರ್ವೇ ಶೃಣುಧ್ವಂ ಮಮ ಶಾಸನಮ್। ಸುತಲಂ ವಿತಲಂ ಚೈವ ತೃತೀಯಂ ಚ ತಲಾತಲಮ್
ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ: ಸುತಲ, ವಿಟಲ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯದು ತಲಾತಲ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಗಳು—
ದತ್ತಂ ಚ ತ್ರಿಪ್ರಕಾರಂ ವೋ ಗೃಹಂ ತತ್ರ ಗಮಿಷ್ಯಥ। ತತ್ರ ಭೋಗಾನ್ಬಹುವಿಧಾನ್ಭುಂಜಾನಾ ಮಮ ಶಾಸನಾತ್
ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿಮಗಾಗಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಿ.
ತಿಷ್ಠಧ್ವಂ ಸಪ್ತಮಂ ಯಾವತ್ಕಾಲಂ ತಂ ತು ಪುನಃಪುನಃ। ತತೋ ವೈವಸ್ವತಸ್ಯಾದೌ ಕಾಶ್ಯಪೇಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ನೀವು ಏಳನೇ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರಿ; ನಂತರ, ವೈವಸ್ವತ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಕಶ್ಯಪ ವಂಶದ ಒಬ್ಬನು ಹುಟ್ಟುವನು.
ದಾಯಾದಃ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಸುಪರ್ಣಸ್ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕಃ। ತದಾ ಪ್ರಸೂತಿಃ ಸರ್ಪಾಣಾಂ ದಗ್ಧಾ ವೈ ಚಿತ್ರಭಾನುನಾ
ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ವಾರಸುದಾರನಾಗಿದ್ದು, ಸುಪರ್ಣನು, ಅಂದರೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನು, ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವನು. ಆಗ ಸರ್ಪರ ಸಂತಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಯನಾದವನು ದಹಿಸುವನು.
ಭವತಾಂ ಚೈವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ। ಯೇ ಯೇ ಕ್ರೂರಾ ಭೋಗಿನೋ ದುರ್ವಿನೀತಾಸ್ತೇಷಾಮಂತೋ ಭಾವಿತಾ ನಾನ್ಯಥೈತತ್
ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುವುದು—ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಕ್ರೂರರಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಅಸಭ್ಯವಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸರ್ಪಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವು ತಪ್ಪದೆ ಬರುವದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಿಲ್ಲ.
ಕಾಲವ್ಯಾಪ್ತಂ ಭಕ್ಷಯಧ್ವಂ ಚ ಸತ್ವಂ ತಥಾಪಕಾರೇ ಚಕೃತೇ ಮನುಷ್ಯಮ್। ಮಂತ್ರೌಷಧೈರ್ಗಾರುಡೈಶ್ಚೈವ ತಂತ್ರೈರ್ಬಂಧೈರ್ಜುಷ್ಟಾ ಮಾನವಾ ಯೇ ಭವಂತಿ
ಕಾಲದ ನಿಯಮದಂತೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೀವು ಭಕ್ಷಿಸಿರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾನವರು ನಿಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಿದಾಗ ಕೂಡ. ಮಂತ್ರ, ಔಷಧಿ, ಗರುಡ ಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಮಾನವರನ್ನು—
ತೇಭ್ಯೋ ಭೀತೈರ್ವರ್ತಿತವ್ಯಂ ನ ಚಾನ್ಯಚ್ಚಿತ್ತೇ ಕಾರ್ಯಂ ಚಾನ್ಯಥಾ ವೋ ವಿನಾಶಃ। ಇತೀರಿತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವೈ ಭುಜಂಗಾ ಜಗ್ಮುಃ ಸ್ಥಾನಂ ಸುತಲಾಖ್ಯಂ ಹಿ ಸರ್ವೇ
ಅವರಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಜೀವಿಸಬೇಕು; ಬೇರೆ ಯಾವ ಚಿಂತೆಯೂ ಮಾಡಬಾರದು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿಮ್ಮಿಗೆ ನಾಶವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸರ್ಪಗಳು ಸುತಲ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ತಸ್ಥುರ್ಭೋಗಾನ್ಭುಂಜಮಾನಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ರಸಾತಲೇ ಲೀಲಯಾ ಸಂಸ್ಥಿತಾಸ್ತೇ। ಏವಂ ಶಾಪಂ ತುತೇ ಲಬ್ಧ್ವಾಪ್ರಸಾದಂ ಚ ಚತುರ್ಮುಖಾತ್
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಿವಿಧ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ, ರಸಾತಲದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ವಾಸಮಾಡಿದರು. ಹೀಗೆ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಶಾಪವನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೂ ಪಡೆದರು.
