ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಶಕ್ರೋ ಗತ್ವಾ ಸರ್ವಂ ಧರಾತಲಂ। ಸ್ತ್ರಿಯೋ ದೃಷ್ಟಾಶ್ಚ ಯಾಸ್ತೇನ ಸರ್ವಾಃ ಪರಪರಿಗ್ರಹಾಃ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಇಂದ್ರನು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿ ನೋಡಿದನು; ಅವನು ನೋಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಂಗಸರು ಈಗಾಗಲೇ ಇತರರವರಾಗಿದ್ದರು.
ಆಭೀರಕನ್ಯಾ ರೂಪಾಢ್ಯಾ ಸುನಾಸಾ ಚಾರುಲೋಚನಾ। ನ ದೇವೀ ನ ಚ ಗಂಧರ್ವೀ ನಾಸುರೀ ನ ಚ ಪನ್ನಗೀ
ಅವನು ಒಂದು ಆಭೀರ ಯುವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಅವಳು ಬಹಳ ಸುಂದರಿ, ಚೆನ್ನಾದ ಮೂಗು, ಆಕರ್ಷಕ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು; ಅವಳು ದೇವತೆ ಅಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವಿ ಅಲ್ಲ, ಆಸುರಿ ಅಲ್ಲ, ನಾಗಕನ್ಯೆ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ.
ನ ಚಾಸ್ತಿ ತಾದೃಶೀ ಕನ್ಯಾ ಯಾದೃಶೀ ಸಾ ವರಾಂಗನಾ। ದದರ್ಶ ತಾಂ ಸುಚಾರ್ವಂಗೀಂ ಶ್ರಿಯಂ ದೇವೀಮಿವಾಪರಾಮ್
ಅವಳಂತಹ ಯುವತಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳೇ ಇಲ್ಲ, ಅವಳು ಅಪೂರ್ವ ಸುಂದರಿ; ಅವನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವಳು ಮತ್ತೊಂದು ಶ್ರೀದೇವಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸಂಕ್ಷಿಪನ್ತೀಂ ಮನೋವೃತ್ತಿ ವಿಭವಂ ರೂಪಸಂಪದಾ। ಯದ್ಯತ್ತು ವಸ್ತುಸೌಂದರ್ಯಾದ್ವಿಶಿಷ್ಟಂ ಲಭ್ಯತೇ ಕ್ವಚಿತ್
ಅವಳು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೊರೆಯುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸುಂದರ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ಅವಳಲ್ಲಿತ್ತು.
ತತ್ತಚ್ಛರೀರಸಂಲಗ್ನಂ ತನ್ವಂಗ್ಯಾ ದದೃಶೇ ವರಮ್। ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಿಂತಯಾಮಾಸ ಯದ್ಯೇಷಾ ಕನ್ಯಕಾ ಭವೇತ್
ಆ ಸೌಂದರ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಅವಳು ಸೊಗಸಾದ ಸೌಂದರ್ಯವಂತಳು; ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಈಕೆ ಯುವತಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ತನ್ಮತ್ತಃ ಕೃತಪುಣ್ಯೋನ್ಯೋ ನ ದೇವೋ ಭುವಿ ವಿದ್ಯತೇ। ಯೋಷಿದ್ರತ್ನಮಿದಂ ಸೇಯಂ ಸದ್ಭಾಗ್ಯಾಯಾಂ ಪಿತಾಮಹಃ
ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇವರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಲ್ಲ; ಈ ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿ ಮುತ್ತುಪೋಲಿರುವವಳು ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಭಾಗ್ಯವಂತಳು.
ಸರಾಗೋ ಯದಿ ವಾ ಸ್ಯಾತ್ತು ಸಫಲಸ್ತ್ವೇಷ ಮೇ ಶ್ರಮಃ। ನೀಲಾಭ್ರ ಕನಕಾಂಭೋಜ ವಿದ್ರುಮಾಭಾಂ ದದರ್ಶ ತಾಂ
ಅವಳು ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಶ್ರಮ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ನೀಲಮೇಘ, ಹೊಳೆಯುವ ಕಮಲ ಮತ್ತು ಪಾಗೆಯಂತೆ ಕಾಣುವವಳಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
ತ್ವಿಷಂ ಸಂಬಿಭ್ರತೀಮಂಗೈಃ ಕೇಶಗಂಡೇ ಕ್ಷಣಾಧರೈಃ। ಮನ್ಮಥಾಶೋಕವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಪ್ರೋದ್ಭಿನ್ನಾಂ ಕಲಿಕಾಮಿವ
ಅವಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವಿತ್ತು, ಕೂದಲು, ಕೆನ್ನೆ, ತುಟಿಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿತ್ತು; ಅವಳು ಮನಮಥ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಮರದಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯಾದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರದಗ್ಧಹೃಚ್ಛಯೇನೈವ ನೇತ್ರವಹ್ನಿಶಿಖೋತ್ಕರೈಃ। ಧಾತ್ರಾ ಕಥಂ ಹಿ ಸಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಪ್ರತಿರೂಪಮಪಶ್ಯತಾ
ಅವಳ ಹೃದಯ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಸುಟ್ಟಿದ್ದಂತೆ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದವು; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಅವಳಂತಹಳನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಿದನು, ಅವಳ ಸಮಾನಳನ್ನು ನೋಡದೆ?
ಕಲ್ಪಿತಾ ಚೇತ್ಸ್ವಯಂ ಬುಧ್ಯಾ ನೈಪುಣ್ಯಸ್ಯ ಗತಿಃ ಪರಾ। ಉತ್ತುಂಗಾಗ್ರಾವಿಮೌ ಸೃಷ್ಟೌ ಯನ್ಮೇ ಸಂಪಶ್ಯತಃ ಸುಖಂ
ಅವನು ತನ್ನ ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದರೆ, ಕಲೆಯ ಮಾರ್ಗವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅವಳ ಎದೆಯ ಎರಡು ಉಬ್ಬಿದ ಭಾಗಗಳು ನನಗೆ ನೋಡಲು ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತವೆ.
ಪಯೋಧರೌ ನಾತಿಚಿತ್ರಂ ಕಸ್ಯ ಸಂಜಾಯತೇ ಹೃದಿ। ರಾಗೋಪಹತದೇಹೋಯಮಧರೋ ಯದ್ಯಪಿ ಸ್ಫುಟಮ್
ಅವಳ ಕುಚಗಳು ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಲ್ಲವಷ್ಟೆ—ಯಾರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅದು ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೆಂಪಾಗಿವೆ.
ತಥಾಪಿ ಸೇವಮಾನಸ್ಯ ನಿರ್ವಾಣಂ ಸಂಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ವಹದ್ಭಿರಪಿ ಕೌಟಿಲ್ಯಮಲಕೈಃ ಸುಖಮರ್ಪ್ಯತೇ
ಆದರೂ ಅವಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರಿಗೆ ಅವಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ; ಸ್ವಲ್ಪ ವಕ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಕೂದಲು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ದೋಷೋಪಿ ಗುಣವದ್ಭಾತಿ ಭೂರಿಸೌಂದರ್ಯಮಾಶ್ರಿತಃ। ನೇತ್ರಯೋರ್ಭೂಷಿತಾವಂತಾ ವಾಕರ್ಣಾಭ್ಯಾಶಮಾಗತೌ
ದೋಷವೂ ಮಹಾ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಣವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತವೆ.
ಕಾರಣಾದ್ಭಾವಚೈತನ್ಯಂ ಪ್ರವದಂತಿ ಹಿ ತದ್ವಿದಃ। ಕರ್ಣಯೋರ್ಭೂಷಣೇ ನೇತ್ರೇ ನೇತ್ರಯೋಃ ಶ್ರವಣಾವಿಮೌ
ಕಾರಣದಿಂದ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕಿವಿಗೆ ಅಲಂಕಾರವೇ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಅಲಂಕಾರವೇ ಕಿವಿಗಳು.
ಕುಂಡಲಾಂಜನಯೋರತ್ರ ನಾವಕಾಶೋಸ್ತಿ ಕಶ್ಚನ। ನ ತದ್ಯುಕ್ತಂ ಕಟಾಕ್ಷಾಣಾಂ ಯದ್ದ್ವಿಧಾಕರಣಂ ಹೃದಿ
ಇಲ್ಲಿ ಕಿವೊಲುಗಳು ಅಥವಾ ಅಂಜನಕೆ ಯಾವುದೇ ಜಾಗವಿಲ್ಲ; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಣ್ತುಂಬ ಕಟಾಕ್ಷಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
ತವಸಂಬಂಧಿನೋಯೇಽತ್ರ ಕಥಂ ತೇ ದುಃಖಭಾಗಿನಃ। ಸರ್ವಸುಂದರತಾಮೇತಿ ವಿಕಾರಃ ಪ್ರಾಕೃತೈರ್ಗುಣೈಃ
ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರು ಹೇಗೆ ದುಃಖಪಾಲುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ? ಎಲ್ಲ ರೂಪಾಂತರಗಳು ಸಹಜ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
ವೃದ್ಧೇ ಕ್ಷಣಶತಾನಾಂ ತು ದೃಷ್ಟಮೇಷಾ ಮಯಾ ಧನಮ್। ಧಾತ್ರಾ ಕೌಶಲ್ಯಸೀಮೇಯಂ ರೂಪೋತ್ಪತ್ತೌ ಸುದರ್ಶಿತಾ
ಹುಸಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ನಾನು ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಸೌಂದರ್ಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಈದು ಕೌಶಲ್ಯೆಯ ಗಡಿ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಕರೋತ್ಯೇಷಾ ಮನೋ ನೄಣಾಂ ಸಸ್ನೇಹಂ ಕೃತಿವಿಭ್ರಮೈಃ। ಏವಂ ವಿಮೃಶತಸ್ತಸ್ಯ ತದ್ರೂಪಾಪಹೃತತ್ವಿಷಃ
ಅವಳು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾವಭಾವಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಹೀಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸುವಾಗ, ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ಕಿರಣ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ನಿರಂತರೋದ್ಗತೈಶ್ಛನ್ನಮಭವತ್ಪುಲಕೈರ್ವಪುಃ। ತಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ನವಹೇಮಾಭಾಂ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಾಮ್
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಹೊಸ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದಳು, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಉದ್ದವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು; ಅವನ ದೇಹವೆಲ್ಲೆಡೆ ಹಬ್ಬಿದ ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು.
ದೇವಾನಾಮಥ ಯಕ್ಷಾಣಾಂ ಗಂಧರ್ವೋರಗರಕ್ಷಸಾಮ್। ನಾನಾ ದೃಷ್ಟಾ ಮಯಾ ನಾರ್ಯೋ ನೇದೃಶೀ ರೂಪಸಂಪದಾ೧೫೦ 1.16.
ದೇವತೆಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಇವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸೌಂದರ್ಯವುಳ್ಳವಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಂತರ್ಗತಂ ಯದ್ಯದ್ವಸ್ತುತತ್ತತ್ಪ್ರಧಾನತಃ। ಸಮಾದಾಯ ವಿಧಾತ್ರಾಸ್ಯಾಃ ಕೃತಾ ರೂಪಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತಿಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಸೇರಿಸಿ ಅವಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಇಂದ್ರ ಉವಾಚ। ಕಾಸಿ ಕಸ್ಯ ಕುತಶ್ಚ ತ್ವಮಾಗತಾ ಸುಭ್ರು ಕಥ್ಯತಾಮ್। ಏಕಾಕಿನೀ ಕಿಮರ್ಥಂ ಚ ವೀಥೀಮಧ್ಯೇಷು ತಿಷ್ಠಸಿ
ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರ ಮಗಳು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಸುಂದರ ಭ್ರುವಿಯೆ, ಹೇಳು. ಏಕೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಬೀದಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೀಯೆ?
ಯಾನ್ಯೇತಾನ್ಯಂಗಸಂಸ್ಥಾನಿ ಭೂಷಣಾನಿ ಬಿಭರ್ಷಿ ಚ। ನೈತಾನಿ ತವ ಭೂಷಾಯೈ ತ್ವಮೇತೇಷಾಂ ಹಿ ಭೂಷಣಮ್
ನೀನು ಧರಿಸಿರುವ ಆಭರಣಗಳು ನಿನಗೆ ಅಲಂಕಾರವಲ್ಲ; ನೀನೇ ಅವುಗಳಿಗೆ ಅಲಂಕಾರ.
ನ ದೇವೀ ನ ಚ ಗಂಧರ್ವೀ ನಾಸುರೀ ನ ಚ ಪನ್ನಗೀ। ಕಿನ್ನರೀ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾ ವಾ ಯಾದೃಶೀ ತ್ವಂ ಸುಲೋಚನೇ
ಏನು ದೇವತೆ, ಏನು ಗಂಧರ್ವಿ, ಏನು ಅಸುರಿ, ಏನು ನಾಗಕನ್ಯೆ, ಏನು ಕಿನ್ನರಿ—ನಿನ್ನಂಥ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವಳನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.
ಉಕ್ತಾ ಮಯಾಪಿ ಬಹುಶಃ ಕಸ್ಮಾದ್ದತ್ಸೇ ಹಿ ನೋತ್ತರಮ್। ತ್ರಪಾನ್ವಿತಾ ತು ಸಾ ಕನ್ಯಾ ಶಕ್ರಂ ಪ್ರೋವಾಚ ವೇಪತೀ
ನಾನು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಏಕೆ? ಆ ಕನ್ಯೆ ಸಂಕುಚಿಸಿ, ನಡುಗುತ್ತಾ ಶಕ್ರನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಳು.
ಗೋಪಕನ್ಯಾ ತ್ವಹಂ ವೀರ ವಿಕ್ರೀಣಾಮೀಹ ಗೋರಸಮ್। ನವನೀತಮಿದಂ ಶುದ್ಧಂ ದಧಿ ಚೇದಂ ವಿಮಂಡಕಮ್
ವೀರನೇ, ನಾನು ಗೋವಿನ ಹಾಲು, ಈ ಶುದ್ಧ ಬೆಣ್ಣೆ, ಮೊಸರು, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮಾರುವ ಗೋಪಕನ್ಯೆ.
ದಧ್ನಾ ಚೈವಾತ್ರ ತಕ್ರೇಣ ರಸೇನಾಪಿ ಪರಂತಪ। ಅರ್ಥೀ ಯೇನಾಸಿ ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ಪ್ರಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್
ಮೊಸರು, ತಕ್ಕಳು, ಹಾಲು ಇದೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೆ, ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಹೇಳು; ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಶಕ್ರೋ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತಾಂ ಕರೇ ದೃಢಮ್। ಅನಯತ್ತಾಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀಂ ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ
ಹೀಗೆ ಅವಳು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಶಕ್ರನು ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಆ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ನೀಯಮಾನಾ ತು ಸಾ ತೇನ ಕ್ರೋಶಂತೀ ಪಿತೃಮಾತರೌ। ಹಾ ತಾತ ಮಾತರ್ಹಾ ಭ್ರಾತರ್ನಯತ್ಯೇಷ ನರೋ ಬಲಾತ್
ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳು ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಎಂದು ಕೂಗಿ: 'ಅಪ್ಪಾ, ಅಮ್ಮಾ, ಅಣ್ಣಾ, ಈ ಮನುಷ್ಯನು ನನ್ನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದು ಅಳಲುಹಾಕಿದಳು.
ಯದಿ ವಾಸ್ತಿ ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ಪಿತರಂ ಮೇ ಪ್ರಯಾಚಯ। ಸ ದಾಸ್ಯತಿ ಹಿ ಮಾಂ ನೂನಂ ಭವತಃ ಸತ್ಯಮುಚ್ಯತೇ
ನಿನ್ನಿಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಏನಾದರೂ ಬೇಕಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ಅವನು ಖಂಡಿತ ನನ್ನನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ—ಇದು ನಿಜವಾದ ಮಾತು.