ಸ್ತನಂ ತು ತನಯಸ್ಯಾಸ್ಯ ಪ್ರಯಚ್ಛಂತೀ ತ್ವಯಾ ಹತಾ। ಬಾಣೇನಾಶನಿಕಲ್ಪೇನ ನಿರ್ದೋಷಾ ವನಮಾಗತಾ
ಈ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಾ ನಿರ್ದೋಷಿಯಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ನನನ್ನು ನೀನು ಬಾಣದಿಂದ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಡೆದು ಕೊಂದಿದ್ದೀಯೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಪಿ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಕ್ರವ್ಯಾದತ್ವಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ। ವನೇಸ್ಮಿನ್ಕಂಟಕಾಕೀರ್ಣೇ ವ್ಯಾಘ್ರರೂಪಂ ತ್ವಮಾಪ್ನುಹಿ
ಆದುದರಿಂದ, ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನೇ, ನೀನು ಕೂಡ ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತೀ. ಈ ಮುಳ್ಳಿನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹುಲಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯು.
ಶಾಪಪ್ರದಾನಂ ಶ್ರುತ್ವೈವಂ ಸ ರಾಜಾಪುರತಃ ಸ್ಥಿತಃ। ಪ್ರೋವಾಚ ಪ್ರಾಂಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ತಾಂ ಮೃಗೀಂ ವ್ಯಥಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ
ಆ ಜಿಂಕೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಅವಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಆ ಜಿಂಕೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಸ್ತನಂ ತು ತನಯಸ್ಯೇಹ ಪ್ರಯಚ್ಛಂತೀ ನ ಮೇ ಮತಾ। ಅಜ್ಞಾನೇನ ಹತಾ ಭದ್ರೇ ಪ್ರಸೀದ ಸುಸಮಾಧಿನಾ
'ಮಗುಗೆ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾನು ಈ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆನು, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ದಯಮಾಡು, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸು.'
ವ್ಯಾಘ್ರರೂಪಮಹಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಾಮಿ ಮಾನುಷಂ ಕದಾ। ಏವಂವಿಧಸ್ಯ ಶಾಪಸ್ಯ ವಿಮೋಕ್ಷಂ ಶಂಸ ಮೇ ಮೃಗಿ
'ನಾನು ಹುಲಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಮಾನವನಾಗಿ ಯಾವಾಗ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ? ಇಂತಹ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುವ ಸಮಯವನ್ನು ಹೇಳು ಜಿಂಕೆ.'
ಏವಮುಕ್ತೇ ಮೃಗೀ ತಸ್ಯ ಪ್ರೋವಾಚ ವಚನಂ ಶುಭಮ್। ರಾಜನ್ನಬ್ದಶತಾಂತೇ ತು ಶಾಪಸ್ಯಾಗತಯಾ ಗವಾ
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಆ ಜಿಂಕೆ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು: 'ರಾಜನೇ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಈ ಶಾಪದ ಅವಧಿ ಮುಗಿದಾಗ ನಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಮಾತಾಡುವೆ.'
ನಂದಯಾ ಸಹ ಸಂವಾದಮಾಸಾದ್ಯಾಂತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಮೃಗ್ಯೋಕ್ತೇ ವಚನೇ ರಾಜಾ ವ್ಯಾಘ್ರ ಏವಾಭವತ್ತದಾ
'ನಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಮುಕ್ತಿಯ ಸಮಯ ಬರುತ್ತದೆ.' ಜಿಂಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಆ ರಾಜನು ಕೂಡಲೇ ಹುಲಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟನು.
ನಖದಂಷ್ಟ್ರಾಯುಧೋಪೇತೋ ವ್ಯಾಘ್ರರೂಪೋತಿ ಭೀಷಣಃ। ತತ್ರಾಸೌ ಭಕ್ಷಯನ್ನಾಸ್ತೇ ಮೃಗಾನ್ಹತ್ವಾ ಚತುಷ್ಪದಃ
ಹುಲಿಯ ಭಯಾನಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬಲವಾದ ನಖ ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಲಿ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ದ್ವಿಪದಾನಪಿ ತತ್ರಸ್ಥಾನ್ಕಾಲೇನ ಕ್ರಮಯೋಜಿತಾನ್। ಏವಂ ತತ್ರ ವನೇ ತಸ್ಯ ಸಂವತ್ಸರಶತಂ ಗತಮ್
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮಾನವರನ್ನೂ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅವನು ಬಲಿ ಮಾಡಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೀಗೆ ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆಯಿತು.
ಆತ್ಮಾನಂ ನಿಂದಮಾನಸ್ಯ ಮೃಗಮಾಂಸಾನಿ ಖಾದತಃ। ಕದಾಹಂ ಮಾನುಷಂ ಭಾವಂ ಗಮಿಷ್ಯಾಮೀದೃಶಂ ಪುನಃ
ಜಿಂಕೆಯ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ತನ್ನನ್ನು ತಾನೆ ದೂಷಿಸುತ್ತಾ, 'ನಾನು ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ಇಂತಹ ಮಾನವನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬರುವೆ?' ಎಂದು ಆತನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕುತ್ಸಿತಂ ನ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ವಿಯೋನಿಕರಣಂ ಮಹತ್। ಕುರ್ವತಾ ಮಾಂಸಲೋಭೇನ ಮೃಗಯಾಂ ಪರಿಧಾವತಾ
'ಮತ್ತೆ ನಾನು ಇಂತಹ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡ ನೋವುಂಟು ಮಾಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಮಾಂಸದ ಆಸೆಯಿಂದ ನಾನು ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಓಡಾಡಿದೆ.'
ಆಪದಾಸಹಿತಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಾನುಷಾಣಾಂ ಭಯಾವಹಮ್। ದರ್ಶನಂ ದುಃಖದಂ ಮಹ್ಯಂ ಮೃಗಾಣಾಂ ಮಾನುಷೈಃ ಸಹ
'ನಾನು ಅಪಾಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಇದರಿಂದ ಮಾನವರಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವ ದೃಶ್ಯ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.'
ಪಾಪೇನ ಪಾಪತಾಂ ನೀತೋ ಹ್ಯಪಾಪೇಽಪಿ ಸತಾಂ ಕುಲೇ। ಉತ್ಪನ್ನೋ ವಿಕೃತಿಂ ನೀತಃ ಪಶ್ಯ ಕಾಲಸ್ಯ ಪರ್ಯಯಮ್
'ಪಾಪದಿಂದ ನಾನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ; ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ — ಕಾಲದ ಆಟವನ್ನು ನೋಡು.'
ತಸ್ಮಾನ್ಮೇ ಸುಕೃತಂ ನಾಸ್ತಿ ಹಿಂಸಾಪ್ಯೇಕಾ ವಿಗರ್ಹಿತಾ। ತಯಾ ತು ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ದುಃಖಂ ನ ಚ ಮೋಕ್ಷೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
'ಆದುದರಿಂದ ನನಗೆ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲ; ಒಂದು ಹಿಂಸೆಯೂ ಕೂಡ ನಿಂದನೀಯ. ಅದರಿಂದಲೇ ದುಃಖ ಬರುತ್ತದೆ, ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಿಗದು.'
ಕಥಂ ಮೇ ಭವಿತಾ ಮೋಕ್ಷಃ ಕಥಂ ಸತ್ಯಾ ಮೃಗೀ ಭವೇತ್। ಗತೇ ವರ್ಷಶತೇ ತಸ್ಯ ವಸತಸ್ತದ್ವನೇ ತದಾ
ನಾನು ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು? ಆ ಮೃಗಿಯು ಹೇಗೆ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ? ಅವನು ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದ ಮೇಲೆ—
ಆಯಾತಂ ಗೋಕುಲಂ ಕಾಲೇ ಯವಸೋದಕಕಾರಣಾತ್। ಗೋವಾಟವಾಟೀಸಂಸ್ಥಾನಂ ತತ್ತತ್ರ ಸಮವಸ್ಥಿತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯವ ಮತ್ತು ನೀರಿಗಾಗಿ ಅವನು ಗೋಕುಲಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಗೋಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಗೋವಾಡಿಗಳಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು.
ವನೋಪಕಣ್ಠೇ ಮಂಥಾನರವೇಣಾಪೂರಿತಂ ಚ ಯತ್। ಕ್ಷೀಬೈರ್ಗೋಪೈಃ ಸಮಾಕೀರ್ಣಂ ಪಾದಪೈರಪಿತದ್ವನಮ್
ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮথಿಸುವ ಶಬ್ದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿದ ಗೋವಾಳರಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಿಂದ ಆ ಅರಣ್ಯ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ನಿಶಿವಂಶರವೋಪೇತಂ ಗೋಪೀನಾಂ ಚ ಶುಭಪ್ರದಮ್। ಏವಂ ತು ವಸತಸ್ತಸ್ಯ ಖರ್ಜೂರವನಸಂಸದಿ
ಅಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗು ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು, ಅದು ಗೋವಾಳ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತಂದಿತು. ಹೀಗೆ ಅವನು ಖರ್ಜೂರದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ—
ಹೃಷ್ಟಾ ತುಷ್ಟಾ ಚ ಪುಷ್ಟಾ ಚ ನಂದಾ ವೈ ನಾಮ ನಾಮತಃ। ಗೋಮಂಡಲಸ್ಯ ಸಾಮುಖ್ಯಾ ಹಂಸವರ್ಣಾ ಘಟಸ್ರವಾ
ಅಲ್ಲಿ ನಂದಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಂದು ಹಸು ಇದ್ದಳು, ಆಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಪೋಷಿತಳಾಗಿದ್ದಳು, ಆ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಳಾಗಿದ್ದಳು, ಹಂಸದಂತೆ ಬಿಳಿಯ ದೇಹವಿದ್ದಳು, ನಡೆಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.
ದೀರ್ಘಘೋಣಾ ವಿಭಕ್ತಾಂಗೀ ಬಂಧುರಾಂಗೀ ತನುತ್ವಚಾ। ನೀಲಕಂಠಾ ಶುಭಗ್ರೀವಾ ಘಂಟಾಲೀ ಮಧುರಸ್ವನಾ
ಆಕೆ ಉದ್ದವಾದ ಮೂಗಿನವಳಾಗಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ದೇಹ ಸೊಗಸಾಗಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿತ್ತು, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವಿತ್ತು, ಸುಂದರವಾದ ಕಂಠ, ಗಂಟೆ ಹಾಕಿದ್ದಳು, ಧ್ವನಿಯೂ ಮಧುರವಾಗಿತ್ತು.
ಸಾ ಚ ಯೂಥಸ್ಯ ಸರ್ವಸ್ಯ ಪುರಶ್ಚರತಿ ನಿರ್ಭಯಾ। ಘಾಸಸ್ಥಾನಂ ಚರೇಚ್ಛನ್ನಂ ಗತ್ವೈಕಾ ಚ ಯಥಾಸುಖಮ್
ಆಕೆ ಆ ಹಿಂಡಿನ ಮುಂದಾಳಿಯಾಗಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು, ಹಸಿವಾದಾಗ ಹಸಿರಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಕೂಡಾ ಹಸಿರು ತಿನ್ನಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಯಥೇಷ್ಟಕಾಮಾ ಸುರಭೀ ಛನ್ನಂ ಚರತಿ ವೈ ತೃಣಮ್। ರೋಹಿತೋ ನಾಮ ತತ್ರಾನ್ಯಃ ಪರ್ವತಃ ಸರಿತಸ್ತಟೇ
ಸುರಭಿ ಎಂಬ ಹಸು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಸಿರು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಅಡಗಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ರೋಹಿತ ಎಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಪರ್ವತವೂ ಇದ್ದಿತು.
ಅನೇಕಕಂದರದರೀ ಗುಹಾಸತ್ವ ನಿಷೇವಿತಃ। ತಸ್ಯ ಪೂರ್ವೋತ್ತರೇಭಾಗೇ ಘೋರೇ ತೃಣಸಮಾಕುಲೇ
ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಗುಹೆಗಳು, ಬಿರುಕುಗಳು ಇದ್ದವು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದರ ಪೂರ್ವ-ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹಸಿರು ತುಂಬಿದ್ದ ಸ್ಥಳವಿತ್ತು.
ಸಂಕಟೇ ವಿಷಮೇ ದುರ್ಗೇ ಭೈರವೇ ಲೋಮಹರ್ಷಣೇ। ಮೃಗಸಿಂಹಸಮಾಕೀರ್ಣೇ ಬಹು ಶ್ವಾಪದ ಸೇವಿತೇ
ಅಲ್ಲಿ ಹಾದಿ ಕಿರಿದಾಗಿತ್ತು, ಭೂಮಿ ಸಮತಟ್ಟಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಹದು, ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೃಗಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು, ಅನೇಕ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ವಲ್ಲೀವೃಕ್ಷಾದಿಗಹನೇ ಶಿವಾಶತ ನಿನಾದಿತೇ। ದುರ್ಗೇಸ್ಮಿನ್ವಸತೇ ರೌದ್ರಃ ಕಾಮರೂಪೀ ಭಯಂಕರಃ
ಅಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಲದ ಗಿಡಗಳು, ಮರಗಳ ದಟ್ಟ ಕಾಡು, ನೂರಾರು ನರಿ ಕೂಗುಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ಭಯಾನಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ರೂಪ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಯಂಕರ ಜೀವಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ದ್ವೀಪೀ ಶೋಣಿತ ದಿಗ್ಧಾಂಸೋ ಘೋರದಂಷ್ಟ್ರಾನಖಾಯುಧಃ। ನಂದೋ ನಾಮ ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸ ಚ ಗೋಪೀಹಿತೇ ರತಃ
ಅವನು ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಳೆದ ಬಾಯಿದ್ದ ಚಿರತೆ, ಭಯಂಕರವಾದ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಗರಿಗಳು ಅವನ ಆಯುಧಗಳು, ಅವನ ಹೆಸರು ನಂದ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು, ಗೋವಾಳ ಮಹಿಳೆಯರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ತೊಡಗಿದ್ದನು.
ಅಚ್ಛಿನ್ನಾಗ್ರೈಸ್ತೃಣೈರ್ದೀರ್ಘೈರ್ಗೋಧನಂ ಪರಿರಕ್ಷತಿ। ತಸ್ಯ ಯೂಥಪರಿಭ್ರಷ್ಟಾ ಸಾನಂದಾ ತೃಣಲಿಪ್ಸಯಾ
ಅವನು ಉದ್ದವಾದ, ಮುರಿಯದ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಹಿಂಡನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಹಿಂಡಿನಿಂದ ನಂದಾ ಎಂಬ ಹಸು ಹಸಿರಿಗಾಗಿ ದೂರ ಹೋಗಿ ಅಲೆದಳು.
ಚರಂತೀ ವ್ಯಾಘ್ರಪುರತಃ ಸಾ ಧೇನುಃ ಪ್ರತ್ಯುಪಸ್ಥಿತಾ। ಅಭ್ಯದ್ರವಚ್ಚ ತಾಂ ದ್ವೀಪೀ ತಿಷ್ಠತಿಷ್ಠೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಆಕೆ ಹುಲಿಯ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಆ ಹಸು ಹತ್ತಿರ ಬಂತು; ಚಿರತೆ ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಬಂದು, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಕೂಗಿತು.
ತ್ವಮದ್ಯ ವಿಹಿತೋ ಭಕ್ಷಃ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಸಿ ಧೇನುಕೇ। ದ್ವೀಪಿನಶ್ಚ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿಷ್ಠುರಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಂ
'ಇಂದು ನೀನು ನನ್ನ ಆಹಾರವಾಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ, ನೀನು ತಾನೇ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ ಹಸುವೇ!' ಎಂದು ಚಿರತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೇಳಿತು. ಆ ಚಿರತಿಯ ಕಠಿಣ, ಹೃದಯ ಹಲ್ಲುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ—
ಶುಕ್ಲರೂಪಾನ್ವಿತಂ ಬಾಲಂ ಭದ್ರಮಿಂದುಸಮಪ್ರಭಮ್। ವತ್ಸಂ ಸ್ಮರತಿ ಸಾ ಧೇನುಃ ಸ್ನೇಹಾಕ್ತಾ ಗದ್ಗದಾಕ್ಷರಮ್
ಆ ಹಸು ತನ್ನ ಬಿಳಿಯ, ಶುಭಕರ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕರುವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು. Sneಹದಿಂದ ಅವಳ ಮಾತು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ, ಕಂಠದೊಳಗೆ ನಿಂತಿತು.