ವಿನ್ಯಸ್ತಸ್ತಂಭಕೋಟಿಸ್ತು ನಿರ್ಮಲಾದರ್ಶಶೋಭಿತಾ। ಅಪ್ಸರೋನೃತ್ಯವಿನ್ಯಾಸ ವಿಲಾಸೋಲ್ಲಾಸಲಾಸಿತಾ
ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸ್ತಂಭಗಳು ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಅವುಗಳು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಪ್ಸರೆಯರು ನೃತ್ಯವಾಡಿ ಆ ಭವನವನ್ನು ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದ್ದರು.
ಬಹ್ವಾತೋದ್ಯಸಮುತ್ಪನ್ನಸಮೂಹಸ್ವನನಾದಿತಾ। ಲಯತಾಲಯುತಾನೇಕ ಗೀತವಾದಿತ್ರ ಶೋಭಿತಾ
ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಾದ್ಯಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಗೋಜಾರವಾಗಿತ್ತು, ಲಯ ಮತ್ತು ತಾಳದ ವಿವಿಧ ಹಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳಿಂದ ಅದು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಸಭಾ ಕಾಂತಿಮತೀ ನಾಮ ದೇವಾನಾಂ ಶರ್ಮದಾಯಿಕಾ। ಋಷಿಸಂಘಸಮಾಯುಕ್ತಾ ಮುನಿವೃಂದನಿಷೇವಿತಾ
ಅಲ್ಲಿ ಕಾಂತಿಮತಿ ಎಂಬ ಒಂದು ಭವ್ಯ ಸಭಾಮಂದಿರವಿತ್ತು, ಅದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳ ಸಮೂಹಗಳು ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ದ್ವಿಜಾತಿಸಾಮಶಬ್ದೇನ ನಾದಿತಾಽಽನಂದದಾಯಿನೀ। ತಸ್ಯಾಂ ನಿವಿಷ್ಟೋ ದೇವೇಶಸ್ಸಂಧ್ಯಾಸಕ್ತಃ ಪಿತಾಮಹಃ
ಅದು ದ್ವಿಜರ ಸಮಗಾನದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂಧ್ಯಾಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು.
ಧ್ಯಾಯತಿ ಸ್ಮ ಪರಂ ದೇವಂ ಯೇನೇದಂ ನಿರ್ಮಿತಂ ಜಗತ್। ಧ್ಯಾಯತೋ ಬುದ್ಧಿರುತ್ಪನ್ನಾ ಕಥಂ ಯಜ್ಞಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್
ಅವನು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪರಮ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಧ್ಯಾನಿಸುವಾಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಾರ ಉದಯವಾಯಿತು: 'ನಾನು ಹೇಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲಿ?'
ಕಸ್ಮಿನ್ಸ್ಥಾನೇ ಮಯಾ ಯಜ್ಞಃ ಕಾರ್ಯಃ ಕುತ್ರ ಧರಾತಲೇ। ಕಾಶೀಪ್ರಯಾಗಸ್ತುಂಗಾ ಚ ನೈಮಿಷಂ ಶೃಂಖಲಂ ತಥಾ
ನಾನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು? ಕಾಶಿಯಲ್ಲಾ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಾ, ತುಂಗಾದಲ್ಲಾ, ಅಥವಾ ನೈಮಿಷದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶೃಂಖಲೆಯಲ್ಲಾ?
ಕಾಂಚೀ ಭದ್ರಾ ದೇವಿಕಾ ಚ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸರಸ್ವತೀ। ಪ್ರಭಾಸಾದೀನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ಪೃಥಿವ್ಯಾಮಿಹ ಮಧ್ಯತಃ
ಕಾಂಚಿಯಲ್ಲಾ, ಭದ್ರಾ ಅಥವಾ ದೇವಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಅಥವಾ ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಪ್ರಭಾಸಾದಿ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಾ?
ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಾನಿ ಸಂತಿ ಯಾನೀಹ ಸರ್ವಶಃ। ಮದಾದೇಶಾಚ್ಚ ರುದ್ರೇಣ ಕೃತಾನ್ಯನ್ಯಾನಿ ಭೂತಲೇ
ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಗಳು ಇದ್ದವೆ; ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ರುದ್ರನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಯಥಾಹಂ ಸರ್ವದೇವೇಷು ಆದಿದೇವೋ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ। ತಥಾ ಚೈಕಂ ಪರಂ ತೀರ್ಥಮಾದಿಭೂತಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್
ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವರಲ್ಲಿ ಆದಿದೇವನಾಗಿ ಇರುವಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಒಂದು ಪರಮ, ಮೂಲ ತೀರ್ಥವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅಹಂ ಯತ್ರ ಸಮುತ್ಪನ್ನಃ ಪದ್ಮಂ ತದ್ವಿಷ್ಣುನಾಭಿಜಮ್। ಪುಷ್ಕರಂ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ತೀರ್ಥಮೃಷಿಭಿರ್ವೇದಪಾಠಕೈಃ
ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಳ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಕಮಲ, ಅದನ್ನು ವೇದ ಪಠಿಸುವ ಋಷಿಗಳು ಪುಷ್ಕರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಏವಂ ಚಿಂತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತು ಪ್ರಜಾಪತೇಃ। ಮತಿರೇಷಾ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ವ್ರಜಾಮ್ಯೇಷ ಧರಾತಲೇ
ಈ ರೀತಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಹುಟ್ಟಿತು: 'ನಾನು ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು' ಎಂದು.
ಪ್ರಾಕ್ಸ್ಥಾನಂ ಸ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಪ್ರವಿಷ್ಟಸ್ತದ್ವನೋತ್ತಮಮ್। ನಾನಾದ್ರುಮಲತಾಕೀರ್ಣಂ ನಾನಾಪುಷ್ಪೋಪಶೋಭಿತಮ್
ಪೂರ್ವ ದಾರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆ ಅರಣ್ಯವು ಹಲವಾರು ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲದ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ವಿವಿಧ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ನಾನಾಪಕ್ಷಿರವಾಕೀರ್ಣಂ ನಾನಾಮೃಗಗಣಾಕುಲಮ್। ದ್ರುಮಪುಷ್ಪಭರಾಮೋದೈರ್ವಾಸಯದ್ಯತ್ಸುರಾಸುರಾನ್
ಅಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಇದ್ದವು. ಮರಗಳ ಹೂವುಗಳ ಸುಗಂಧದಿಂದ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಕೂಡ ಆನಂದಿಸಿದರು.
ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಮಿವ ನ್ಯಸ್ತೈಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ಭೂಷಿತಭೂತಲಮ್। ನಾನಾಗಂಧರಸೈಃ ಪಕ್ವಾಪಕ್ವೈಶ್ಚ ಷಡೃತೂದ್ಭವೈಃ
ಆ ಭೂಮಿ, ಯೋಚನೆಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಆರು ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನ ಸುಗಂಧ ಹಾಗೂ ರುಚಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಫಲೈಃ ಸುವರ್ಣರೂಪಾಢ್ಯೈರ್ಘ್ರಾಣದೃಷ್ಟಿಮನೋಹರೈಃ। ಜೀರ್ಣಂ ಪತ್ರಂ ತೃಣಂ ಯತ್ರ ಶುಷ್ಕಕಾಷ್ಠಫಲಾನಿ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ನೋಡಲು ಮತ್ತು ವಾಸನೆಗೆ ಮನಮೋಹಕವಾದ ಹಣ್ಣುಗಳು ಇದ್ದವು; ಹಾಳಾದ ಎಲೆಗಳು, ಹುಲ್ಲು, ಒಣಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
ಬಹಿಃ ಕ್ಷಿಪತಿ ಜಾತಾನಿ ಮಾರುತೋನುಗ್ರಹಾದಿವ। ನಾನಾಪುಷ್ಪಸಮೂಹಾನಾಂ ಗಂಧಮಾದಾಯ ಮಾರುತಃ
ಮಾರುತನು ಹೊರಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವಿವಿಧ ಹೂವಿನ ಗುಚ್ಛಗಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಶೀತಲೋ ವಾತಿ ಖಂ ಭೂಮಿಂ ದಿಶೋ ಯತ್ರಾಭಿವಾಸಯನ್। ಹರಿತಸ್ನಿಗ್ಧ ನಿಶ್ಛಿದ್ರೈರಕೀಟಕವನೋತ್ಕಟೈಃ
ಶೀತಳವಾದ ಗಾಳಿ ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಹಸಿರು, ತಾಜಾ, ದೋಷರಹಿತ ಮತ್ತು ಕೀಟರಹಿತ ಕಾನನಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು.
ವೃಕ್ಷೈರನೇಕಸಂಜ್ಞೈರ್ಯದ್ಭೂಷಿತಂ ಶಿಖರಾನ್ವಿತೈಃ। ಅರೋಗೈರ್ದರ್ಶನೀಯೈಶ್ಚ ಸುವೃತ್ತೈಃ ಕೈಶ್ಚಿದುಜ್ಜ್ವಲೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳ ಮರಗಳು, ಎತ್ತರದ ಕೊಂಬೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಅವು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿಯೂ, ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಕೆಲವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದವು.
ಕುಟುಂಬಮಿವ ವಿಪ್ರಾಣಾಮೃತ್ವಿಗ್ಭಿರ್ಭಾತಿ ಸರ್ವತಃ। ಶೋಭಂತೇ ಧಾತುಸಂಕಾಶೈರಂಕುರೈಃ ಪ್ರಾವೃತಾ ದ್ರುಮಾಃ
ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯಜ್ಞಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆತನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಮರಗಳು ಖನಿಜದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಆಭರಣಗೊಂಡಿದ್ದವು.
ಕುಲೀನೈರಿವ ನಿಶ್ಛಿದ್ರೈಃ ಸ್ವಗುಣೈಃ ಪ್ರಾವೃತಾ ನರಾಃ। ಪವನಾವಿದ್ಧಶಿಖರೈಃ ಸ್ಪೃಶಂತೀವ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಸ್ವಂತ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ಕುಲದವರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಗಾಳಿಯಿಂದ ತೂಗಾಡುವ ಮರಗಳ ಎತ್ತರದ ಕೊಂಬೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡವು.
ಆಜಿಘ್ರಂತೀ ವಚಾಽನ್ಯೋನ್ಯಂ ಪುಷ್ಪಶಾಖಾವತಂಸಕಾಃ। ನಾಗವೃಕ್ಷಾಃ ಕ್ವಚಿತ್ಪುಷ್ಪೈರ್ದ್ರುಮವಾನೀರಕೇಸರೈಃ
ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕೊಂಬೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಗಮರಗಳು ಪರಸ್ಪರದ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಆಘ್ರಾಣಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮರಗಳು ಹೂವಿನೊಂದಿಗೆ ವಾನೀರದ ಹಳದಿ ರೇಷ್ಮೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದವು.
ನಯನೈರಿವ ಶೋಭಂತೇ ಚಂಚಲೈಃ ಕೃಷ್ಣತಾರಕೈಃ। ಪುಷ್ಪಸಂಪನ್ನಶಿಖರಾಃ ಕರ್ಣಿಕಾರದ್ರುಮಾಃ ಕ್ವಚಿತ್
ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಮರಗಳು ಕೆಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಯುಗ್ಮಯುಗ್ಮಾದ್ವಿಧಾ ಚೇಹ ಶೋಭನ್ತ ಇವ ದಂಪತೀ। ಸುಪುಷ್ಪಪ್ರಭವಾಟೋಪೈಸ್ಸಿಂದುವಾರ ದ್ರುಪಂಕ್ತಯಃ
ನದಿಯ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ, ಮರಗಳ ಸಾಲುಗಳು ಜೋಡಿಗಳಂತೆ, ಸುಂದರ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಮೂರ್ತಿಮತ್ಯ ಇವಾಭಾಂತಿ ಪೂಜಿತಾ ವನದೇವತಾಃ। ಕ್ವಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್ಕುಂದಲತಾಃ ಸಪುಷ್ಪಾಭರಣೋಜ್ವಲಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ, ಪೂಜಿಸಲಾದ ಕಾನನದೇವತೆಗಳು ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ; ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.
ದಿಕ್ಷು ವೃಕ್ಷೇಷು ಶೋಭಂತೇ ಬಾಲಚಂದ್ರಾ ಇವೋಚ್ಛ್ರಿತಾಃ। ಸರ್ಜಾರ್ಜುನಾಃ ಕ್ವಚಿದ್ಭಾನ್ತಿ ವನೋದ್ದೇಶೇಷು ಪುಷ್ಪಿತಾಃ
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಮರಗಳು ಚಂದಿರದಂತೆ ಎತ್ತಾಗಿ ನಿಂತಿವೆ; ಕೆಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಪಿತವಾದ ಸರ್ಜ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಧೌತಕೌಶೇಯವಾಸೋಭಿಃ ಪ್ರಾವೃತಾಃ ಪುರುಷಾ ಇವ। ಅತಿಮುಕ್ತಕವಲ್ಲೀಭಿಃ ಪುಷ್ಪಿತಾಭಿಸ್ತಥಾ ದ್ರುಮಾಃ
ಧೊಯ್ದ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದವನಂತೆ, ಮರಗಳು ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅತಿಮುಕ್ತ ಬಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಉಪಗೂಢಾ ವಿರಾಜಂತೇ ಸ್ವನಾರೀಭಿರಿವ ಪ್ರಿಯಾಃ। ಅಪರಸ್ಪರಸಂಸಕ್ತೈಃ ಸಾಲಾಶೋಕಾಶ್ಚ ಪಲ್ಲವೈಃ
ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಎಲೆಗಳಿಂದ, ಪ್ರಿಯೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಪ್ರಿಯರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆ ಸಾಲ ಮತ್ತು ಅಶೋಕ ಮರಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸೇರುವದೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಹಸ್ತೈರ್ಹಸ್ತಾನ್ಸ್ಪೃಶಂತೀವ ಸುಹೃದಶ್ಚಿರಸಂಗತಾಃ। ಫಲಪುಷ್ಪಭರಾನಮ್ರಾಃ ಪನಸಾಃ ಸರಲಾರ್ಜುನಾಃ
ಹಣ್ಣು ಹೂವುಗಳಿಂದ ಭಾರವಾದ ಪನಸ, ಸರಳ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳು, ತಮ್ಮ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ಹಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಭೇಟಿಯಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ.
ಅನ್ಯೋನ್ಯಮರ್ಚಯಂತೀವ ಪುಷ್ಪೈಶ್ಚೈವ ಫಲೈಸ್ತಥಾ। ಮಾರುತಾವೇಗಸಂಶ್ಲಿಷ್ಟೈಃ ಪಾದಪಾಸ್ಸಾಲಬಾಹುಭಿಃ
ಮರಗಳು ಹೂವು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಗಾಳಿಯ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಶಾಖೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ.
ಅಭ್ಯಾಶಮಾಗತಂ ಲೋಕಂ ಪ್ರತಿಭಾವೈರಿವೋತ್ಥಿತಾಃ। ಪುಷ್ಪಾಣಾಮವರೋಧೇನ ಸುಶೋಭಾರ್ಥಂ ನಿವೇಶಿತಾಃ
ಹತ್ತಿರ ಬರುವವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವಂತೆ, ಹೂವಿನ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಸುಂದರವಾಗಿ ಹಂಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.