ಸ್ವರ್ಗಾಪವರ್ಗನರಕಾಃ ಸತ್ಯವಾಚಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾಃ। ಯಸ್ತು ಲೋಪಯತೇ ವಾಚಮಶೇಷಂ ತೇನ ಲೋಪಿತಂ
ಸ್ವರ್ಗ, ಮೋಕ್ಷ ಮತ್ತು ನರಕವು ನಿಜವಾದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ಯಾರು ನಿಜವಾದ ಮಾತನ್ನು ಕಳೆದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲವೂ ಕಳೆದುಹಾಕಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಯೋಽನ್ಯಥಾ ಸಂತಮಾತ್ಮಾನಮನ್ಯಥಾ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ। ಕಿಂ ತೇನ ನ ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಚೋರೇಣಾತ್ಮಾಪಹಾರಿಣಾ೪೦೦ 1.18.
ಒಬ್ಬನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ, ಹೊರಗೆ ಮತ್ತೊಂದಾಗಿ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಆತನಂತವರು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದವರೇ. ಅವರು ಯಾವ ಪಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡದಿದ್ದಾರೇನು?
ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ನರಕಂ ಘೋರಂ ವಿಲೋಪ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಾ। ತಸ್ಯ ವೈವಸ್ವತೋ ರಾಜಾ ಧರ್ಮಸ್ಯಾರ್ಧಂ ನಿಕೃಂತತಿ
ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ನಾಶಮಾಡಿದವನು ಭಯಾನಕ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಧರ್ಮದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಯಮಧರ್ಮರಾಜನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ಅಗಾಧೇ ಸಲಿಲೇ ಶುದ್ಧೇ ಸತ್ಯ ತೀರ್ಥೇ ಕ್ಷಮಾ ಹ್ರದೇ। ಸ್ನಾತ್ವಾ ಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪ್ರಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಂ
ಆಳವಾದ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ, ಕ್ಷಮೆಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಂ ಚ ಸತ್ಯಂ ಚ ತುಲಯಾ ಧೃತಂ। ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಾದ್ಧಿ ಸತ್ಯಮೇವ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ
ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ತೂಕ ಹಾಕಿದರೆ, ಸತ್ಯವೇ ಸದಾ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.
ಸತ್ಯಂ ಸಾಧುಫಲಂ ಶ್ರುತಂ ಚ ಪರಮಂ ಕ್ಲೇಶಾದಿಭಿರ್ವರ್ಜಿತಂ। ಸಾಧೂನಾಂ ನಿಕಟಂ ಸತಾಂ ಕುಲಧನಂ ಸರ್ವಾಶ್ರಮಾಣಾಂ ಫಲಂ। ಯಸ್ಮಾತ್ತಂ ಸಮವಾಪ್ಯ ಗಚ್ಛತಿ ದಿವಂ ಸಂತ್ಯಜ್ಯತೇಽಸೌ ಕಥಂ। ಲೋಕೈರತ್ರ ಸಮಾಗಮೇ ಪ್ರತಿದಿನಂ ಸತ್ಯಂ ವದಧ್ವಂ ಧ್ರುವಂ
ಸತ್ಯವೇ ಸಜ್ಜನರ ಫಲ, ವಿದ್ಯೆಯೇ ಪರಮ, ಅದು ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಸಜ್ಜನರ ಹತ್ತಿರ ಅದು ಅವರ ಧನ, ಎಲ್ಲ ಆಶ್ರಮಗಳ ಫಲ. ಇದನ್ನು ಪಡೆದವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ—ಅವನನ್ನು ಯಾರು ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು? ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿರುವಾಗ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸದಾ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಿರಿ.
ಸಖ್ಯ ಊಚುಃ। ನಂದೇ ಸಾ ತ್ವಂ ನಮಸ್ಕಾರ್ಯಾ ಸರ್ವೈರಪಿ ಸುರಾಸುರೈಃ। ಯಾ ತ್ವಂ ಪರಮಸತ್ವೇನ ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತ್ಯಜಸಿ ದುಸ್ತ್ಯಜಾನ್
ಸಖಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ನಂದೆ, ನೀನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ವಂದಿಸಬೇಕಾದವಳು. ನೀನು ಪರಮ ಸತ್ಯದಿಂದ ಈ ದುರ್ಬೋಧ್ಯ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಬ್ರೂಮಃ ಕಿಂ ತತ್ರ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಯಾ ತ್ವಂ ಧರ್ಮಧುರಂಧರಾ। ತ್ಯಾಗೇನಾನೇನ ನಾಽಪ್ರಾಪ್ಯಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ವಸ್ತು ಕಿಂಚನ
ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ, ಧನ್ಯೆಯೆ, ನೀನು ಧರ್ಮದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತವಳಾಗಿ, ಈ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಏನು ಸಿಗದು ಎಂದು ಇರುವುದೇ?
ಅವಿಯೋಗಂ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಸ್ತ್ಯಾಗಾದಸ್ಮಾತ್ಸುತೇನ ಹಿ। ನಾರ್ಯಾಃ ಕಲ್ಯಾಣಚಿತ್ತಾಯಾನಾಪದಃ ಸಂತಿ ಕುತ್ರಚಿತ್
ಈ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಅಪಾಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೋಪೀಜನಂ ಸರ್ವಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಚ ಗೋಕುಲಂ। ನಂದಾ ಸಂಪ್ರಸ್ಥಿತಾ ದೇವಾನ್ವೃಕ್ಷಾಂಶ್ಚಾಪೃಚ್ಛ್ಯ ಸಾ ಪುನಃ
ಎಲ್ಲಾ ಗೋವಳ ಜನರನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೋಕುಲವನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ನಂದೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮರಗಳಿಗೂ ವಂದಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹೊರಟಳು.
ಕ್ಷಿತಿಂ ವರುಣಮಗ್ನಿಂ ಚ ವಾಯುಂ ಚಾಪಿ ನಿಶಾಕರಂ। ದಶದಿಗ್ದೇವತಾವೃಕ್ಷಾನ್ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ಗ್ರಹೈಃ ಸಹ
ಅವಳು ಭೂಮಿಗೆ, ವರुणನಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಗೆ, ವಾಯುವಿಗೆ, ಚಂದ್ರನಿಗೆ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಮರಗಳಿಗೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.
ಸರ್ವಾನ್ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ। ಯೇ ಸಂಶ್ರಿತಾ ವನೇ ಸಿದ್ಧಾಃ ಸರ್ವಾಶ್ಚ ವನದೇವತಾಃ
ಅವಳು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದಿಸಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು.
ವನೇ ಚರಂತಂ ಚ ತೃಣಂ ತೇ ರಕ್ಷಂತು ಸುತಂ ಮಮ। ಚಂಪಕಾಶೋಕ ಪುನ್ನಾಗಾಸ್ಸರಲಾರ್ಜುನಕಿಂಶುಕಾಃ
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಹುಲ್ಲುಗಳು ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಚಂಪಕ, ಅಶೋಕ, ಪುನ್ನಾಗ, ಸರಳ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕಿಂಶುಕ ಮರಗಳೇ.
ಶೃಣ್ವಂತು ಪಾದಪಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಂದೇಶಂ ಮಮ ವಿಕ್ಲವಂ। ವತ್ಸಮೇಕಾಕಿನಂ ದೀನಂ ಚರಂತಂ ವಿಷಮೇ ವನೇ
ಎಲ್ಲಾ ಮರಗಳೂ ನನ್ನ ಚಿಂತೆಭರಿತ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಲಿ: ನನ್ನ ಕರು, ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದೆ.
ರಕ್ಷಧ್ವಂ ವತ್ಸಕಂ ಬಾಲಂ ಸ್ನೇಹಾತ್ಪುತ್ರಮಿವೌರಸಂ। ಮಾತ್ರಾಪಿತ್ರಾವಿಹೀನಂ ಚ ಅನಾಥಂ ದೀನಮಾನಸಂ
ಈ ಕರು, ಈ ಬಾಲಕನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಗನಂತೆ, ತಾಯಿ ತಂದೆಯಿಲ್ಲದ, ಅನಾಥ, ದುಃಖಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿರಿ.
ವಿಚರಂತಮಿಮಾಂ ಭೂಮಿಂ ಕ್ರಂದಮಾನಂ ಸುದುಃಖಿತಂ। ತಸ್ಯೇಹ ಕ್ರಂದಮಾನಸ್ಯ ಮತ್ಪುತ್ರಸ್ಯ ಮಹಾವನೇ
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ, ಭಾರೀ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ಇರುವ ನನ್ನ ಮಗನು, ಈ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಮಹಾಶೋಕಾಭಿಭೂತಸ್ಯ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾತುರಸ್ಯ ಚ। ಶೂನ್ಯಸ್ಯೈಕಾಕಿನಃ ಸರ್ವಂ ಜಗಚ್ಛೂನ್ಯಂ ಪ್ರಪಶ್ಯತಃ
ಮಹಾ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತ, ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ, ಇಡೀ ಲೋಕವನ್ನೂ ಖಾಲಿ ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತಿರುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಚರಮಾಣಸ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಸಾನುಕ್ರೋಶೈಸ್ತು ರಕ್ಷಣಂ। ಸಂದಿಶ್ಯ ನಂದಾ ಪ್ರೀತ್ಯೈವಂ ಪುತ್ರಸ್ನೇಹವಶಂ ಗತಾ
ಅಲೆಯುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ದಯೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬುದು ಕರ್ತವ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ, ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಂದೆ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
ಶೋಕಾಗ್ನಿನಾ ಚ ಸನ್ದೀಪ್ತಾ ವಿಚ್ಛಿನ್ನಾ ಪುತ್ರದರ್ಶನೇ। ವಿಯುಕ್ತಾ ಚಕ್ರವಾಕೀವ ಲತೇವ ಪತಿತಾ ತರೋಃ
ದುಃಖದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಮಗನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ, ಆಕೆಯು ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ದೂರವಾಯಿತು, ಮರದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.
ಅಂಧೇವ ದೃಷ್ಟಿರಹಿತಾ ಪ್ರಸ್ಖಲಂತೀ ಪದೇ ಪದೇ। ಅಗಚ್ಛತ್ಸಾ ಪುನಸ್ತತ್ರ ಯತ್ರಾಸೌ ಪಿಶಿತಾಶನಃ
ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನಂತೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ತಡಕಾಡುತ್ತಾ, ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು.
ಆಸ್ತೇ ವಿಸ್ಫೂರ್ಜಿತಮುಖಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರೋ ಭಯಾವಹಃ। ತಾವತ್ತಸ್ಯಾಃ ಸುತೋ ವತ್ಸ ಊರ್ದ್ಧ್ವಪುಚ್ಛೋತಿವೇಗವಾನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಯಂಕರವಾದ, ಬಾಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ ಆ ವ್ಯಾಘ್ರನು ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವಳ ಮಗ, ವೇಗವಾಗಿ, ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
ಆಗತ್ಯ ಮಾತುರಗ್ರೇಸೌ ಮೃಗೇಂದ್ರಸ್ಯಾಗ್ರತೋಽಭವತ್। ಆಗತಂ ತು ಸುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮೃತ್ಯುಂ ತಮಗ್ರತಃ ಸ್ಥಿತಂ
ಅವನು ತಾಯಿಯ ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಮೃಗರಾಜನ ಎದುರು ನಿಂತನು. ಮಗನನ್ನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳು ತನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಮರಣವನ್ನು ಕಂಡಳು.
ವ್ಯಾಘ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಸಾ ಧೇನುರಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್। ಭೋಭೋ ಮೃಗೇಂದ್ರಾಗತಾಹಂ ಸತ್ಯಧರ್ಮವ್ರತೇ ಸ್ಥಿತಾ
ವ್ಯಾಘ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಹಸು ಹೀಗೆಂದಳು: 'ಓ ಮೃಗರಾಜನೇ, ನಾನು ಬಂದುಹೋದಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದೇನೆ.'
ಕುರು ತೃಪ್ತಿಂ ಯಥಾಕಾಮಮಸ್ಮನ್ಮಾಂಸೇನ ಸಾಂಪ್ರತಮ್। ಸಂತರ್ಪಯ ಸ್ವಭೂತಾನಿ ಪಿಬ ತ್ವಂ ಶೋಣಿತಂ ಮಮ
ಈಗ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸು, ನನ್ನ ಮಾಂಸದಿಂದ ತಿನ್ನು, ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸು, ನನ್ನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯು.
ಮೃತಾಯಾಂ ತು ಮಯಿ ತ್ವಂ ಭೋ ಭಕ್ಷಯೇಮಂ ತು ಬಾಲಕಮ್। ದ್ವೀಪ್ಯುವಾಚ। ಸ್ವಾಗತಂ ತವ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಧೇನುಕೇ ಸತ್ಯವಾದಿನೀ
ನಾನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ನೀನು ಈ ಕರುವನ್ನು ತಿನ್ನು ಎಂದು ಹಸು ಹೇಳಿದಳು. ಆಗ ವ್ಯಾಘ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಸ್ವಾಗತ ಹಸು, ನೀನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.'
ನ ಹಿ ಸತ್ಯವತಾಂ ಕಿಂಚಿದಶುಭಂ ಭವತಿ ಕ್ವಚಿತ್। ತ್ವಯೋಕ್ತಂ ಧೇನುಕೇ ಪೂರ್ವಂ ಸತ್ಯಂ ಪ್ರತ್ಯಾಗಮೇ ಪುನಃ
ಸತ್ಯವಂತರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವ ದುಷ್ಟವೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯವೇ, ಈಗ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ತೋರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ತೇನ ಮೇ ಕೌತುಕಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗಚ್ಛೇತ್ಕಥಂ ಪುನಃ। ತವ ಸತ್ಯಪರೀಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಪ್ರೇಷಿತಾಸಿ ಮಯಾ ಪುನಃ
ನೀನು ಹೇಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದುಕೊಂಡೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನನಗೆ ಕುತೂಹಲವಾಯಿತು. ನಿನ್ನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ.
ಅನ್ಯಥಾ ಮಾಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಜೀವಂತೀ ಯಾಸ್ಯಸೇ ಕಥಮ್। ಯಚ್ಚ ನಃ ಕೌತುಕಂ ಜಾತಂ ಸತ್ಯಮನ್ವೇಷಣಂ ಮಮ
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ನೀನು ಹೇಗೆ ಜೀವಂತವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ? ನನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
ತಸ್ಮಾದನೇನ ಸತ್ಯೇನ ಮುಕ್ತಾಸಿ ಚ ಮಯಾಽಧುನಾ। ಭಗಿನೀ ಭವತೀ ಮಹ್ಯಂ ಭಾಗಿನೇಯಃ ಸುತಸ್ತವ
ಈ ಸತ್ಯದಿಂದ, ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿ, ನಿನ್ನ ಮಗ ನನ್ನ ಮರಿ.
ದತ್ತೋಪದೇಶಸ್ಯ ಶುಭೇ ಮಮ ಪಾಪಿಷ್ಠಕರ್ಮಣಃ। ಸತ್ಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಾ ಲೋಕಾ ಧರ್ಮಃ ಸತ್ಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ
ಓ ಶುಭವತಿಗೆ, ನೀನು ನನಗೆ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೀಯೆ, ನಾನು ಪಾಪಿ ಆದರೂ ಸಹ. ಲೋಕಗಳು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿವೆ, ಧರ್ಮವೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.