ಲಘ್ವಾಶೀ ನಿಯತಾಹಾರಃ ಸಕೃದನ್ನಂ ನಿಷೇವಯೇತ್। ಕಪಾಲಂ ವೃಕ್ಷಮೂಲಾನಿ ಕುಚೇಲಮಸಹಾಯತಾ
ಕಡಿಮೆ ತಿನ್ನುವುದು, ನಿಯಮಿತ ಆಹಾರ, ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಭೋಜನ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ಒಂದು ಪಾತ್ರೆ, ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳು, ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆ, ಒಂಟಿತನವೇ ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳು.
ಉಪೇಕ್ಷಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮೇತಾವದ್ಭಿಕ್ಷು ಲಕ್ಷಣಮ್। ಯಸ್ಮಿನ್ವಾಚಃ ಪ್ರವಿಶಂತಿ ಕೂಪೇ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಮೃತಾ ಇವ
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳತ್ತ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆ ಇರುವುದು ಭಿಕ್ಷುಕನ ಲಕ್ಷಣ. ಅವನಲ್ಲಿ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಬಾವಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಮಾಯವಾಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ನ ವಕ್ತಾರಂ ಪುನರ್ಯಾಂತಿ ಸ ಕೈವಲ್ಯಾಶ್ರಮೇ ವಸೇತ್। ನೈವ ಪಶ್ಯೇನ್ನ ಶೃಣುಯಾದವಾಚ್ಯಂ ಜಾತು ಕಸ್ಯಚಿತ್
ಮಾತುಗಳು ಹಿಂದಿರುಗದೆ ಹೋಗುವವನಂತೆ, ಅವನು ಮುಕ್ತಿಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು. ಯಾರಿಂದಲೂ ತಪ್ಪಾದದ್ದನ್ನು ನೋಡಬಾರದು, ಕೇಳಬಾರದು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ವಿಶೇಷೇಣ ನೈತದ್ಭೂಯಾತ್ಕಥಂಚನ। ಯದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾನುಕೂಲಂ ತದೇವ ಸತತಂ ವದೇತ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಡೆಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನೇ ಸದಾ ಹೇಳಬೇಕು.
ತೂಷ್ಣೀಮಾಸೀತ ನಿಂದಾಯಾಂ ಕುರ್ವನ್ಭೈಷಜ್ಯಮಾತ್ಮನಃ। ಯೇನ ಪೂರ್ಣಮಿವಾಕಾಶಂ ಭವತ್ಯೇಕೇನ ಸರ್ವದಾ
ನಿಂದೆಗೆ ಒಳಗಾದಾಗ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಔಷಧಿ ಹಾಕುವಂತೆ. ಯಾರಿಗೆ ಆಕಾಶವೂ ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದಂತೆ ಸದಾ ತುಂಬಿರುತ್ತದೋ, ಅವನೇ.
ಶೂನ್ಯಂ ಯೇನ ಸಮಾಕೀರ್ಣಂ ತಂ ದೇವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದುಃ
ಯಾರು ಖಾಲಿಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.
ಯೇನಕೇನ ಚಿದಾಛಿನ್ನೋ ಯೇನಕೇನ ಚಿದಾಶಿತಃ। ಯತ್ರ ಕ್ವಚನ ಶಾಯೀ ಚ ತಂ ದೇವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದುಃ
ಯಾರನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಗಾಯಪಡಿಸಿದರೂ, ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಏನು ಸಿಕ್ಕಿದರೂ ತಿಂದರೂ, ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದರೂ, ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.
ಅಹೇರಿವ ಜನಾದ್ಭೀತಃ ಸುಹೃದೋ ನರಕಾದಿವ। ಕೃಪಣಾದಿವ ನಾರೀಭ್ಯಸ್ತಂ ದೇವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದುಃ
ಯಾರು ಹಾವು ಹೀಗೆಯೇ ಜನರು ಭಯಪಡುವಂತೆ, ಸ್ನೇಹಿತನನ್ನು ನರಕದಂತೆ ದೂರವಿಡುವಂತೆ, ದೀನನಂತೆ ಮಹಿಳೆಯರು ದೂರವಿರುತ್ತಾರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.
ನ ಹೃಷ್ಯೇತ ವಿಷೀದೇತ ಮಾನಿತೋ ಮಾನಿತಸ್ತಥಾ। ಸರ್ವಭೂತೇಷ್ವಭಯದಸ್ತಂ ದೇವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದುಃ
ಯಾರು ಗೌರವಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಅವಮಾನಿಸಿದರೂ, ಸಂತೋಷಪಡದೆ ದುಃಖಪಡದೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವವನು, ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.
ನಾಭಿನಂದೇತ ಮರಣಂ ನಾಭಿನಂದೇತ ಜೀವಿತಮ್। ಕಾಲಮೇವ ನಿರೀಕ್ಷೇತ ನಿರ್ದೇಶಂ ಕೃಷಕೋ ಯಥಾ
ಅವನು ಸಾವು ನೋಡಿದರೂ ಸಂತೋಷಪಡಬಾರದು, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಹರ್ಷಿಸಬಾರದು. ರೈತನು ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯುವಂತೆ ಅವನು ಕಾಲವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ಅನಭ್ಯಾಹತಚಿತ್ತಶ್ಚ ದಾಂತಶ್ಚಾಹತಧೀಸ್ತಥಾ। ವಿಮುಕ್ತಃ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ನರೋ ಗಚ್ಛೇತ್ತತೋ ದಿವಮ್
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಅಚಲವಾಗಿದೆಯೋ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವನು, ಬುದ್ಧಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವನು, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಅಭಯಂ ಸರ್ವಭೂತೇಭ್ಯೋ ಭೂತಾನಾಮಭಯಂ ಯತಃ। ತಸ್ಯ ದೇಹವಿಮುಕ್ತಸ್ಯ ಭಯಂ ನಾಸ್ತಿ ಕುತಶ್ಚನ
ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವನಿಂದ ಯಾರಿಗೂ ಭಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲ.
ಯಥಾ ನಾಗಪದೇಽನ್ಯಾನಿ ಪದಾನಿ ಪದಗಾಮಿನಾಮ್। ಸರ್ವಾಣ್ಯೇವಾವಲೀಯಂತೇ ತಥಾ ಜ್ಞಾನಾನಿ ಚೇತಸಿ
ಹಾಗೆಯೇ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಹಸುವಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತವೆ.
ಏವಂ ಸರ್ವಮಹಿಂಸಾಯಾಂ ಧರ್ಮೋಽರ್ಥಶ್ಚ ಮಹೀಯತೇ। ಮೃತಃ ಸ ನಿತ್ಯಂ ಭವತಿ ಯೋ ಹಿಂಸಾಂ ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ
ಹೀಗೆ ಅಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮವೂ, ಎಲ್ಲ ಹಿತವೂ ಉನ್ನತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹಿಂಸೆಗೆ ಹೋಗುವವನು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಸತ್ತವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಅಹಿಂಸಕಸ್ತತಃ ಸಮ್ಯಗ್ಧೃತಿಮಾನ್ನಿಯತೇಂದ್ರಿಯಃ। ಶರಣ್ಯಸ್ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಗತಿಮಾಪ್ನೋತ್ಯನುತ್ತಮಾಮ್
ಯಾರು ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ತೊರೆದು, ದೃಢನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಏವಂ ಪ್ರಜ್ಞಾನತೃಪ್ತಸ್ಯ ನಿರ್ಭಯಸ್ಯ ಮನೀಷಿಣಃ। ನ ಮೃತ್ಯುರಧಿಕೋಭಾವಃ ಸೋಮೃತತ್ವಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ
ಯಾರು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಮರಣದ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ; ಅವರು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ವಿಮುಕ್ತಃ ಸರ್ವಸಂಗೇಭ್ಯೋ ಮುನಿರಾಕಾಶವತ್ಸ್ಥಿತಃ। ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯಕರಃ ಶಾಂತಸ್ತಂ ದೇವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದುಃ
ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಆಕಾಶದಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದು, ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಅಂತಹ ಮುನಿಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಜೀವಿತಂ ಯಸ್ಯ ಧರ್ಮಾರ್ಥಂ ಧರ್ಮೋರತ್ಯರ್ಥಮೇವ ಚ। ಅಹೋರಾತ್ರಾದಿ ಪುಣ್ಯಾರ್ಥಂ ತಂ ದೇವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದುಃ
ಯಾರ ಜೀವನ ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮದಲ್ಲೇ ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅಂತಹವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಿವಾರಿತಸಮಾರಂಭಂ ನಿರ್ನಮಸ್ಕಾರಮಸ್ತುತಿಮ್। ಅಕ್ಷೀಣಂ ಕ್ಷೀಣಕರ್ಮಾಣಂ ತಂ ದೇವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವಿದುಃ
ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಡೆದು, ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನೂ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಅವರ ಕರ್ಮ ಕ್ಷೀಣವಾದರೂ ದೇಹ ಉಳಿದಿರುವವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ವಾಣಿ ಭೂತಾನಿ ಸುಖಂ ರಮಂತೇ ಸರ್ವಾಣಿ ದುಃಖಾನಿ ಭೃಶಂ ಭವಂತಿ। ತೇಷಾಂ ಭವೋತ್ಪಾದನಜಾತಖೇದಃ ಕುರ್ಯಾತ್ತು ಕರ್ಮಾಣಿ ಚ ಶ್ರದ್ದಧಾನಃ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆ, ಎಲ್ಲರೂ ದುಃಖವನ್ನೂ ಭರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಹುಟ್ಟಿನ ನೋವನ್ನು ಅರಿತು, ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವರು ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ದಾನಂ ಹಿ ಭೂತಾಭಯದಕ್ಷಿಣಾಯಾಃ ಸರ್ವಾಣಿ ದಾನಾನ್ಯಧಿತಿಷ್ಠತೀಹ। ತೀಕ್ಷ್ಣೇ ತನುಂ ಯಃ ಪ್ರಥಮಂ ಜುಹೋತಿ ಸೋನಂತಮಾಪ್ನೋತ್ಯಭಯಂ ಪ್ರಜಾಭ್ಯಃ
ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವ ದಾನವೇ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು; ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಮೊದಲು ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಭಯರಹಿತತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಉತ್ತಾನಮಾಸ್ಯೇನ ಹವಿರ್ಜುಹೋತಿ ಅನಂತಮಾಪ್ನೋತ್ಯಭಿತಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಮ್। ತಸ್ಯಾಂಗಸಂಗಾದಭಿನಿಷ್ಕೃತಂ ಚ ವೈಶ್ವಾನರಂ ಸರ್ವಮಿದಂ ಪ್ರಪೇದೇ
ಯಾರು ಮುಖವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ದೇಹದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ವೈಶ್ವಾನರ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರಂ ಹೃದಭಿಸ್ರುತಂ ಯತ್ತಸ್ಮಿನ್ಪ್ರಾಣೇನಾತ್ಮಯಾಜೀ ಜುಹೋತಿ। ತಸ್ಯಾಗ್ನಿಹೋತ್ರೇ ಹುತಮಾತ್ಮಸಂಸ್ಥಂ ಸರ್ವೇಷು ಲೋಕೇಷು ಸದೈವ ತೇಷು
ಯಾರು ಅಂಗುಲಷ್ಟು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಸಿರಿನ ಮೂಲಕ ಆತ್ಮವನ್ನು ಯಜ್ಞವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೋಮವಾದದ್ದು ಸದಾ ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ದೇವಂ ವಿಧಾತುಂ ತ್ರಿವೃತಂ ಸುವರ್ಣಂ ಯೇ ವೈ ವಿದುಸ್ತಂ ಪರಮಾರ್ಥಭೂತಮ್। ತೇ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಮಹೀಯಮಾನಾ ದೇವಾಃ ಸಮರ್ಥಾ ಅಮೃತಂ ವ್ರಜಂತಿ
ಯಾರು ದೇವರನ್ನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು, ಮೂರು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಹಿರಿದಾದ ಚಿನ್ನದಂತೆ, ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ, ಅಂತಹ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ವೇದಾಂಶ್ಚ ವೇದ್ಯಂ ಚ ವಿಧಿಂ ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಮಥೋ ನಿರುಕ್ತಂ ಪರಮಾರ್ಥತಾಂ ಚ। ಸರ್ವಂ ಶರೀರಾತ್ಮನಿ ಯಃ ಪ್ರವೇದ ತಸ್ಯಾಭಿಸರ್ವೇ ಪ್ರಚರಂತಿ ನಿತ್ಯಮ್
ಯಾರು ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳನ್ನು, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಗಳನ್ನು, ನಿರುಕ್ತವನ್ನು, ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಭೂಮಾವಸಕ್ತಂ ದಿವಿ ಚಾಪ್ರಮೇಯಂ ಹಿರಣ್ಮಯಂ ತಂ ಚ ಸಮಂಡಲಾಂತೇ। ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ದಕ್ಷಿಣಮಂತರಿಕ್ಷೇ ಯೋ ವೇದನಾಪ್ಯಾತ್ಮನಿ ದೀಪ್ತರಶ್ಮಿಃ
ಯಾರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಗದದ್ದನ್ನು, ಚಿನ್ನದಂತೆ, ವೃತ್ತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬಲಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುವುದನ್ನು, ತನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ—
ಆವರ್ತಮಾನಂ ಚ ವಿವರ್ತಮಾನಂ ಷಣ್ನೇಮಿ ಯದ್ದ್ವಾದಶಾರಂ ತ್ರಿಪರ್ವ। ಯಸ್ಯೇದಮಾಸ್ಯಂ ಪರಿಪಾತಿ ವಿಶ್ವಂ ತತ್ಕಾಲಚಕ್ರಂ ನಿಹಿತಂ ಗುಹಾಯಾಮ್
ಯಾವುದು ಆವರ್ತಿಸುತ್ತಾ ಪರಿವರ್ತನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಆರು ಅಂಚುಗಳೂ ಹನ್ನೆರಡು ಚಕ್ರಗಳೂ ಮೂರು ಭಾಗಗಳೂ ಹೊಂದಿದೆ, ಅದರ ಬಾಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ, ಆ ಕಾಲಚಕ್ರವು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
ಯತಃ ಪ್ರಸಾದಂ ಜಗತಃ ಶರೀರಂ ಸರ್ವಾಂಶ್ಚ ಲೋಕಾನಧಿಗಚ್ಛತೀಹ। ತಸ್ಮಿನ್ಹಿ ಸಂತರ್ಪಯತೀಹ ದೇವಾನ್ಸ ವೈ ವಿಮುಕ್ತೋ ಭವತೀಹ ನಿತ್ಯಮ್
ಯಾವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ದೇಹ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸದಾ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ತೇಜೋಮಯೋ ನಿತ್ಯಮತಃ ಪುರಾಣೋ ಲೋಕೇ ಭವತ್ಯರ್ಥಭಯಾದುಪೈತಿ। ಭೂತಾನಿ ಯಸ್ಮಾನ್ನಭಯಂ ವ್ರಜಂತಿ ಭೂತೇಭ್ಯೋ ಯೋ ನೋ ದ್ವಿಜತೇ ಕದಾಚಿತ್
ಯಾರು ಪ್ರಕಾಶಮಯ, ಶಾಶ್ವತ, ಪ್ರಾಚೀನ, ಅವರ ಭಯದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಇದೆ; ಯಾರಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಭಯಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಯಾರಿಂದ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಭಯವಿಲ್ಲ—
ಅಗರ್ಹಣೀಯೋ ನ ಚ ಗರ್ಹತೇನ್ಯಾನ್ಸ ವೈ ವಿಪ್ರಃ ಪ್ರವರಂ ಸ್ವಾತ್ಮನೀಕ್ಷೇತ್। ವಿನೀತಮೋಹೋಪ್ಯಪನೀತಕಲ್ಮಷೋ ನ ಚೇಹ ನಾಮುತ್ರ ಚ ಯೋರ್ಥಮೃಚ್ಛತಿ
ಯಾರನ್ನು ದೂಷಿಸಬಾರದು, ಇತರರನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು; ಮೋಹವಿಲ್ಲದೆ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಲಾಭವನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.