ಆಸ್ತೇ ವಿಸ್ಫೂರ್ಜಿತಮುಖಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರೋ ಭಯಾವಹಃ। ತಾವತ್ತಸ್ಯಾಃ ಸುತೋ ವತ್ಸ ಊರ್ದ್ಧ್ವಪುಚ್ಛೋತಿವೇಗವಾನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಬಾಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಆ ವ್ಯಾಘ್ರನು ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವಳ ಮಗ, ವೇಗವಾಗಿ, ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
ಆಗತ್ಯ ಮಾತುರಗ್ರೇಸೌ ಮೃಗೇಂದ್ರಸ್ಯಾಗ್ರತೋಽಭವತ್। ಆಗತಂ ತು ಸುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮೃತ್ಯುಂ ತಮಗ್ರತಃ ಸ್ಥಿತಂ
ಅವನು ತಾಯಿಯ ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಮೃಗರಾಜನ ಎದುರು ನಿಂತನು. ಮಗನನ್ನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಮರಣವನ್ನು ಕಂಡಳು.
ವ್ಯಾಘ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಸಾ ಧೇನುರಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್। ಭೋಭೋ ಮೃಗೇಂದ್ರಾಗತಾಹಂ ಸತ್ಯಧರ್ಮವ್ರತೇ ಸ್ಥಿತಾ
ವ್ಯಾಘ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಹಸು ಹೀಗೆಂದಳು: 'ಓ ಮೃಗರಾಜನೇ, ನಾನು ಬಂದುಹೋದಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೇನೆ.'
ಕುರು ತೃಪ್ತಿಂ ಯಥಾಕಾಮಮಸ್ಮನ್ಮಾಂಸೇನ ಸಾಂಪ್ರತಮ್। ಸಂತರ್ಪಯ ಸ್ವಭೂತಾನಿ ಪಿಬ ತ್ವಂ ಶೋಣಿತಂ ಮಮ
ಈಗ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸು, ನನ್ನ ಮಾಂಸದಿಂದ ತಿನ್ನು, ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸು, ನನ್ನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯು.
ಮೃತಾಯಾಂ ತು ಮಯಿ ತ್ವಂ ಭೋ ಭಕ್ಷಯೇಮಂ ತು ಬಾಲಕಮ್। ದ್ವೀಪ್ಯುವಾಚ। ಸ್ವಾಗತಂ ತವ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಧೇನುಕೇ ಸತ್ಯವಾದಿನೀ
ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ನೀನು ಈ ಕರುವನ್ನು ತಿನ್ನು ಎಂದು ಹಸು ಹೇಳಿದಳು. ಆಗ ವ್ಯಾಘ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಸ್ವಾಗತ ಹಸು, ನೀನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.'
ನ ಹಿ ಸತ್ಯವತಾಂ ಕಿಂಚಿದಶುಭಂ ಭವತಿ ಕ್ವಚಿತ್। ತ್ವಯೋಕ್ತಂ ಧೇನುಕೇ ಪೂರ್ವಂ ಸತ್ಯಂ ಪ್ರತ್ಯಾಗಮೇ ಪುನಃ
ಸತ್ಯವಂತರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವ ದುಷ್ಟವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯವೇ, ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ತೋರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ತೇನ ಮೇ ಕೌತುಕಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗಚ್ಛೇತ್ಕಥಂ ಪುನಃ। ತವ ಸತ್ಯಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಪ್ರೇಷಿತಾಸಿ ಮಯಾ ಪುನಃ
ನೀನು ಹೇಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದುಕೊಂಡೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನನಗೆ ಕುತೂಹಲವಾಯಿತು. ನಿನ್ನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ.
ಅನ್ಯಥಾ ಮಾಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಜೀವಂತೀ ಯಾಸ್ಯಸೇ ಕಥಮ್। ಯಚ್ಚ ನಃ ಕೌತುಕಂ ಜಾತಂ ಸತ್ಯಮನ್ವೇಷಣಂ ಮಮ
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ನೀನು ಹೇಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ? ನನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
ತಸ್ಮಾದನೇನ ಸತ್ಯೇನ ಮುಕ್ತಾಸಿ ಚ ಮಯಾಽಧುನಾ। ಭಗಿನೀ ಭವತೀ ಮಹ್ಯಂ ಭಾಗಿನೇಯಃ ಸುತಸ್ತವ
ಈ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿ, ನಿನ್ನ ಮಗ ನನ್ನ ಮರಿ.