ತಸ್ಥುಃ ಪಾತಾಲನಿಲಯೇ ಮುದಿತೇನಾಂತರಾತ್ಮನಾ। ತತಃ ಕಾಲಾಂತ ರೇಭೂತೇ ಪುನರೇವಂ ವ್ಯಚಿಂತಯನ್
ಅವರು ಪಾತಾಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸಮಾಡಿದರು. ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದರು:
ಭವಿತಾ ಭರತೋ ರಾಜಾ ಪಾಂಡವೇಯೋ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಅಸ್ಮಾಕಂ ತು ಕ್ಷಯಕರೋ ದೈವಯೋಗೇನ ಕೇನಚಿತ್
ಪಾಂಡವ ವಂಶದ ಮಹಾಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಭರತ ಎಂಬ ರಾಜನು ಹುಟ್ಟುವನು; ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅವನು ನಮ್ಮ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗುವನು.
ಕಥಂ ತ್ರಿಭುವನೇ ನಾಥಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಚ ಪಿತಾಮಹಃ। ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತಾ ಜಗದ್ವಂದ್ಯಃ ಶಾಪಮಸ್ಮಾಸು ದತ್ತವಾನ್
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನು, ಎಲ್ಲರ ಪಿತಾಮಹನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಜಗತ್ತಿನ ಪೂಜ್ಯನು, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಶಾಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ?
ದೇವಂ ವಿರಂಚಿನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗತಿರನ್ಯಾ ನ ವಿದ್ಯತೇ। ವೈರಾಜೇ ಭವನಶ್ರೇಷ್ಠೇ ತತ್ರ ದೇವಃ ಸ ತಿಷ್ಠತಿ
ವಿಶ್ವಚಿನ ದೇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲ. ವೈರಾಜ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಆ ದೇವರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸ ದೇವಃ ಪುಷ್ಕರಸ್ಥೋ ವೈ ಯಜ್ಞಂ ಯಜತಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್। ಗತ್ವಾ ಪ್ರಸಾದಯಾಮಸ್ತಂ ವರಂ ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ1.31.
ಆ ದೇವರು ಈಗ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸೋಣ; ಅವನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ನಮಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡುವನು.
ಏವಂ ವಿಚಿಂತ್ಯ ತೇ ಸರ್ವೇ ನಾಗಾ ಗತ್ವಾ ಚ ಪುಷ್ಕರಮ್। ಯಜ್ಞಪರ್ವತಮಾಸಾದ್ಯ ಶೈಲಭಿತ್ತಿಮುಪಾಶ್ರಿತಾಃ
ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ನಾಗರೂ ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಯಜ್ಞಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಶಿಲಾಮಯ ಪರ್ವತದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾಗಾಂಸ್ತಥಾ ಶ್ರಾನ್ತಾನ್ವಾರಿಧಾರಾಶ್ಚ ಶೀತಲಾಃ। ಉದಙ್ಮುಖಾ ವೈ ನಿಷ್ಕ್ರಾಂತಾಸ್ಸರ್ವೇಷಾಂ ತು ಸುಖಪ್ರದಾಃ
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ನಾಗರುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೆ ಶ್ರಮಿತರಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ತಂಪಾದ ನೀರಿನ ಹರಿವುಗಳು ಉತ್ತರದತ್ತ ಹರಿದು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆರಾಮವನ್ನು ತಂದವು.
ನಾಗತೀರ್ಥಂ ತತೋ ಜಾತಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಭರತರ್ಷಭ। ನಾಗಕುಂಡಂ ಚ ವೈ ಕೇಚಿತ್ಸರಿತಂ ಚಾಪರೇಽಬ್ರುವನ್
ಅದರ ಫಲವಾಗಿ, ಭರತ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾಗತೀರ್ಥ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವು ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ನಾಗಕುಂಡ ಎಂದೂ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ನದಿಯೆಂದೂ ಹೇಳಿದರು.
ಪುಣ್ಯಂ ತತ್ಸರ್ವತೀರ್ಥಾನಾಂ ಸರ್ಪಾಣಾಂ ವಿಷನಾಶನಮ್। ಮಜ್ಜನ್ತಿ ತತ್ರ ಯೇ ಮರ್ತ್ಯಾ ಅಧಿಶ್ರಾವಣ ಪಂಚಮಿ
ಎಲ್ಲ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವು ಹಾವುಗಳ ವಿಷವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಪಂಚಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯರು,
ನ ತೇಷಾಂ ತು ಕುಲೇ ಸರ್ಪಾಃ ಪೀಡಾಂ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್। ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಯೇ ತತ್ರ ಕರಿಷ್ಯಂತಿ ನರಾ ಭುವಿ
ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹಾವುಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಕಷ್ಟ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವವರು,