ಅರುಂಧತೀ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಸಪ್ತರ್ಷೀಣಾಂ ಚ ಯಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ। ಅನಸೂಯಾತ್ರಿಪತ್ನೀ ಚ ತಥಾನ್ಯಾಃ ಪ್ರಮದಾ ಇಹ
ವಸಿಷ್ಠನ ಪತ್ನಿಯಾದ ಅರುಂಧತಿ, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು, ಅತ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಅನಸೂಯಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಇಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ವಧ್ವೋ ದುಹಿತರಶ್ಚೈವ ಸಖ್ಯೋ ಭಗಿನಿಕಾಸ್ತಥಾ। ನಾದ್ಯಾಗತಾಸ್ತು ತಾಃ ಸರ್ವಾ ಅಹಂ ತಾವತ್ಸ್ಥಿತಾ ಚಿರಂ
ವಧುವರು, ಪುತ್ರಿಯರು, ಸ್ನೇಹಿತೆಯರು, ಸಹೋದರಿಯರು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಇನ್ನೂ ಬಂದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ನಾಹಮೇಕಾಕಿನೀ ಯಾಸ್ಯೇ ಯಾವನ್ನಾಯಾಂತಿ ತಾ ಸ್ತ್ರಿಯಃ। ಬ್ರೂಹಿ ಗತ್ವಾ ವಿರಂಚಿಂ ತು ತಿಷ್ಠ ತಾವನ್ಮುಹೂರ್ತಕಮ್
ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಬರುವವರೆಗೆ ನಾನು ಒಬ್ಬಳಾಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಹೋಗಿ ವಿರಿಂಚಿಗೆ ಹೇಳು, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಾಯು.
ಸರ್ವಾಭಿಃ ಸಹಿತಾ ಚಾಹಮಾಗಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವರಾನ್ವಿತಾ। ಸರ್ವೈಃ ಪರಿವೃತಃ ಶೋಭಾಂ ದೇವೈಃ ಸಹ ಮಹಾಮತೇ
ನಾನು ಅವರೆಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೆ ಬೇಗ ಬರುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಮಹೋನ್ನತವಾಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ.
ಭವಾನ್ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಪರಮಾಂ ತಥಾಹಂ ತು ನ ಸಂಶಯಃ। ವದಮಾನಾಂ ತಥಾಧ್ವರ್ಯುಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಾಗತಃ
ನೀನು ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ, ನಾನೂ ಹಾಗೆ—ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ; ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಯಜಮಾನನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
ಸಾವಿತ್ರೀ ವ್ಯಾಕುಲಾ ದೇವ ಪ್ರಸಕ್ತಾ ಗೃಹಕರ್ಮಾಣಿ। ಸಖ್ಯೋ ನಾಭ್ಯಾಗತಾ ಯಾವತ್ತಾವನ್ನಾಗಮನಂ ಮಮ
ಸಾವಿತ್ರೀ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಗೊಂಡು, ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು; 'ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರು ಬರುವವರೆಗೆ ನಾನು ಬರಲಾರೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ಏವಮುಕ್ತೋಸ್ಮಿ ವೈ ದೇವ ಕಾಲಶ್ಚಾಪ್ಯತಿವರ್ತ್ತತೇ। ಯತ್ತೇದ್ಯ ರುಚಿತಂ ತಾವತ್ತತ್ಕುರುಷ್ವ ಪಿತಾಮಹ
ಹೀಗೆ ನನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ ದೇವಾ, ಸಮಯವೂ ಹೋದಿದೆ; ಇಂದು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು ಪಿತಾಮಹ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಿಂಚಿತ್ಕೋಪಸಮನ್ವಿತಃ। ಪತ್ನೀಂ ಚಾನ್ಯಾಂ ಮದರ್ಥೇ ವೈ ಶೀಘ್ರಂ ಶಕ್ರ ಇಹಾನಯ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೋಪದಿಂದ, 'ಇಂದ್ರಾ, ನನಗಾಗಿ ಬೇರೆ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಬೇಗ ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಯಥಾ ಪ್ರವರ್ತತೇ ಯಜ್ಞಃ ಕಾಲಹೀನೋ ನ ಜಾಯತೇ। ತಥಾ ಶೀಘ್ರಂ ವಿಧಿತ್ಸ್ವ ತ್ವಂ ನಾರೀಂ ಕಾಂಚಿದುಪಾನಯ
ಹಾಗೆ ಯಜ್ಞವು ಸರಿಯಾದ ಕಾಲವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ನೀನು ಕೂಡ ಬೇಗನೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಯಾರಾದರೂ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಕರೆತಂದುಕೊಡು.
ಯಾವದ್ಯಜ್ಞಸಮಾಪ್ತಿರ್ಮೇ ವರ್ಣೇ ತ್ವಾಂ ಮಾ ಕೃಥಾ ಮನಃ। ಭೂಯೋಪಿ ತಾಂ ಪ್ರಮೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಮಾಪ್ತೌ ತು ಕ್ರತೋರಿಹ
ಯಜ್ಞ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡ; ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಶಕ್ರೋ ಗತ್ವಾ ಸರ್ವಂ ಧರಾತಲಂ। ಸ್ತ್ರಿಯೋ ದೃಷ್ಟಾಶ್ಚ ಯಾಸ್ತೇನ ಸರ್ವಾಃ ಪರಪರಿಗ್ರಹಾಃ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಇಂದ್ರನು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿ ನೋಡಿದನು; ಅವನು ನೋಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಂಗಸರು ಈಗಾಗಲೇ ಇತರರವರಾಗಿದ್ದರು.
ಆಭೀರಕನ್ಯಾ ರೂಪಾಢ್ಯಾ ಸುನಾಸಾ ಚಾರುಲೋಚನಾ। ನ ದೇವೀ ನ ಚ ಗಂಧರ್ವೀ ನಾಸುರೀ ನ ಚ ಪನ್ನಗೀ
ಅವನು ಒಂದು ಆಭೀರ ಯುವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಅವಳು ಬಹಳ ಸುಂದರಿ, ಚೆನ್ನಾದ ಮೂಗು, ಆಕರ್ಷಕ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು; ಅವಳು ದೇವತೆ ಅಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವಿ ಅಲ್ಲ, ಆಸುರಿ ಅಲ್ಲ, ನಾಗಕನ್ಯೆ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ.
ನ ಚಾಸ್ತಿ ತಾದೃಶೀ ಕನ್ಯಾ ಯಾದೃಶೀ ಸಾ ವರಾಂಗನಾ। ದದರ್ಶ ತಾಂ ಸುಚಾರ್ವಂಗೀಂ ಶ್ರಿಯಂ ದೇವೀಮಿವಾಪರಾಮ್
ಅವಳಂತಹ ಯುವತಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳೇ ಇಲ್ಲ, ಅವಳು ಅಪೂರ್ವ ಸುಂದರಿ; ಅವನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವಳು ಮತ್ತೊಂದು ಶ್ರೀದೇವಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸಂಕ್ಷಿಪನ್ತೀಂ ಮನೋವೃತ್ತಿ ವಿಭವಂ ರೂಪಸಂಪದಾ। ಯದ್ಯತ್ತು ವಸ್ತುಸೌಂದರ್ಯಾದ್ವಿಶಿಷ್ಟಂ ಲಭ್ಯತೇ ಕ್ವಚಿತ್
ಅವಳು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು; ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೊರೆಯುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸುಂದರ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ಅವಳಲ್ಲಿತ್ತು.
ತತ್ತಚ್ಛರೀರಸಂಲಗ್ನಂ ತನ್ವಂಗ್ಯಾ ದದೃಶೇ ವರಮ್। ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಿಂತಯಾಮಾಸ ಯದ್ಯೇಷಾ ಕನ್ಯಕಾ ಭವೇತ್
ಆ ಸೌಂದರ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಅವಳು ಸೊಗಸಾದ ಸೌಂದರ್ಯವಂತಳು; ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಈಕೆ ಯುವತಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ತನ್ಮತ್ತಃ ಕೃತಪುಣ್ಯೋನ್ಯೋ ನ ದೇವೋ ಭುವಿ ವಿದ್ಯತೇ। ಯೋಷಿದ್ರತ್ನಮಿದಂ ಸೇಯಂ ಸದ್ಭಾಗ್ಯಾಯಾಂ ಪಿತಾಮಹಃ
ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇವರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಲ್ಲ; ಈ ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿ ಮುತ್ತುಪೋಲಿರುವವಳು ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಭಾಗ್ಯವಂತಳು.
ಸರಾಗೋ ಯದಿ ವಾ ಸ್ಯಾತ್ತು ಸಫಲಸ್ತ್ವೇಷ ಮೇ ಶ್ರಮಃ। ನೀಲಾಭ್ರ ಕನಕಾಂಭೋಜ ವಿದ್ರುಮಾಭಾಂ ದದರ್ಶ ತಾಂ
ಅವಳು ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಶ್ರಮ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ನೀಲಮೇಘ, ಹೊಳೆಯುವ ಕಮಲ ಮತ್ತು ಪಾಗೆಯಂತೆ ಕಾಣುವವಳಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
ತ್ವಿಷಂ ಸಂಬಿಭ್ರತೀಮಂಗೈಃ ಕೇಶಗಂಡೇ ಕ್ಷಣಾಧರೈಃ। ಮನ್ಮಥಾಶೋಕವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಪ್ರೋದ್ಭಿನ್ನಾಂ ಕಲಿಕಾಮಿವ
ಅವಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶವಿತ್ತು, ಕೂದಲು, ಕೆನ್ನೆ, ತುಟಿಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಣೆಯಿತ್ತು; ಅವಳು ಮನಮಥ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದ ಮರದಲ್ಲಿ ಮೊಳಕೆಯಾದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರದಗ್ಧಹೃಚ್ಛಯೇನೈವ ನೇತ್ರವಹ್ನಿಶಿಖೋತ್ಕರೈಃ। ಧಾತ್ರಾ ಕಥಂ ಹಿ ಸಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಪ್ರತಿರೂಪಮಪಶ್ಯತಾ
ಅವಳ ಹೃದಯ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಸುಟ್ಟಿದ್ದಂತೆ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದವು; ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಅವಳಂತಹಳನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಿದನು, ಅವಳ ಸಮಾನಳನ್ನು ನೋಡದೆ?
ಕಲ್ಪಿತಾ ಚೇತ್ಸ್ವಯಂ ಬುಧ್ಯಾ ನೈಪುಣ್ಯಸ್ಯ ಗತಿಃ ಪರಾ। ಉತ್ತುಂಗಾಗ್ರಾವಿಮೌ ಸೃಷ್ಟೌ ಯನ್ಮೇ ಸಂಪಶ್ಯತಃ ಸುಖಂ
ಅವನು ತನ್ನ ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದರೆ, ಕಲೆಯ ಮಾರ್ಗವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಅವಳ ಎದೆಯ ಎರಡು ಉಬ್ಬಿದ ಭಾಗಗಳು ನನಗೆ ನೋಡಲು ಸಂತೋಷ ನೀಡುತ್ತವೆ.
ಪಯೋಧರೌ ನಾತಿಚಿತ್ರಂ ಕಸ್ಯ ಸಂಜಾಯತೇ ಹೃದಿ। ರಾಗೋಪಹತದೇಹೋಯಮಧರೋ ಯದ್ಯಪಿ ಸ್ಫುಟಮ್
ಅವಳ ಕುಚಗಳು ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಚ್ಚರಿಯಲ್ಲವಷ್ಟೆ—ಯಾರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅದು ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ? ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೆಂಪಾಗಿವೆ.
ತಥಾಪಿ ಸೇವಮಾನಸ್ಯ ನಿರ್ವಾಣಂ ಸಂಪ್ರಯಚ್ಛತಿ। ವಹದ್ಭಿರಪಿ ಕೌಟಿಲ್ಯಮಲಕೈಃ ಸುಖಮರ್ಪ್ಯತೇ
ಆದರೂ ಅವಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರಿಗೆ ಅವಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ; ಸ್ವಲ್ಪ ವಕ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಕೂದಲು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ದೋಷೋಪಿ ಗುಣವದ್ಭಾತಿ ಭೂರಿಸೌಂದರ್ಯಮಾಶ್ರಿತಃ। ನೇತ್ರಯೋರ್ಭೂಷಿತಾವಂತಾ ವಾಕರ್ಣಾಭ್ಯಾಶಮಾಗತೌ
ದೋಷವೂ ಮಹಾ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಣವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತವೆ.
ಕಾರಣಾದ್ಭಾವಚೈತನ್ಯಂ ಪ್ರವದಂತಿ ಹಿ ತದ್ವಿದಃ। ಕರ್ಣಯೋರ್ಭೂಷಣೇ ನೇತ್ರೇ ನೇತ್ರಯೋಃ ಶ್ರವಣಾವಿಮೌ
ಕಾರಣದಿಂದ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕಿವಿಗೆ ಅಲಂಕಾರವೇ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಅಲಂಕಾರವೇ ಕಿವಿಗಳು.
ಕುಂಡಲಾಂಜನಯೋರತ್ರ ನಾವಕಾಶೋಸ್ತಿ ಕಶ್ಚನ। ನ ತದ್ಯುಕ್ತಂ ಕಟಾಕ್ಷಾಣಾಂ ಯದ್ದ್ವಿಧಾಕರಣಂ ಹೃದಿ
ಇಲ್ಲಿ ಕಿವೊಲುಗಳು ಅಥವಾ ಅಂಜನಕೆ ಯಾವುದೇ ಜಾಗವಿಲ್ಲ; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕಣ್ತುಂಬ ಕಟಾಕ್ಷಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
ತವಸಂಬಂಧಿನೋಯೇಽತ್ರ ಕಥಂ ತೇ ದುಃಖಭಾಗಿನಃ। ಸರ್ವಸುಂದರತಾಮೇತಿ ವಿಕಾರಃ ಪ್ರಾಕೃತೈರ್ಗುಣೈಃ
ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರು ಹೇಗೆ ದುಃಖಪಾಲುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ? ಎಲ್ಲ ರೂಪಾಂತರಗಳು ಸಹಜ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.
ವೃದ್ಧೇ ಕ್ಷಣಶತಾನಾಂ ತು ದೃಷ್ಟಮೇಷಾ ಮಯಾ ಧನಮ್। ಧಾತ್ರಾ ಕೌಶಲ್ಯಸೀಮೇಯಂ ರೂಪೋತ್ಪತ್ತೌ ಸುದರ್ಶಿತಾ
ಹುಸಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ನಾನು ಈ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಂಡೆನು; ಸೌಂದರ್ಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಈದು ಕೌಶಲ್ಯೆಯ ಗಡಿ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಕರೋತ್ಯೇಷಾ ಮನೋ ನೄಣಾಂ ಸಸ್ನೇಹಂ ಕೃತಿವಿಭ್ರಮೈಃ। ಏವಂ ವಿಮೃಶತಸ್ತಸ್ಯ ತದ್ರೂಪಾಪಹೃತತ್ವಿಷಃ
ಅವಳು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾವಭಾವಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಹೀಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸುವಾಗ, ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ಕಿರಣ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ನಿರಂತರೋದ್ಗತೈಶ್ಛನ್ನಮಭವತ್ಪುಲಕೈರ್ವಪುಃ। ತಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ನವಹೇಮಾಭಾಂ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಾಮ್
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಹೊಸ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದಳು, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಉದ್ದವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು; ಅವನ ದೇಹವೆಲ್ಲೆಡೆ ಹಬ್ಬಿದ ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು.
ದೇವಾನಾಮಥ ಯಕ್ಷಾಣಾಂ ಗಂಧರ್ವೋರಗರಕ್ಷಸಾಮ್। ನಾನಾ ದೃಷ್ಟಾ ಮಯಾ ನಾರ್ಯೋ ನೇದೃಶೀ ರೂಪಸಂಪದಾ೧೫೦ 1.16.
ದೇವತೆಗಳು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಇವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸೌಂದರ್ಯವುಳ್ಳವಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.