ದತ್ತೋಪದೇಶಸ್ಯ ಶುಭೇ ಮಮ ಪಾಪಿಷ್ಠಕರ್ಮಣಃ। ಸತ್ಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ಲೋಕಾ ಧರ್ಮಃ ಸತ್ಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ
ಓ ಶುಭವತಿಗೆ, ನೀನು ನನಗೆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೀಯೆ, ನಾನು ಪಾಪಿ ಆದರೂ ಸಹ. ಲೋಕಗಳು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿವೆ, ಧರ್ಮವೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
ಸತ್ಯೇನ ಗೌಃ ಕ್ಷೀರಧಾರಾಂ ಪ್ರಮುಂಚತಿ ಹವಿಃ ಪ್ರಿಯಾಮ್। ಸ ವೈ ಧನ್ಯತಮೋ ಗೋಪೋ ಯಸ್ತ್ವತ್ಕ್ಷೀರೇಣ ಜೀವತಿ
ಸತ್ಯದಿಂದ ಹಸು ಹಾಲನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೋಮದ್ರವ್ಯ. ನಿನ್ನ ಹಾಲಿನಿಂದ ಬದುಕುವ ಗೋಪಾಲನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯನು.
ಭೂಮಿಪ್ರದೇಶಾ ಧನ್ಯಾಸ್ತೇ ಸತೃಣಾ ವೀರುಧಃ ಶುಭೇ। ತೇ ಧನ್ಯಾಶ್ಚ ಕೃತಾರ್ಥಾಶ್ಚ ತೈರೇವ ಸುಕೃತಂ ಕೃತಮ್
ಯಾವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹುಲ್ಲು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೋ, ಆ ಭೂಮಿಗಳು ಧನ್ಯ. ಆ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಉಪಕಾರ ಮಾಡಿದವರು ಧನ್ಯರು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವಂತರು.
ತೈರಾಪ್ತಂ ಜನ್ಮನಃ ಸಾರಂ ಯೇ ಪಿಬಂತಿ ಪಯಸ್ತವ। ಮೃಗೇಂದ್ರಃ ಪ್ರತ್ಯಯಂ ಗತ್ವಾ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಃ
ನಿನ್ನ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವವರು ಜೀವನದ ಸಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮೃಗರಾಜನು ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು.
ಪ್ರತ್ಯಾದೇಶೋಽಯಮಸ್ಮಾಕಂ ಸತ್ಯಂ ದೇವೈಃ ಪ್ರದರ್ಶಿತಃ। ಸತ್ಯಮಿಷ್ಟಂ ಗವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನ ಮೇ ವಾಞ್ಛಾಸ್ತಿ ಜೀವಿತುಮ್
ಈ ಆದೇಶ ನಮಗೆ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸತ್ಯವಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹಸುವಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ನನಗೆ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ.
ತತ್ಕರಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಕರ್ಮ ಯೇನ ಮುಚ್ಯೇಯ ಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್। ಮಯಾ ಜೀವಸಹಸ್ರಾಣಿ ಭಕ್ಷಿತಾನಿ ಶತಾನಿ ಚ
ಆದುದರಿಂದ, ನಾನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು ಯಾವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಸಾವಿರಾರು, ನೂರಾರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಗತಿಂ ಕಾಮಿಹ ಗಚ್ಛಾಮಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೋಃ ಸತ್ಯಮೀದೃಶಮ್। ಅಹಂ ಪಾಪೋ ದುರಾಚಾರೋ ನೃಶಂಸೋ ಜೀವಘಾತಕಃ
ಈ ರೀತಿಯ ಹಸುವಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು, ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಪಾಪಿ, ದುಷ್ಚರಿತ್ರ, ಕ್ರೂರ, ಜೀವಹಂತಕ.
ಕಾಂಸ್ತು ಲೋಕಾನ್ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಕೃತ್ವಾ ಕರ್ಮ ಸುದಾರುಣಮ್। ಗಮಿಷ್ಯೇ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಾನಿ ಕರಿಷ್ಯೇ ಪಾಪಶೋಧನಮ್
ನಾನು ಇಷ್ಟು ಭಯಾನಕವಾದ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು? ನಾನು ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳುವೆನು.
ಪತಿಷ್ಯೇ ಗಿರಿಮಾರುಹ್ಯ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯೇ ವಾ ಹುತಾಶನಮ್। ಧೇನೋಽದ್ಯ ಯನ್ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ತಪಃ ಪಾಪಾದ್ವಿಶುದ್ಧಯೇ
ನಾನು ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಾರಿ ಬೀಳುತ್ತೇನೆ ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಹಸುವೇ, ನಾನು ಇಂದು ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳು.
ತದಾದಿಶಸ್ವ ಸಂಕ್ಷೇಪಾನ್ನ ಕಾಲೋ ವಿಸ್ತರಸ್ಯ ತು। ಧೇನುರುವಾಚ। ತಪಃ ಕೃತೇ ಪ್ರಶಂಸಂತಿ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಜ್ಞಾನಮೇವ ಚ
ಆದುದರಿಂದ, ಸಮಯ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ, ಸಣ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು. ಹಸು ಹೇಳಿತು: ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಶ್ಲಾಘನೀಯ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವೇ ಮುಖ್ಯ.
ದ್ವಾಪರೇ ಯಜ್ಞಮಿತ್ಯಾಹುರ್ದಾನಮೇಕಂ ಕಲೌ ಯುಗೇ। ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ದಾನಾನಾಮಿದಮೇವೈಕಮುತ್ತಮಮ್
ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವೇ ಮುಖ್ಯ. ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೊಂದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.
ಅಭಯಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ನಾಸ್ತಿ ದಾನಮತಃ ಪರಮ್। ಚರಾಚರಾಣಾಂ ಭೂತಾನಾಮಭಯಂ ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದಾನವೇ ಇಲ್ಲ. ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಅಚಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಯಾರು ಭಯಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೋ,
ಸ ಚ ಸರ್ವಭಯಾನ್ಮುಕ್ತಃ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಧಿಗಚ್ಛತಿ। ನಾಸ್ತ್ಯಹಿಂಸಾ ಸಮಂ ದಾನಂ ನಾಸ್ತ್ಯಹಿಂಸಾ ಸಮಂ ತಪಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಹಿಂಸೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ದಾನವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಹಿಂಸೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ತಪಸ್ಸೂ ಇಲ್ಲ.
ಯಥಾ ಹಸ್ತಿಪದೇಷ್ವನ್ಯತ್ಪದಂ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಲೀಯತೇ। ಸರ್ವೇ ಧರ್ಮಾಸ್ತಥಾ ವ್ಯಾಘ್ರ ಪ್ರಲೀಯಂತೇ ಹ್ಯಹಿಂಸಯಾ
ಹಸ್ತಿಯ ಕಾಲಿನಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹಾದಿಗಳ ಗುರುತುಗಳು ಅಡಗಿಹೋಗುವಂತೆ, ಓ ವ್ಯಾಘ್ರಾ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳು ಅಹಿಂಸೆಯಲ್ಲೇ ಅಡಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಯೋಗವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಛಾಯಾ ಯಾ ತಾಪತ್ರಯವಿನಾಶಿನೀ। ಧರ್ಮಜ್ಞಾನೇ ಚ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಸ್ವರ್ಗಮೋಕ್ಷೌ ಫಲಾನಿ ಚ
ಯೋಗದ ಮರದ ನೆರಳು ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಗಿಸುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವು ಹೂವುಗಳು, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವು ಫಲಗಳು.
ದುಃಖತ್ರಯಾಭಿತಪ್ತಸ್ಯ ಛಾಯಾ ಯೋಗತರೋಃ ಸ್ಮೃತಾ। ನ ಬಾಧ್ಯತೇ ಪುನರ್ದುಃಖೈಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಿರ್ವಾಣಮುತ್ತಮಮ್
ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖದಿಂದ ಬಾಡಿದವರಿಗೆ ಯೋಗಮರದ ನೆರಳು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ; ಪರಮ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ದುಃಖಗಳು ತೊಂದರೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯೇತತ್ಪರಮಂ ಶ್ರೇಯಃ ಕೀರ್ತಿತಂ ತೇ ಸಮಾಸತಃ। ಜ್ಞಾತಂ ಚೈವ ತ್ವಯಾ ಸರ್ವಂ ಕೇವಲಂ ಮಾಂ ತು ಪೃಚ್ಛಸಿ
ಹೀಗಾಗಿ, ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ.
ದ್ವೀಪ್ಯುವಾಚ। ಅಹಂ ಮೃಗ್ಯಾ ಪುರಾ ಶಪ್ತೋ ವ್ಯಾಘ್ರರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಃ। ತತಃ ಪ್ರಾಣಿವಧಾತ್ಸರ್ವಮಶೇಷಂ ಮಮ ವಿಸ್ಮೃತಮ್
ವ್ಯಾಘ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಮೃಗದಿಂದ ಶಾಪಿತನಾಗಿ ವ್ಯಾಘ್ರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆನು; ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮರೆತುಹೋಯಿತು.
ತ್ವತ್ಸಂಪರ್ಕೋಪದೇಶಾಭ್ಯಾಂ ಸಂಜಾತಂ ಸ್ಮರಣಂ ಪುನಃ। ತ್ವಂ ಚಾಪ್ಯನೇನ ಸತ್ಯೇನ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ ಪರಾಂ ಗತಿಂ
ನಿನ್ನ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಉಪದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತೆ ನೆನಪು ಬಂತು; ಈ ಸತ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಕೂಡ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುವೆ.
ತದಹಂ ತ್ವಾಂ ಪುನಃ ಪೃಚ್ಛೇ ಪ್ರಶ್ನಮೇಕಂ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಮ್। ಸಾಗ್ರಂ ವರ್ಷಶತಂ ಜಾತಂ ಚಿಂತಯಾನಸ್ಯ ಮೇ ಶುಭೇ
ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶತಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿದಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೆ, ಓ ಶುಭೆಯೆ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಭವತ್ಯಾ ಭಾಗ್ಯಯೋಗೇನ ಕದಾಚಿತ್ಸ್ವರ್ಗಶೋಭನೇ। ಕೃತಂ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಾನಂ ಸತಾಂ ಮಾರ್ಗೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್
ನಿನ್ನ ಭಾಗ್ಯಯೋಗದಿಂದ, ಒಮ್ಮೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾಪನೆ ನಡೆಯಿತು, ಅದು ಸಜ್ಜನರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು.